Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Εσθήρ
Εσθήρ 1-2 — με το Καθολικό Σχόλιο του Χέιδοκ
Άνοιγμα
Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα που αντλείται από το Σχόλιο της Καθολικής Οικογενειακής Βίβλου του Χέιντοκ στο Βιβλίο της Εσθήρ. Αυτή η σεβάσμια συλλογή συγκεντρώνει τη σοφία του Τσάλλονερ του Καλμέτ και άλλων καθολικών φωνών για να ξεδιπλώσει την εμπνευσμένη αφήγηση της θείας πρόνοιας που εργάζεται μέσω ανθρώπινων γεγονότων. Καθώς εισερχόμαστε στα κεφάλαια 1 και 2 οι σημειώσεις του Χέιντοκ μας καθοδηγούν μέσα από την περσική αυλή την άνοδο της Εσθήρ και το κρυμμένο χέρι του Θεού που προετοιμάζει την απελευθέρωση για τον λαό του. Ας προετοιμάσει η ιστορική ακρίβεια και η πνευματική διορατικότητα του σχολίου τις καρδιές μας για να δεχθούμε τον λόγο με ευλάβεια και ανανεωμένη πίστη.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Πάρε το ιερό κείμενο και διάβασε τα κεφάλαια 1 και 2 της Εσθήρ αργά και προσευχητικά. Άφησε τις σκηνές της βασιλικής μεγαλοπρέπειας, την απομάκρυνση της Ουασθί και την ήσυχη πιστότητα του Μαρδοχαίου και της Εσθήρ να ξεδιπλωθούν μπροστά σου. Παρατήρησε πώς οι συνηθισμένες ανθρώπινες επιλογές γίνονται νήματα στο μεγαλύτερο σχέδιο του Θεού. Κάνε παύση μετά από κάθε κεφάλαιο για να αφήσεις την αφήγηση να κατασταλάξει στην καρδιά σου πριν στραφείς στο σχόλιο του Χέιντοκ για βαθύτερη κατανόηση.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χάιντοκ ανοίγει το σχόλιο καθιερώνοντας την κανονική αυθεντία και την πατρότητα του βιβλίου.
Αυτό το βιβλίο λαμβάνει το όνομά του από τη βασίλισσα Εσθήρ, της οποίας η ιστορία καταγράφεται εδώ. Η γενική γνώμη σχεδόν όλων των σχολιαστών της Αγίας Γραφής καθιστά τον Μαρδοχαίο συγγραφέα του, πράγμα που μπορεί επίσης να συναχθεί παρακάτω από το κεφάλαιο θ΄ 20. (Χάλλονερ) --- Αυτός και η βασίλισσα ήταν σίγουρα συγγραφείς της επιστολής, (Χάιντοκ) επιτάσσοντας τον εορτασμό της εορτής των Πουρίμ, ή «κλήρων», που αποτελεί το θεμέλιο (Καλμέ) της παρούσας αφήγησης. (Ντυ Αμέλ) --- Ο συντάκτης έχει επίσης προσφύγει στα αρχεία του βασιλείου της Περσίας, ώστε το έργο του να έχει όλη την αυθεντία που μπορεί να απαιτηθεί από έναν κοσμικό ιστορικό, και όντας επιπλέον εμπνευσμένο σε όλα τα μέρη του, δεν μπορούμε να αρνηθούμε να το δεχθούμε με τον μέγιστο σεβασμό. Εκείνες οι προσθήκες που δεν υπάρχουν τώρα στα εβραϊκά, (Καλμέ) μολονότι υπήρχαν ίσως παλαιότερα, (Γουόρθινγκτον, Ωριγένης, Ντυ Αμέλ) έχουν διατηρηθεί προσεκτικά από τον άγιο Ιερώνυμο και αναγνωρίστηκαν από την αρχαία Βουλγάτα, όπως αναγνωρίζονται σήμερα από την ελληνική, χωρίς καμία διάκριση. Ο Λυσίμαχος, ο Έλληνας μεταφραστής, ήταν πιθανώς ο συγγραφέας τους, κεφάλαιο ια΄ 1. (Καλμέ) --- Οι ενστάσεις του Καπέλλου κατά αυτού του «Έλληνα γραφιά», όπως αρέσκεται να τον αποκαλεί, περιφρονώντας την κρίση Ιουδαίων και Χριστιανών, είναι γενικά πολύ ανεξήγητα δανεισμένες (Χάιντοκ) από τη λατινική μετάφραση και εύκολα αντικρούονται. (Χουμπιγκάν) --- Εκείνοι οι Ιουδαίοι που απέρριψαν αυτό το έργο εντελώς, μαζί με τον Μελίτωνα, (Ευσέβιος, Ιστορία δ΄ 26, άγιος Γρηγόριος Ναζιανζηνός κ.ά.) δεν πρέπει να υπερισχύσουν κατά της συμφωνίας της πλειοψηφίας, (Καλμέ) εκφρασμένης στις Συνόδους της Λαοδικείας, της Καρχηδόνας, της Τριδέντου, συνεδρία 4, κ.ά. Για να αναγνωστεί αυτό το βιβλίο σύμφωνα με τη χρονολογική τάξη, πρέπει να αρχίσουμε με το κεφάλαιο ια΄, εδάφιο 2 κ.εξ., κεφάλαιο α΄, β΄ και ιβ΄, και γ΄, μέχρι το εδάφιο 14, έπειτα βρίσκουμε τη θλίψη των Ιουδαίων στο υπόλοιπο εκείνου του κεφαλαίου και στο κεφάλαιο ιγ΄, μέχρι το εδάφιο 8, και την απελευθέρωσή τους στο κεφάλαιο δ΄ μέχρι θ΄, εδάφιο 17, και κεφάλαιο ιγ΄ εδάφιο 8 κ.εξ., και κεφάλαιο ιδ΄, ιε΄ και ιστ΄. Οι συνέπειες αυτών των γεγονότων καταγράφονται στο κεφάλαιο θ΄, εδάφιο 17 κ.εξ., μέχρι κεφάλαιο ια΄ 1, (Γουόρθινγκτον) με το οποίο εδάφιο τελειώνει το βιβλίο στις ελληνικές εκδόσεις. (Χάιντοκ) --- Διαφέρουν σημαντικά, όπως διέφεραν και τα αντίγραφα της αρχαίας Βουλγάτας, που προκάλεσαν τα παράπονα του αγίου Ιερωνύμου, Πρόλογος. Αλλά η Εκκλησία έχει διακρίνει ό,τι ήταν νόθο από τον γνήσιο λόγο του Θεού, ώστε οι αμφιβολίες του Λυράνου, του Σίξτου, (Βίβλος η΄) κ.ά., σχετικά με τα αποσπάσματα στο τέλος του βιβλίου ότι δεν είναι κανονικά, δεν πρέπει πλέον να γίνονται δεκτές, πολύ περισσότερο δεν μπορεί να γίνει ανεκτή η τόλμη πολλών Λουθηρανών, (Καλμέ) και ιδιαίτερα του Λε Κλερκ, (Χουμπιγκάν) που παρουσιάζουν ολόκληρο το έργο ως απλή μυθοπλασία. Οι Ιουδαίοι έχουν μεγαλύτερο σεβασμό γι’ αυτό παρά για οποιονδήποτε από τους προφήτες, των οποίων τα έργα, λένε, θα αφανιστούν κατά την έλευση του Μεσσία, ενώ αυτό θα παραμείνει μαζί με τα βιβλία του Μωυσέως και η εορτή των Πουρίμ δεν θα καταργηθεί ποτέ, κεφάλαιο θ΄ 28. (Μαϊμωνίδης) --- Ο Βενιαμίν Γκορίων (β΄ 2) παραδέχεται τις προσθήκες. Αλλά ο Ιώσηπος σιωπά γι’ αυτές, καθώς πιθανώς δεν τις βρήκε στο αντίγραφό του. (Καλμέ) --- Αναφέρει, ωστόσο, και τις δύο επιστολές του Ασσουήρου. (Αρχαιότητες ια΄ 6.) (Ντυ Αμέλ) --- Δεν συμφωνείται αν αυτά τα γεγονότα συνέβησαν πριν ή μετά την αιχμαλωσία. Αλλά θεωρείται πλέον πιο συνηθισμένα ότι η Εσθήρ παντρεύτηκε τον Δαρείο Υστάσπη, το έτος του κόσμου 3489, περίπου την εποχή των εγκαινίων του ναού, κεφάλαιο ιδ΄ 9. Είχε ανέλθει στον θρόνο έξι χρόνια και βασίλευσε άλλα τριάντα. Βλέπε Ηρόδοτο ζ΄ 4. (Καλμέ) --- Ο Ιώσηπος νομίζει ότι η Εσθήρ ήταν η βασίλισσα του Αρταξέρξη Μακρόχειρα, ο οποίος ήταν μεγάλος φίλος των Ιουδαίων. (Ντυ Αμέλ) --- Το Ταλμούδ αποδίδει αυτό το έργο στη Μεγάλη Συναγωγή, αποτελούμενη από τον Έσδρα, τον Μαρδοχαίο, τον Ιωακείμ κ.ά., και, καθώς διάφορα πρόσωπα μπορούσαν να γράψουν την ίδια ιστορία, η ελληνική, με τις προσθήκες, φαίνεται να προέρχεται από ένα αντίγραφο, και η εβραϊκή από ένα άλλο μάλλον πιο σύντομο, (Χουέτ, Ντυ Αμέλ) αλλά εξίσου εμπνευσμένο. (Χάιντοκ)Εκείνος στη συνέχεια προσδιορίζει το ιστορικό πρόσωπο του Ασσουήρου και την έκταση της αυτοκρατορίας του.
Εν. Εβραϊκά, «και εν». Με αυτόν τον τρόπο τα βιβλία της Γραφής συνήθως συνδέονται. Οι Εβδομήκοντα τοποθετούν πρώτα το όνειρο του Μαρδοχαίου, κεφάλαιο ια΄ 2. (Καλμέ) --- Ασσουήρος. Οι Εβδομήκοντα Αρταξέρξης, όπως στο κεφάλαιο ιστ΄ 1. Ο πρώτος είναι ο τίτλος των Μηδικών, ο δεύτερος των Περσικών μοναρχών. Αυτός ο βασιλιάς βασίλευσε και στις δύο έθνη και ήταν πιθανότατα ο Δαρείος Υστάσπης, ο τρίτος βασιλιάς των Περσών, (Τιρίνους) ο οποίος υπέταξε την Ινδία κ.ά. (Ηρόδοτος) (Καλμέ) (Τιρίνους) --- Μερικοί εννοούν τον Καμβύση, (Α΄ Έσδρας δ΄, Γενεβράρδος) ή τον Ξέρξη (Σκαλίγερος) ή τον Αρταξέρξη Μακρόχειρα, (Μπελλαρμίνος, Σαλιέν) ή τον Μέμνονα, (Ευσέβιος) ή τον Ώχο. (Σεράριος) --- Αλλά (Καλμέ) ο συγγραφέας του Γ΄ Έσδρας γ΄ 1 και δ΄ 43 φαίνεται σαφώς να τάσσεται υπέρ του Υστάσπη. (Τιρίνους) --- Μολονότι το έργο αυτό δεν είναι κανονικό, (Ντυ Αμέλ) μπορεί να διεκδικήσει κάποια αυθεντία ως αρχαία ιστορία. (Χάιντοκ) --- Αυτός ο βασιλιάς έδωσε διαταγές για την οικοδόμηση του ναού, Α΄ Έσδρας στ΄ 1, 14. --- Ινδία. Μέρος είχε υπαχθεί (Καλμέ) στον Ξέρξη. (Ηρόδοτος δ΄ 44.) --- Αιθιοπία, πέρα από την Αίγυπτο, πλήρωνε φόρο υποτέλειας. Ο Καμβύσης είχε καταλάβει αυτή τη χώρα. (Καλμέ) --- Μερικοί εννοούν μέρος της Αραβίας. (Ντυ Αμέλ) --- Επτά: 120 είχαν ρυθμιστεί από τον Δαρείο τον Μήδο, Δανιήλ στ΄ 1. (Χάιντοκ) --- Ο αριθμός μπορούσε να ποικίλλει όπως επέλεγε ο μονάρχης. (Ντυ Αμέλ) --- Ο Ηρόδοτος (γ΄ 89) προσδιορίζει μόνο «είκοσι». Αλλά μιλά για μεγάλες επαρχίες, στις οποίες υπαινίσσεται ότι υπάγονταν και άλλες. (Καλμέ) --- Επαρχίες. Εβραϊκά μεντίνα, «έδρα δικαστών». (Χάιντοκ) --- Νομαρχία. (Μενοχίους)Στρεφόμενος στο βασιλικό συμπόσιο, ο Χάιντοκ περιγράφει λεπτομερώς την εξαιρετική διάρκεια και μεγαλοπρέπειά του.
Ημέρες, ή πλήρες εξάμηνο, σύμφωνα με τον υπολογισμό τους. Ο Ναβουχοδονόσορ, μετά τη νίκη του επί του Αρφαξάδ, (Ιουδίθ α΄) παρέθεσε συμπόσιο εκατόν είκοσι ημερών, ο Διονύσιος των Συρακουσών ενενήντα, (Αριστοτέλης) ο Σολομών επτά, (Γ΄ Βασιλειών η΄ 63) και ο Δαβίδ τρεις, όταν αναγνωρίστηκε από όλο τον Ισραήλ, Α΄ Παραλειπομένων ιβ΄ 39. Ο Γαλάτης Αριάμνης παρέθεσε συμπόσιο σε όλους τους συμπατριώτες του για ολόκληρο το έτος. (Αθήναιος δ΄ 13.) --- Οι Ρωμαίοι αυτοκράτορες μερικές φορές φιλοξενούσαν όλους τους πολίτες της Ρώμης, και ο Αλέξανδρος έκανε το ίδιο σε εννέα χιλιάδες από τους κυριότερους αξιωματικούς του για μία ημέρα. Αλλά η μεγαλοπρέπεια του Ασσουήρου υπερβαίνει όλες τις υπόλοιπες. Οι Πέρσες ήταν διάσημοι γι’ αυτόν τον λόγο. --- Περσικούς μισώ, παί, διασκευάς. (Οράτιος Α΄ Ωδή 38.) (Καλμέ)
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Χέιντοκ εξετάζει τις συνέπειες για τη χριστιανική συμπεριφορά σε κοινωνικά πλαίσια.
Αυτό μπορεί να υποδηλώνει στους Χριστιανούς ότι δεν οφείλουν να παροτρύνουν κανέναν να μεθύσει (Άγιος Αυγουστίνος ομ. 231 περί του Χρόνου) μήπως κατακριθούν από τους ίδιους τους ειδωλολάτρες (Γουόρθινγκτον) --- Θα και έτσι να αποτρέψουν τις αταξίες όσο το δυνατόν περισσότερο (Αθήναιος ι 6)
Απαντήστε
Απόκριση
Πώς εμφανίζεται η πρόνοια του Θεού στα φαινομενικά τυχαία γεγονότα της δικής σας ζωής; Με ποιους τρόπους μπορείτε να ασκήσετε μεγαλύτερη εγκράτεια όταν οι κοινωνικές περιστάσεις κινδυνεύουν από υπερβολή; Πού σας προσκαλεί ο Θεός σε κρυφή πιστότητα όπως αυτή του Μαρδοχαίου και της Εσθήρ;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε τῆς κεκρυμμένης προνοίας, ὁδηγήσας τὴν Ἐσθὴρ καὶ τὸν Μαρδοχαῖον διὰ τῶν αὐλῶν καὶ τῶν κρίσεων τῆς ἐποχῆς των, ἄνοιξον τοὺς ὀφθαλμοὺς ἡμῶν νὰ ἀναγνωρίσωμεν τὴν κυρίαρχον χεῖρά Σου ἐνεργοῦσαν εἰς τὴν ἐξέλιξιν τῆς ἰδικῆς μας ζωῆς. Χάρισον ἡμῖν ἥσυχον θάρρος καὶ ἀταλάντευτον ἐγρήγορσιν, ἵνα ζῶμεν μετὰ σωφροσύνης καὶ δικαιοσύνης, ἐμπιστευόμενοι τὸ ἀγαπητόν Σου σχέδιον διὰ τὰς οἰκογενείας μας καὶ πάντα τὸν λαόν Σου. Διὰ πρεσβειῶν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου καὶ τῆς κοινωνίας τῶν Ἁγίων, διατήρησον ἡμᾶς πάντοτε πιστοὺς εἰς Σέ.
Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →