← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Κορινθίους

1 Κορινθίους 3 — μετ' άλλων)

Α' Κορινθίους 3Περιθώριαι Σημειώσεις της Γενεβησίας Βίβλου (1599)20 λεπ
Άνοιγμα
Με την απλή ζεστασιά της Μεταρρυθμισμένης ομολογίας, οι σχολιαστές της Γενεύης παρουσίασαν τις περιθωριακές τους σημειώσεις του 1599 για το τρίτο κεφάλαιο της Πρώτης προς Κορινθίους. Ο Θεόδωρος Βέζας, ο Γουίλιαμ Γουίτινγκχαμ και οι συνεργάτες τους αναπτύσσουν την επίπληξη του αποστόλου για τη σαρκική σοφία και τη σαφή μαρτυρία του ότι ο Χριστός και μόνο είναι το θεμέλιο της Εκκλησίας. Οι σημειώσεις τους πιέζουν κάθε αναγνώστη να αναπαυθεί στην κυρίαρχη οικοδομή του Θεού και όχι στα χαρίσματα ή τα πρόσωπα των ανθρώπων. Ανοίγουμε λοιπόν αυτές τις σημειώσεις σήμερα με ευλάβεια, ζητώντας από το Πνεύμα που ενέπνευσε το κείμενο να μας χαρίσει την ίδια ταπεινοφροσύνη που επιδεικνύουν οι ίδιοι οι σχολιαστές.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας ακούσουμε τώρα το τρίτο κεφάλαιο της Πρώτης προς Κορινθίους όπως το παρουσιάζει η Βίβλος της Γενεύης. Διαβάστε το κεφάλαιο αργά, κάνοντας παύση μετά από κάθε παράγραφο, ώστε οι παρατηρήσεις των σχολιαστών να εδραιωθούν στην καρδιά. Ζητήστε από τον Κύριο να σας δείξει πού η σάρκα εξακολουθεί να αγωνίζεται ενάντια στο Πνεύμα και πού ο Χριστός και μόνο τιμάται ως το μοναδικό θεμέλιο.
Μελετήστε

Μελέτη

Οι σχολιαστές αρχικά αναφέρονται στην ορθή εκτίμηση των ευαγγελικών διακόνων. Στίχος 5. 3:5 {2} Τίς ἄρα ἐστὶν Παῦλος, τίς δὲ Ἀπολλώς, ἀλλ' ἢ διάκονοι δι' ὧν ἐπιστεύσατε, καὶ ὡς ἑκάστῳ ὁ Κύριος ἔδωκεν; (2) Αφού έχει επαρκώς επιπλήξει τους φιλόδοξους διδασκάλους, και εκείνους που τους εκτιμούσαν ανόητα, τώρα δείχνει πώς πρέπει να εκτιμώνται οι αληθινοί διάκονοι, ώστε να μην τους αποδίδουμε περισσότερα ή λιγότερα από όσα πρέπει. Επομένως μας διδάσκει ότι αυτοί είναι εκείνοι μέσω των οποίων οδηγούμαστε στην πίστη και τη σωτηρία, αλλά ως διάκονοι του Θεού, και τέτοιοι που δεν κάνουν τίποτα από μόνοι τους, αλλά ο Θεός εργάζεται μέσω αυτών όπως Του αρέσει να τους προμηθεύει με τα χαρίσματά Του. Επομένως δεν χρειάζεται να προσέχουμε ή να εξετάζουμε ποιος διάκονος μιλάει, αλλά τι λέγεται: και πρέπει να εξαρτόμαστε μόνο από Αυτόν που μιλάει μέσω των υπηρετών Του. Στη συνέχεια απεικονίζουν την ίδια αλήθεια με δύο απλές συγκρίσεις. Στίχος 6. 3:6 {3} Ἐγὼ ἐφύτευσα, Ἀπολλὼς ἐπότισεν, ἀλλ' ὁ Θεὸς ηὔξανεν. (3) Ομορφαίνει την προηγούμενη πρόταση, με δύο ομοιότητες: πρώτον συγκρίνοντας την κοινότητα των πιστών με ένα χωράφι που ο Θεός κάνει καρποφόρο, όταν σπέρνεται και ποτίζεται μέσω του κόπου των υπηρετών Του. Δεύτερον, συγκρίνοντάς το με ένα σπίτι, το οποίο πράγματι ο Κύριος χτίζει, αλλά από τα χέρια των εργατών Του, μερικούς από τους οποίους χρησιμοποιεί για την τοποθέτηση του θεμελίου, άλλους για την οικοδόμησή του. Τώρα, και οι δύο αυτές ομοιότητες έχουν αυτόν τον σκοπό, να δείξουν ότι όλα επιτελούνται πλήρως μόνο με την εξουσία και τη δύναμη του Θεού, ώστε να πρέπει να έχουμε το βλέμμα μας μόνο σε Αυτόν. Επιπλέον, αν και ο Θεός χρησιμοποιεί κάποιους στο καλύτερο μέρος του έργου, δεν πρέπει επομένως να καταδικάζουμε άλλους, σε σχέση με αυτούς, και πολύ λιγότερο να τους διαιρούμε ή να τους χωρίζουμε (όπως έκαναν αυτοί οι φατριαστές) βλέποντας ότι όλοι τους κοπιάζουν στο έργο του Θεού. Εργάζονται με τέτοιο τρόπο, ώστε να υπηρετούν για να ολοκληρώσουν το ίδιο έργο, αν και με διαφορετικό τρόπο εργασίας, τόσο ώστε όλοι χρειάζονται τη βοήθεια του άλλου. Στη συνέχεια δηλώνουν τι μόνο μπορεί να τεθεί ως θεμέλιο της Εκκλησίας. Στίχος 11. 3:11 {5} Θεμέλιον γὰρ ἄλλον οὐδεὶς δύναται θεῖναι παρὰ τὸν κείμενον, ὅς ἐστιν Ἰησοῦς Χριστός. (5) Επιπλέον, δείχνει τι είναι αυτό το θεμέλιο, δηλαδή ο Ιησούς Χριστός, από τον οποίο δεν πρέπει να απομακρύνονται ούτε στο ελάχιστο στην οικοδόμηση αυτού του κτιρίου. Τέλος προειδοποιούν ότι η ίδια η εκκλησία είναι ο αφιερωμένος ναός του Θεού. Στίχος 16. 3:16 {9} Οὐκ οἴδατε ὅτι ναὸς Θεοῦ ἐστε, καὶ τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ οἰκεῖ ἐν ὑμῖν; (9) Συνεχίζοντας ακόμα στη μεταφορά της οικοδόμησης, μας διδάσκει ότι αυτή η φιλοδοξία δεν είναι μόνο μάταιη, αλλά και ιερόσυλη: διότι λέει ότι η Εκκλησία είναι σαν τον Ναό του Θεού, τον οποίο ο Θεός έχει, τρόπον τινά, αφιερώσει στον εαυτό Του με το Πνεύμα Του. Στη συνέχεια, στρεφόμενος προς αυτούς τους φιλόδοξους ανθρώπους, δείχνει ότι βεβηλώνουν τον Ναό του Θεού, επειδή αυτές οι μάταιες τέχνες στις οποίες ευχαριστιούνται τόσο πολύ είναι, όπως διδάσκει, πολλές μολύνσεις της αγίας διδασκαλίας του Θεού, και της αγνότητας της Εκκλησίας. Αυτή η κακία δεν θα μείνει ατιμώρητη.
Σκεφτείτε
Οι σχολιαστές επομένως συμπεραίνουν ότι κανένας πιστός δεν μπορεί να καυχηθεί σε ανθρώπους. Στίχος 21. 3:21 {11} Ὥστε μηδεὶς {h} καυχάσθω ἐν ἀνθρώποις. Πάντα γὰρ {i} ὑμῶν ἐστιν· (11) Επιστρέφει στην πρόταση του δεύτερου στίχου, προειδοποιώντας πρώτα τους ακροατές, ότι από τώρα και στο εξής δεν πρέπει να εκτιμούν ως κυρίους εκείνους που ο Θεός έχει ορίσει να είναι διάκονοι και όχι κύριοι της σωτηρίας τους. Αυτό γίνεται από εκείνους που εξαρτώνται από ανθρώπους, και όχι από τον Θεό που μιλάει μέσω αυτών. (h) Να ευχαριστιέται. (i) Βοήθειες, ορισμένες για το όφελός σας. Επιμένουν στο ίδιο σημείο δείχνοντας πώς όλα υπηρετούν εκείνους που είναι του Χριστού. Στίχος 22. 3:22 Εἴτε Παῦλος, εἴτε Ἀπολλώς, εἴτε Κηφᾶς, εἴτε ὁ {12} κόσμος, εἴτε ζωὴ, εἴτε θάνατος, εἴτε ἐνεστῶτα, εἴτε μέλλοντα, πάντα ὑμῶν ἐστιν· (12) Περνάει από τα πρόσωπα στα πράγματα αυτά καθαυτά, ώστε το επιχείρημά του να είναι πιο ισχυρό. Πράγματι, ανεβαίνει από τον Χριστό στον Πατέρα, για να δείξει ότι δεν αναπαυόμαστε στον ίδιο τον Χριστό, στο ότι είναι άνθρωπος, αλλά επειδή μας ανεβάζει μέχρι τον Πατέρα, όπως ο Χριστός μαρτυρεί για τον εαυτό Του παντού ότι στάλθηκε από τον Πατέρα Του, ώστε με αυτόν τον δεσμό να ενωθούμε όλοι με τον ίδιο τον Θεό.
Απαντήστε
Πού έχω πειραστεί να εκτιμήσω τον υπηρέτη πάνω από τον Κύριο που τον έστειλε; Σε ποιους τομείς διδασκαλίας ή πρακτικής χτίζω ακόμα με ξύλο και άχυρο αντί για χρυσό; Πώς η γνώση ότι είμαι ναός του Θεού αλλάζει τον τρόπο που ακούω τον κηρυγμένο λόγο αυτή την εβδομάδα;
Προσευχηθείτε
Ευγενικέ Πατέρα, σε ευχαριστούμε για τους πιστούς κόπους των σχολιαστών της Γενεύης που μας έδειξαν ξανά τον Χριστό και μόνο. Δώσε να δεχόμαστε τους διακόνους σου μόνο ως όργανά σου και ποτέ ως κυρίους της πίστης μας. Διαφύλαξε την Εκκλησία σου από κάθε μόλυνση περίεργης σοφίας και μάταιης ευγλωττίας. Οικοδόμησέ μας πάνω στο ένα θεμέλιο που δεν μπορεί να κλονιστεί, και άφησε το Πνεύμα σου να κατοικεί σε εμάς σαν σε άγιο ναό. Δίδαξέ μας να καυχόμαστε μόνο στον Κύριο, ώστε όλη η υπηρεσία μας να αποβλέπει μόνο στον δικό σου έπαινο, μέσω του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.

Περιθώριαι Σημειώσεις της Γενεβησίας Βίβλου (1599) · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →