Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Έξοδος
Έξοδος 19-20 — με τον Μπάρνς
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Σε αυτό το μάθημα στρεφόμαστε στις Σημειώσεις του Άλμπερτ Μπάρνς για τη Βίβλο για να αντλήσουμε φως στα σπουδαία γεγονότα των κεφαλαίων δεκαεννέα και είκοσι της Εξόδου. Καθώς ο λαός του Ισραήλ στρατοπεδεύει μπροστά στο όρος Σινά, προετοιμάζουμε τις καρδιές μας για να δεχθούμε τον θείο νόμο που δόθηκε μέσω του Μωυσή. Η προσεκτική ερμηνεία του Μπάρνς μας καθοδηγεί μέσα από τις υποσχέσεις της διαθήκης και τις δέκα λέξεις που λέχθηκαν από τον Κύριο. Η ευλαβής του υποτροφία φωτίζει την αγιότητα που απαιτείται από τον λυτρωμένο λαό του Θεού. Ας πλησιάσουμε με ευλάβεια καθώς μελετούμε μαζί αυτά τα θεμελιώδη εδάφια.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Σας προσκαλούμε τώρα να διαβάσετε το ιερό κείμενο των κεφαλαίων δεκαεννέα και είκοσι της Εξόδου. Ακούστε πώς ο Κύριος κατέρχεται στο όρος εν πυρί και καπνώ, και πώς ομιλεί τις λέξεις της διαθήκης στον λαό Του. Ας προετοιμάσουν τα λόγια της Γραφής τον νου σας για τη μελέτη που ακολουθεί από τις σημειώσεις του Άλμπερτ Μπάρνς.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μπάρνς αρχίζει με την εικόνα των πτερύγων του αετού.
Εδάφιο 4. Επί πτερύγων αετών - Τόσο στον νόμο Δευτερονόμιο 32:11 όσο και στο Ευαγγέλιο Κατά Ματθαίον 23:37, η Εκκλησία παρομοιάζεται με νεοσσούς τους οποίους η μητέρα τρέφει και προστατεύει υπό τας πτέρυγάς της· αλλά στον νόμο η μητέρα είναι αετός, στα Ευαγγέλια «όρνις»· έτσι σκιαγραφείται η ποικιλία της διακυβέρνησης υπό κάθε διαθήκη: η μία της δυνάμεως, την οποία ο Θεός επέδειξε όταν εξήγαγε τον λαό Του από την Αίγυπτο με ισχυρά χείρα και εξηπλωμένον βραχίονα, και τους οδήγησε εις την γην της επαγγελίας· η άλλη της χάριτος, όταν ο Χριστός ήλθε εν ταπεινώσει και έλαβε μορφήν δούλου και εγένετο υπήκοος μέχρι θανάτου, θανάτου δε σταυρού. Συγκρίνετε επίσης Αποκάλυψη 12:14.Συνεχίζει με τη δήλωση περί ιδιαιτέρου θησαυρού.
Εδάφιο 5. Ιδιαίτερος θησαυρός - Πολύτιμη κτήσις αποκτηθείσα με κόπο και προσεκτικώς φυλαττομένη. Η ιδιαίτερα σχέσις στην οποία βρίσκεται ο Ισραήλ, εξαχθείς εκ του ειδωλολατρικού κόσμου και αφιερωθείς εις τον Θεόν, ως δούλοι Του, υπήκοοι και τέκνα, καθορίζει τα προνόμιά τους και αποτελεί το θεμέλιον των καθηκόντων τους. Η ίδια αρχή εφαρμόζεται ακόμη ισχυρότερα εις την Εκκλησία. Βλέπε Πράξεις 20:28· Α΄ Κορινθίους 6:20· Α΄ Πέτρου 2:9. Πάσα η γη είναι ιδική Μου - Ήταν σημείον μεγάλης πρακτικής σημασίας να εντυπώσει εις τους Ιουδαίους ότι ο Θεός τους δεν ήταν απλώς εθνική θεότης. Συγκρίνετε Δευτερονόμιο 10:14· Ψαλμοί 24:1.Ο Μπάρνς αναπτύσσει έπειτα την κλήση βασιλείας ιερέων.
Εδάφιο 6. Βασιλεία ιερέων - Ο Ισραήλ συλλογικώς είναι βασιλικόν και ιερατικόν γένος: δυναστεία ιερέων, όπου κάθε αληθινό μέλος ενώνει εν εαυτώ τα γνωρίσματα βασιλέως και ιερέως. Συγκρίνετε Α΄ Πέτρου 2:5· Αποκάλυψη 1:6. Άγιον έθνος - Η αγιότης του Ισραήλ συνίστατο εις την ιδιαίτερη αφιέρωσή του εις τον Θεόν: ήταν ιερόν έθνος, ιερόν διά της υιοθεσίας, της διαθήκης και της μετοχής εις όλα τα μέσα της χάριτος. Συγκρίνετε Δευτερονόμιο 7:6· Δευτερονόμιο 26:19· Δευτερονόμιο 28:9· Α΄ Κορινθίους 3:17· Α΄ Θεσσαλονικείς 5:27.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Μπάρνς ολοκληρώνει την πραγματεία του περί της παραδόσεως του νόμου σημειώνοντας την διακονία των αγγέλων.
Η αφήγηση της παραδόσεώς τους εις την Έξοδο 19:0 και εις την Έξοδο 20:18-21 είναι σύμφωνος με την σημασία τους ως αναγνωρισμένου θεμελίου της διαθήκης μεταξύ του Γιαχβέ και του αρχαίου λαού Του (Έξοδος 34:27-28· Δευτερονόμιο 4:13· Α΄ Βασιλειών 8:21, κ.λπ.), και ως θείας μαρτυρίας κατά των αμαρτωλών τάσεων του ανθρώπου δι' όλους τους αιώνας. Ενώ εδώ λέγεται ότι «ο Θεός ελάλησε πάντας τούτους τους λόγους», και εις το Δευτερονόμιο 5:4 ότι «ωμίλησε πρόσωπον προς πρόσωπον», εις την Καινή Διαθήκη η δόσις του νόμου περιγράφεται ως γενομένη διά της διακονίας αγγέλων Πράξεις 7:53· Γαλάτας 3:19· Εβραίους 2:2. Δυνάμεθα να συμφιλιώσουμε αυτές τις αντιθέσεις της γλώσσης ενθυμούμενοι ότι ο Θεός είναι Πνεύμα και ότι είναι ουσιωδώς παρών εις τους πράκτορας οι οποίοι εκτελούν το θέλημά Του.Επί των εντολών τονίζει τη διάκριση μεταξύ βλάβης εις έργον, λόγον και σκέψιν.
Έξοδος 20:13-14 Κατά Ματθαίον 5:21-32 είναι το καλύτερο σχόλιον επί των δύο αυτών εδαφίων. Έξοδος 20:15 Το δικαίωμα της ιδιοκτησίας επικυρώνεται εις την ογδόη εντολή διά εξωτερικού κανόνος· το βαθύτερο νόημά της εμπεριέχεται εις την δεκάτη εντολή. Έξοδος 20:17 Καθώς η έκτη, η εβδόμη και η ογδόη εντολή απαγορεύουν να βλάπτωμεν τον πλησίον εις έργον, η ενάτη απαγορεύει να τον βλάπτωμεν εις λόγον, και η δεκάτη εις σκέψιν. Ουδείς ανθρώπινος οφθαλμός δύναται να ίδη την επιθυμούσαν καρδίαν· μαρτυρείται μόνον υπό εκείνου ο οποίος την κατέχει και υπό Εκείνου εις τον οποίον πάντα είναι γυμνά και τετραχηλισμένα Λουκάς 12:15-21. Αλλά είναι η ρίζα πασών των αμαρτιών λόγου ή έργου κατά του πλησίον Ιάκωβος 1:14-15.
Απαντήστε
Απόκριση
Πώς διαμορφώνει η σχέσις της διαθήκης που περιγράφεται εδώ την καθημερινή σας πορεία μετά του Κυρίου; Με ποιους τρόπους το προοίμιον των εντολών βαθαίνει την ευγνωμοσύνη σας διά την λύτρωσιν; Πού ίσως ο Κύριος σας καλεί εις μεγαλυτέραν αγιότητα εις την σκέψιν καθώς και εις το έργον;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε φιλάνθρωπε, καθώς ἀτενίζομεν τὴν δόξαν Σου τὴν ἀποκαλυφθεῖσαν ἐν Σινᾷ καὶ τὸν ἅγιον νόμον ὃν ἔδωκας τῷ λελυτρωμένῳ λαῷ Σου, Σὲ αἰνοῦμεν διότι μᾶς ἐκάλεσας νὰ εἴμεθα βασίλειον ἱερέων καὶ ἔθνος ἅγιον διὰ τοῦ αἵματος τοῦ Χριστοῦ. Διὰ τοῦ Πνεύματός Σου, χάρισον ἡμῖν ταπεινὰς καὶ ὑπάκουους καρδίας, ἵνα περιπατῶμεν ἀξίως τῆς διαθήκης Σου καὶ Σὲ τιμῶμεν ἐν πᾶσι. Διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν, Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →