Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Αποκάλυψη
Αποκάλυψη 1 — με τον Whedon
Άνοιγμα
Στο πνεύμα της Μεθοδιστικής Επισκοπικής αφοσίωσης, στρεφόμαστε σήμερα στο Σχολιασμό του Daniel D. Whedon για την Παλαιά και την Καινή Διαθήκη, ένα έργο που χαρακτηρίζεται από σαφή Αρμινιανή-Γουεσλεϋανή πίστη στην Αγία Γραφή. Ο Whedon μας καθοδηγεί στο πρώτο κεφάλαιο της Αποκάλυψης με ευλαβική ακρίβεια, ανιχνεύοντας τη θεία αλυσίδα της αποκάλυψης από τον θρόνο του Θεού στις εκκλησίες της Ασίας. Η έκθεσή του μας καλεί να δεχτούμε αυτή την αποκάλυψη όχι ως κερδοσκοπία, αλλά ως λόγο που πρέπει να τηρηθεί, μια μαρτυρία σφραγισμένη με το αίμα του Αρνίου και πιστοποιημένη από το Πνεύμα. Καθώς ακούμε, είθε το ίδιο Πνεύμα που ενέπνευσε τον οραματιστή να φωτίσει τις καρδιές μας για άγια ζωή και ακλόνητη ελπίδα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας ακούσουμε τώρα τον λόγο του Θεού όπως δίνεται στο κεφάλαιο 1 της Αποκάλυψης. Με ανοιχτές Βίβλους και προσεκτικές καρδιές, δεχτείτε αυτή την ιερή αποκάλυψη που έρχεται από τον Πατέρα μέσω του Υιού, πιστοποιημένη από τον Ιωάννη για τις επτά εκκλησίες και για όλους όσους τηρούν αυτά τα πράγματα. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας στη φωνή του αναστημένου Κυρίου να ακουστεί καθαρά, ώστε η ευλογία να αναπαυθεί τόσο στον αναγνώστη όσο και στους ακροατές.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Whedon ξεκινά αναπτύσσοντας τον τίτλο και τη θεία προέλευση της Αποκάλυψης.
Στίχος 1. 1. Τίτλος του βιβλίου, Αποκάλυψη 1:1-3. 1. Το Στο σύγχρονο ύφος οι τρεις πρώτοι στίχοι θα είχαν τυπωθεί σε μια πρώτη σελίδα τίτλου, με την Αποκάλυψη 1:3 ως το σύνθημα του συγγραφέα, και με ονόματα εκδοτών στο κάτω μέρος. Η Αποκάλυψη 1:4-8 είναι η αφιέρωση, δηλαδή, στις επτά Εκκλησίες. Στην Αποκάλυψη 1:9 αρχίζει η κυρίως Αποκάλυψη. Όπως οι περισσότερες σελίδες τίτλου, αυτή γράφτηκε προφανώς αφού τελείωσε το βιβλίο, και μας πληροφορεί πώς ο συγγραφέας απέκτησε το περιεχόμενό του. Αποκάλυψη, ή Αποκάλυψις, σημαίνει, κυριολεκτικά, ένα ξεσκέπασμα ή αποκάλυψη, δηλαδή, κάποιου μέχρι τώρα κρυμμένου ή αόρατου αντικειμένου. Η αντίληψη είναι ότι οι αντιλήψεις του Αγίου Ιωάννη υπερφυσικοποιήθηκαν τόσο ώστε τα κρυμμένα πράγματα της διακυβέρνησης του Θεού να μπορούσαν να αποκαλυφθούν μπροστά στα μάτια του, όπως σε μια κινούμενη πανοραμική αναπαράσταση. Ήταν μια αποκάλυψη του, δηλαδή, από, τον Ιησού Χριστό ως τον άμεσο δωρητή της.Στη συνέχεια εκφωνεί την ευλογία στον αναγνώστη και τους ακροατές αυτών των λόγων.
Στίχος 3. 3. Μακάριος Μια όμορφη και επίσημη προειδοποίηση προς τους αναγνώστες του, τόσο της δικής του όσο και των μεταγενέστερων εποχών. Ταυτόχρονα, εκφράζει τον δικό του επίσημο σεβασμό για το δικό του έργο. Η ευλογία και η κατάρα εξαρτώνται από το πνεύμα με το οποίο διαβάζονται και εφαρμόζονται οι αλήθειες αυτού του βιβλίου. [Βλέπε κατάρα στην Αποκάλυψη 22:18, με σημείωση.] Παρόμοιες ευλογίες, με ένα μακάριος, επανεμφανίζονται στην Αποκάλυψή μας, Αποκάλυψη 19:9· Αποκάλυψη 20:6· Αποκάλυψη 22:14. Η φύση αυτής της μακαριότητας στον αποκαλυπτικό κατακτητή εμφανίζεται προκαταβολικά στην Αποκάλυψη 2:7· Αποκάλυψη 2:11· Αποκάλυψη 2:17· Αποκάλυψη 3:5· Αποκάλυψη 3:12· Αποκάλυψη 3:21. Αυτός που διαβάζει… αυτοί που ακούν Ένας δημόσιος αναγνώστης και μια εκκλησία ακροατών. Βλέπε τον τόμο μας iii, σελ. 5. Διότι αναμφίβολα ο Ιωάννης μας περίμενε ότι η αποκάλυψή του θα γινόταν δεκτή ως θεία εξουσία από τον επταπλό κύκλο των Εκκλησιών του, θα διαβαζόταν δημόσια στη δημόσια συνάθροιση, θα κατατίθετο στα αρχεία τους, και θα ήταν ένα πράγμα αιωνιότητας μέχρι να εμφανιστεί ο μεγάλος λευκός θρόνος του κεφ. 20. Και έτσι αυτές οι επτά Εκκλησίες το δέχτηκαν. Το δέχτηκαν ως έργο που κανένας άλλος Ιωάννης δεν θα δεχόταν. Τηρήστε αυτά τα πράγματα Προσαρμόστε τη ζωή τους σύμφωνα με τις απαιτήσεις τους. Τρομερό είναι το βάρος με το οποίο ο Οραματιστής μας πιέζει το έργο του στο πνεύμα και την καρδιά του ακροατηρίου του. Καμία κατάρα δεν ανακοινώνεται εδώ· αλλά ο μακάριος εκφωνείται με μια επίσημη υπόνοια ότι η αποδοχή ενώπιον του λευκού θρόνου εξαρτάται φοβερά από μια βαθιά υπακοή στις απαιτήσεις του βιβλίου που προβλέπει τη μελλοντική του εμφάνιση.Στη συνέχεια αναγνωρίζει τον ομιλητή ως τον Παντοδύναμο σε τριαδική πληρότητα.
Στίχος 8. 8. Εγώ… ο Κύριος Θεός πρέπει να προστεθεί ως η αληθινή ανάγνωση. Ο Παντοδύναμος Ποιος μιλάει εδώ, ο Θεός ή ο Χριστός; Οι λέξεις φαίνεται να σημαίνουν το πρώτο, η στενή σύνδεση με τον προηγούμενο στίχο υποδηλώνει το δεύτερο. Σίγουρα δεν υπάρχει άλλος ομιλητής εκτός από αυτόν που έρχεται, στην Αποκάλυψη 1:7. Πρέπει, λοιπόν, να βρούμε ότι είναι ο Χριστός που μιλάει: όμως ο Χριστός ενισχυμένος από, ταυτισμένος με, και μιλώντας για, ολόκληρη την Τριάδα. Βλέπε σημείωση στην Αποκάλυψη 20:12. Ο Stuart μας προειδοποιεί να μην το αναφέρουμε ως αποδεικτικό κείμενο υπέρ της θεότητας του Χριστού. Θεωρούμε ότι είναι ένα από τα πιο τριαδικά κείμενα στην Καινή Διαθήκη. Άλφα και Ωμέγα Τα πρώτα και τελευταία γράμματα του ελληνικού αλφαβήτου, και έτσι εκφράζουν την κυριολεκτική σκέψη 'η αρχή και το τέλος', η οποία από μια ψευδή ανάγνωση βρίσκεται λανθασμένα σε αυτόν τον στίχο, μεταφερμένη από την Αποκάλυψη 21:6, όπου ανήκει δικαίως. Έτσι ο ραββινικός Jalkut Rub., φύλλο 147, λέει, 'Ο Αδάμ παραβίασε ολόκληρο τον νόμο, από το Άλεφ μέχρι το Τοβ.' Κάντε κλικ στην εικόνα για πλήρες μέγεθος
Σκεφτείτε
Σκέψου
Ο Whedon καταλήγει ξεκινώντας την κυρίως Χριστοφανική όραση.
Στίχος 9. ΠΡΩΤΟ ΜΕΡΟΣ. Η ΧΡΙΣΤΟΦΑΝΙΚΗ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ, Αποκάλυψη 1:9 έως Αποκάλυψη 3:22. Η Χριστοφανία, και η πρώτη προφητική εντολή, Αποκάλυψη 1:9-20. Η κυρίως Αποκάλυψη αρχίζει τώρα. Ο Άγιος Ιωάννης αφηγείται την πρώτη Χριστοφανία, ή εμφάνιση του Χριστού σε αυτόν, 9-11, περιγράφει το πρόσωπό του, 12-18· και απαγγέλλει τη δική του εντολή, που έλαβε από τον Σωτήρα, 19, 20. Αυτή είναι η πρώτη από τις τρεις εντολές του Ιωάννη· η δεύτερη είναι στα κεφάλαια 4, 5· η τρίτη στο κεφάλαιο x· αποτελώντας την τριπλή Αποκάλυψη. 9. 1 Ιωάννης Μετά το 'Εγώ Δανιήλ', του Δανιήλ 7:28· Δανιήλ 9:2· Δανιήλ 10:2. Έτσι η Αποκάλυψη είναι μια εκτέλεση και ολοκλήρωση των προφητειών του Ιεζεκιήλ, του Δανιήλ και του Ζαχαρία. Και έτσι εξισώνει τον εαυτό του με τους προφήτες της Παλαιάς Διαθήκης, υποθέτοντας ότι το βιβλίο του πρόκειται να λάβει μια παράλληλη κανονική θέση· μια υπόθεση αδύνατη να είναι επιτυχής για οποιονδήποτε εκτός από έναν απόστολο. Ο αδελφός σας Διότι δεν είχε ανάγκη, όπως ο Παύλος, να βροντοφωνάξει τον αποστολικό του τίτλο μετά το όνομά του. Θλίψη… βασιλεία… υπομονή Μεταξύ των δύο θλιβερών λέξεων θλίψη και υπομονή η χαρούμενη λέξη βασιλεία λάμπει γενναία. Είναι μια βασιλεία εν μέσω θλίψης και αγώνα. Είναι μια υπενθύμιση θριάμβου και δύναμης στο ίδιο το κέντρο της δοκιμασίας. Η θλίψη, ή δίωξη, είναι σε αυτές τις θλιβερές μέρες η κατάσταση της παρούσας βασιλείας, και η υπομονή, η σταθερή επιμονή, είναι η κατάσταση της πληρέστερης τελικής της πραγματοποίησης, στην οποία δείχνει και τελικά φτάνει ολόκληρη η Αποκάλυψη του Ιωάννη. Του Αληθινή ανάγνωση, εν Ιησού Κάντε κλικ στην εικόνα για πλήρες μέγεθος
Απαντήστε
Απάντησε
Πώς η αλυσίδα της αποκάλυψης από τον Θεό μέσω του Χριστού στις εκκλησίες διαμορφώνει τη δική σου ακρόαση της Γραφής; Με ποιους τρόπους η ευλογία για την τήρηση αυτών των λόγων σε καλεί σε ανανεωμένη υπακοή σήμερα; Πού χρειάζεσαι περισσότερο τη διαβεβαίωση ότι το Άλφα και το Ωμέγα βασιλεύει σε όλο τον χρόνο και τη δοκιμασία;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ευλογημένε Πατέρα, που έδωσες αυτή την αποκάλυψη μέσω του Υιού σου, χάρισέ μας τη χάρη να την δεχτούμε με τον ίδιο σεβασμό που έδειξε ο δούλος σου Ιωάννης. Είθε το Πνεύμα που μίλησε στις επτά εκκλησίες να μιλάει ακόμα στις καρδιές μας, ζωογονώντας την πίστη και καθαρίζοντας την ελπίδα. Κράτησέ μας σταθερούς στη βασιλεία και την υπομονή που είναι εν Ιησού, ώστε να βρεθούμε μεταξύ εκείνων που πλένουν τις στολές τους στο αίμα του Αρνίου. Μέσω του Χριστού του Κυρίου μας, ο οποίος ζει και βασιλεύει με σένα και το Άγιο Πνεύμα, ένας Θεός, εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →