← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιερεμίας

Ιερ 11-12 — με τον Ματθαίο Χένρι

Ιερεμίας 11-12Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Σήμερα εξερευνούμε το σχόλιο του Ματθαίου Χένρι στα κεφάλαια 11 και 12 του Ιερεμία, όπου ο προφήτης αντιμετωπίζει έναν λαό που έχει παραβιάσει τη διαθήκη με τον Θεό του. Ο Χένρι αποκαλύπτει προσεκτικά την θεία κατηγορία, τις προειδοποιήσεις της κρίσης και το προσωπικό κόστος που φέρει ο ίδιος ο Ιερεμίας. Οι σκέψεις του μας εισάγουν στην καρδιά της υπακοής και στη θλίψη της ανταρσίας. Μέσα από αυτά τα αρχαία λόγια καλούμαστε να εξετάσουμε τη δική μας πιστότητα. Ας ανακινήσουν οι γνώσεις του Χένρι τις καρδιές μας προς ανανεωμένη δέσμευση στον Κύριο που μας καλεί να ακούσουμε και να πράξουμε.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Προετοίμασε την καρδιά σου καθώς διαβάζουμε τα κεφάλαια 11 και 12 του Ιερεμία. Άκουσε την επαναλαμβανόμενη κλήση του Κυρίου να υπακούσουμε στη διαθήκη και τις σοβαρές συνέπειες που ακολουθούν την επίμονη ανυπακοή. Ας εγκατασταθούν βαθιά τα λόγια πριν στραφούμε στην έκθεση του Χένρι.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι ανοίγει παρουσιάζοντας την αποστολή που δόθηκε στον Ιερεμία για να παραδώσει την κατηγορία. Ι. Προβάλλει την αποστολή που είχε για να συντάξει την κατηγορία εναντίον τους. Δεν έβρισκε ευχαρίστηση στο να κατηγορεί τα τέκνα του λαού του, αλλά ο Θεός τον πρόσταξε να το μιλήσει στους άνδρες του Ιούδα, εδ. 1, 2. Στο πρωτότυπο είναι πληθυντικός: Λαλήσατε εσείς αυτό. Διότι ό,τι είπε στον Ιερεμία ήταν το ίδιο που έδωσε εντολή σε όλους τους υπηρέτες του τους προφήτες. Κανείς από αυτούς δεν είπε τίποτε άλλο από ό,τι είχε πει ο Μωυσής στον νόμο· σε αυτό λοιπόν πρέπει να αναφερθούν και να κατευθύνουν τον λαό: «Ακούσατε τα λόγια αυτής της διαθήκης· στραφείτε στις Βίβλους σας, κριθείτε από αυτές.» Ο Ιερεμίας πρέπει τώρα να το κηρύξει στις πόλεις του Ιούδα και στους δρόμους της Ιερουσαλήμ, ώστε όλοι να ακούσουν, διότι όλοι αφορούνται. Όλα τα λόγια ελέγχου και καταδίκης που μίλησαν οι προφήτες βασίζονταν στα λόγια της διαθήκης και συμφωνούσαν με αυτήν· και γι’ αυτό «ακούσατε αυτά τα λόγια, και κατανοήστε από αυτά με ποιους όρους στεκόσαστε με τον Θεό στην αρχή· και έπειτα, συγκρίνοντας τον εαυτό σας με τη διαθήκη, θα αντιληφθείτε σύντομα με ποιους όρους στέκεστε τώρα μαζί του.» Στη συνέχεια αποκαλύπτει τον αρχικό χάρτη της διαθήκης και τους δεσμευτικούς όρους της. ΙΙ. Ανοίγει τον χάρτη πάνω στον οποίο θεμελιώθηκε η κατάστασή τους και με τον οποίο κατείχαν τα προνόμιά τους. Είχαν λησμονήσει τον χαρακτήρα του και ζούσαν σαν να νόμιζαν ότι η παραχώρηση ήταν απόλυτη και ότι μπορούσαν να κάνουν ό,τι ήθελαν και όμως να έχουν ό,τι είχε υποσχεθεί ο Θεός, ή σαν να νόμιζαν ότι η τήρηση των τελετουργικών παρατηρήσεων ήταν ό,τι απαιτούσε ο Θεός από αυτούς. Δείχνει λοιπόν σε αυτούς, με κάθε δυνατή σαφήνεια, ότι το πράγμα στο οποίο επέμενε ο Θεός ήταν η υπακοή, η οποία ήταν καλύτερη από τη θυσία. Είπε, Υπάκουσε στη φωνή μου, εδ. 4 και πάλι εδ. 7. «Αναγνώρισε τον Θεό ως Δεσπότη σου· παράδωσε τον εαυτό σου σε αυτόν ως υπήκοο και δούλο του· πρόσεχε σε όλες τις δηλώσεις του νου και του θελήματός του, και κάνε συνείδηση να συμμορφώνεσαι με αυτές. Κάνε τις εντολές μου, όχι μόνο σε μερικά πράγματα, αλλά σύμφωνα με όλα όσα σου προστάζω· κάνε συνείδηση ιδιαίτερα τα ηθικά καθήκοντα, και μην αναπαύεσαι σε εκείνα που είναι απλώς τελετουργικά· άκουσε τα λόγια της διαθήκης και κάνε τα.» 1. Αυτός ήταν ο αρχικός συμβόλαιο μεταξύ του Θεού και αυτών, όταν τους διαμόρφωσε πρώτα σε λαό. Ήταν ό,τι πρόσταξε στους πατέρες τους όταν τους έβγαλε πρώτα από τη γη της Αιγύπτου, εδ. 4 και εδ. 7. Ποτέ δεν σκόπευε να τους πάρει υπό την καθοδήγηση και προστασία του με οποιουσδήποτε άλλους όρους. Αυτό ήταν ό,τι απαιτούσε από αυτούς σε ευγνωμοσύνη για τα μεγάλα πράγματα που έκανε για αυτούς όταν τους έβγαλε από τον σιδερένιο κλίβανο. Τους λύτρωσε από την υπηρεσία των Αιγυπτίων, η οποία ήταν τέλεια δουλεία, για να τους πάρει στην υπηρεσία του, η οποία είναι τέλεια ελευθερία, Λουκάς α΄. 74, 75. 2. Αυτό δεν τέθηκε μόνο ενώπιόν τους τότε, αλλά πιέστηκε επάνω τους με τη μεγαλύτερη δυνατή επιμονή, εδ. 7. Ο Θεός όχι μόνο το πρόσταξε, αλλά το διαμαρτυρήθηκε με θέρμη στους πατέρες τους, όταν τους έφερε σε διαθήκη με τον εαυτό του. Ο Μωυσής το επανέλαβε ξανά και ξανά, με εντολή επί εντολή και γραμμή επί γραμμής. 3. Αυτό έγινε ο όρος της σχέσης μεταξύ αυτών και του Θεού, η οποία ήταν τόσο μεγάλη τιμή και προνόμιο: «Έτσι θα είστε λαός μου και εγώ θα είμαι Θεός σας· θα σας αναγνωρίσω ως δικούς μου, και μπορείτε να με επικαλείστε ως δικό σας·» αυτό υπονοεί ότι, αν αρνούνταν να υπακούσουν, δεν μπορούσαν πλέον να διεκδικήσουν το όφελος της σχέσης. 4. Ήταν με αυτούς τους όρους που δόθηκε σε αυτούς η γη Χαναάν για κτήση: Υπάκουσε στη φωνή μου, για να εκπληρώσω τον όρκο που ορκίστηκα στους πατέρες σας, να τους δώσω γη ρέουσα γάλα και μέλι, εδ. 5. Ο Θεός ήταν έτοιμος να εκπληρώσει την υπόσχεση, αλλά τότε έπρεπε αυτοί να εκπληρώσουν τον όρο· αν όχι, η υπόσχεση είναι άκυρη, και είναι δίκαιο με τον Θεό να τους βγάλει από την κτήση. Επειδή εισήχθησαν με καλή συμπεριφορά, δεν τους έγινε κακό αν εκδιώχθηκαν λόγω κακής συμπεριφοράς. Η υπακοή ήταν το ενοίκιο που διατηρήθηκε από τη μίσθωση, με εξουσία επανεισόδου για μη πληρωμή. 5. Αυτή η υπακοή δεν έγινε μόνο όρος της ευλογίας, αλλά απαιτήθηκε υπό την ποινή κατάρας. Αυτό αναφέρεται πρώτα εδώ (εδ. 3), ώστε να αφυπνιστούν, αν είναι δυνατόν, από τους τρόμους του Κυρίου: Καταραμένος ας είναι ο άνθρωπος, έστω και ένα μόνο πρόσωπο, που δεν υπακούει στα λόγια αυτής της διαθήκης, πολύ περισσότερο όταν είναι το σώμα του έθνους που επαναστατεί. Υπάρχουν κατάρες της διαθήκης καθώς και ευλογίες· και ο Μωυσής έθεσε ενώπιόν τους όχι μόνο ζωή και αγαθό, αλλά θάνατο και κακό (Δευτ. λ΄. 15), ώστε να έχουν δοθεί δίκαιη προειδοποίηση για τις μοιραίες συνέπειες της ανυπακοής. 6. Μήπως αυτή η διαθήκη λησμονηθεί, και, επειδή είναι έξω από τον νου, θεωρηθεί παρωχημένη, ο Θεός τους καλούσε από καιρό σε καιρό να τη θυμούνται, και με τους υπηρέτες του τους προφήτες είχε κάνει συνεχή απαίτηση αυτού του ενοικίου, ώστε να μην μπορούν να ισχυριστούν, σε δικαιολογία της μη πληρωμής τους, ότι ποτέ δεν είχε ζητηθεί· από την ημέρα που τους έβγαλε από την Αίγυπτο μέχρι αυτή την ημέρα (και αυτό ήταν σχεδόν 1000 χρόνια) ήταν, με έναν ή άλλο τρόπο, σε διάφορους καιρούς και με ποικίλους τρόπους, διαμαρτυρόμενος σε αυτούς την αναγκαιότητα της υπακοής. Ο Θεός κρατά λογαριασμό πόσο καιρό απολαύσαμε τα μέσα της χάριτος και πόσο ισχυρά ήταν αυτά τα μέσα, πόσες φορές δεν μιλήσαμε μόνο, αλλά διαμαρτυρηθήκαμε, σχετικά με το καθήκον μας. 7. Αυτή η διαθήκη συναινέθηκε (εδ. 5): Τότε απάντησα εγώ και είπα, Γένοιτο, Κύριε! Αυτά είναι τα λόγια του προφήτη, εκφράζοντας είτε, (1.) Τη δική του συναίνεση στη διαθήκη για τον εαυτό του, και την επιθυμία του να έχει το όφελος αυτής. Ο Θεός υποσχέθηκε τη Χαναάν στον υπήκοο: «Κύριε,» λέει αυτός, «σε παίρνω στον λόγο σου, θα υπακούσω· ας έχω την κληρονομία μου στη γη της επαγγελίας, της οποίας η Χαναάν είναι τύπος.» Ή, (2.) Την καλή του θέληση, και την καλή ευχή, ότι ο λαός του μπορεί να έχει το όφελος αυτής. «Αμήν· Κύριε, ας διατηρηθούν ακόμη στην κατοχή αυτής της αγαθής γης, και να μην εκδιωχθούν από αυτήν· κάνε την υπόσχεση σε αυτούς.» Ή, (3.) Τη συναίνεση του λαού του στη διαθήκη: «Τότε απάντησα εγώ, στο όνομα του λαού, Γένοιτο.» Λαμβάνοντας το με αυτή την έννοια, αναφέρεται στη δηλωμένη συναίνεση που έδωσε ο λαός στη διαθήκη, όχι μόνο στις εντολές αυτής όταν είπαν, Όλα όσα ο Κύριος θα μας πει θα κάνουμε και θα υπακούσουμε, αλλά στις ποινές όταν είπαν Αμήν σε όλες τις κατάρες στο όρος Εβάλ. Όσο πιο επίσημα έχουμε δεσμευτεί στον Θεό, τόσο περισσότερο λόγο έχουμε να ελπίζουμε ότι η δέσμευση θα είναι αιώνια· και όμως εδώ δεν αποδείχθηκε έτσι. Ο Χένρι στη συνέχεια λεπτομερεί την ευρεία παραβίαση της διαθήκης που βρέθηκε μεταξύ του λαού. ΙΙΙ. Τους κατηγορεί για παραβίαση της διαθήκης, τέτοια παραβίαση που ισοδυναμούσε με κατάσχεση του χάρτη τους, εδ. 8. Ο Θεός είχε πει ξανά και ξανά, με τον νόμο του και με τους προφήτες του, «Υπάκουσε στη φωνή μου, κάνε όπως σου προστάζεται, και όλα θα είναι καλά·» όμως δεν υπάκουσαν· και, επειδή ήταν αποφασισμένοι να μην υποτάξουν τις ψυχές τους στις εντολές του Θεού, δεν ήθελαν ούτε να κλίνουν τα αυτιά τους σε αυτές, αλλά απομακρύνθηκαν όσο μπορούσαν από την κλήση: Περπατούσαν ο καθένας στη φαντασία της κακής καρδιάς του, ακολουθούσαν τις δικές τους εφευρέσεις· κάθε άνθρωπος έκανε όπως τον οδηγούσε η φαντασία και η διάθεσή του, σωστό ή λάθος, νόμιμο ή παράνομο, τόσο στις λατρείες όσο και στις συναναστροφές του· βλέπε κεφ. ζ΄. 24. Τι λοιπόν μπορούσαν να περιμένουν, παρά να πέσουν υπό την κατάρα της διαθήκης, αφού δεν συμμορφώνονταν με τις εντολές και τους όρους αυτής; Γι’ αυτό θα φέρω επάνω τους όλα τα λόγια αυτής της διαθήκης, δηλαδή όλες τις απειλές που περιέχονται σε αυτήν, επειδή δεν έκαναν ό,τι τους προστάχθηκε. Σημείωσε, Τα λόγια της διαθήκης δεν θα πέσουν στο έδαφος. Αν δεν προετοιμαστούμε με την υπακοή μας για τις ευλογίες αυτής, θα φέρουμε τον εαυτό μας υπό τις κατάρες αυτής με την ανυπακοή μας. Αυτό που επιδείνωσε την αποστασία τους από τον Θεό, και την επανάσταση εναντίον του, ήταν ότι ήταν γενική, και σαν με συναίνεση, εδ. 9, 10. Ο ίδιος ο Ιερεμίας είδε ότι πολλοί ζούσαν σε ανοιχτή ανυπακοή στον Θεό, αλλά ο Κύριος του είπε ότι το ζήτημα ήταν χειρότερο από ό,τι νόμιζε: Μια συνωμοσία βρέθηκε μεταξύ τους, από αυτόν του οποίου το μάτι είναι επάνω στα κρυμμένα έργα του σκότους. Υπάρχει μια συμμαχία εναντίον του Θεού και της θρησκείας, ένα επικίνδυνο σχέδιο σχηματισμένο για να ανατρέψει την κυβέρνηση του Θεού και να φέρει τους διεκδικητές, τις ψεύτικες θεότητες. Αυτό υπονοεί ότι ήταν εκούσιοι και σκόπιμοι στην κακία (επαναστάτησαν εναντίον του Θεού, όχι από απερισκεψία, αλλά με αυθάδεια, και με υψηλό χέρι),—ότι ήταν πονηροί και ευφυείς στην κακία, και προωθούσαν την πλοκή τους εναντίον της θρησκείας με μεγάλη τέχνη και μηχανορραφία,—ότι ήταν συνδεδεμένοι μαζί στο σχέδιο, και, όπως συνηθίζεται μεταξύ των συνωμοτών, δεσμεύτηκαν να σταθούν ο ένας δίπλα στον άλλο σε αυτό και να ζήσουν και να πεθάνουν μαζί· ήταν αποφασισμένοι να το ολοκληρώσουν. Μια καταραμένη συνωμοσία! Ας μην υπήρχε το όμοιο στην ημέρα μας! Παρατήρησε, 1. Τι ήταν η συνωμοσία. Σχεδίασαν να ανατρέψουν τη θεία αποκάλυψη, και να την παραμερίσουν, και να πείσουν τον λαό να μην ακούει, να μην προσέχει, τα λόγια του Θεού. Έκαναν ό,τι μπορούσαν για να μειώσουν την αυθεντία των γραφών και να μειώσουν την αξία τους· σχεδίασαν να παρασύρουν τον λαό πίσω από άλλους θεούς για να τους υπηρετούν, να τους συμβουλεύονται ως μαντεία τους και να κάνουν αυλή σε αυτούς ως ευεργέτες τους. Ο ανθρώπινος λόγος θα είναι θεός τους, ένα φως μέσα τους θεός, ένας αλάνθαστος κριτής θεός τους, άγιοι και άγγελοι θεοί τους, ο θεός αυτού ή του άλλου έθνους θα είναι δικός τους· έτσι, υπό διάφορες μεταμφιέσεις, είναι στην ίδια συμμαχία εναντίον του Κυρίου και εναντίον του χριστού του. 2. Ποιοι ήταν στη συνωμοσία. Κάποιος θα περίμενε να βρει κάποιους ξένους αρχηγούς σε αυτήν· αλλά όχι, (1.) Οι κάτοικοι της Ιερουσαλήμ είναι σε συνωμοσία με τους άνδρες του Ιούδα· πόλη και χώρα συμφωνούν σε αυτό, όσο και αν διαφέρουν σε άλλα πράγματα. (2.) Αυτοί της γενιάς αυτής φαίνεται να είναι σε συνωμοσία με εκείνους της προηγούμενης γενιάς, για να συνεχίσουν τον πόλεμο από γενιά σε γενιά εναντίον της θρησκείας: Επέστρεψαν στις ανομίες των προπατόρων τους, και ανέστησαν στη θέση τους, σπέρμα κακοποιών, και αύξηση αμαρτωλών ανθρώπων, Αρ. λβ΄. 14. Στην εποχή του Ιωσία υπήρξε μεταρρύθμιση, αλλά μετά τον θάνατό του ο λαός επέστρεψε στις ειδωλολατρίες που τότε είχαν αποκηρύξει. (3.) Ο Ιούδας και ο Ισραήλ, το βασίλειο των δέκα φυλών και εκείνο των δύο, που συχνά ήταν σε μαχαίρια ο ένας με τον άλλο, ήταν όμως σε συνωμοσία για να σπάσουν τη διαθήκη που ο Θεός είχε κάνει με τους πατέρες τους, ακόμη και με τις κεφαλές όλων των δώδεκα φυλών. Ο οίκος του Ισραήλ άρχισε την αποστασία, αλλά ο οίκος του Ιούδα σύντομα μπήκε στη συνωμοσία. Τώρα τι άλλο μπορούσε να αναμένεται παρά ότι ο θεός θα λάβει αυστηρές μεθόδους, τόσο για την τιμωρία των συνωμοτών όσο και για τη συντριβή αυτής της συνωμοσίας· διότι κανείς ποτέ δεν σκλήρυνε την καρδιά του έτσι εναντίον του Θεού και ευημερούσε; Αυτός που κυλά αυτή την πέτρα θα βρει ότι επιστρέφει επάνω του.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Χένρι στοχάζεται στη ματαιότητα των πρώην προνομίων μόλις η διαθήκη παραβιαστεί. ΣΤ. Οι πρώην εύνοιες του Θεού προς αυτούς δεν θα τους ωφελήσουν καθόλου, εδ. 16, 17. Η ανάμνησή τους δεν θα είναι παρηγοριά για αυτούς υπό τις θλίψεις τους, και η ανάμνηση του Θεού για αυτές δεν θα είναι επιχείρημα για την ανακούφισή τους. 1. Είναι αλήθεια ότι ο Θεός είχε κάνει μεγάλα πράγματα για αυτούς· εκείνος ο λαός είχε υπάρξει ευνοούμενοι πάνω από κάθε λαό υπό τον ήλιο· είχαν υπάρξει τα αγαπημένα του ουρανού. Ο Θεός είχε ονομάσει το όνομα του Ισραήλ πράσινη ελιά, και τους είχε κάνει έτσι, διότι δεν ονομάζει λάθος τίποτε· τους είχε φυτέψει (εδ. 17), τους είχε διαμορφώσει σε λαό, με όλα τα πλεονεκτήματα που μπορούσαν να έχουν για να τους κάνει καρποφόρο και ακμαίο λαό, τόσο καλός ήταν ο νόμος τους και τόσο καλή ήταν η γη τους. Κάποιος θα σκεφτόταν ότι τίποτε άλλο από έναν λαό τόσο φυτεμένο, τόσο ποτισμένο, τόσο καλλιεργημένο, θα ήταν, όπως η ελιά, πάντα πράσινος, τόσο σε σεβασμό ευσεβείας όσο και ευημερίας, Ψαλμ. νβ΄. 8. Ο Θεός τους ονόμασε ωραίους και με καλή καρποφορία, τόσο καλούς για τροφή όσο και ευχάριστους στο μάτι, τόσο αγαπητούς όσο και χρήσιμους στον Θεό και στον άνθρωπο, για τους οποίους η πρασινάδα και η παχύτητα της ελιάς τιμώνται και τα δύο, Κριτ. θ΄. 9. 2. Είναι εξίσου αλήθεια ότι έχουν κάνει κακά πράγματα εναντίον του Θεού. Τους είχε φυτέψει πράσινη ελιά, καλή ελιά, αλλά είχαν εκφυλιστεί σε άγρια ελιά, Ρωμ. ια΄. 17. Και ο οίκος του Ισραήλ και ο οίκος του Ιούδα είχαν κάνει κακό, είχαν προκαλέσει τον Θεό σε οργή καίγοντας θυμίαμα στον Βάαλ, στήνοντας άλλους μεσίτες μεταξύ αυτών και του υπέρτατου Θεού εκτός από τον υποσχεμένο Μεσσία· μάλιστα, στήνοντας άλλους θεούς σε ανταγωνισμό με τον αληθινό και ζωντανό Θεό, διότι είχαν θεούς πολλούς, καθώς και κυρίους πολλούς. 3. Όταν έχουν συμπεριφερθεί τόσο άσχημα, δεν μπορούν να περιμένουν τίποτε άλλο παρά ότι, παρά το καλό που έχει κάνει σε αυτούς και σχεδίασε για αυτούς, θα φέρει τώρα επάνω τους το κακό που έχει προφέρει εναντίον τους. Αυτός που φύτεψε αυτή την πράσινη ελιά, και περίμενε καρπό από αυτήν, βρίσκοντάς την άκαρπη και αγριεμένη, άναψε φωτιά επάνω της, για να την κάψει όπως στέκεται· διότι, όντας χωρίς καρπό, είναι δις νεκρή, ξεριζωμένη από τις ρίζες (Ιούδα 12), κόβεται και ρίχνεται στη φωτιά, το καταλληλότερο μέρος για δέντρα που εμποδίζουν τη γη, Ματθ. γ΄. 10. Τα κλαδιά της, οι υψηλοί και υπερήφανοι κλάδοι (έτσι σημαίνει η λέξη), σπάζονται, και οι άρχοντες και οι ιερείς αποκόπτονται. Και έτσι αποδεικνύεται ότι το κακό που έγινε εναντίον του Θεού, για να τον προκαλέσει σε οργή, γίνεται πραγματικά εναντίον του εαυτού τους· αδικούν τις δικές τους ψυχές· ο Θεός είναι έξω από την εμβέλειά τους, αλλά αυτοί καταστρέφουν τον εαυτό τους. Βλέπε κεφ. ζ΄. 19. Σημείωσε, Κάθε αμαρτία εναντίον του Θεού είναι αμαρτία εναντίον του εαυτού μας, και έτσι θα βρεθεί αργά ή γρήγορα. Τελικά ο Χένρι στρέφεται στη συνωμοσία που σχεδιάστηκε εναντίον του προφήτη στην ίδια του την πόλη. Ι. Η πλοκή τους εναντίον του, εδ. 19. Σχεδίασαν μηχανεύματα εναντίον του, ένωσαν τα κεφάλια τους για να επινοήσουν πώς θα μπορούσαν να προκαλέσουν τον θάνατό του με τον πιο πιθανό και αποτελεσματικό τρόπο. Η κακία είναι ευφυής στις μηχανεύσεις της, καθώς και επιμελής στις διώξεις της. Είπαν για τον Ιερεμία, Ας καταστρέψουμε το δέντρο με τον καρπό του—μια παροιμιώδης έκφραση, που σημαίνει, «Ας τον καταστρέψουμε εντελώς από τη ρίζα και τον κλάδο. Ας καταστρέψουμε και τον πατέρα και την οικογένεια» (όπως, όταν ο Ναβουθαί θανατώθηκε για προδοσία, οι γιοι του θανατώθηκαν μαζί του), ή μάλλον «και τον προφήτη και την προφητεία· ας σκοτώσουμε τον έναν και να νικήσουμε τον άλλο. Ας τον αποκόψουμε από τη γη των ζώντων, ως ψευδοπροφήτη, και να τον φορτώσουμε με ατιμία και αίσχος, ώστε το όνομά του να μην θυμάται πλέον με σεβασμό. Ας βυθίσουμε τη φήμη του, και έτσι να χαλάσουμε την πίστη των προβλέψεών του.» Αυτή ήταν η πλοκή τους· και 1. Ήταν σκληρή· αλλά τόσο σκληροί υπήρξαν οι διώκτες των προφητών του Θεού. Κυνηγούν για τίποτε λιγότερο από την πολύτιμη ζωή, και πολύτιμες είναι οι ζωές που κυνηγούν. Αλλά, (2.) Ήταν μια αποτυχημένη. Σκέφτηκαν να βάλουν τέλος στις ημέρες του, αλλά αυτός επέζησε των περισσότερων εχθρών του· σκέφτηκαν να μαυρίσουν τη μνήμη του, αλλά αυτή ζει μέχρι σήμερα, και θα είναι ευλογημένη όσο διαρκεί ο χρόνος.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στη ζωή μου ακούω την κλήση του Θεού να υπακούσω αλλά επιλέγω τον δικό μου δρόμο; Πώς ανταποκρίνομαι όταν η πιστότητα φέρνει αντίθεση από εκείνους που είναι πιο κοντά μου; Ποια βήματα μπορώ να κάνω σήμερα για να ανανεώσω τη δέσμευσή μου στη διαθήκη που ο Θεός έχει κάνει με τον λαό του;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε, δίδαξέ μας να ακούμε και να υπακούμε στον λόγο τῆς διαθήκης Σου, στρέφοντας τίς καρδιές μας ὁλοκληρωτικά σέ Σένα. Φύλαξέ μας μέ τό Πνεῦμά Σου ἀπό κάθε συνωμοσία τῆς αὐτοθέλησης καί τήν ἀπάτη τῶν μικρότερων θεῶν, καί ἐνίσχυσέ μας νά σταθοῦμε πιστοί ἀκόμη κι ὅταν μᾶς κοστίζει ἀκριβά. Δοκίμασέ μας μέσα στή φωτιά τῆς ἀγάπης Σου καί κράτησέ μας στή χάρη τοῦ εὐαγγελίου Σου, γιά χάρη τοῦ Χριστοῦ. Ἀμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →