← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ησαΐας

Ησαΐας 9-10 — με τον Ιωάννη Καλβίνο

Ησαΐας 9-10Υπομνήματα του John Calvin20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Το υπόμνημα του Ιωάννη Καλβίνου στον Ησαΐα προσφέρει σταθερό φως σε αναγνώστες που πλοηγούνται τόσο στην αρχαία προφητεία όσο και στις παρούσες δοκιμασίες. Στα κεφάλαια 9 και 10 ο Μεταρρυθμιστής ιχνηλατεί την κίνηση του Θεού από την κρίση στην υποσχεμένη απελευθέρωση, αγκυροβολώντας πάντοτε την ελπίδα στον ερχόμενο Μεσσία. Η προσεκτική του εργασία στίχο προς στίχο μας προσκαλεί να δούμε πώς το σκοτάδι της εξορίας δίνει τη θέση του στην αυγή της λύτρωσης. Σήμερα ακολουθούμε τον Καλβίνο καθώς δείχνει ότι κάθε υπόσχεση βρίσκει το κέντρο της στον Χριστό. Τα λόγια του μας υπενθυμίζουν ότι η παρηγοριά της Γραφής δεν είναι ποτέ ρηχή αλλά ριζωμένη στην αμετάβλητη πιστότητα του Θεού. Ας ακούσουμε με προσοχή.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Βρείτε ένα ήσυχο μέρος και διαβάστε τα κεφάλαια 9 και 10 του Ησαΐα αργά. Προσέξτε τη μετάβαση από το σκοτάδι στην αναγγελία ενός παιδιού που θα βασιλεύει αιώνια. Αφήστε τις εικόνες του προφήτη για το φως, το σπάσιμο του ζυγού και την ατελείωτη ειρήνη να εγκατασταθούν στην καρδιά σας. Διαβάστε τα κεφάλαια μία φορά για τη συνολική πορεία της ιστορίας, έπειτα ξανά σημειώνοντας φράσεις που ξυπνούν πόθο ή συνείδηση. Ζητήστε από το Πνεύμα να σας προετοιμάσει να δεχθείτε τις γνώσεις του Καλβίνου με φρέσκια προσοχή.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Καλβίνος αρχίζει διευκρινίζοντας τον παρηγορητικό σκοπό της προφητείας. Κατά τη γνώμη μου είναι καταλληλότερο να το δούμε ως παρηγοριά, στην οποία αρχίζει να μετριάζει όσα είχε πει για εκείνο το φοβερό σκοτάδι και την οδήγηση, (Ησαΐας 8:22,) και, απαλύνοντας την πικρία εκείνων των τιμωριών, τους ενθαρρύνει να προσδοκούν την εύνοια του Θεού. Σαν να έλεγε, 'και όμως, μέσα σε εκείνη την τρομερή συμφορά που θα υποστούν οι Ιουδαίοι, το σκοτάδι δεν θα είναι τέτοιο όπως όταν η γη του Ισραήλ θλίβηκε, πρώτα από τον Τιγλάθ-πιλεσέρ, (Β' Βασιλειών 15:29,) και έπειτα πιο σκληρά από τον Σαλμανεσέρ,' (Β' Βασιλειών 17:6.) Μέσα σε τόσο μεγάλες δυσκολίες οι πιστοί θα μπορούσαν αλλιώς να λιποψυχήσουν, αν οι καρδιές τους δεν είχαν παρηγορηθεί από κάποια παρηγοριά. Ο Ησαΐας λοιπόν απευθύνει τον λόγο του σε αυτούς μήπως νομίσουν ότι καταστράφηκαν, γιατί υπαινίσσεται ότι οι παιδείες που πρόκειται τώρα να επιβληθούν θα είναι ελαφρότερες από εκείνες που ήρθαν πριν. Ότι αυτή είναι η φυσική ερμηνεία θα φανεί γρήγορα από όσα ακολουθούν αμέσως. Ο Καλβίνος στρέφεται έπειτα στο όραμα του φωτός που διαπερνά το σκοτάδι. 2. Ο λαός που περπατούσε στο σκοτάδι είδε μεγάλο φως. Μιλάει για μελλοντικά γεγονότα σε παρελθόντα χρόνο, και έτσι τα φέρνει ενώπιον της άμεσης όρασης του λαού, ώστε στην καταστροφή της πόλης, στην αιχμαλωσία τους και σε ό,τι φαινόταν ολοκληρωτική καταστροφή τους, να δουν το φως του Θεού. Μπορεί λοιπόν να συνοψιστεί έτσι: 'Ακόμη και στο σκοτάδι, μάλιστα στον ίδιο τον θάνατο, υπάρχει ωστόσο καλός λόγος ελπίδας· γιατί η δύναμη του Θεού είναι ικανή να αποκαταστήσει ζωή στον λαό του, όταν φαίνονται ήδη νεκροί.' Ο Ματθαίος, που παραθέτει αυτό το χωρίο, φαίνεται να το στρεβλώνει σε διαφορετική σημασία· γιατί λέει ότι αυτή η πρόρρηση εκπληρώθηκε όταν ο Χριστός κήρυττε κατά μήκος της παραλίας. (Ματθαίος 4:16.) Αλλά αν δούμε σωστά τη σύγκριση, θα βρούμε ότι ο Ματθαίος εφάρμοσε αυτό το χωρίο στον Χριστό ορθά και με την αληθινή του σημασία. Ωστόσο δεν φαίνεται ότι η άποψη που δίνεται γενικά από τους σχολιαστές μας είναι επιτυχής διασαφήνιση του χωρίου· γιατί απλώς ισχυρίζονται ότι ανήκει στη βασιλεία του Χριστού, αλλά δεν δίνουν λόγο, ούτε δείχνουν πώς συμφωνεί με αυτό το χωρίο. Αν λοιπόν θέλουμε να βεβαιωθούμε για την αληθινή σημασία αυτού του χωρίου, πρέπει να θυμηθούμε όσα έχουν ήδη λεχθεί, ότι ο Προφήτης, όταν μιλάει για την επιστροφή του λαού από τη Βαβυλώνα, δεν κοιτάζει σε μία μόνο εποχή, αλλά περιλαμβάνει όλες τις υπόλοιπες, μέχρι να έρθει ο Χριστός και να φέρει την πληρέστερη απελευθέρωση στον λαό του. Η απελευθέρωση από τη Βαβυλώνα ήταν μόνο πρόλογος της αποκατάστασης της Εκκλησίας, και προοριζόταν να διαρκέσει, όχι για λίγα μόνο χρόνια, αλλά μέχρι να έρθει ο Χριστός και να φέρει αληθινή σωτηρία, όχι μόνο στα σώματά τους, αλλά επίσης στις ψυχές τους. Όταν έχουμε προχωρήσει λίγο στην ανάγνωση του Ησαΐα, θα βρούμε ότι αυτό ήταν το συνηθισμένο έθιμό του. Για τη γέννηση του παιδιού, ο Καλβίνος γράφει: 6. Γιατί σε εμάς γεννήθηκε παιδί. Ο Ησαΐας τώρα επιχειρηματολογεί από τον σκοπό, για να δείξει γιατί αυτή η απελευθέρωση πρέπει να προτιμηθεί από τα υπόλοιπα αγαθά του Θεού, δηλαδή επειδή όχι μόνο θα φέρει ο Θεός πίσω τον λαό από την αιχμαλωσία, αλλά θα τοποθετήσει τον Χριστό στον βασιλικό θρόνο του, ώστε κάτω από αυτόν να απολαμβάνεται υπέρτατη και αιώνια ευτυχία. Έτσι βεβαιώνει ότι η καλοσύνη του Θεού δεν θα είναι προσωρινή, γιατί περιλαμβάνει όλη την ενδιάμεση περίοδο κατά την οποία η Εκκλησία διατηρήθηκε μέχρι την έλευση του Χριστού. Ούτε είναι θαυμαστό αν ο Προφήτης κάνει ξαφνική μετάβαση από την επιστροφή του αρχαίου λαού στην πλήρη αποκατάσταση της Εκκλησίας, που έλαβε χώρα πολλούς αιώνες αργότερα· γιατί στις παρατηρήσεις μας στον Ησαΐα 7:14, [142] έχουμε σημειώσει, ότι δεν υπάρχει άλλος τρόπος με τον οποίο ο Θεός συμφιλιώνεται μαζί μας παρά μόνο μέσω του Μεσίτη, όλες οι υποσχέσεις θεμελιώνονται σε αυτόν· και ότι γι' αυτό είναι συνήθεια των Προφητών, όποτε θέλουν να ενθαρρύνουν τις καρδιές των πιστών με καλή ελπίδα, να προβάλλουν αυτό ως ενέχυρο ή αρραβώνα. Σε αυτό πρέπει να προστεθεί, ότι η επιστροφή από την αιχμαλωσία στη Βαβυλώνα ήταν η αρχή της ανανέωσης της Εκκλησίας, που ολοκληρώθηκε όταν εμφανίστηκε ο Χριστός· και συνεπώς δεν υπάρχει παραλογισμός σε αδιάκοπη διαδοχή. Δικαίως λοιπόν διδάσκει ο Ησαΐας ότι δεν πρέπει να περιορίζουν την προσοχή τους στο παρόν αγαθό, αλλά να θεωρούν το τέλος, και να αναφέρουν τα πάντα σε αυτό. 'Αυτή είναι η υψηλότερη ευτυχία σας, ότι σωθήκατε από τον θάνατο, όχι μόνο για να ζήσετε στη γη της Χαναάν, αλλά για να φτάσετε στη βασιλεία του Θεού.'
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Καλβίνος το συνδέει αυτό με τη διαρκή χαρά που βρίσκεται στον Χριστό. Από εδώ μαθαίνουμε ότι δεν πρέπει να καταπίνουμε τα αγαθά που λαμβάνουμε από τον Θεό, ώστε να τα ξεχνούμε αμέσως, αλλά πρέπει να υψώνουμε το νου μας στον Χριστό, αλλιώς το όφελος θα είναι μικρό, και η χαρά θα είναι παροδική· γιατί δεν θα μας οδηγήσουν να γευθούμε τη γλυκύτητα της αγάπης του Πατέρα, εκτός αν κρατάμε στη μνήμη την ελεύθερη εκλογή του Θεού, που επικυρώνεται στον Χριστό. Εν συντομία, ο Προφήτης δεν θέλει αυτός ο λαός να απασχολείται ολόκληρος με τη χαρά που προκάλεσε η εξωτερική και βραχύβια ελευθερία που απέκτησαν, αλλά να κοιτάζουν το τέλος, δηλαδή τη διατήρηση της Εκκλησίας, μέχρι να εμφανιστεί ο Χριστός, ο μόνος Λυτρωτής· γιατί αυτός πρέπει να είναι το θεμέλιο και η τελείωση όλης της χαράς μας.
Απαντήστε

Απόκριση

1. Σε ποιες από τις παρούσες περιστάσεις σας χρειάζεστε περισσότερο το φως που περιγράφει ο Καλβίνος να διαπερνά το σκοτάδι; 2. Πώς αλλάζει τον τρόπο που δέχεστε τις μικρότερες ελεημοσύνες του Θεού σήμερα η ανάμνηση ότι κάθε υπόσχεση στηρίζεται στον Χριστό; 3. Πώς θα ήταν για εσάς να αφήσετε τη χαρά που έχει τεθεί μπροστά σας να διαμορφώσει την απόκρισή σας στα παρόντα βάρη;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Πάτερ φιλεύσπλαχνε, ὁ ἐν κυρίαρχῳ ἐλέει ἀποστείλας τὸ γεννηθὲν παιδίον καὶ τὸν δοθέντα Υἱόν, φέρων φῶς εἰς τοὺς περιπατοῦντας ἐν σκότει καὶ θέτων τὴν διακυβέρνησιν ἐπὶ ὤμων ἀτελευτήτων, σὲ αἰνοῦμεν διὰ τὴν διαθηκικὴν πίστιν σου, ἡ ὁποία ἱδρύει τὸν λόγον σου αἰωνίως ἐν Χριστῷ. Διὰ τῆς χάριτός σου, ἀγκυροβόλησον τὰς καρδίας ἡμῶν ἐν ταύταις ταῖς ὑποσχέσεσιν, ἵνα περιπατῶμεν ἐν τῇ χαρᾷ τῆς λυτρώσεως καὶ μὴ μεταχειριζώμεθα τὸν λόγον σου ὡς παροδικὴν παρηγορίαν. Ἐνίσχυσον τὴν ἐκκλησίαν σου διὰ τῆς αὐτῆς ἐλπίδος, ἕως ὅτου ἴδωμεν τὸν Ἄρχοντα τῆς Εἰρήνης πρόσωπον πρὸς πρόσωπον. Ἀμήν.

Υπομνήματα του John Calvin · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →