Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Β' Σαμουήλ
Η Πρόνοια Πάνω από την Προδοσία: Ο Θεο-Διορισμένος Θρόνος του Δαβίδ
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στα γραπτά της για το Β' Σαμουήλ 3-4, η Έλεν Γ. Γουάιτ ιχνηλατεί την οδυνηρή πορεία με την οποία ο Δαβίδ μετακινήθηκε από την εξορία στον θρόνο όλου του Ισραήλ. Δείχνει πώς η ανθρώπινη φιλοδοξία, η προδοσία και η βία απείλησαν επανειλημμένα την υπόσχεση, όμως το χέρι του Κυρίου προετοίμαζε σταθερά τον δρόμο. Μέσα από αυτά τα κεφάλαια βλέπουμε τη μεγάλη διαμάχη να εργάζεται - εγωιστικές καρδιές που αντιτίθενται σε αυτόν που ο Θεός είχε εκλέξει - ενώ η μακαρία ελπίδα της δίκαιης διακυβέρνησης λάμπει πιο φωτεινή. Τα λόγια της Γουάιτ μας προσκαλούν να παρακολουθήσουμε πώς η υπομονή και η εμπιστοσύνη στη θεία πρόνοια τελικά επικρατούν πάνω σε κάθε συνωμοσία.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Στραφείτε τώρα στο Β' Σαμουήλ κεφάλαια 3 και 4. Ακούστε τη σύγκρουση μεταξύ ανθρώπινων σχεδίων και του σταθερού σκοπού του Θεού καθώς ο Αβενήρ, ο Ισβοσθέ και άλλοι διεκδικούν την εξουσία. Προσέξτε τη θλίψη του Δαβίδ για την προδοσία και την άρνησή του να αρπάξει τον θρόνο με αιματοχυσία. Αφήστε την αφήγηση να προετοιμάσει την καρδιά σας για τη σιωπηλή νίκη του χρισμένου του Κυρίου.
Μελετήστε
Μελέτη
Η Γουάιτ δείχνει πρώτα πώς η στέψη του Δαβίδ επί του Ιούδα ξύπνησε αμέσως νέα αντίθεση.
Οι Φιλισταίοι δεν αντιτάχθηκαν στην ενέργεια του Ιούδα να κάνει τον Δαβίδ βασιλιά. Είχαν φιλικά διατεθεί προς αυτόν στην εξορία του, για να ενοχλήσουν και να αποδυναμώσουν το βασίλειο του Σαούλ, και τώρα ήλπιζαν ότι εξαιτίας της προηγούμενης καλοσύνης τους προς τον Δαβίδ η επέκταση της εξουσίας του θα λειτουργούσε τελικά προς όφελός τους. Αλλά η βασιλεία του Δαβίδ δεν επρόκειτο να είναι απαλλαγμένη από προβλήματα. Με τη στέψη του άρχισε το σκοτεινό χρονικό της συνωμοσίας και της επανάστασης. Ο Δαβίδ δεν καθόταν σε θρόνο προδότη· ο Θεός τον είχε εκλέξει να είναι βασιλιάς του Ισραήλ, και δεν υπήρξε αφορμή για δυσπιστία ή αντίθεση. Ωστόσο, μόλις η εξουσία του αναγνωρίστηκε από τους άνδρες του Ιούδα, μέσω της επιρροής του Αβενήρ, ο Ισβοσθέ, ο γιος του Σαούλ, ανακηρύχθηκε βασιλιάς και τοποθετήθηκε σε αντίπαλο θρόνο στο Ισραήλ.Στη συνέχεια ακολουθεί την φιλόδοξη πορεία του Αβενήρ καθώς επιδιώκει να εξυψώσει τον εαυτό του μέσω της διχόνοιας.
Οι συνθήκες υπό τις οποίες βρέθηκε ο Αβενήρ υπηρέτησαν να αναπτύξουν τον πραγματικό χαρακτήρα του και τον έδειξαν φιλόδοξο και ανέντιμο. Είχε συνδεθεί στενά με τον Σαούλ και είχε επηρεαστεί από το πνεύμα του βασιλιά ώστε να περιφρονεί τον άνθρωπο που ο Θεός είχε εκλέξει να βασιλεύσει επί του Ισραήλ. Το μίσος του είχε αυξηθεί από την κοφτερή επίπληξη που του είχε δώσει ο Δαβίδ τη στιγμή που το αγγείο του νερού και το δόρυ του βασιλιά είχαν αφαιρεθεί από την πλευρά του Σαούλ καθώς κοιμόταν στο στρατόπεδο. Θυμόταν πώς ο Δαβίδ είχε φωνάξει ενώπιον του βασιλιά και του λαού του Ισραήλ: 'Δεν είσαι εσύ ανδρείος άνθρωπος; και ποιος είναι όμοιός σου στο Ισραήλ; διατί λοιπόν δεν εφύλαξας τον κύριόν σου τον βασιλέα; ... Το πράγμα τούτο δεν είναι καλόν όπερ έπραξας. Ζη ο Κύριος, άξιοι είσθε θανάτου, διότι δεν εφυλάξατε τον κύριον υμών, τον χρισμένον του Κυρίου.' Η επίπληξη αυτή είχε φωλιάσει στο στήθος του, και αποφάσισε να εκτελέσει τον εκδικητικό του σκοπό και να δημιουργήσει διχόνοια στο Ισραήλ, ώστε ο ίδιος να εξυψωθεί. Χρησιμοποίησε τον εκπρόσωπο της αποχωρημένης βασιλικής οικογένειας για να προωθήσει τις δικές του εγωιστικές φιλοδοξίες και σκοπούς. Γνώριζε ότι ο λαός αγαπούσε τον Ιωνάθαν. Η μνήμη του ήταν αγαπητή, και οι πρώτες επιτυχημένες εκστρατείες του Σαούλ δεν είχαν λησμονηθεί από τον στρατό. Με αποφασιστικότητα άξια καλύτερης υπόθεσης, αυτός ο επαναστατημένος ηγέτης προχώρησε για να εκτελέσει τα σχέδιά του.Η Γουάιτ αφηγείται στη συνέχεια πώς η θλίψη του Δαβίδ και η δημόσια τιμή προς τον Αβενήρ αποκάλυψαν καρδιά σύμφωνα με του Θεού.
Η μεγαλόψυχη αναγνώριση από τον Δαβίδ ενός ανθρώπου που υπήρξε πικρός εχθρός του κέρδισε την εμπιστοσύνη και τον θαυμασμό όλου του Ισραήλ. 'Πάντες οι λαοί ενόησαν τούτο, και ευηρέστησεν εις αυτούς· διότι πάντα όσα έπραξεν ο βασιλεύς ευηρέστησεν εις πάντας τους λαούς. Διότι πάντες οι λαοί και πας ο Ισραήλ ενόησαν την ημέραν εκείνην ότι δεν ήτο εκ του βασιλέως να θανατώση τον Αβενήρ τον υιόν του Νηρ.' Στον ιδιωτικό κύκλο των έμπιστων συμβούλων και υπηρετών του ο βασιλιάς μίλησε για το έγκλημα, και αναγνωρίζοντας την αδυναμία του να τιμωρήσει τους δολοφόνους όπως επιθυμούσε, τους άφησε στη δικαιοσύνη του Θεού: 'Δεν γνωρίζετε ότι έπεσεν σήμερον εν τω Ισραήλ άρχων και μέγας ανήρ; Και εγώ σήμερον είμαι ασθενής, αν και χρισμένος βασιλεύς· και οι άνθρωποι ούτοι οι υιοί της Σερουίας είναι σκληρότεροι εμού· ο Κύριος θέλει ανταποδώσει εις τον πράττοντα το κακόν κατά την πονηρίαν αυτού.'Τέλος περιγράφει τη στιγμή που όλος ο Ισραήλ ήλθε στη Χεβρών ζητώντας τον βασιλιά που ο Θεός είχε εκλέξει.
Μετά τον θάνατο του Ισβοσθέ υπήρξε γενική επιθυμία μεταξύ των ηγετικών ανδρών του Ισραήλ να γίνει ο Δαβίδ βασιλιάς όλων των φυλών. 'Τότε ήλθον πάσαι αι φυλαί του Ισραήλ προς τον Δαβίδ εις Χεβρών, και ελάλησαν λέγοντες: Ιδού, ημείς είμεθα οστούν σου και σαρξ σου.' Διακήρυξαν: 'Συ ήσο ο οδηγήσας και εισαγαγών τον Ισραήλ· και ο Κύριος είπε προς σε: Συ θέλεις ποιμάνει τον λαόν μου τον Ισραήλ, και συ θέλεις είσθαι αρχηγός επί του Ισραήλ. Ούτω πάντες οι πρεσβύτεροι του Ισραήλ ήλθον προς τον βασιλέα εις Χεβρών· και ο βασιλεύς Δαβίδ έκαμε συνθήκην μετ' αυτών εν Χεβρών ενώπιον του Κυρίου.' Έτσι μέσω της προνοίας του Θεού ο δρόμος είχε ανοιχθεί για να έλθει στον θρόνο. Δεν είχε προσωπική φιλοδοξία να ικανοποιήσει, διότι δεν είχε επιζητήσει την τιμή στην οποία είχε οδηγηθεί.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Η Γουάιτ μας οδηγεί στην ίδια την ιερή στέψη, όπου ο Δαβίδ αφιερώνεται ως αντιπρόσωπος του Θεού.
Ο καιρός είχε έλθει, και ο Δαβίδ, με ιεροτελεστία, αφιερώθηκε στο αξίωμά του ως αντιπρόσωπος του Θεού. Το σκήπτρο τοποθετήθηκε στα χέρια του. Η διαθήκη της δίκαιης κυριαρχίας του γράφτηκε, και ο λαός έδωσε τις υποσχέσεις πίστης. Το διάδημα τοποθετήθηκε στο μέτωπό του, και η τελετή της στέψης ολοκληρώθηκε. Ο Ισραήλ είχε βασιλιά με θεία διορισμό. Αυτός που είχε περιμένει υπομονετικά τον Κύριο, είδε την υπόσχεση του Θεού να εκπληρώνεται. 'Και ο Δαβίδ προέκοπτε, και ηυξάνετο, και Κύριος ο Θεός των δυνάμεων ήτο μετ' αυτού.' Β' Σαμουήλ 5:10.
Απαντήστε
Απόκριση
1. Πού στη ζωή μου πειράζομαι να βιάσω τον καιρό του Θεού με τις δικές μου προσπάθειες;
2. Πώς η άρνηση του Δαβίδ να ανταμείψει την προδοσία προκαλεί τον τρόπο με τον οποίο ανταποκρίνομαι στην αδικία;
3. Με ποιους τρόπους μαθαίνω να εμπιστεύομαι ότι ο Κύριος θα εδραιώσει τη βασιλεία Του στον δικό Του καιρό;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε των δυνάμεων, Σε ευχαριστούμε που καμία συνωμοσία δεν μπορεί να ανατρέψει τον διορισμένο Βασιλιά Σου. Όπως ο Δαβίδ περίμενε και εμπιστεύθηκε, δίδαξέ μας την ίδια υπομονετική πίστη. Φύλαξε τις καρδιές μας από κάθε εγωιστική φιλοδοξία που θα διαιρούσε τον λαό Σου. Ας μας φυλάξει η αγάπη που αποκαλύφθηκε στον σταυρό από την προδοσία και την υπερηφάνεια. Ενίσχυσε την ελπίδα μας στην ταχεία επιστροφή του Ιησού, του αληθινού Υιού του Δαβίδ, ο οποίος θα βασιλεύσει εν δικαιοσύνη για πάντα. Εν ονόματί Του προσευχόμαστε, Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →