Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Έξοδος
Η Σκηνή Υψωθείσα την Άνοιξη: Ο Θεός Έρχεται να Κατοικήσει με τον Λαό Του
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Η Έξοδος τελειώνει εκεί όπου κινείται από τον καιόμενο βάτο: με τον Θεό να κατέρχεται για να κατοικήσει μεταξύ του λαού Του. Το έργο της σκηνής ολοκληρώθηκε σύμφωνα με όλα όσα πρόσταξε ο Κύριος· τα ιερατικά ενδύματα κατασκευάστηκαν· και την πρώτη ημέρα του πρώτου μηνός ο Μωυσής ανήγειρε τη σκηνή, και το νέφος την κάλυψε, και η δόξα του Κυρίου την γέμισε ώστε ούτε ο Μωυσής να μπορεί να εισέλθει. Ο μακάριος Θεοδώρητος Κύρου εστιάζει στην ημερομηνία — γιατί η νέα σελήνη του πρώτου μηνός; — και απαντά με μια θεώρηση που συγκεντρώνει όλη την πορεία της σωτηρίας σε μία εποχή. Την ίδια αυτή εποχή, λέει, ο Θεός πρώτα διαμόρφωσε την κτίση· τα βλαστάνοντα δέντρα και τα κυματίζοντα σιταροχώραφα και τα ανθισμένα λιβάδια της άνοιξης μαρτυρούν τον λόγο 'Ας βλαστήσει η γη'. Την ίδια αυτή εποχή ελευθέρωσε τον Ισραήλ από τη δουλεία της Αιγύπτου. Την ίδια αυτή εποχή ο αρχάγγελος Γαβριήλ έφερε στην αγία Παρθένο τα ευχάριστα νέα της θαυμαστής γέννησης. Και την ίδια αυτή εποχή ο Κύριος Χριστός υπέστη το σωτήριο Πάθος Του. Έτσι η σκηνή ανεγείρεται την πρώτη ημέρα του πρώτου μηνός, διδάσκει ο Θεοδώρητος, τόσο επειδή ήταν εικόνα όλου του κόσμου όσο και για να προετοιμάσει τον λαό για το Πάσχα που επρόκειτο τώρα να τηρήσουν για πρώτη φορά στην έρημο. Η σκηνή που ο Θεός προστάζει να υψωθεί την άνοιξη του κόσμου είναι έτσι τύπος της νέας κτίσεως, της Ενσαρκώσεως όταν ο Θεός ήλθε να σκηνώσει στη σάρκα μας, και του Πάσχα με το οποίο γέμισε την κατοικία Του με δόξα. Η Παλαιά Διαθήκη κλείνει με το νέφος να κατέρχεται — και η Εκκλησία διαβάζει σε αυτό την υπόσχεση της ημέρας όταν ο Λόγος θα γινόταν σάρκα και θα σκήνωνε μεταξύ μας, και θα βλέπαμε τη δόξα Του.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ανάγνωση Έξοδος 39–40 — οι τεχνίτες ολοκληρώνουν τα άγια ενδύματα για τον Ααρών και τους υιούς του, την εφώδ και το περιστήθιο, τον χιτώνα και την κίδαρι, 'καθώς πρόσταξε ο Κύριος τον Μωυσή'· και το έργο της σκηνής της σκηνής της συναγωγής ολοκληρώθηκε, 'σύμφωνα με όλα όσα πρόσταξε ο Κύριος τον Μωυσή, έτσι έκαναν οι υιοί Ισραήλ όλο το έργο'. Τα φέρνουν όλα στον Μωυσή, ο οποίος τους ευλογεί. Τότε ο Κύριος ομιλεί: 'Την πρώτη ημέρα του πρώτου μηνός θα στήσεις τη σκηνή της σκηνής της συναγωγής'. Ο Μωυσής ανεγείρει τη σκηνή, τοποθετεί τις σανίδες και τους μοχλούς και τους στύλους της, απλώνει τη σκηνή πάνω της, φέρνει μέσα την κιβωτό και την τράπεζα και τη λυχνία και το χρυσό θυσιαστήριο, τοποθετεί τον νιπτήρα μεταξύ της σκηνής και του θυσιαστηρίου, και ανεγείρει την αυλή γύρω, 'έτσι ο Μωυσής ολοκλήρωσε το έργο'. 'Τότε νέφος κάλυψε τη σκηνή της συναγωγής, και η δόξα του Κυρίου γέμισε τη σκηνή. Και ο Μωυσής δεν μπορούσε να εισέλθει στη σκηνή της συναγωγής, επειδή το νέφος κατοικούσε επάνω της, και η δόξα του Κυρίου γέμισε τη σκηνή'. Διότι 'το νέφος του Κυρίου ήταν επάνω στη σκηνή την ημέρα, και φωτιά ήταν επάνω της τη νύχτα, ενώπιον όλου του οίκου Ισραήλ, καθ' όλη τη διάρκεια των πορειών τους'.
Μελετήστε
Μελέτη
Γιατί ο Θεός πρόσταξε η σκηνή να υψωθεί ακριβώς στη νέα σελήνη του πρώτου μηνός; Ο Θεοδώρητος απαντά ότι η εποχή αυτή είναι κήρυγμα, διότι είναι η εποχή της κτίσεως:
Επειδή την ίδια αυτή εποχή είχε διαμορφώσει την κτίση. Και η απόδειξη είναι γραμμένη στον ίδιο τον ανοιξιάτικο κόσμο — η ίδια η γη κηρύττει τον λόγο που πρώτα την κάλεσε να βλαστήσει:
Στην αρχή της άνοιξης ανθίζουν και τα λιβάδια, κυματίζουν τα σιταροχώραφα, και τα δέντρα βγάζουν καρπούς. Έτσι η σκηνή υψώνεται στην εποχή της νέας ζωής του κόσμου. Και αυτό δεν είναι μεμονωμένη σύμπτωση, δείχνει ο Θεοδώρητος, αλλά η εποχή που ο Θεός έχει σημειώσει ξανά και ξανά με τα σωτήρια έργα Του — την απελευθέρωση του Ισραήλ, και, πολύ μεγαλύτερο, τον Ευαγγελισμό της Παρθένου:
Γι' αυτό επίσης, την ίδια αυτή εποχή, ελευθέρωσε τον Ισραήλ από τη δουλεία των Αιγυπτίων· και στην αγία Παρθένο ο αρχάγγελος Γαβριήλ έφερε τα ευχάριστα νέα της θαυμαστής γέννησης. Και η ίδια εποχή κρατά την κορυφή όλων:
Την εποχή αυτή επίσης ο Κύριος Χριστός υπέστη το σωτήριο Πάθος Του. Η ύψωση της σκηνής, λοιπόν, τοποθετείται μεταξύ των μεγαλύτερων έργων του Θεού — κτίση, έξοδος, Ενσάρκωση και Σταυρός — όλα συγκεντρωμένα σε μία άνοιξη.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Θεοδώρητος συνδέει τα νήματα: η σκηνή υψώνεται την πρώτη ημέρα του πρώτου μηνός
Πολύ αρμόζοντα, λοιπόν, πρόσταξε ο Δεσπότης των όλων να στηθεί η σκηνή την πρώτη ημέρα του πρώτου μηνός, τόσο επειδή ήταν εικόνα όλου του κόσμουόσο και για να προετοιμάσει τον λαό για το Πάσχα που επρόκειτο να τηρήσουν για πρώτη φορά στην έρημο. Κράτα αυτές τις δύο σημασίες μαζί. Η σκηνή είναι εικόνα όλου του κόσμου — ο ουρανός και η γη συγκεντρωμένα σε κατοικία για τον Θεό, το ίδιο το σύμπαν ναός. Και υψώνεται στο κατώφλι του Πάσχα, της εορτής του αμνού του οποίου το αίμα θα σημάδευε τις πόρτες. Η Εκκλησία διαβάζει και τα δύο προς τα εμπρός. Η εικόνα του κόσμου γεμάτη από τη δόξα του Κυρίου είναι η υπόσχεση της Ενσαρκώσεως, όταν ο Λόγος έγινε σάρκα και έστησε τη σκηνή Του μεταξύ μας, και η δόξα που κανείς άνθρωπος δεν μπορούσε να αντικρίσει στο νέφος θεάθηκε στο πρόσωπο του Ιησού Χριστού. Και η άνοιξη που κρατά τον Ευαγγελισμό και το Πάθος είναι η εποχή στην οποία ο Θεός ήλθε να κατοικήσει με τον λαό Του με τον πιο οικείο τρόπο όλων — όχι σε σκηνή από δέρματα και χρυσό, αλλά στην ίδια μας τη φύση, γεννημένος από την Παρθένο την οποία χαιρέτισε ο Γαβριήλ, και προσφέροντας τον Εαυτό Του στο Πάσχα του Σταυρού. Έτσι η τελευταία σκηνή της Εξόδου, το νέφος που κατέρχεται και η δόξα που γεμίζει τη σκηνή, είναι ο τύπος και η πρόγευση όλου του Ευαγγελίου: ο Θεός με εμάς, κατοικώντας μεταξύ μας, γεμίζοντας τον οίκο Του με δόξα που δεν μπορούσαμε να χωρέσουμε, μέχρι που εν Χριστώ αυτή η δόξα ήλθε αρκετά κοντά για να αγγίξουμε.
Απαντήστε
Απόκριση
Ας διδάξει η τελευταία σκηνή της Εξόδου τι ήταν όλο το βιβλίο. Δεν ήταν ποτέ μόνο για μια σκηνή από σανίδες και παραπετάσματα· ήταν για τον Θεό που δεν θέλει να μείνει μακριά, ο οποίος μοχθεί μέσα από σαράντα κεφάλαια πληγών και θαλάσσης και νόμου και τεχνουργίας για να κατέλθει και να κατοικήσει στο μέσο του λαού Του. Ο Θεοδώρητος σου δείχνει ότι η ίδια η εποχή της υψώσεως το κηρύττει — η άνοιξη της κτίσεως, της εξόδου, του Ευαγγελισμού, του Πάθους — ώστε όταν βλέπεις το νέφος να καλύπτει τη σκηνή και τη δόξα να την γεμίζει, βλέπεις την υπόσχεση του Εμμανουήλ, ο Θεός με εμάς. Δέξου αυτή την εγγύτητα. Ο ίδιος Θεός που γέμισε τη σκηνή ώστε ο Μωυσής να μην μπορεί να εισέλθει έχει έλθει, εν Χριστώ, να κάνει την κατοικία Του μέσα σου, διότι το σώμα σου είναι ναός του Αγίου Πνεύματος. Φύλαξε τότε αυτόν τον ναό, όπως φυλάχθηκε η σκηνή — οικοδομημένος 'σύμφωνα με όλα όσα πρόσταξε ο Κύριος', τίποτα από δική σου επινόηση να μην τεθεί στη θέση Του. Και ας εργαστεί μέσα σου η σημασία της άνοιξης: εσύ που ήσουν στη δουλεία μιας σκληρότερης Αιγύπτου ελευθερώθηκες· εσύ που ήσουν μακριά προσφέρθηκες κοντά στο Πάσχα του Αμνού· και η δόξα που κατέβηκε στη σκηνή προσφέρεται να κατέλθει επάνω σου, ώστε η ζωή σου να γίνει κατοικία του Θεού. Όπως η σκηνή υψώθηκε για να προετοιμάσει έναν λαό για το Πάσχα, έτσι ας προετοιμάσει κάθε έργο των χεριών και της καρδιάς σου για το Πάσχα του Κυρίου, ο οποίος ήλθε να κατοικήσει με τον λαό Του και να γεμίσει τον οίκο Του με δόξα.
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε ο Θεός μας, ο οποίος την άνοιξη του κόσμου διαμόρφωσες την κτίση, και την ίδια αυτή εποχή ελευθέρωσες τον λαό Σου από τη δουλεία, έστειλες τον αρχάγγελό Σου στην αγία Παρθένο με τα ευχάριστα νέα της θαυμαστής γέννησης, και υπέστης για εμάς το σωτήριο Πάθος Σου: Σε ευλογώ που ποτέ δεν θέλησες να κατοικήσεις μακριά μας, αλλά μόχθησες να κατέλθεις και να σκηνώσεις μεταξύ μας. Όπως παλαιά το νέφος κάλυψε τη σκηνή και η δόξα Σου γέμισε τη σκηνή, έτσι, ω Χριστέ, έλαβες σάρκα από την Παρθένο και έστησες τη σκηνή Σου μεταξύ μας, ώστε να θεωρήσουμε τη δόξα Σου. Έλα τώρα και κάνε την κατοικία Σου μέσα μου· καθάρισε τον ναό του σώματός μου και της ψυχής μου, ώστε τίποτα από δική μου επινόηση να μην καταλάβει τη θέση που είναι δική Σου, αλλά όλα να οικοδομηθούν σύμφωνα με όλα όσα πρόσταξες. Ελευθέρωσέ με από την σκληρότερη Αίγυπτό μου, φέρ' με κοντά στο Πάσχα του Σταυρού Σου, και ας γεμίσει η δόξα που γέμισε τη σκηνή παλαιά την πτωχή κατοικία της ζωής μου. Σε Σένα, ω Χριστέ ο Θεός μας, ο οποίος ήλθες να κατοικήσεις με τον λαό Σου και να γεμίσεις τον οίκο Σου με δόξα, με τον Πατέρα και το πανάγιο Πνεύμα, δόξα τώρα και αεί, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →