← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Μάρκος

Ανάπαυση στον Τάφο

Μάρκος 15Ellen G. White — Η Σύγκρουση των Αιώνων & Επιλεγμένα Έργα20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Στα γραπτά της για τις τελευταίες σκηνές του Μάρκου 15, η Έλεν Τζ. Γουάιτ ανοίγει την Επιθυμία των Αιώνων για να αποκαλύψει την ιερή ησυχία που ακολούθησε τον σταυρό. Τα λόγια της μας οδηγούν μέσα από τη θλίψη της γης και τη χαρά του ουρανού καθώς ο Υιός του Θεού αναπαύεται στον τάφο του Ιωσήφ. Προσκαλούμαστε να παραμείνουμε με τους μαθητές, τον εκατόνταρχο και τους άρχοντες που δεν μπορούσαν να ξεφύγουν από το βάρος εκείνης της ημέρας. Μέσα από την πένα της οι ώρες του Σαββάτου γίνονται γέφυρα ανάμεσα στην ολοκληρωμένη λύτρωση και την ελπίδα μιας αποκατεστημένης δημιουργίας. Η μαρτυρία της κρατά τα μάτια μας στραμμένα στον Χριστό ακόμη και ενώ το σώμα Του κείται στον τάφο.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Στρέψου τώρα στον Μάρκον 15 και διάβασε την αφήγηση της ταφής και του πρώτου Σαββάτου μετά τον σταυρό. Άφησε τα λόγια της Γραφής να εγκατασταθούν ήσυχα στην καρδιά σου πριν ακούσεις τις σκέψεις της Έλεν Γουάιτ. Πρόσεξε τη σιωπή που πέφτει πάνω στον Γολγοθά και τους απροσδόκητους μάρτυρες που δηλώνουν την πίστη τους. Προετοιμάσου να σκεφτείς τι σήμαινε αυτή η ημέρα για τον ουρανό και για εκείνους που αγαπούσαν τον Κύριο.
Μελετήστε

Μελέτη

Η Γουάιτ πρώτα μας οδηγεί στην ησυχία του τάφου του Ιωσήφ καθώς αρχίζει το Σάββατο. Τώρα ο Ιησούς αναπαύθηκε από το έργο της λύτρωσης· και μολονότι υπήρχε θλίψη ανάμεσα σε εκείνους που τον αγαπούσαν στη γη, ωστόσο υπήρχε χαρά στον ουρανό. Εικονογράφηση © Review and Herald Publ. Assoc. Τελικά ο Ιησούς ήταν σε ανάπαυση. Η μακρά ημέρα ντροπής και βασανισμού είχε τελειώσει. Καθώς οι τελευταίες ακτίνες του δύοντος ηλίου εισήγαγαν το Σάββατο, ο Υιός του Θεού κείτονταν ήσυχος στον τάφο του Ιωσήφ. Το έργο Του ολοκληρώθηκε, τα χέρια Του διπλωμένα εν ειρήνη, αναπαύθηκε κατά τις ιερές ώρες της ημέρας του Σαββάτου. Στη συνέχεια συνδέει αυτή την ανάπαυση του Σαββάτου με τη χαρά του ουρανού για την ολοκλήρωση της λύτρωσης. Στην αρχή ο Πατέρας και ο Υιός είχαν αναπαυθεί κατά το Σάββατο μετά το έργο της δημιουργίας τους. Όταν «οι ουρανοί και η γη τελείωσαν, και όλη η στρατιά αυτών» (Γένεσις 2:1), ο Δημιουργός και όλα τα ουράνια όντα χάρηκαν στη θεώρηση της ένδοξης σκηνής. «Τα άστρα της αυγής έψαλλαν μαζί, και όλοι οι υιοί του Θεού αλάλαξαν από χαρά.» Ιώβ 38:7. Τώρα ο Ιησούς αναπαύθηκε από το έργο της λύτρωσης· και μολονότι υπήρχε θλίψη ανάμεσα σε εκείνους που τον αγαπούσαν στη γη, ωστόσο υπήρχε χαρά στον ουρανό. Ένδοξη στα μάτια των ουρανίων όντων ήταν η υπόσχεση του μέλλοντος. Μια αποκατεστημένη δημιουργία, ένα λυτρωμένο γένος, που αφού νίκησε την αμαρτία δεν μπορούσε ποτέ να πέσει, — αυτό, το αποτέλεσμα που θα προερχόταν από το ολοκληρωμένο έργο του Χριστού, είδαν ο Θεός και οι άγγελοι. Με αυτή τη σκηνή η ημέρα κατά την οποία ο Ιησούς αναπαύθηκε συνδέεται για πάντα. Διότι «το έργο Του είναι τέλειο·» και «ό,τι ο Θεός κάνει, θα είναι για πάντα.» Δευτερονόμιο 32:4· Εκκλησιαστής 3:14. Η Γουάιτ στοχάζεται την ομολογία του εκατοντάρχου στον σταυρό. Αυτά τα λόγια ειπώθηκαν όχι με ψιθυριστούς τόνους. Όλα τα μάτια στράφηκαν να δουν από πού προέρχονταν. Ποιος είχε μιλήσει; Ήταν ο εκατόνταρχος, ο Ρωμαίος στρατιώτης. Η θεία υπομονή του Σωτήρα, και ο αιφνίδιος θάνατός Του, με την κραυγή της νίκης στα χείλη Του, είχαν εντυπωσιάσει αυτόν τον εθνικό. Στο μελανιασμένο, σπασμένο σώμα που κρεμόταν στον σταυρό, ο εκατόνταρχος αναγνώρισε τη μορφή του Υιού του Θεού. Δεν μπορούσε να συγκρατηθεί από το να ομολογήσει την πίστη του. Έτσι πάλι δόθηκε μαρτυρία ότι ο Λυτρωτής μας θα έβλεπε τον μόχθο της ψυχής Του. Την ίδια την ημέρα του θανάτου Του, τρεις άνδρες, διαφορετικοί μεταξύ τους, είχαν δηλώσει την πίστη τους, — αυτός που διοικούσε τη ρωμαϊκή φρουρά, αυτός που έφερε τον σταυρό του Σωτήρα, και αυτός που πέθανε στον σταυρό δίπλα Του.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Η Γουάιτ στρέφει τις καρδιές μας στην αληθινή αιτία του θανάτου του Σωτήρα μας. Αλλά δεν ήταν η λόγχη που τρύπησε, δεν ήταν ο πόνος του σταυρού, που προκάλεσε τον θάνατο του Ιησού. Εκείνη η κραυγή, που ειπώθηκε «με δυνατή φωνή» (Ματθαίος 27:50· Λουκάς 23:46), τη στιγμή του θανάτου, το ρεύμα αίματος και νερού που έρευσε από την πλευρά Του, δήλωσε ότι πέθανε από σπασμένη καρδιά. Η καρδιά Του συντρίφθηκε από ψυχική αγωνία. Σκοτώθηκε από την αμαρτία του κόσμου. Δείχνει πώς ο σφραγισμένος τάφος μόνο μεγάλυνε τη βεβαιότητα της ανάστασής Του. Μια φρουρά εκατό στρατιωτών τοποθετήθηκε τότε γύρω από τον τάφο για να εμποδίσει οποιαδήποτε παρέμβαση. Οι ιερείς έκαναν ό,τι μπορούσαν για να κρατήσουν το σώμα του Χριστού εκεί όπου είχε τεθεί. Σφραγίστηκε τόσο ασφαλώς στον τάφο Του σαν να επρόκειτο να παραμείνει εκεί για πάντα. Έτσι οι αδύναμοι άνθρωποι συμβουλεύτηκαν και σχεδίασαν. Ελάχιστα συνειδητοποίησαν αυτοί οι δολοφόνοι την αχρηστία των προσπαθειών τους. Αλλά με την πράξη τους ο Θεός δοξάστηκε. Οι ίδιες οι προσπάθειες που έγιναν για να εμποδίσουν την ανάσταση του Χριστού είναι τα πιο πειστικά επιχειρήματα στην απόδειξή της. Όσο μεγαλύτερος ήταν ο αριθμός των στρατιωτών που τοποθετήθηκαν γύρω από τον τάφο, τόσο ισχυρότερη θα ήταν η μαρτυρία ότι είχε αναστηθεί. Αιώνες πριν από τον θάνατο του Χριστού, το Άγιο Πνεύμα είχε δηλώσει μέσω του ψαλμωδού, «Γιατί αγανακτούν τα έθνη, και οι λαοί μελετούν μάταια πράγματα; Οι βασιλείς της γης παρατάσσονται, και οι άρχοντες συνέρχονται μαζί, εναντίον του Κυρίου, και εναντίον του Χριστού Του. . . Αυτός που κάθεται στους ουρανούς θα γελάσει· ο Κύριος θα τους χλευάσει.» Ψαλμός 2:1-4.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού αισθάνεσαι την ειρήνη του ολοκληρωμένου έργου του Χριστού πιο βαθιά σήμερα; Πώς η μαρτυρία του εκατοντάρχου διεγείρει τη δική σου ομολογία πίστης; Με ποιον τρόπο ο σφραγισμένος τάφος ενισχύει την ελπίδα σου στην ανάσταση;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε Ιησού, σε ευχαριστούμε που αναπαύθηκες στον τάφο αφού το έργο της λύτρωσης ολοκληρώθηκε. Σε δοξάζουμε που ο ουρανός χάρηκε ενώ η γη πενθούσε. Κράτα τις καρδιές μας στραμμένες στον σταυρό και στον κενό τάφο που θα ακολουθήσει σύντομα. Ας κινήσει το ίδιο Πνεύμα που κίνησε τον εκατόνταρχο και εμάς να σε ομολογήσουμε ανοιχτά. Φύλαξέ μας από την ανήσυχη απιστία εκείνων που προσπάθησαν να σε κρατήσουν σφραγισμένο μακριά. Γέμισέ μας με την ευλογημένη ελπίδα μιας αποκατεστημένης δημιουργίας και του ερχόμενου Σαββάτου της αιώνιας χαράς. Στο πολύτιμο όνομά Σου προσευχόμαστε, αμήν.

Ellen G. White — Η Σύγκρουση των Αιώνων & Επιλεγμένα Έργα · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →