Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιεζεκιήλ
Ιεζεκιήλ 13-14 — με τον Ιωάννη Καλβίνο
Άνοιγμα
Σήμερα ακούμε τον Ιωάννη Καλβίνο καθώς ανοίγει τον Ιεζεκιήλ 13 και αποκαλύπτει το επικίνδυνο έργο των ψευδοπροφητών ανάμεσα στους εξόριστους. Η προσεκτική κατά στίχο ερμηνεία του Καλβίνου δείχνει πώς αυτοί οι απατεώνες μιλούσαν από τις δικές τους καρδιές ενώ διεκδικούσαν θεία εξουσία. Το υπόμνημά του μας βοηθά να αναγνωρίσουμε τα ίδια πρότυπα πνευματικής απάτης σε κάθε εποχή και μας προφυλάσσει από εύκολες διαβεβαιώσεις που αγνοούν τη μετάνοια. Καθώς ακολουθούμε τη συλλογιστική του Καλβίνου μαθαίνουμε τόσο τη σοβαρότητα της προφητικής ευθύνης όσο και το μερίδιο του ίδιου του λαού στην απάτη. Είθε το Πνεύμα που καθοδήγησε την πένα του Καλβίνου να ανοίξει επίσης τις καρδιές μας για να δεχθούμε την αλήθεια του Θεού σήμερα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Προετοίμασε την καρδιά σου να ακούσεις τον λόγο του Κυρίου στους Ιεζεκιήλ κεφάλαια 13 και 14. Αυτά τα κεφάλαια αντιμετωπίζουν τα ψέματα των προφητών που υπόσχονται ειρήνη ενώ η κρίση πλησιάζει. Διάβασε αργά, παρατηρώντας τις επαναλαμβανόμενες κατηγορίες εναντίον εκείνων που μιλούν από το δικό τους πνεύμα. Ζήτα από το Πνεύμα να σε κάνει προσεκτικό τόσο στις προειδοποιήσεις κατά της απάτης όσο και στην πρόσκληση για γνήσια μετάνοια. Άσε το χωρίο να ερευνήσει τις δικές σου επιθυμίες για παρηγορητικά λόγια που μπορεί να αποφεύγουν την αλήθεια.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Καλβίνος ανοίγει ορίζοντας ποιοι είναι οι ψευδοπροφήτες.
Έπειτα ο Θεός ορίζει σύντομα ποιοι είναι οι ψευδοπροφήτες· δηλαδή εκείνοι που προφητεύουν από τις δικές τους καρδιές· θα προσθέσει αργότερα ότι δεν είδαν τίποτε, μόνο καυχώνται στο όνομα του Θεού, και όμως δεν αποστέλλονται από αυτόν. Το ίδιο πράγμα εκφράζεται με ποικίλους τρόπους, αλλά θα πραγματευθώ άλλες μορφές λόγου στους δικούς τους τόπους. Εδώ, όπως είπα, μπορούμε εύκολα να αποφασίσουμε αμέσως ποιοι είναι οι αληθινοί και ποιοι οι ψευδοπροφήτες· το Πνεύμα του Θεού κηρύττει ότι κάθε ένας που προφητεύει από την καρδιά του είναι απατεώνας. Ως εκ τούτου δεν απομένει τίποτε άλλο παρά οι προφήτες να εκφέρουν πιστά ό,τι το Πνεύμα υπαγόρευσε σε αυτούς. Όποιος λοιπόν δεν έχει βέβαιη μαρτυρία για το όραμά του και δεν μπορεί αληθινά να μαρτυρήσει ότι μιλά από το στόμα του Θεού και με την αποκάλυψη του Πνεύματός του, αν και μπορεί να καυχάται στον τίτλο του προφήτη, εντούτοις είναι μόνο απατεώνας. Διότι ο Θεός εδώ απορρίπτει όλους όσοι μιλούν από την καρδιά τους. Και από εδώ συλλέγουμε επίσης την άκρα ματαιότητα του ανθρώπινου νου· διότι ο Θεός θέτει μια αιώνια διάκριση μεταξύ του ανθρώπινου νου και της αποκάλυψης του Πνεύματός του. Αν αυτό ισχύει, έπεται ότι ό,τι εκφέρουν οι άνθρωποι από τον εαυτό τους είναι διεστραμμένη επινόηση, επειδή το Πνεύμα του Θεού διεκδικεί για τον εαυτό του μόνο, όπως είπαμε, το έργο του να δείχνει τι είναι αληθινό και ορθό. Έπεται —Στη συνέχεια απευθύνεται σε εκείνους που περπατούν μετά το δικό τους πνεύμα χωρίς να βλέπουν τίποτε.
Τώρα προσθέτει, που περπατούν μετά το δικό τους πνεύμα, χωρίς να βλέπουν τίποτε· δηλαδή όταν δεν τους έχει δοθεί κανένα όραμα. Ο Ιεζεκιήλ εξηγεί τον εαυτό του πιο καθαρά, ή μάλλον το Πνεύμα που μίλησε δι' αυτού. Επειδή λοιπόν καταδίκασε πρόσφατα όλους όσοι προφητεύουν από τον δικό τους νου ή καρδιά —διότι το ουσιαστικό «καρδιά» χρησιμοποιείται εδώ για τον «νου», όπως και σε άλλα μέρη— επειδή λοιπόν το Πνεύμα καταδίκασε πρόσφατα όλους αυτούς, λέει ότι εκείνοι που περπατούν μετά το δικό τους πνεύμα καταχρώνται πονηρά το προφητικό αξίωμα. Εδώ υπαινίσσεται το προφητικό χάρισμα όταν μιλά για «πνεύμα». Διότι, επειδή μπορούσαν να αντιτείνουν ότι οι ψευδοπροφήτες δεν μιλούσαν από την καρδιά τους, αλλά είχαν μυστικές αποκαλύψεις, τους παραχωρεί τη χρήση της λέξης «πνεύμα» με ρητορικό σχήμα, και έτσι αναιρεί την καύχησή τους, σαν να είχε πει ο Ιεζεκιήλ ότι αυτές οι πλασματικές αποκαλύψεις είναι απλές φαντασιώσεις· έχουν πράγματι κάτι μέσα τους περισσότερο από το κοινό, αλλά παρ' όλα αυτά είναι φανατικοί. Αυτή λοιπόν είναι η έννοια της λέξης «πνεύμα». Εν τω μεταξύ δεν υπάρχει αμφιβολία ότι επαναλαμβάνει ό,τι είδε πρόσφατα, και η αντίθεση αφαιρεί κάθε αμφιβολία. Χωρίς να βλέπει τίποτε, λέει· έτσι το όραμα αντιτίθεται στην ανθρώπινη καρδιά και πνεύμα· αλλά τι είναι όραμα παρά υπερφυσικό χάρισμα; Όταν λοιπόν ο Θεός υψώνει τους υπηρέτες του πάνω από την ικανότητα της ανθρώπινης δύναμης, και τους κάνει να διακρίνουν ό,τι καμία θνητή δύναμη δεν μπορεί να δώσει, αυτό είναι όραμα· και αν αφαιρεθεί ένα όραμα, δεν θα απομείνει τίποτε παρά το πνεύμα ή η καρδιά του ανθρώπου. Ως εκ τούτου εκείνοι που δεν μπορούν πραγματικά να δείξουν ότι η εκφορά τους είναι προφανώς εμπνευσμένη, θα αναγκασθούν να ομολογήσουν ότι μιλούν από τους δικούς τους νόες. Έπεται —Στη συνέχεια ο Καλβίνος στρέφεται στην αποτυχία να ανέβουν στο ρήγμα.
Ως εκ τούτου επιδιώκει το ίδιο αίσθημα, αλλά πιέζει τους ψευδοπροφήτες πιο σκληρά. Είπε γενικά ότι ήταν ιερόσυλοι, κάνοντας ψευδή χρήση του ονόματος του Θεού όταν μιλούσαν εντελώς από τον εαυτό τους. Τώρα τους χωρίζει με ένα άλλο σημάδι από τους εγκεκριμένους και πιστούς υπηρέτες του Θεού, δηλαδή δεν ανέβησαν στο ρήγμα, ούτε έχτισαν φράγμα για να προστατεύσουν τον οίκο του Ισραήλ, ώστε να σταθούν στη μάχη την ημέρα του Ιεχωβά. Αυτός ο στίχος ερμηνεύεται ποικιλοτρόπως· μερικοί αναφέρουν όσα λέγονται εδώ στην προσευχή· άλλοι το στρεβλώνουν σύμφωνα με διαφορετικές φαντασιώσεις, αλλά εγώ το περιορίζω στη διδασκαλία τους. Ο Ιεζεκιήλ δεν κατηγορεί μόνο την εσωτερική και κρυφή τους προδοσία, δεν χτυπά μόνο τους νόες τους, ώστε να τους πείσει ότι δεν είχαν επιθυμία για ευσέβεια και ζήλο για τη δόξα του Θεού, αλλά δείχνει ότι η διδασκαλία τους πρέπει να απορριφθεί εντελώς, επειδή δεν πρότειναν στον εαυτό τους τον ορθό σκοπό. Αλλά ποιο είναι το σημάδι στο οποίο όλοι οι υπηρέτες του Θεού σκέφτονταν να στοχεύσουν; Σίγουρα να φροντίζουν για τη δημόσια ασφάλεια· και όταν βλέπουν σημεία της οργής του Θεού, να τα αντιμετωπίζουν και να προλαμβάνουν την επείγουσα συμφορά. Αυτοί οι απατεώνες είδαν τον λαό όχι μόνο ασεβή, αλλά επαναστατημένο, ώστε δεν υπήρχε ελπίδα μετάνοιάς τους. Από την άλλη, είδαν τον Θεό να απειλεί· και αν και ήταν τυφλοί, εντούτοις μπορούσαν να δουν τα σημεία της ονειδιστικής εκδίκησης του Θεού. Ως εκ τούτου ήταν καθήκον τους να ανέβουν στα ρήγματα. Ως εκ τούτου επίσης κατανοούμε τι εννοεί ο Προφήτης με τα «ρήγματα», δηλαδή όπως ανοίγεται προσέγγιση σε εχθρό για να καταλάβει πόλη όταν γίνεται ρήγμα στο τείχος, έτσι επίσης, όταν η ανομία του λαού υπερχειλίζει σαν πλημμύρα, έχει ήδη γίνει ρήγμα, μέσω του οποίου η οργή του Θεού μπορεί να διεισδύσει αμέσως και να καταστρέψει τα πάντα μέχρι να αναχθεί στο μηδέν.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Καλβίνος συνδέει αυτές τις αποτυχίες με την ίδια την ευθύνη του λαού.
Μιλά για τους εξόριστους προφήτες, όπως θα φανεί από το πλαίσιο· διότι ανάμεσα στους αιχμαλώτους υπήρχαν εκείνοι που ανέλαβαν το όνομα του Θεού, καυχώμενοι ότι ήταν προικισμένοι με το προφητικό πνεύμα· αλλά εν τω μεταξύ εισέβαλαν στο αξίωμα, και έπειτα μάταια καυχώνταν στις απάτες τους. Αλλά ο σκοπός που πρότειναν στον εαυτό τους ήταν να υπόσχονται στον λαό ταχεία επιστροφή, και έτσι να θελήσουν την εύνοια του πλήθους. Διότι οι αιχμάλωτοι ήταν ήδη σχεδόν συντετριμμένοι από την κούραση· και εβδομήντα χρόνια ήταν μακρά περίοδος. Όταν λοιπόν άκουγαν για επιστροφή μετά από τρία χρόνια, εύκολα άφηναν τον εαυτό τους να εξαπατηθεί από τέτοιες κολακείες. Αλλά αν και ο Θεός είναι τόσο σφοδρά εξοργισμένος εναντίον αυτών των απατεώνων, δεν έπεται επομένως ότι όταν τους κατηγορεί για το έγκλημά τους, απαλλάσσει τον λαό, ή ακόμη και ελαττώνει το σφάλμα τους. Ούτε μπορούσε ο λαός να αντιτείνει ότι εξαπατήθηκε από αυτά τα ψεύδη, αφού ρίχτηκε οικειοθελώς και εν γνώσει του στην παγίδα. Δεν στερούνταν αληθινών προφητών· και ο Θεός είχε διακρίνει τους υπηρέτες του από τους ψευδοπροφήτες με γνωστά σημάδια, ώστε κανείς δεν μπορούσε να πλανηθεί εκτός αν εκουσίως. (Δευτερονόμιο 13:3.) Αλλά μέσα στο φως τύφλωσαν τον εαυτό τους, και έτσι ο Θεός τους άφησε να εξαπατηθούν. Αλλά αυτό ήταν η δίκαιη ανταπόδοση της υπερηφάνειάς τους, αφού δεν μπορούσαν να υποταχθούν στον Θεό και στους υπηρέτες του. Τότε όταν σκέφτονταν δελεασμούς, όπως φαίνεται από πολλά χωρία, ο Θεός έδωσε επίσης τα ηνία στον Σατανά, ώστε να υπάρχει πνεύμα ψεύδους στο στόμα όλων των προφητών. Ο Μιχαίας τους ελέγχει επειδή επιθυμούσαν να τους δοθούν προφήτες που θα υπόσχονταν άφθονες τρυγητούς και άφθονη σοδειά, (Μιχαίας 2:11·) εν τω μεταξύ, όταν ο Θεός τους παιδαγώγησε αυστηρά, βρυχώνταν και ήταν ταραχώδεις. Βλέπουμε λοιπόν ότι ενώ ο Θεός καταφέρεται τόσο έντονα εναντίον των ψευδοπροφητών, το σφάλμα του λαού δεν μειώθηκε· αλλά μάλλον ο καθένας σκεφτόταν έτσι να συλλογισθεί με τον εαυτό του — αν ο Θεός δεν φείδεται των προφητών μας, τι καλύτερο έχουμε να ελπίσουμε;
Απαντήστε
Απόκριση
Πού μπορεί να πειρασθώ να προτιμήσω παρηγορητικά λόγια έναντι της πρόσκλησης σε μετάνοια; Πώς φυλάγω την καρδιά μου εναντίον διδασκάλων που μιλούν μόνο από το δικό τους πνεύμα; Με ποιους τρόπους με προσκαλεί ο Θεός να σταθώ στο ρήγμα μέσω πιστής προσευχής και μαρτυρίας;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ὦ Κύριε Παντοκράτορ, ὁ ἐρευνῶν τὰς καρδίας καὶ ἀποκαλύπτων πᾶσαν ψευδῆ ὅρασιν, διαφύλαξον τὸν λαόν Σου ἀπὸ προφητῶν οἱ ὁποῖοι λαλοῦσιν ἐκ τοῦ ἰδίου πνεύματός των καὶ ὑπόσχονται εἰρήνην ἄνευ μετανοίας. Διὰ τῆς χάριτος τῆς διαθήκης Σου, χάρισον εἰς ἡμᾶς διάκρισιν ἵνα ἀπορρίψωμεν τὴν ἐπικάλυψιν τῶν ψευδῶν καὶ σταθῶμεν στερεοὶ ἐπὶ τοῦ λόγου τοῦ ἐξερχομένου ἐκ τοῦ στόματός Σου μόνου. Οἰκοδόμησον τὴν ἐκκλησίαν Σου ἐν ἀληθείᾳ, ἵνα περιπατῶμεν πιστῶς ἐνώπιόν Σου ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς κρίσεώς Σου.
Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →