← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιωάννης

Ιωάννης 18 — με τον Ιωάννη Καλβίνο

Ιωάννης 18Υπομνήματα του John Calvin20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Σε αυτό το καθημερινό μάθημα στρεφόμαστε στη σύλληψη του Ιησού στο κατά Ιωάννην κεφάλαιο 18, καθοδηγούμενοι από την προσεκτική ερμηνεία του Ιωάννη Καλβίνου. Ο Καλβίνος μας βοηθά να δούμε την πρόθυμη υπακοή του Υιού και τη μυστηριώδη δύναμη που συνόδευε τα λόγια του ακόμη και την ώρα της προδοσίας. Το σχόλιό του μας εισάγει στην ένταση μεταξύ της θείας κυριαρχίας και της ανθρώπινης εχθρότητας, δείχνοντας πώς κάθε βήμα προς τον σταυρό έγινε με πλήρη γνώση και άγιο σκοπό. Καθώς ακούμε τη φωνή του Καλβίνου, καλούμαστε να δούμε τον Χριστό όχι ως θύμα αλλά ως την εκούσια θυσία που προστατεύει τους δικούς του. Ας εμβαθύνει αυτή η μελέτη την ευλάβειά μας για τον Σωτήρα που προχώρησε να συναντήσει τους αιχμαλώτους του.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αφιερώστε χρόνο τώρα για να διαβάσετε το κατά Ιωάννην κεφάλαιο 18 αργά και προσευχητικά. Προσέξτε την ήρεμη εξουσία με την οποία ο Ιησούς συναντά το ένοπλο πλήθος και τον τρόπο που τα απλά λόγια του κάνουν ένοπλους άνδρες να πέσουν προς τα πίσω. Παρατηρήστε την παρορμητική ενέργεια του Πέτρου και την ήρεμη αποδοχή από τον Κύριο του ποτηρίου που δόθηκε από τον Πατέρα. Αφήστε την αφήγηση να ξεδιπλωθεί χωρίς βιασύνη ώστε το βάρος αυτών των γεγονότων να εγκατασταθεί στην καρδιά σας.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Καλβίνος ανοίγει κατευθύνοντας την προσοχή στον τόπο που επέλεξε ο Ιησούς. Το κύριο πράγμα που πρέπει να εξεταστεί είναι η πρόθεση του Ευαγγελιστή να δείξει τον τόπο· γιατί ο σκοπός του ήταν να δείξει ότι ο Χριστός πήγε στον θάνατο πρόθυμα. Ήρθε σε έναν τόπο που, όπως ήξερε, ήταν πολύ γνωστός στον Ιούδα. Γιατί το έκανε αυτό παρά για να παρουσιαστεί, με τη δική του θέληση, στον προδότη και στους εχθρούς; Ούτε παρασύρθηκε από απροσεξία, γιατί ήξερε εκ των προτέρων όλα όσα επρόκειτο να συμβούν. Ο Ιωάννης αναφέρει αργότερα επίσης ότι προχώρησε να τους συναντήσει. Υπέμεινε λοιπόν τον θάνατο, όχι από ανάγκη, αλλά πρόθυμα, ώστε να είναι εκούσια θυσία· γιατί χωρίς υπακοή δεν θα είχε επιτευχθεί εξιλέωση για εμάς. Επιπλέον, μπήκε στον κήπο, όχι για να αναζητήσει τόπο απόκρυψης, αλλά για να έχει καλύτερη ευκαιρία και μεγαλύτερη άνεση για προσευχή. Το ότι προσευχήθηκε τρεις φορές να απαλλαγεί από τον θάνατο, (Ματθαίος 26:44,) δεν έρχεται σε αντίθεση με εκείνη την εκούσια υπακοή για την οποία μιλήσαμε· γιατί ήταν απαραίτητο να αγωνιστεί με δυσκολίες, ώστε να νικήσει. Τώρα, αφού υπέταξε τον φόβο του θανάτου, προχωρά προς τον θάνατο ελεύθερα και πρόθυμα. Στο εδάφιο 5 ο Καλβίνος γράφει: 5. Εγώ είμαι. Απαντά ήπια ότι είναι το πρόσωπο που ζητούν, και όμως, σαν να είχαν χτυπηθεί από βίαιη καταιγίδα, ή μάλλον από κεραυνό, τους ρίχνει καταγής. Δεν υπήρχε έλλειψη δύναμης σε αυτόν, επομένως, να συγκρατήσει τα χέρια τους, αν το θεωρούσε σωστό· αλλά ήθελε να υπακούσει στον Πατέρα του, από την απόφαση του οποίου ήξερε ότι είχε κληθεί να πεθάνει. Ο Καλβίνος στη συνέχεια δείχνει τον Χριστό να ενεργεί ως ο καλός Ποιμένας. 8. Σας είπα ότι εγώ είμαι. Εδώ βλέπουμε πώς ο Υιός του Θεού όχι μόνο υποτάσσεται στον θάνατο με τη δική του θέληση, ώστε με την υπακοή του να εξαλείψει τις παραβάσεις μας, αλλά και πώς εκπληρώνει το έργο του καλού Ποιμένα προστατεύοντας το ποίμνιό του. Βλέπει την επίθεση των λύκων, και δεν περιμένει μέχρι να φτάσουν στα πρόβατα που του έχουν εμπιστευθεί, αλλά προχωρά αμέσως για να τα φυλάξει. Όποτε, λοιπόν, είτε πονηροί άνθρωποι είτε διάβολοι επιτίθενται εναντίον μας, ας μην αμφιβάλλουμε ότι αυτός ο καλός Ποιμένας είναι έτοιμος να μας βοηθήσει με τον ίδιο τρόπο. Ωστόσο, με το παράδειγμά του ο Χριστός έχει θέσει στους ποιμένες έναν κανόνα που οφείλουν να ακολουθούν, αν θέλουν να εκπληρώσουν το έργο τους με ορθό τρόπο.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Καλβίνος αντλεί γενική διδασκαλία από την προστασία των μαθητών από τον Χριστό. 9. Δεν έχασα κανέναν. Αυτό το χωρίο φαίνεται να παρατίθεται ακατάλληλα, καθώς αναφέρεται στις ψυχές τους παρά στα σώματά τους· γιατί ο Χριστός δεν κράτησε τους αποστόλους ασφαλείς μέχρι τέλους, αλλά αυτό που πέτυχε ήταν ότι, μέσα σε αδιάκοπους κινδύνους, και ακόμη και μέσα στον θάνατο, η αιώνια σωτηρία τους εξασφαλίστηκε. Απαντώ, ο Ευαγγελιστής δεν μιλάει μόνο για τη σωματική τους ζωή, αλλά μάλλον εννοεί ότι ο Χριστός, φειδόμενος αυτούς για λίγο, φρόντισε για την αιώνια σωτηρία τους. Ας σκεφτούμε πόσο μεγάλη ήταν η αδυναμία τους· τι νομίζουμε ότι θα έκαναν, αν είχαν οδηγηθεί στη δοκιμασία; Ενώ, λοιπόν, ο Χριστός δεν επέλεξε να δοκιμαστούν πέρα από τη δύναμη που τους είχε δώσει, τους διέσωσε από την αιώνια καταστροφή. Και από εδώ μπορούμε να αντλήσουμε γενική διδασκαλία, ότι, αν και δοκιμάζει την πίστη μας με πολλούς πειρασμούς, δεν θα μας επιτρέψει ποτέ να έρθουμε σε ακραίο κίνδυνο χωρίς να μας δώσει επίσης δύναμη για να υπερνικήσουμε. Και, πράγματι, βλέπουμε πώς ανέχεται συνεχώς την αδυναμία μας, όταν προβάλλει τον εαυτό του για να αποκρούσει τόσες πολλές επιθέσεις του Σατανά και πονηρών ανθρώπων, επειδή βλέπει ότι δεν είμαστε ακόμη ικανοί ή προετοιμασμένοι γι' αυτές. Εν ολίγοις, δεν φέρνει ποτέ τον λαό του στο πεδίο της μάχης μέχρι να έχουν εκπαιδευτεί πλήρως, ώστε ακόμη και όταν χάνονται να μην χάνονται, επειδή υπάρχει κέρδος που παρέχεται γι' αυτούς τόσο στον θάνατο όσο και στη ζωή. Ο Καλβίνος στη συνέχεια στρέφεται στο ποτήρι που δίνει ο Πατέρας. Μήπως δεν θα πιω το ποτήρι που μου έδωσε ο Πατέρας μου; Αυτό φαίνεται να είναι ειδικός λόγος για τον οποίο ο Χριστός έπρεπε να σιωπήσει, ώστε να οδηγηθεί ως αρνί για θυσία, (Ησαΐας 53:7·) αλλά χρησιμεύει ως παράδειγμα, γιατί η ίδια υπομονή απαιτείται από όλους μας. Η Γραφή συγκρίνει τις θλίψεις με φαρμακευτικά ποτά· γιατί, όπως ο οικοδεσπότης μοιράζει φαγητό και ποτό στα παιδιά και τους υπηρέτες του, έτσι ο Θεός έχει αυτή την εξουσία πάνω μας, ότι έχει το δικαίωμα να μεταχειρίζεται τον καθένα όπως νομίζει σωστό· και είτε μας ευφραίνει με την ευημερία, είτε μας ταπεινώνει με την αντιξοότητα, λέγεται ότι χορηγεί γλυκό ή πικρό ποτό. Το ποτό που ορίστηκε για τον Χριστό ήταν να υποφέρει τον θάνατο του σταυρού για τη συμφιλίωση του κόσμου. Λέει, λοιπόν, ότι πρέπει να πιει το ποτήρι που ο Πατέρας του μέτρησε και του παρέδωσε.
Απαντήστε

Ανταπόκριση

Πού βλέπετε την πρόθυμη υπακοή του Χριστού πιο καθαρά σε αυτό το κεφάλαιο; Πώς επηρεάζει την έμφαση του Καλβίνου στην προστασία του Χριστού των δικών του την αίσθηση ασφάλειάς σας; Σε ποια περιοχή της ζωής σας προσκαλεί ο Κύριος να πιείτε το ποτήρι που μέτρησε για εσάς;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε Ιησού, σε ευχαριστούμε που προχώρησες να συναντήσεις τους εχθρούς σου με πλήρη γνώση και τέλεια υπακοή. Σε ευχαριστούμε που φύλαξες τους μαθητές σου ακόμη και τη στιγμή της δικής σου σύλληψης. Δώσε μας χάρη να εμπιστευόμαστε ότι προστατεύεις ακόμη εκείνους που ο Πατέρας σου σου έδωσε. Δίδαξέ μας να δεχόμαστε το ποτήρι που μετράς χωρίς γογγυσμό, γνωρίζοντας ότι το θέλημά σου είναι καλό. Ενίσχυσε τις αδύναμες καρδιές μας ώστε να σε ακολουθήσουμε όχι με βιαστικό ζήλο αλλά με σταθερή πίστη. Ας ρίξει ακόμη η φωνή σου κάτω κάθε υπερήφανη αντίσταση μέσα μας και ας μας αναστήσει σε νέα ζωή. Στο όνομά σου προσευχόμαστε, Αμήν.

Υπομνήματα του John Calvin · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →