Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Λουκάς
Λουκάς 4 — με τον Μακλάρεν
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Σήμερα στρεφόμαστε στις κλασικές Εκθέσεις της Αγίας Γραφής του Αλεξάνδρου Μακλάρεν για μια εστιασμένη πορεία μέσα από το κεφάλαιο 4 του Λουκά. Η προσεκτική έκθεση του Μακλάρεν ανοίγει τους πειρασμούς του Ιησού και το πρώτο κήρυγμα του Κυρίου στη Ναζαρέτ, δείχνοντας πώς κάθε στιγμή αποκαλύπτει τόσο την πραγματικότητα της ανθρωπότητας του Χριστού όσο και το σχήμα της σωτηριώδους αποστολής Του. Στα επόμενα λεπτά θα ακούσουμε καθώς ο Μακλάρεν ιχνηλατεί τις διαδοχικές επιθέσεις του πειραστή και έπειτα θα ακούσουμε την ίδια την ανακοίνωση του Χριστού για ελευθερία στον αιχμάλωτο. Ο στόχος δεν είναι απλώς πληροφορία αλλά βαθύτερη εμπιστοσύνη σε Εκείνον που έδεσε τον ισχυρό και τώρα μας ελευθερώνει. Ας προετοιμάσουμε τις καρδιές μας για να δεχθούμε τόσο προειδοποίηση όσο και χάρη.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Σας προσκαλούμε να διαβάσετε το κεφάλαιο 4 του Λουκά αργά και προσευχητικά. Προσέξτε την οδήγηση του Πνεύματος στην έρημο, τις τρεις οξείες ανταλλαγές με τον αντίπαλο και τον αιχμηρό ισχυρισμό που κάνει ο Ιησούς όταν επιστρέφει στη Ναζαρέτ. Αφήστε την αφήγηση να σας τοποθετήσει δίπλα Του στην έρημο και στη συναγωγή. Ζητήστε από τον Κύριο να ανοίξει τα αυτιά σας στην ίδια Γραφή που ισχυρίστηκε ότι εκπληρώθηκε στον Εαυτό Του.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μακλάρεν ανοίγει τον πρώτο πειρασμό εξετάζοντας την έκκληση στη σωματική ανάγκη.
Η μακρά πείρα είχε διδάξει τον πειραστή ότι τα πιο ελκυστικά δολώματά του ήταν εκείνα που απευθύνονταν στις ορέξεις και τις ανάγκες του σώματος, και έτσι δοκιμάζει αυτά πρώτα. Το πλήθος των ανθρώπων έλκεται στην αμαρτία από κάποια μορφή αυτών, και η πείνα του Ιησού Τον άνοιξε στη δύναμή τους — αν όχι από την πλευρά των απολαύσεων των αισθήσεων, όμως από την πλευρά των αναγκών. Ο πειραστής παραθέτει τη θεία φωνή κατά τη βάπτιση σχεδόν με χλευασμό, σαν ο πεινασμένος, λιπόθυμος Άνθρωπος μπροστά του να ήταν παράξενος «Υιός του Θεού». Η πρόταση ακούγεται αρκετά αθώα· γιατί δεν θα υπήρχε αναγκαίο κακό στο να κάνει θαύμα για να θρέψει τον Εαυτό Του. Αλλά το κακό της προδίδεται από τα λόγια «Αν είσαι ο Υιός του Θεού», και η απάντηση του Κυρίου μας, που αρχίζει εμφατικά με «άνθρωπος», μας βάζει στον σωστό δρόμο για να καταλάβουμε γιατί απώθησε την ύπουλη πρόταση ακόμη και ενώ λιποθυμούσε από την πείνα. Το να υποκύψει σε αυτήν θα σήμαινε να αποτινάξει για χάρη Του τις ανθρώπινες συνθήκες που είχε αναλάβει για χάρη μας, και να επιδιώξει να παύσει να είναι Υιός του ανθρώπου ενεργώντας ως Υιός του Θεού. Δεν δίνει καμία προσοχή στον τίτλο που δόθηκε από τον Σατανά, αλλά επιστρέφει στην αδελφότητά Του με τον άνθρωπο, και αποδέχεται τους νόμους υπό τους οποίους ζουν ως δικές Του συνθήκες.Ο Μακλάρεν στη συνέχεια ξεδιπλώνει τον δεύτερο πειρασμό και την προσφορά της κοσμικής κυριαρχίας.
Ο διάβολος βρίσκει ότι πρέπει να δοκιμάσει έναν πιο λεπτό τρόπο. Αποτυχώντας από την πλευρά της φυσικής φύσης, αρχίζει να αντιλαμβάνεται ότι έχει να κάνει με Κάποιον υψηλότερο από το πλήθος των ανθρώπων· και έτσι βγάζει το λαμπερό δόλωμα, που πιάνει τις πιο λεπτοφυώς οργανωμένες φύσεις. Όπου αποτυγχάνει η αίσθηση, μπορεί να πετύχει η φιλοδοξία. Τίποτα δεν λέγεται τώρα για «Υιό του Θεού». Η σχέση του Ιησού με τον Θεό δεν είναι τώρα το σημείο επίθεσης, αλλά η προσδοκώμενη σχέση Του με τον κόσμο. Μετέφερε πράγματι ο Σατανάς το σώμα του Ιησού σε κάποια υπεροχή; Πιθανότατα όχι. Δεν θα έκανε το όραμα όλων των βασιλειών πιο φυσικό αν το είχε κάνει. Η αξιοσημείωτη γλώσσα «έδειξε . . . όλα . . . σε μια στιγμή χρόνου» περιγράφει μια φυσική αδυναμία, και πιθανότατα προορίζεται να δείξει κάποιο είδος διαβολικής φαντασμαγορίας, που άστραψε μπροστά στη συνείδηση του Χριστού, ενώ τα μάτια Του ήταν στερεωμένα στην σιωπηλή, αμμώδη έρημο.Ο Μακλάρεν παρουσιάζει έπειτα τον τρίτο πειρασμό, που απευθύνεται στον προσκυνούντα Υιό.
Ο Λουκάς τακτοποιεί τους πειρασμούς εν μέρει από μια θεώρηση της τοποθεσίας, η έρημος και το βουνό είναι κοντά το ένα στο άλλο, και εν μέρει για να βγάλει μια ορισμένη ακολουθία σε αυτούς. Πρώτα έρχεται η έκκληση στη φυσική φύση, έπειτα εκείνη στις λεπτότερες επιθυμίες του νου· και αυτές έχοντας αποκρουστεί, και η απόφαση να λατρεύει τον Θεό έχοντας ειπωθεί από τον Ιησού, ο τρίτος πειρασμός του Λουκά απευθύνεται στην ευλαβή ψυχή, όπως φαίνεται στα πονηρά αλλά ρηχά μάτια του πειραστή. Ο Ματθαίος, από την άλλη, σύμφωνα με την οπτική του γωνία, βάζει τον ειδικά μεσσιανικό πειρασμό τελευταίο. Η πραγματική σειρά είναι τόσο ανεξιχνίαστη όσο και ασήμαντη. Στη σειρά του Λουκά υπάρχει ουσιαστικά μόνο μία αλλαγή τόπου — από τη μοναξιά της ερήμου στον Ναό. Όπως είπαμε, η αλλαγή ήταν πιθανότατα όχι του σώματος του Κυρίου, αλλά μόνο των σκηνών που άστραψαν μπροστά στο μάτι του νου Του. «Η κορυφή του Ναού» μπορεί να ήταν η κορυφή που έβλεπε κάτω στην βαθιά κοιλάδα όπου οι τεράστιες πέτρες του υψηλού τείχους στέκονται ακόμη, και η οποία πρέπει να ήταν σε ζαλιστικό ύψος πάνω από το στενό φαράγγι από τη μία πλευρά και τις αυλές του Ναού από την άλλη. Υπάρχει τεράστια, καταπιεσμένη οργή και κακία στην επανάληψη του χλευασμού, «Αν είσαι ο Υιός του Θεού» και στη χρήση του ίδιου του όπλου άμυνας του Χριστού, την παράθεση της Γραφής.Ο Μακλάρεν κλείνει τους πειρασμούς σημειώνοντας την πληρότητά τους και την προσωρινή αποχώρηση του εχθρού.
«Όλος ο πειρασμός» τελείωσε. Έτσι αυτοί οι τρεις αποτελούσαν ένα πλήρες σύνολο, και η φαρέτρα του εχθρού ήταν για την ώρα άδεια. Αποχώρησε «για μια εποχή», ή μάλλον, μέχρι μια ευκαιρία. Αποκρούστηκε όταν προσπάθησε να πειράξει απευθυνόμενος στις επιθυμίες. Η επόμενη επίθεσή του θα είναι στη Γεθσημανή και στον Γολγοθά, όταν ο φόβος και η αποστροφή από τον πόνο και τον θάνατο θα δεχθούν επίθεση μάταια.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Μακλάρεν αντλεί τα μαθήματα που μπορούν να πάρουν οι πιστοί από την πρώτη νίκη.
Αυτός ο πρώτος πειρασμός μας διδάσκει πολλά. Κάνει την ανθρωπότητα του Κυρίου μας παθητικά αληθινή, δείχνοντας Αυτόν να φέρει το πεζό αλλά τρομερό τσίμπημα της πείνας, που φτάνει σχεδόν στο μοιραίο σημείο. Μας διδάσκει πώς αθώες και αναγκαίες ανάγκες μπορεί να είναι οι μοχλοί του διαβόλου για να ανατρέψουν τις ψυχές μας. Μας προειδοποιεί ενάντια στο να αποχωριζόμαστε από τους συνανθρώπους μας με τη χρήση διακριτικών δυνάμεων για δικό μας όφελος. Θέτει την ταπεινή εμπιστοσύνη στο συντηρητικό θέλημα του Θεού ως το καλύτερο για εμάς, ακόμη και αν είμαστε στην έρημο, όπου, σύμφωνα με την αίσθηση, πρέπει να λιμοκτονήσουμε· και μεγαλύνει την αγάπη του Αδελφού, ο οποίος για χάρη μας παραιτήθηκε από τα προνόμια του Υιού του Θεού, ώστε να είναι ο αδελφός των φτωχών και των αναγκεμένων.Ο Μακλάρεν ολοκληρώνει τους πειρασμούς δείχνοντας πώς η εμπιστοσύνη, η λατρεία και η ιερή προσοχή νικούν τον εχθρό.
Εμπιστευόμαστε τον Θεό όταν προσβλέπουμε σε Αυτόν να μας ελευθερώσει σε κινδύνους που συναντήθηκαν με ταπεινή αποδοχή του θελήματός Του. Πειράζουμε Αυτόν όταν περιμένουμε να μας σώσει από εκείνους που συναντήθηκαν σε δρόμους που εμείς οι ίδιοι διαλέξαμε. Τέτοια αυθάδεια μεταμφιεσμένη ως υιική εμπιστοσύνη είναι ο πειρασμός που περιβάλλει τις υψηλότερες περιοχές της εμπειρίας, στις οποίες οι αναθυμιάσεις των ζωικών παθών και οι λιγότερο χονδροειδείς αλλά πιο επικίνδυνοι αέρηδες από τις επιθυμίες του νου δεν ανεβαίνουν. Οι θρησκευόμενοι άνθρωποι που έχουν κατακτήσει αυτά έχουν ακόμη αυτόν τον εχθρό να συναντήσουν. Η πνευματική υπερηφάνεια, η πίστη ότι μπορούμε να τολμήσουμε σε κινδύνους είτε για τη φυσική μας είτε για τη θρησκευτική μας ζωή, όπου καμία κλήση καθήκοντος δεν μας οδηγεί, η ώθηση του εαυτού μας, χωρίς πρόσκληση, σε περιστάσεις όπου τίποτε άλλο εκτός από θαύμα δεν μπορεί να μας σώσει — αυτές είναι οι παγίδες που ο Σατανάς στήνει για ψυχές που έχουν σπάσει τα χονδροειδέστερα δίκτυά του. Οι τρεις απαντήσεις με τις οποίες ο Ιησούς νίκησε είναι τα συνθήματα με τα οποία θα κατακτήσουμε. Εμπιστεύσου τον Θεό, με το θέλημα του οποίου ζούμε. Λάτρευε τον Θεό, στην υπηρεσία του οποίου λαμβάνουμε ό,τι από αυτόν τον κόσμο είναι καλό για εμάς. Μην πειράζεις τον Θεό, του οποίου οι άγγελοι μας φυλάττουν στους δρόμους μας, όταν είναι οι δρόμοι Του, και ο οποίος λογαριάζει την εμπιστοσύνη που δεν είναι υποταγή στους δρόμους Του ως πειρασμό του Θεού, και όχι εμπιστοσύνη σε Αυτόν.
Απαντήστε
Ανταπόκριση
Πού στη ζωή σας πιέζει ο εχθρός πιο σκληρά σε μια νόμιμη ανάγκη; Πώς μιλά η άρνηση του Ιησού να αρπάξει δύναμη με τους όρους του διαβόλου στις δικές σας φιλοδοξίες; Σε ποια περιοχή πειράζεστε να δοκιμάσετε τον Θεό αντί να εμπιστευθείτε τον διορισμένο δρόμο Του;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε Ιησού, συναντήθηκες με τον πειραστή στη σάρκα μας και νίκησες. Δίδαξέ μας να απαντούμε σε κάθε υπόδειξη δυσπιστίας με τον λόγο Σου, σε κάθε προσφορά ψεύτικης δόξας με πιστή λατρεία, και σε κάθε πρόσκληση σε αυθάδεια με ήσυχη εμπιστοσύνη στο θέλημα του Πατέρα. Φύλαξέ μας από τις ύπουλες παγίδες που ακολουθούν την πνευματική νίκη. Ας οδηγήσει το ίδιο Πνεύμα που σε οδήγησε στην έρημο τώρα εμάς σε δρόμους υπακοής. Δέσε τον ισχυρό στις καρδιές μας και λεηλάτησε τον οίκο του, ώστε να περπατούμε στην ελευθερία που διακήρυξες. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →