Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιώβ
Ιώβ 3-4 — με τον Whedon
Άνοιγμα
Αγαπητοί, ανοίγουμε το σημερινό μάθημα με το Σχόλιο του Daniel D. Whedon για την Παλαιά και την Καινή Διαθήκη, ένα έργο που χαρακτηρίζεται από τη σαφήνεια του Γουεσλεϊανισμού και την Αρμινιανή εμπιστοσύνη στην επάρκεια της χάριτος. Στα κεφάλαια 3 και 4 του Ιώβ, το σχόλιο μας οδηγεί από τη σιωπή των επτά ημερών στην ξαφνική ορμή της θλίψης ενός αγίου, δείχνοντας πώς η πίστη, αν και δοκιμάζεται σκληρά, παραμένει η μόνη άγκυρα του πιστού. Ο Whedon γράφει με τη μετρημένη ευλάβεια κάποιου που έχει ο ίδιος παρακολουθήσει πάσχοντες, υπενθυμίζοντας σε κάθε Μεθοδιστική καρδιά ότι ακόμη και ο πιο σκοτεινός θρήνος μπορεί να προσφερθεί εντός της διαθήκης ενός πιστού Θεού.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας ακούσουμε τώρα τον λόγο του Κυρίου στα κεφάλαια 3 και 4 του Ιώβ. Με καρδιές ηρεμημένες από το Πνεύμα, ακούμε καθώς ο άνθρωπος από τη γη Ουζ σπάει τη μακρά σιωπή του. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας σε κάθε κραυγή να αντηχήσει στο ιερό της δικής σας ψυχής, ώστε η ίδια χάρη που στήριξε τον Ιώβ να μας ενισχύσει να υπομείνουμε τις δικές μας νύχτες θλίψης.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Whedon ξεκινάει περιγράφοντας τη σκηνή μετά την ιστορική εισαγωγή όπου ο Σατανάς εξαφανίζεται από το οπτικό πεδίο.
Στίχος 1. Ο ΘΡΗΝΟΣ. 1 . Μετά από αυτό Με το τέλος της Ιστορικής Εισαγωγής, ο Σατανάς, ως ανοιχτός δρών, εξαφανίζεται από τη σκηνή· το υπερφυσικό περνά σε αδράνεια· και μένουμε για λίγο μόνοι με τον Ιώβ, παρόλο που οι φίλοι του κάθονται ακόμα με τυπική εθιμοτυπία, και με επαγγελματική συμπάθεια. Η πίστη έχει θριαμβεύσει σε κάθε σύγκρουση, και η ίδια η γλώσσα του πρωτοτύπου, και της δικής μας όμορφης αγγλικής μετάφρασης, φαίνεται να συμμετέχει στο πνεύμα που επικρατεί γύρω από την ηρεμία και τη γαλήνη της νίκης προς την οποία όλα έτειναν. Είμαστε τόσο λίγο προετοιμασμένοι για την επικείμενη βίαιη έκρηξη θλίψης και απελπισίας, όσο ήταν ο Ιώβ για την καταιγίδα που κατέστρεψε την οικογένεια και το σπίτι του. Ένα ανάχωμα μπορεί για πολύ καιρό να συγκρατεί τους τεράστιους όγκους μιας πλημμύρας, μόνο και μόνο για να κάνει την καταστροφή πιο ολέθρια μόλις σπάσει. Τέτοια είναι η πλημμύρα, που συγκρατήθηκε για πολύ καιρό από τη δύναμη της πίστης, που τώρα ξεσπάει.Στη συνέχεια περιγράφει τη διαίρεση του θρήνου σε τρία μέρη σύμφωνα με τον Hahn.
Η κατάρα του για κάθε φάση της ύπαρξης διακηρύσσει ότι τίποτα δεν απομένει τώρα στον Ιώβ εκτός από τον τάφο του και τον Θεό του. Ο θρήνος διαιρείται, σύμφωνα με τον Hahn, πρώτον, σε μια άγρια κατάρα της ζωής, η οποία έφερε την καταστροφή του· Ιώβ 3:3-10. Δεύτερον, σε μια έντονη επιθυμία για θάνατο, για να του φέρει ανάπαυση· Ιώβ 3:11-19. Τρίτον, σε μια μομφή ερώτηση της ζωής, αν πράγματι πρέπει να φέρει θλίψη· Ιώβ 3:20-26. Ο Ιώβ άνοιξε το στόμα του Μια φράση που χρησιμοποιείται όταν αναμένεται μια ομιλία μεγαλύτερης από τη συνηθισμένη σοβαρότητας. Και καταράστηκε την ημέρα του Την ημέρα των γενεθλίων του. (Ιώβ 3:3· Ωσηέ 7:5.) Δεν καταριέται τον Θεό. Το ζήτημα που έθεσε ο Σατανάς ήταν ότι θα 'καταριόταν' (αποκήρυσσε) 'τον Θεό'. Η λέξη που χρησιμοποιείται εδώ είναι קלל, να μιλάει άσχημα, ή να υποτιμάει. Gesenius. (Βλέπε σημείωση για το barak, να καταριέται, ή να αποκηρύσσει, Ιώβ 1:5.) 'Η κατάρα του Ιώβ για την ημέρα μπορεί να θεωρηθεί απλώς ως μια ανατολίτικη γκρίνια για τη δυστυχία του, που σταματά στις δεύτερες αιτίες, και ποτέ δεν ονειρεύεται να κατηγορήσει την θεϊκή Πρώτη Αιτία.Ο Whedon αναλογίζεται την ανάπαυση που περιμένει τόσο τους κουρασμένους όσο και τους οργισμένους ασεβείς στον τάφο.
Στίχος 17. γ. Τότε και εκεί, για πρώτη φορά, οι ανισότητες στις κατανομές της ζωής τερματίζονται, Ιώβ 3:17-19. 17. Εκεί Στον τάφο. Οι ασεβείς Ο άνθρωπος που οργίζεται. Σύμφωνα με τον Kimchi, αυτή είναι η ιδέα της ρίζας της λέξης רשׁע, να οργίζεται, να θυμώνει. Είναι εσωτερικά διαλυμένος από πάθη και επιθυμίες. Ο ωκεανός είναι ένα ταιριαστό έμβλημα της αδιάκοπα ανήσυχης ψυχής του. (Ησαΐας 57:20.) Η εσωτερική του ταραχή τον οδηγεί να ταράζει τους άλλους. Η παρούσα ζωή του, μια αδιάκοπη πηγή δυστυχίας για τον ίδιο και πόνου για τους φίλους, ρίχνει μια σκοτεινή σκιά στην αιώνια κατάστασή του και τη σχέση της με τους άλλους. Σε μια τέτοια καρδιά υπάρχει μόνο ένα Ον που μπορεί να δώσει ανάπαυση. (Ματθαίος 11:28.) Οι κουρασμένοι αναπαύονται Ο Δρ. Chalmers λέει για αυτόν τον στίχο, ότι 'είναι ένα από τα πρωταρχικά μνημεία της Γραφής'. Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι αποκαλούσαν την κατοικία των νεκρών 'το κάλυμμα των κουρασμένων'. Brugsch. Συγκρίνετε το 'Thanatopsis' του Bryant.
Σκεφτείτε
Σκέψου
Ο Whedon τονίζει την αρμονία αυτού του αποσπάσματος με τις επιγραφές των πρώτων χριστιανικών κατακομβών.
Στίχος 13. 13 . Τότε θα είχα αναπαυθεί Η διαβάθμιση πρέπει να σημειωθεί: είχα ξαπλώσει ακίνητος, ήμουν ήσυχος, είχα κοιμηθεί, είχα αναπαυθεί. Η ιδέα της 'ανάπαυσης' στο κείμενό μας δεν είναι αυτή της ασυνειδησίας. Οι εκφράσεις είναι τέτοιες που εμείς οι ίδιοι συνεχίζουμε να χρησιμοποιούμε εν αναμονή της ησυχίας του τάφου. Οι επιγραφές στις Κατακόμβες είναι σε αρμονία με αυτό το απόσπασμα, (Ιώβ 3:13-20,) το οποίο μπορούμε όχι ακατάλληλα να θεωρήσουμε ως ένα κομμάτι από το ορατόριο της φύσης για τον τάφο. 'Σε αυτές τις επιγραφές ο Χριστιανός είναι πάντα εν ειρήνη (in pace). Αυτή η φράση εμφανίζεται είτε στην αρχή είτε στο τέλος των περισσότερων από αυτές ως απαραίτητη φόρμουλα.' NORTHCOTE, Catac., σελ. 162. Η ιδέα της αθανασίας ήταν πολύ ζωντανή στην καρδιά της νεαρής Εκκλησίας, 'ωστόσο ο Χριστιανός, μη αρκούμενος στο να αποκαλεί τον τόπο ταφής του τόπο ύπνου (κοιμητήριο), ωθεί την έννοια του ύπνου στο μέγιστο βαθμό της.' MAITLAND, Catac., σελίδα 42.
Απαντήστε
Απάντησε
1. Πού στην παρούσα δοκιμασία μου έχω εκλάβει τη σιωπή των φίλων ως τη σιωπή του Θεού; 2. Πώς η υπόσχεση της αιώνιας ανάπαυσης διαμορφώνει τον τρόπο που φέρω το σημερινό μου βάρος; 3. Με ποιον τρόπο ο θρήνος μου μπορεί να γίνει πράξη λατρείας αντί για απελπισία;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ευλογημένε και αιώνιε Πατέρα, σε ευχαριστούμε για τη σταθερή μαρτυρία του Daniel D. Whedon, ο οποίος μας διδάσκει να διαβάζουμε τη Γραφή τόσο με το νου όσο και με την καρδιά. Καθώς ο θρήνος του Ιώβ ανεβαίνει ενώπιόν Σου, χάρισέ μας την ίδια ειλικρίνεια στην προσευχή και την ίδια εμπιστοσύνη ότι ο Λυτρωτής μας ζει. Κράτησέ μας από την αμαρτία του γογγυσμού εναντίον της πρόνοιάς Σου, αλλά απαγόρευσέ μας να κρύβουμε τις πληγές μας από το θεραπευτικό Σου χέρι. Είθε η ανάπαυση που απομένει για το λαό Σου να είναι η καθημερινή μας ελπίδα, και είθε το Πνεύμα Σου να μας γεμίσει τόσο ώστε ακόμη και τα δάκρυά μας να γίνουν σπόροι χαράς ανάστασης. Μέσω του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →