Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ρωμαίους
Προς Ρωμαίους 15 — Eterniseed (Καθολική με δευτεροκανονικά)
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Το δέκατο πέμπτο κεφάλαιο της Προς Ρωμαίους επιστολής εισάγει τους πιστούς στον ζωντανό πυρήνα της ενότητας της Εκκλησίας, όπου οι ισχυροί καλούνται να φέρουν τα βάρη των ασθενέστερων μελών ώστε όλοι να οικοδομηθούν στην αγάπη. Στην μυστηριακή οικονομία το ίδιο Πνεύμα που συγκεντρώνει τα διεσκορπισμένα τέκνα του Θεού γύρω από το θυσιαστήριο τα διαμορφώνει επίσης σε ένα σώμα, και αυτό το κεφάλαιο αποκαλύπτει πώς η αποστολική διδασκαλία συνεχίζει να διαμορφώνει αυτήν την κοινωνία. Ο Παύλος ομιλεί ως εκείνος που έλαβε τη διακονία του ευαγγελίου για τα έθνη, όμως ποτέ δεν λησμονεί τις υποσχέσεις που πρώτα εμπιστεύθηκαν στον Ισραήλ. Το χωρίο λοιπόν προσκαλεί τους πιστούς να θεωρήσουν τον ίδιο τον Χριστό, ο οποίος έγινε διάκονος της περιτομής για να επιβεβαιώσει την πιστότητα του Θεού και να ανοίξει την πόρτα του ελέους στους εθνικούς. Μέσα από αυτόν τον φακό η καθημερινή ζωή της Εκκλησίας εμφανίζεται ως επέκταση του ίδιου μυστηρίου: οι ισχυροί παραχωρούν τις προτιμήσεις τους για χάρη των ασθενών, η λειτουργία ενώνει Ιουδαίο και Έλληνα σε μία θυσία αίνου, και ο αποστολικός λόγος εξακολουθεί να καλεί κάθε γενιά να δέχεται ο ένας τον άλλον όπως ο Χριστός μας δέχθηκε, προς δόξα του Πατρός.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Πάρτε το δέκατο πέμπτο κεφάλαιο της Προς Ρωμαίους και διαβάστε το αργά, επιτρέποντας στον ρυθμό της προτροπής και της μαρτυρίας να ξεδιπλωθεί. Προσέξτε πώς ο Παύλος πρώτα προτρέπει εκείνους που είναι ισχυροί να ανέχονται τους ασθενείς αντί να ευαρεστούν τον εαυτό τους, θεμελιώνοντας αυτήν την συμβουλή στο παράδειγμα του Χριστού. Παρατηρήστε την προσεκτική ύφανση της Γραφής που δείχνει τις αρχαίες υποσχέσεις του Θεού να αγκαλιάζουν τώρα τα έθνη. Προσέξτε το πορτρέτο της ίδιας της διακονίας του Παύλου, περιγραφόμενης με ιερατική γλώσσα καθώς προσφέρει τους εθνικούς στον Θεό ως αποδεκτή θυσία. Αναζητήστε τα συγκεκριμένα σημεία ενότητας που προωθεί, ιδιαίτερα τη συλλογή για τους αγίους στην Ιερουσαλήμ, και ακούστε τον τόνο του πόθου με τον οποίο προσδοκά την επίσκεψή του στη Ρώμη. Αφήστε το κείμενο να αποκαλύψει τόσο το κόστος όσο και τη χαρά του να ζει κανείς ως μέλη ο ένας του άλλου στον οίκο της πίστεως.
Μελετήστε
Μελέτη
Το κεφάλαιο ανοίγει με μια άμεση έκκληση που ρέει από την προηγούμενη συζήτηση περί συνειδήσεως και ελευθερίας. Εκείνοι που είναι ισχυροί δεν πρέπει απλώς να ανέχονται τους ασθενείς αλλά να επωμίζονται ενεργά τις αδυναμίες τους ώστε ολόκληρη η κοινότητα να αυξάνεται στην ελπίδα. Αυτή η φέρουσα των βαρών δεν είναι προαιρετική ευγένεια· είναι η συνέχεια του ιδίου του προτύπου του Χριστού. Δεν ευαρέστησε τον εαυτό του, όμως δέχθηκε όλους όσοι ήρθαν σε αυτόν, εκπληρώνοντας έτσι τις Γραφές που προφήτευαν έναν Μεσσία ο οποίος θα υπέφερε όνειδος για χάρη των άλλων. Η παράδοση πάντοτε έβλεπε σε αυτήν την κίνηση την ίδια τη λογική της ενανθρωπήσεως: ο αιώνιος Υιός αναλαμβάνει ό,τι είναι δικό μας ώστε ό,τι είναι δικό του να γίνει δικό μας. Ο Παύλος στρέφεται έπειτα στο βαθύτερο μυστήριο της σχέσεως του Χριστού με τον Ισραήλ. Ονομάζεται διάκονος της περιτομής επειδή γεννήθηκε υπό τον νόμο, υποτάχθηκε στις απαιτήσεις του και έτσι επιβεβαίωσε την αλήθεια των υποσχέσεων του Θεού προς τους πατριάρχες. Ταυτοχρόνως η έλευσή του άνοιξε την διαθήκη στα έθνη, ώστε οι εθνικοί να δοξάζουν τον Θεό για το έλεός του. Η αλυσίδα των κειμένων της Παλαιάς Διαθήκης που ακολουθεί δεν είναι απλό στολίδι· αποδεικνύει ότι η συμπερίληψη των εθνών ήταν πάντοτε λανθάνουσα στις υποσχέσεις που δόθηκαν στον Αβραάμ και τον Δαβίδ. Η Εκκλησία διαβάζει αυτούς τους στίχους ως τον χάρτη της ιδίας της καθολικότητας, πραγματοποιούμενης πληρέστατα όταν ο ένας άρτος τεμάχίζεται και το ένα ποτήριο μεταδίδεται. Ο Παύλος παρουσιάζει έπειτα τον ίδιο τον αποστολικό του μόχθο με ρητά λατρευτικούς όρους. Ομιλεί για ιερατική υπηρεσία στο ευαγγέλιο, προσφέροντας τους εθνικούς ως θυσία αγιασμένη από το Άγιο Πνεύμα. Αυτή η γλώσσα τοποθετεί τα ιεραποστολικά του ταξίδια μέσα στη θυσιαστική λατρεία της νέας διαθήκης, όπου το θυσιαστήριο είναι ο σταυρός και ο ναός είναι το σώμα του αναστάντος Κυρίου. Από την Ιερουσαλήμ μέχρι την Ιλλυρία κήρυξε όπου ο Χριστός δεν είχε ακόμη ονομασθεί, πάντοτε προσεκτικός να μην οικοδομήσει σε ξένο θεμέλιο. Η ίδια αποστολική φροντίδα τον ωθεί τώρα προς τη Ρώμη και τελικά προς την Ισπανία, όμως σταματά για να προτρέψει την ρωμαϊκή κοινότητα να στηρίξει τη συλλογή για τους πτωχούς μεταξύ των αγίων στην Ιερουσαλήμ. Εκείνη η συλλογή είναι η ίδια ένα μυστηριακό σημείο: οι εθνικοί που έλαβαν πνευματικά αγαθά τώρα επιστρέφουν υλικά αγαθά, σφραγίζοντας έτσι την ενότητα της μιας Εκκλησίας πέρα από απόσταση και πολιτισμό. Το αίτημα του Παύλου για προσευχές πριν από το ταξίδι του στην Ιερουσαλήμ αποκαλύπτει περαιτέρω την αλληλεξάρτηση που χαρακτηρίζει την αυθεντική αποστολική ζωή. Δεν ταξιδεύει ως απομονωμένος κήρυκας αλλά ως μέλος του σώματος που προσεύχεται και υποφέρει μαζί. Σε όλα αυτά το κεφάλαιο δείχνει τη ζωντανή αλληλεπίδραση μεταξύ δόγματος, λειτουργίας και καθημερινής αγάπης που συνιστά την παράδοση της Εκκλησίας.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Το ίδιο Πνεύμα που ενέπνευσε τον Παύλο να συγκεντρώσει τα έθνη γύρω από τις υποσχέσεις που δόθηκαν στον Ισραήλ συνεχίζει να συγκεντρώνει την Εκκλησία σήμερα γύρω από το θυσιαστήριο όπου εκείνες οι υποσχέσεις φθάνουν στην εκπλήρωσή τους. Η έμφαση του κεφαλαίου στην αμοιβαία υποδοχή αντηχεί τις αρχαίες συνόδους που υπερασπίσθηκαν την ενότητα της πίστεως κατά του διχασμού, και συντονίζεται με τη σταθερή πρακτική της Εκκλησίας να ενσαρκώνει το ευαγγέλιο χωρίς να σβήνει τη μνήμη του Ισραήλ. Η συλλογή που προωθεί ο Παύλος βρίσκει το αντίστοιχό της σε κάθε επισκοπική έκκληση και σε κάθε πράξη αλληλεγγύης μεταξύ πλουσιότερων και πτωχότερων τοπικών εκκλησιών. Λειτουργικά, το κεφάλαιο ακούγεται συχνά σε εποχές που εορτάζουν την ιεραποστολική εξάπλωση της Εκκλησίας, υπενθυμίζοντας στους πιστούς ότι η Θεία Ευχαριστία είναι η πηγή και η κορυφή εκείνης της εξαπλώσεως. Το πατερικό ένστικτο βλέπει στη ιερατική γλώσσα του Παύλου μια πρώιμη μαρτυρία για την χειροτονημένη διακονία που συνεχίζει να προσφέρει τη θυσία της Θείας Λειτουργίας για τον αγιασμό των εθνών. Η μαριολατρεία βρίσκει εδώ και μια ήσυχη αρμονία: η Μαρία, που κυοφόρησε τον Λόγο στην κοιλία της και τον προσέφερε στον ναό, αποτελεί πρότυπο της δεκτικής ισχύος που υποδέχεται τον Χριστό στα ασθενέστερα μέλη του σώματός του. Έτσι το χωρίο προσκαλεί την Εκκλησία να διαβάσει τη δική της ζωή ως τη συνεχιζόμενη πραγματοποίηση του μυστηρίου που κήρυξε ο Παύλος.
Απαντήστε
Απόκριση
Με ποιους συγκεκριμένους τρόπους μπορείτε να παραμερίσετε μια προσωπική προτίμηση αυτήν την εβδομάδα ώστε ένας ασθενέστερος αδελφός ή αδελφή στην ενορία σας να ενισχυθεί στην πίστη; Πώς η συμμετοχή σας στην Κυριακάτικη Θεία Ευχαριστία εκφράζει ήδη την ενότητα μεταξύ Ιουδαίου και Έλληνα, ισχυρού και ασθενούς, που ο Παύλος μόχθησε να διαφυλάξει; Όταν προσεύχεστε για ιεραποστόλους ή στηρίζετε τις ανάγκες της οικουμενικής Εκκλησίας, αναγνωρίζετε αυτές τις πράξεις ως επεκτάσεις της ίδιας αποστολικής υπηρεσίας που περιγράφεται σε αυτό το κεφάλαιο;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Θεέ, ο οποίος διά του Υιού σου έγινες διάκονος της περιτομής για να επιβεβαιώσεις τις υποσχέσεις σου και να ανοίξεις την διαθήκη σε όλα τα έθνη, χάρισε σε εμάς που δεχθήκαμε από τον Χριστό να δεχόμαστε ο ένας τον άλλον με την ίδια αγάπη. Ενίσχυσε τους ισχυρούς να φέρουν τις ασθένειες των ασθενών, και κάνε κάθε τοπική εκκλησία ζωντανό σημείο της ενότητας που σφραγίζεται από τον ένα άρτο και το ένα ποτήριο. Ευλόγησε την αποστολική διακονία που συνεχίζει να προσφέρει τους εθνικούς ως αποδεκτή θυσία, και συγκέντρωσε όλα τα τέκνα σου από ανατολή και δύση στην μία οικογένεια της πίστεως. Διά της μεσιτείας της Υπεραγίας Παρθένου Μαρίας, που κυοφόρησε τον Σωτήρα Ιουδαίου και Έλληνα, και διά των προσευχών όλων των αγίων που μόχθησαν στον θερισμό σου, φέρε μας τελικά στην ουράνια Ιερουσαλήμ όπου κάθε γλώσσα θα ομολογήσει ότι ο Ιησούς Χριστός είναι Κύριος, προς δόξα του Θεού Πατρός. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.