Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Εκκλησιαστής
Εκκλησιαστής 11-12 — με τον Μακλάρεν
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Σήμερα ανοίγουμε τις κλασικές Εκθέσεις της Αγίας Γραφής του Αλεξάνδρου Μακλάρεν για τα κεφάλαια 11 και 12 του Εκκλησιαστή. Ο Μακλάρεν καθοδηγεί τους αναγνώστες μέσα από το ταξίδι του Κήρυκα από την αμηχανία στη σταθερή πεποίθηση, δείχνοντας πώς η νεανική χαρά βρίσκει την αληθινή της άγκυρα. Η έκθεσή του τονίζει την πρόσκληση να ζούμε πλήρως ενώ θυμόμαστε τον Δημιουργό που δίνει και κρίνει τα πάντα. Αυτό το μάθημα μας καλεί να δεχθούμε τη σοφία του κειμένου με φρέσκες καρδιές, αφήνοντας τις γνώσεις του Μακλάρεν να φωτίσουν το μονοπάτι από τις φευγαλέες απολαύσεις στον διαρκή σκοπό εν Θεώ.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Εγκατασταθείτε σε έναν ήσυχο χώρο και διαβάστε αργά τα κεφάλαια 11 και 12 του Εκκλησιαστή. Ακούστε την ειλικρινή πάλη του Κήρυκα με τη συντομία της ζωής και την τελική πρόσκληση να θυμηθείτε τον Δημιουργό σας στις ημέρες της νεότητας. Αφήστε τα λόγια για τη χαρά, την κρίση και την επιστροφή του πνεύματος στον Θεό να εισχωρήσουν χωρίς βιασύνη. Ζητήστε από το Πνεύμα να προετοιμάσει την καρδιά σας για τις αλήθειες που θα ξεδιπλώσει ο Μακλάρεν από αυτά τα τελευταία κεφάλαια.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μακλάρεν ανοίγει την έκθεση πλαισιώνοντας την κίνηση του βιβλίου από την αμηχανία προς τη σταθερή πεποίθηση.
Αυτό το παράξενο και σε ορισμένα σημεία αινιγματικό Βιβλίο του Εκκλησιαστή προορίζεται να είναι η εικόνα ενός ανθρώπου που μάχεται μέσα από αμηχανίες και μισές αλήθειες προς μια σαφή πεποίθηση στην οποία μπορεί να αναπαυθεί. Ό,τι λέει στη διαδικασία επίτευξης αυτής της πεποίθησης δεν είναι πάντα να λαμβάνεται ως αληθές. Πολλά από όσα λέγονται στο πρώιμο μέρος του Βιβλίου λέγονται για να αντικρουστούν και η ανεπάρκειά τους, οι υπερβολές τους, η μονομέρειά τους και οι μισές αλήθειες τους να φανούν στο φως του τελικού συμπεράσματος στο οποίο καταλήγει. Μέσα από όλες αυτές τις αμηχανίες προχωρεί «ηχώντας τον αμυδρό και επικίνδυνο δρόμο του», με παγίδες από τη μία πλευρά και βάλτους από την άλλη, μέχρι που βγαίνει τελικά στον ανοιχτό δρόμο, με στέρεο έδαφος κάτω από τα πόδια και καθαρό ουρανό πάνω από το κεφάλι. Αυτές οι φράσεις που πήρα είναι οι αρχικές προτάσεις και το τελικό συμπέρασμα στο οποίο αναπαύεται. Πώς λοιπόν προορίζονται να γίνουν κατανοητές;Ο Μακλάρεν στη συνέχεια εξάγει τις τρεις σαφείς προτροπές: να χαίρεσαι, να στοχάζεσαι και να θυμάσαι.
Αυτές είναι: Χαίρε, Στοχάσου, Θυμήσου. Χαίρε — η αρμόζουσα ευφροσύνη της νεότητας· στοχάσου — η σοβαρή σκέψη που θα φυλάξει την ευφροσύνη από λεκέ· θυμήσου — τη θρησκεία που θα κάνει αυτά τα πράγματα να διαρκέσουν πάντα.Ο Μακλάρεν στη συνέχεια πιέζει την πρόσκληση να θυμηθείτε τον Δημιουργό ως το αληθινό κέντρο της νεανικής ζωής.
Και τώρα η τελευταία μου λέξη, «Θυμήσου τον Θεό», λέει το κείμενό μου. Οι δύο προηγούμενες ρήσεις, αν ληφθούν από μόνες τους, θα αποτελούσαν έναν πολύ ατελή οδηγό για τη ζωή. Η αυτοϊκανοποίηση ρυθμισμένη από τη σκέψη της ανταπόδοσης είναι τελικά ένα πολύ χαμηλό είδος ζωής. Υπάρχει κάτι καλύτερο σε αυτόν τον κόσμο, και αυτό είναι το έργο· κάτι υψηλότερο, και αυτό είναι το καθήκον· κάτι ευγενέστερο από την αυτοϊκανοποίηση, και αυτό είναι η αυτοθυσία. Και έτσι καμία θρησκεία άξια του ονόματος δεν αρκείται στο να λέει σε έναν άνθρωπο, «Γίνε καλός και θα είσαι χαρούμενος»· αλλά, «Μην πειράζει αν είσαι χαρούμενος· γίνε καλός οπωσδήποτε, και τέτοια χαρά που είναι καλή για σένα θα έρθει σε σένα, και μπορείς να θέλεις τα υπόλοιπα». «Θυμήσου τον Δημιουργό σου στις ημέρες της νεότητάς σου». Ανάκαλε τον Θεό στις σκέψεις σου και κράτα Τον στο νου σου όλη την ημέρα. Αυτό διαφέρει πολύ από τη ζωή σου, έτσι δεν είναι; Θυμήσου τον Δημιουργό σου· μετατόπισε το κέντρο της ζωής σου.
Σκεφτείτε
Ο Μακλάρεν κλείνει δείχνοντας ότι μόνο η ανάμνηση του Θεού σώζει τη ζωή από τη ματαιότητα.
Η συμβουλή είναι περαιτέρω σημαντική, επειδή παρουσιάζει το μόνο μέσο απελευθέρωσης της ζωής από τη «ματαιότητα» που βρήκε ο Κήρυκας σε αυτήν. Γι' αυτό την τοποθετεί στο τέλος των διαλογισμών του. Αυτό είναι το πρακτικό αποτέλεσμα όλων τους. Ξέχνα τον Θεό, και η ζωή είναι έρημος. Θυμήσου Αυτόν, και «η έρημος θα χαίρεται και θα ανθίσει ως ρόδο».
Απαντήστε
Απάντηση
Σε ποιους καθημερινούς ρυθμούς σας χρειάζεστε περισσότερο την ελευθερία να χαίρεστε μετριασμένη από στοχασμό; Πώς μπορεί η σταθερή πρόσκληση να θυμάστε τον Δημιουργό σας να αναδιατάξει μία περιοχή των παρόντων επιλογών σας; Ποιο μοναδικό βήμα αυτή την εβδομάδα θα σας βοηθούσε να ζείτε σαν να στέκονται ήδη κάθε χαρά και πράξη ενώπιον της κρίσης του Θεού;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πάτερ φιλάνθρωπε, δίδαξον ἡμᾶς διὰ τοῦ Πνεύματός Σου νὰ χαιρώμεθα ἐν τῇ δυνάμει καὶ ταῖς ἡμέραις, τὰς ὁποίας ἔδωκας, ἐνῷ διακρατοῦμεν τὴν ἐρχομένην κρίσιν πάντοτε ἔμπροσθεν ἡμῶν. Ἕλκυσον τὰς καρδίας ἡμῶν καθ' ἑκάστην ἡμέραν νὰ Ἐνθυμούμεθά Σε, τὸν Δημιουργὸν ὁ ὁποῖος ἔπλασεν ἡμᾶς καὶ ὁ ὁποῖος θὰ δεχθῇ τὰ πνεύματα ἡμῶν, ἵνα πᾶσα ἡδονὴ καθαρισθῇ καὶ πᾶν βῆμα σταθεροποιηθῇ ἐν τῷ φόβῳ τοῦ Κυρίου. Φύτευσον ἐν ἡμῖν τὴν σοφίαν, ἡ ὁποία μετατρέπει τὰς φευγαλέας ἡμέρας εἰς σπόρον διὰ τὴν αἰωνιότητα διὰ τοῦ Χριστοῦ. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →