← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί

Ψαλμοί 13-14 — με τον Σπέρτζεον

Ψαλμοί 13-14Charles Spurgeon — Θησαυρός του Δαβίδ & Κηρύγματα20 λεπ
Άνοιγμα
Αγαπητοί, σήμερα ανοίγουμε ξανά το The Treasury of David του Τσαρλς Σπέρτζεον, στρεφόμενοι μαζί του στους Ψαλμούς 13 και 14. Αυτά τα σύντομα αλλά διαπεραστικά άσματα αποκαλύπτουν τις δοκιμασίες της ψυχής και τη βαθιά επανάσταση του κόσμου. Η θερμή, διερευνητική έκθεση του Σπέρτζεον προσκαλεί κάθε πιστό να ακολουθήσει το μονοπάτι από τις αγωνιώδεις κραυγές στην εδραιωμένη πίστη και από την άρνηση του ανόητου στη μόνη θεραπεία που βρίσκεται στη χάρη. Είθε ο Πρίγκιπας των Κηρύκων να μας οδηγήσει στην παρουσία του Χριστού καθώς ακούμε μαζί.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Με καρδιές έτοιμες να δεχτούν τόσο τον θρήνο όσο και την προειδοποίηση, ας διαβάσουμε δυνατά τους Ψαλμούς 13 και 14. Ακούστε την επανειλημμένη κραυγή του δοκιμασμένου αγίου και την επίσημη ετυμηγορία για όλη την ανθρωπότητα. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας στο Πνεύμα να ερευνήσει και να παρηγορήσει, ακόμη και καθώς τα λόγια αποκαλύπτουν την ανάγκη μας για τον Κύριο Ιησού.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Σπέρτζεον ξεκινά προσδιορίζοντας την περίσταση και την τριπλή διαίρεση του Ψαλμού 13. Εισαγωγή. ΠΕΡΙΣΤΑΣΗ. Ο Ψαλμός δεν μπορεί να αναφερθεί σε κανένα συγκεκριμένο γεγονός ή περίοδο στην ιστορία του Δαβίδ. Όλες οι προσπάθειες να του βρεθεί μια γενέτειρα είναι απλές εικασίες. Ήταν, αναμφίβολα, περισσότερες από μία φορές η γλώσσα αυτού του πολύ δοκιμασμένου ανθρώπου του Θεού, και προορίζεται να εκφράσει τα συναισθήματα του λαού του Θεού σε εκείνες τις διαρκώς επανερχόμενες δοκιμασίες που τους πολιορκούν. Εάν ο αναγνώστης δεν έχει ακόμη βρει την ευκαιρία να χρησιμοποιήσει τη γλώσσα αυτής της σύντομης ωδής, θα το κάνει σύντομα, αν είναι άνθρωπος κατά την καρδιά του Κυρίου. Συνηθίζαμε να τον αποκαλούμε τον «Ψαλμό του Πόσο καιρό». Σχεδόν είχαμε πει τον Ψαλμό του Ουρλιαχτού, από την αδιάκοπη επανάληψη της κραυγής «πόσο καιρό;» ΔΙΑΙΡΕΣΗ. Αυτός ο Ψαλμός διαιρείται πολύ εύκολα σε τρία μέρη: το ερώτημα της αγωνίας, Ψαλμοί 13:1-2· η κραυγή της προσευχής, Ψαλμοί 13:3-4· το άσμα της πίστης, Ψαλμοί 13:5-6. Στη συνέχεια, στέκεται στην επανειλημμένη ερώτηση του στίχου 1. Στίχος 1. Στίχ. 1. Πόσο καιρό; Αυτή η ερώτηση επαναλαμβάνεται όχι λιγότερο από τέσσερις φορές. Υποδηλώνει πολύ έντονη επιθυμία για απελευθέρωση και μεγάλη αγωνία καρδιάς. Και τι κι αν υπάρχει κάποια ανυπομονησία αναμεμειγμένη με αυτήν· δεν είναι αυτό ένα πιο αληθινό πορτρέτο της δικής μας εμπειρίας; Δεν είναι εύκολο να αποτρέψουμε την επιθυμία από το να εκφυλιστεί σε ανυπομονησία. Ω, για χάρη, ώστε, ενώ περιμένουμε τον Θεό, να μας κρατήσει από το να ενδώσουμε σε ένα μουρμουρίζον πνεύμα! «Πόσο καιρό;» Δεν γίνεται η συχνά επαναλαμβανόμενη κραυγή ένα πραγματικό ΟΥΡΛΙΑΧΤΟ; Και τι κι αν η θλίψη δεν βρει άλλο μέσο έκφρασης; Ακόμη και τότε, ο Θεός δεν είναι μακριά από τη φωνή του βρυχηθμού μας· γιατί δεν προσέχει τη μουσική των προσευχών μας, αλλά το έργο του δικού του Πνεύματος σε αυτές, διεγείροντας την επιθυμία και φλογίζοντας τα συναισθήματα. «Πόσο καιρό;» Αχ! πόσο καιρό φαίνονται οι μέρες μας όταν η ψυχή μας είναι καταβεβλημένη μέσα μας! «Πόσο κουραστικά φαίνονται να κυλούν οι στιγμές Πάνω στη θλίψη! Πώς ο χρόνος Απολαμβάνει να αργοπορεί στην πτήση του!» Στρεφόμενος στον Ψαλμό 14, ο Σπέρτζεον ονομάζει τον ανόητο που αρνείται τον Θεό. Στίχος 3. Στίχ. 1. Ο ανόητος. Ο Άθεος είναι ο ανόητος κατ' εξοχήν, και ένας ανόητος καθολικά. Δεν θα αρνιόταν τον Θεό αν δεν ήταν ανόητος εκ φύσεως, και έχοντας αρνηθεί τον Θεό δεν είναι περίεργο που γίνεται ανόητος στην πράξη. Η αμαρτία είναι πάντα ανοησία, και καθώς είναι το ύψιστο της αμαρτίας να επιτίθεται στην ίδια την ύπαρξη του Υψίστου, έτσι είναι και η μεγαλύτερη φανταστική ανοησία. Το να λες ότι δεν υπάρχει Θεός είναι να διαψεύδεις την πιο απλή απόδειξη, που είναι πείσμα· να αντιτίθεσαι στην κοινή συναίνεση της ανθρωπότητας, που είναι βλακεία· να καταπνίγεις τη συνείδηση, που είναι τρέλα.
Σκεφτείτε
Ο Σπέρτζεον κλείνει την έκθεση δηλώνοντας την καθολική διαφθορά της φυλής εκτός χάριτος. Στίχος 11. Λόγιοι Ινδουιστές έχουν ομολογήσει ότι η περιγραφή είναι κυριολεκτικά σωστή στην Ινδουστάν αυτή τη στιγμή· και αν δεν υπήρχε η συγκρατητική χάρη του Θεού, θα ήταν έτσι στην Αγγλία. Αλίμονο! είναι ακόμη και εδώ μια πολύ σωστή εικόνα πραγμάτων που γίνονται από ανθρώπους εν κρυπτώ. Πράγματα απεχθή στον Θεό και τον άνθρωπο είναι γλυκά σε κάποιους ουρανίσκους. Δεν υπάρχει κανείς που να κάνει το καλό. Οι αμαρτίες παράλειψης πρέπει να αφθονούν όπου οι παραβάσεις είναι συχνές. Αυτοί που κάνουν τα πράγματα που δεν έπρεπε να έχουν κάνει, είναι βέβαιο ότι θα αφήσουν ανεκπλήρωτα τα πράγματα που έπρεπε να έχουν κάνει. Τι εικόνα της φυλής μας είναι αυτή! Εκτός μόνο όπου βασιλεύει η χάρη, δεν υπάρχει κανείς που να κάνει το καλό· η ανθρωπότητα, πεσμένη και υποβαθμισμένη, είναι μια έρημος χωρίς όαση, μια νύχτα χωρίς αστέρι, ένας σωρός κοπριάς χωρίς κόσμημα, μια κόλαση χωρίς πάτο.
Απαντήστε
Σε ποια από τη σημερινή σας δοκιμασία βρίσκετε τον εαυτό σας να επαναλαμβάνει την κραυγή «πόσο καιρό»; Πώς η διάγνωση της καρδιάς του ανόητου πιέζει τα δικά σας συναισθήματα προς τον Θεό; Με ποιους τρόπους το τελειωμένο έργο του Χριστού έχει ήδη απαντήσει στην βαθύτερη ανάγκη που αποκαλύπτουν αυτοί οι ψαλμοί;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε, ἄκουσε τὶς εἰλικρινεῖς κραυγές μας ἐν ἡμέρᾳ θλίψεως καὶ δίδαξέ μας νὰ σὲ περιμένουμε χωρὶς γογγυσμό, ἐμπιστευόμενοι τὴν ἀμετάβλητη ἀγάπη σου ἀκόμη καὶ ὅταν τὸ πρόσωπό σου φαίνεται κρυμμένο. Διὰ τῆς χάριτός σου συγκράτησε τὶς ἀνόητες καρδιές μας ποὺ θὰ ἀρνοῦνταν τὴν κυρίαρχη ἐξουσία σου, καὶ συμμόρφωσέ μας πρὸς τὴν εἰκόνα τοῦ Χριστοῦ, ὥστε τὸ ᾆσμα τῆς πίστεως νὰ ἀναβλύζει ἀπὸ τὰ χείλη μας μέχρι νὰ ἀντικρίσουμε τὸ πρόσωπό σου καὶ νὰ χορτάσουμε. Ἀμήν.

Charles Spurgeon — Θησαυρός του Δαβίδ & Κηρύγματα · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →