Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιούδας
Ιούδα 1 — με τον Μπάρνς
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Σε αυτό το καθημερινό μάθημα ανοίγουμε τις Σημειώσεις στην Αγία Γραφή του Άλμπερτ Μπάρνς στην επιστολή του Ιούδα. Ο Μπάρνς, ο προσεκτικός πρεσβυτεριανός ερμηνευτής του δεκάτου ενάτου αιώνα, καθοδηγεί τους αναγνώστες μέσα από τις επείγουσες προειδοποιήσεις και τις σταθερές παραινέσεις της επιστολής με μετρημένη, εδάφιο προς εδάφιο προσοχή. Το έργο του βοηθά την εκκλησία σήμερα να ακούσει την κλήση του Ιούδα να υπερασπιστεί το ευαγγέλιο εν μέσω λεπτής πλάνης. Καθώς ακολουθούμε την ερμηνεία του, προσευχόμαστε το Πνεύμα να ενισχύσει την κατανόησή μας της πίστης που παραδόθηκε άπαξ και να μας κινήσει να αγωνιστούμε γι' αυτή με ταπεινοφροσύνη και θάρρος.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας διαβάσουμε τώρα ολόκληρο το πρώτο فصل του Ιούδα δυνατά, ακούγοντας τον στοργικό χαιρετισμό του αποστόλου, την σοβαρή προειδοποίησή του για εισβολείς και την ηχηρή πρόσκλησή του να διατηρήσουμε την πίστη. Διαβάστε αργά, κάνοντας παύση μετά από κάθε παράγραφο ώστε οι προειδοποιήσεις και οι υποσχέσεις να εγκατασταθούν στην καρδιά.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μπάρνς ανοίγει σκιαγραφώντας το συνολικό σχέδιο της επιστολής.
Εισαγωγή. (1) Η επιγραφή και ο χαιρετισμός, Ιούδα 1:1-2. (2) Μια δήλωση των λόγων για τους οποίους γράφτηκε η Επιστολή, Ιούδα 1:3-4. Ο συγγραφέας θεώρησε απαραίτητο να γράψει σε αυτούς, επειδή ορισμένοι πειστικοί πλανητές είχαν εισχωρήσει ανάμεσά τους και υπήρχε κίνδυνος να υπονομευθεί η πίστη τους. (3) Αναφορά σε παρελθόντα γεγονότα, δείχνοντας ότι άνθρωποι που ασπάστηκαν πλάνη και ακολούθησαν διεφθαρμένες και ασελγείς πρακτικές θα τιμωρηθούν, Ιούδα 1:5-7. Αναφέρεται ιδιαίτερα στους απίστους Εβραίους τους οποίους ο Θεός είχε ελευθερώσει από την Αίγυπτο· στους αποστάτες αγγέλους· και στους διεφθαρμένους κατοίκους των Σοδόμων και Γομόρρων. Ο σκοπός σε αυτό είναι να τους προειδοποιήσει να μην ακολουθήσουν τα παραδείγματα εκείνων που θα τους οδηγούσαν σίγουρα στην καταστροφή. (4) Περιγράφει ιδιαίτερα τα χαρακτηριστικά αυτών των προσώπων, συμφωνώντας ουσιαστικά στην περιγραφή με τη δήλωση του Πέτρου, Ιούδα 1:8-16.Αρχίζει την ερμηνεία των εδαφίων με την αυτοπεριγραφή του Ιούδα.
Εδάφιο 1. Ιούδας, ο δούλος του Ιησού Χριστού — Αν η άποψη που λήφθηκε στην Εισαγωγή της Επιστολής είναι ορθή, ο Ιούδας διατηρούσε στενή συγγένεια με τον Κύριο Ιησού, όντας, όπως ο Ιάκωβος, «αδελφός του Κυρίου», Γαλάτας 1:19. Οι λόγοι για τους οποίους δεν ανέφερε αυτό το γεγονός εδώ, ως προσωνυμία που θα χρησίμευε να τον προσδιορίσει και ως δείχνοντας την εξουσία του να απευθύνεται σε άλλους με τον τρόπο που πρότεινε να κάνει σε αυτή την Επιστολή, πιθανώς ήταν, (1) ότι το δικαίωμα να το κάνει αυτό δεν στηριζόταν στη απλή «συγγένεια» με τον Κύριο Ιησού, αλλά στο γεγονός ότι είχε καλέσει ορισμένα πρόσωπα να είναι απόστολοί του και τους είχε εξουσιοδοτήσει να το κάνουν· και, (2) ότι μια αναφορά σε αυτή τη συγγένεια, ως βάση εξουσίας, μπορεί να είχε δημιουργήσει ζηλοτυπίες μεταξύ των ίδιων των αποστόλων.Στρεφόμενος στον σκοπό της επιστολής, εξετάζει την επιμέλεια του συγγραφέα.
Εδάφιο 3. Αγαπητοί — Μια έκφραση ισχυρής στοργής που χρησιμοποιείται από τους αποστόλους όταν απευθύνονται στους αδελφούς τους, Ρωμαίους 1:7· 1 Κορινθίους 4:14· 1 Κορινθίους 10:14· 1 Κορινθίους 15:58· 2 Κορινθίους 7:1· 2 Κορινθίους 12:19· Φιλιππησίους 2:12· Φιλιππησίους 4:1· και συχνά αλλού. Όταν κατέβαλα κάθε επιμέλεια — Όταν εφάρμοσα τον νου μου με ζήλο· υπονοώντας ότι είχε στοχαστεί το θέμα και σκέφτηκε ιδιαίτερα τι θα ήταν επιθυμητό να γράψει σε αυτούς. Η κατάσταση του νου στην οποία αναφέρεται είναι εκείνη ενός που σκόπευε να γράψει μια επιστολή και που σκέφτηκε προσεκτικά τι θα ήταν σωστό να πει. Η νοητική διαδικασία που οδήγησε στη συγγραφή της Επιστολής φαίνεται να ήταν αυτή: Για κάποιους λόγους — κυρίως από την ισχυρή στοργή του για αυτούς — σκόπευε να γράψει σε αυτούς. Το γενικό θέμα για το οποίο σχεδίαζε να γράψει ήταν, φυσικά, κάτι που αφορούσε την κοινή σωτηρία — διότι αυτός και αυτοί ήταν χριστιανοί.Σχετικά με την εντολή να αγωνιστούμε, σημειώνει την αθλητική εικόνα που χρησιμοποιείται.
Η λέξη που εδώ αποδίδεται «να αγωνιστείτε με ζήλο» — ἐπαγωνίζεσθαι — είναι μία από εκείνες τις λέξεις που χρησιμοποιούνται από τους ιερούς συγγραφείς και έχουν αναφορά στους ελληνικούς αγώνες. Συγκρίνετε τις σημειώσεις, 1 Κορινθίους 9:24, εξής. Αυτή η λέξη δεν εμφανίζεται αλλού στην Καινή Διαθήκη. Σημαίνει «να αγωνιστείτε επί» — δηλαδή «για ή σχετικά με» οτιδήποτε· και θα ήταν εφαρμόσιμη στην έντονη προσπάθεια που καταβάλλεται σε εκείνους τους αγώνες για να αποκτηθεί το βραβείο. Η αναφορά εδώ, φυσικά, είναι μόνο σε αγώνα με επιχειρήματα, με συλλογισμό, με διατήρηση των αρχών της θρησκείας και υπεράσπισή τους ενάντια σε όλους τους αντιπάλους.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Μπάρνς υπογραμμίζει ότι η πίστη έχει παραδοθεί άπαξ διά παντός.
Ο Ντόντριτζ, ο Έστιος και ο Βέζα το κατανοούν με τον πρώτο τρόπο· ο Μάκναϊτ και άλλοι με τον δεύτερο· ο Μπένσον ακατάλληλα υποθέτει ότι σημαίνει «πλήρως ή τελείως». Ίσως η πιο συνήθης έννοια της λέξης θα ήταν ότι έγινε άπαξ με την έννοια ότι δεν πρόκειται να γίνει ξανά, και επομένως με την έννοια ότι ήταν τότε πλήρης και ότι τίποτα δεν έπρεπε να προστεθεί σε αυτή. Υπάρχει πράγματι η ιδέα ότι έγινε παλαιότερα, αλλά με αυτή την πρόσθετη σκέψη ότι ήταν τότε πλήρης. Συγκρίνετε, για αυτή τη χρήση της ελληνικής λέξης που αποδίδεται «άπαξ», Εβραίους 9:26-28· Εβραίους 10:2· 1 Πέτρου 3:18. Η «παράδοση» αυτής της πίστης στους αγίους εδώ αναφερόμενη είναι προφανώς εκείνη που έγινε με αποκάλυψη, ή το σύστημα της αλήθειας που ο Θεός έχει κάνει γνωστό στον λόγο του. Ό,τι έχει αποκαλύψει, οφείλουμε να το υπερασπιστούμε ως αληθές. Δεν πρέπει να παραδώσουμε κανένα μέρος του οποιουδήποτε, διότι κάθε μέρος εκείνου του συστήματος «είναι» αξίας για την ανθρωπότητα.Κλείνει το τμήμα εκθέτοντας την πρακτική άρνηση του Θεού και του Χριστού.
Δηλαδή, πιθανώς, έδωσαν αυτή τη μορφή στη διδασκαλία τους, όπως έχουν κάνει συχνά οι Αντινομιστές, ότι με το ευαγγέλιο απελευθερώθηκαν από τις υποχρεώσεις του νόμου και μπορούσαν να δώσουν άδεια στις αμαρτωλές επιθυμίες τους ώστε η χάρη να περισσεύσει. Ο Αντινομισμός άρχισε νωρίς στον κόσμο και είχε πάντα ευρεία επικράτηση. Η ευθύνη των δογμάτων της χάριτος να κακοποιηθούν έτσι προεβλέφθη από τον Παύλο, και ενάντια σε τέτοια κακοποίηση αγωνίστηκε με ζήλο να φυλάξει τους χριστιανούς της εποχής του, Ρωμαίους 6:1, εξής. Και αρνούμενοι τον μόνο Κύριο Θεό και τον Σωτήρα μας Ιησού Χριστό — Δείτε τις σημειώσεις, 2 Πέτρου 2:1. Δηλαδή, οι διδασκαλίες που κρατούσαν ήταν στην πραγματικότητα άρνηση του μόνου αληθινού Θεού και του Λυτρωτή των ανθρώπων.
Απαντήστε
Απόκριση
Πώς η αναγνώριση της δομής του Ιούδα διαμορφώνει τον τρόπο που ακούτε τις προειδοποιήσεις του; Σε ποιες παρούσες καταστάσεις καλείστε να αγωνιστείτε με ζήλο για την πίστη; Πού μπορεί να πειρασθείτε να μετατρέψετε τη χάρη του Θεού σε πρόφαση για απρόσεκτη ζωή;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πάτερ φιλάνθρωπε, ἐνίσχυσον ἡμᾶς διὰ τοῦ Πνεύματός σου ἵνα ἀγωνιζώμεθα προθύμως ὑπὲρ τῆς πίστεως τῆς ἅπαξ παραδοθείσης τοῖς ἁγίοις. Φύλαξον τὴν ἐκκλησίαν σου ἀπὸ πάσης πλάνης ἀρνουμένης τὸν μόνον ἡμῶν Κύριον καὶ Δεσπότην, καὶ διατήρησον ἡμᾶς ἀπροσκόπτους καθὼς ἐκτείνομεν ἔλεος πρὸς τοὺς ἐν ἀμφιβολίᾳ. Παρουσίασον ἡμᾶς ἀμώμους ἐνώπιον τῆς ἐνδόξου παρουσίας σου διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →