← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιερεμίας

Ιερεμίας 5-6 — με τον Ιωάννη Καλβίνο

Ιερεμίας 5-6Υπομνήματα του John Calvin20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Η προσεκτική ερμηνεία της Γραφής από τον Ιωάννη Καλβίνο φέρνει οξεία σαφήνεια στις προειδοποιήσεις των προφητών. Στο υπόμνημά του για τον Ιερεμία, ο Καλβίνος αποκαλύπτει πώς ο Θεός υπομονετικά εκθέτει την ανίατη κατάσταση ενός λαού που αρνείται τη διόρθωση. Καθώς στρεφόμαστε στα κεφάλαια 5 και 6, τα λόγια του Καλβίνου μας καθοδηγούν να δούμε τόσο τη δικαιοσύνη όσο και τη θλίψη της θείας κρίσης. Οι γνώσεις του μας καλούν σε ειλικρινή αυτοεξέταση αντί για εύκολες δικαιολογίες. Μέσα από αυτή τη μελέτη καλούμαστε να ακούσουμε εκ νέου τον ζωντανό Θεό που ακόμη ερευνά τις καρδιές σήμερα.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αφιερώστε χρόνο τώρα για να διαβάσετε τα κεφάλαια 5 και 6 του Ιερεμία αργά και προσευχητικά. Ακούστε τις επανειλημμένες κλήσεις του Κυρίου να ερευνήσετε την πόλη, να επιστρέψετε και να προσέξετε την επερχόμενη κρίση. Προσέξτε τις περιγραφές των πεισματικών καρδιών και την απουσία αλήθειας. Αφήστε το βάρος αυτών των κεφαλαίων να καθίσει πριν στραφείτε στην ερμηνεία του Καλβίνου.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Καλβίνος ξεκινά εξηγώντας τον λόγο της αυστηρής απόφασης του Θεού. Σε αυτό το εδάφιο, όπως και σε εκείνα που ακολουθούν, ο Θεός δείχνει ότι δεν ήταν υπερβολικά άκαμπτος ή υπερβολικά αυστηρός όταν κατήγγειλε ολοκληρωτική καταστροφή στον λαό του, επειδή η κακία τους ήταν εντελώς ανίατη και δεν μπορούσε να βρεθεί άλλος τρόπος μεταχείρισής τους. Γνωρίζουμε πράγματι ότι συχνά μαρτυρείται στη Γραφή ότι ο Θεός είναι υπομονετικός και περιμένει μέχρι οι αμαρτωλοί να μετανοήσουν. Αφού λοιπόν ο Θεός παντού εξυμνεί την καλοσύνη του και υπόσχεται να είναι ελεήμων ακόμη και στους χειρότερους αν μετανοήσουν, και αφού προλαμβάνει αυθόρμητα τους αμαρτωλούς, μπορεί να φαίνεται παράξενο ότι υψώνεται με τόση αυστηρότητα εναντίον της δικής του Εκκλησίας. Αλλά γνωρίζουμε πόσο ανυπότακτοι είναι οι ασεβείς· και γι' αυτό δεν διστάζουν να διαμαρτυρηθούν στον Θεό και να τον κατηγορήσουν εκούσια, σαν να τους μεταχειριζόταν με σκληρότητα. Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο ο Θεός δείχνει τώρα ότι δεν ήταν, όπως ήταν, ελεύθερος να συγχωρήσει τον λαό· «Ακόμη κι αν ήθελα», λέει, «δεν μπορούσα». Μιλάει πράγματι κατά τον τρόπο των ανθρώπων· αλλά με αυτόν τον τρόπο, όπως είπα, δείχνει ότι δοκίμασε όλα τα μέσα πριν καταφύγει στην ακραία αυστηρότητα, αλλά ότι δεν υπήρχε θεραπεία, εξαιτίας της απελπισμένης κακίας του λαού. Και αυτό είναι που εκφράζουν πλήρως τα λόγια. Στην εντολή να ερευνήσει κανείς τους δρόμους της Ιερουσαλήμ, ο Καλβίνος γράφει: Περιέλθετε, [128] λέει, στους δρόμους της Ιερουσαλήμ, και δείτε, παρακαλώ, και γνωρίστε· ερευνήστε σε όλα τα σταυροδρόμια. Ο Ιερεμίας θα μπορούσε να πει σε μία πρόταση, «Αν βρεθεί ένας άνθρωπος στην πόλη, είμαι έτοιμος να συγχωρήσω»: αλλά ο Θεός εδώ επιτρέπει σε όλο τον κόσμο να ερευνήσει επιμελώς και προσεκτικά ποια ήταν η κατάσταση της αγίας πόλης, η οποία πάντοτε καυχιόταν για αυτόν τον τίτλο. Αλλά τώρα, όπως και στο επόμενο εδάφιο, μιλάει για την Ιερουσαλήμ. Είχε μιλήσει επίσης για τις γειτονικές πόλεις· αλλά καθώς η αγιότητα ολόκληρης της γης φαινόταν τότε να έχει την έδρα και την κατοικία της στην Ιερουσαλήμ, ο Θεός εδώ απευθύνεται σε εκείνη την πόλη, η οποία ακόμη διατηρούσε κάποια εμφάνιση αγιότητας και υπερείχε άλλων πόλεων. Λέει λοιπόν, Ερευνήστε, δείτε, γνωρίστε, κοιτάξτε, αν υπάρχει άνθρωπος, κ.λπ. Επιτρέπει εδώ σε όλους τους ανθρώπους να σχηματίσουν κρίση, σαν να είχε πει, «Ας παρευρεθούν όλοι, αφού οι Ιουδαίοι επιδιώκουν να δημιουργήσουν κακή διάθεση εναντίον μου, και παραπονιούνται για υπερβολική αυστηρότητα, σαν να τους μεταχειριζόμουν απάνθρωπα· ας έρθουν όλοι όσοι θέλουν ως κριτές, ας ερευνήσουν, ας ρωτήσουν, ας κάνουν ενδελεχή έρευνα· και όταν διαπιστωθεί ότι δεν υπάρχει σε αυτήν ούτε ένας δίκαιος άνθρωπος, τι άλλο μπορεί να γίνει, παρά να καταστραφεί η πόλη; γιατί τι μπορεί να γίνει στους εγκαταλελειμμένους και αμετάκλητους, εκτός αν εκτελέσω την κρίση μου επάνω τους;» Ο Καλβίνος στη συνέχεια δείχνει πώς αυτή η έρευνα φιμώνει κάθε παράπονο εναντίον του Θεού. Τώρα κατανοούμε τον σκοπό του προφήτη· γιατί σκόπευε εδώ να κλείσει τα στόματα των Ιουδαίων, και να εκθέσει τις συκοφαντίες τους, ώστε να μην φωνάζουν εναντίον του Θεού ή να κατηγορούν την κρίση του, σαν να ξεπερνούσε τα όρια της μετριοπάθειας: και δείχνει επίσης, ότι μολονότι ο Θεός ήταν διατεθειμένος να συγχωρήσει, δεν υπήρχε ακόμη τόπος για συγχώρηση, και ότι το έλεός του αποκλειόταν από την αδάμαστη πείσμα τους, αφού δεν υπήρχε ούτε ένας άνθρωπος στην Ιερουσαλήμ που να έχει οποιαδήποτε μέριμνα για ευθύτητα.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Καλβίνος στρέφει την ομιλία του απευθείας στον Θεό για να εκθέσει τη σκληρότητα του λαού. Ο προφήτης πολύ σημαντικά στρέφει τον λόγο του στον Θεό, για να δείξει ότι είχε κουραστεί να απευθύνεται στον λαό, διότι έβλεπε ότι δεν κατάφερνε τίποτε με τους πεισματάρηδες· γιατί αν υπήρχε κάποιο διδακτικό πνεύμα στους Ιουδαίους, θα τους είχε οπωσδήποτε προτρέψει να ασκήσουν ακεραιότητα. Θα μπορούσε να πει, «Σφάλλουν όσοι ορκίζονται ψευδώς στο όνομα του Θεού, και πείθουν τον εαυτό τους ότι εκείνος θα είναι ο Πατέρας τους· γιατί τα μάτια του παρατηρούν την πιστότητα και την ευθύτητα της καρδιάς.» Αυτός θα ήταν ο κανονικός τρόπος προχώρησης, και αυτός ο τρόπος διδασκαλίας θα ήταν ο πλέον κατάλληλος: αλλά ο Ιερεμίας διακόπτει απότομα την ομιλία του, και αφήνει τον δικό του λαό· «Ω Θεέ», λέει, «τα μάτια σου παρατηρούν την πιστότητα·» σαν να είχε πει, «Τι άλλο μπορώ να έχω να κάνω με αυτόν τον άθλιο λαό; Απευθύνω λόγια σε βράχους και πέτρες: γι' αυτό σου λέω αντίο, και δεν θα έχω πλέον να κάνω τίποτε μαζί σου· θα στραφώ τώρα στον Θεό.» Τώρα βλέπουμε πόσο πιο δυνατή και εντυπωσιακή είναι αυτή η στροφή από τον λαό στον Θεό, παρά αν ο προφήτης συνέχιζε την ομιλία του προς τους Ιουδαίους, και επιζητούσε να τους διδάξει: γιατί δείχνει τώρα ότι είχε συντριβεί από την κούραση· διότι έβλεπε ότι ο κόπος του ήταν άχρηστος, και ότι όλοι όσους είχε απευθυνθεί ήταν εντελώς ανυπότακτοι: ούτε, ταυτόχρονα, σκόπευε να πει αυτά τα λόγια τυχαία και χωρίς σκοπό· όχι, ο σκοπός του ήταν να αγγίξει πιο οξυμένα εκείνους που ήταν ανόητοι, κάνοντάς τους να γνωρίζουν ότι σταμάτησε να τους απευθύνεται, επειδή δεν είχε καμία ελπίδα γι' αυτούς.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στη ζωή μου αντιστέκομαι ακόμη στη διόρθωση ακόμη και μετά από επανειλημμένες προειδοποιήσεις; Πώς μπορεί να στηρίζομαι σε εξωτερική ομολογία ενώ η καρδιά μου στερείται ακεραιότητας; Πώς θα ήταν για μένα να υποδεχτώ το ερευνητικό βλέμμα του Θεού αντί να το αποφεύγω;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε, ὁ ἐρευνῶν καρδίας καὶ δοκιμάζων νεφρούς, ἐξέτασον ἡμᾶς καθὼς ἐξήτασας τὴν Ἱερουσαλὴμ καὶ ἀφαίρεσον πᾶσαν ψευδῆ πεποίθησιν ἣν ἔχομεν εἰς κενὰ λόγια. Διὰ τῆς κυρίαρχης χάριτός σου, σύντριψον τὴν σκληρότητα ποὺ ἀρνεῖται τὴν διόρθωση καὶ χάρισον ἡμῖν μετάνοιαν ποὺ ἐπιστρέφει εἰς τὴν διαθηκικήν σου πιστότητα. Μαλάκυνον ὅ,τι ἔχει γίνει ὡς λίθος, ἵνα τὸ Πνεῦμά σου ὁδηγῇ ἡμᾶς ἐν τῇ ὁδῷ τῆς ἀληθείας καὶ εὕρωμεν ἔλεος ἐν σοί. Ἀμήν.

Υπομνήματα του John Calvin · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →