Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Δευτερονόμιο
Δευτερονόμιο 29-30 — με τον Μπάρνς
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Με τον σαφή ερμηνευτικό τρόπο του Άλμπερτ Μπάρνς, στρεφόμαστε σήμερα στις Σημειώσεις του επί της Βίβλου για τα κεφάλαια 29 και 30 του Δευτερονομίου. Τα κεφάλαια αυτά καταγράφουν την ανανέωση της διαθήκης από τον Μωυσή ενώπιον του Ισραήλ, παρουσιάζοντας τόσο επίσημες προειδοποιήσεις όσο και ελεήμονες υποσχέσεις. Ο Μπάρνς μας καθοδηγεί μέσα από το κείμενο με ακρίβεια και ευλάβεια, δείχνοντας πώς ο νόμος αποκαλύπτει την ανθρώπινη αδυναμία ενώ δείχνει προς τα ελέη του Θεού εν Χριστώ. Τα σχόλιά του βοηθούν την Εκκλησία να διαβάζει αυτά τα αρχαία λόγια ως ζωντανή διδασκαλία για πίστη και υπακοή. Ας δώσει το Πνεύμα σε εμάς αυτιά να ακούσουμε όσα ο Κύριος διακηρύττει μέσω του δούλου Του.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Με καρδιές προετοιμασμένες με προσευχή, ας διαβάσουμε το Δευτερονόμιο 29 και 30. Τα κεφάλαια αυτά περιέχουν την τελική ομιλία του Μωυσή που ανανεώνει τη διαθήκη στη Μωάβ. Ακούστε την πρόσκληση σε ολόψυχη υπακοή, την προειδοποίηση κατά της κρυφής ειδωλολατρίας και την υπόσχεση αποκατάστασης μετά τη μετάνοια. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας στα λόγια της ευλογίας και της κατάρας να ερευνήσουν τη συνείδηση και να διεγείρουν ελπίδα στον Θεό που μεταστρέφει την αιχμαλωσία.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μπάρνς αρχίζει αντιμετωπίζοντας το θείο δώρο της πνευματικής κατανόησης.
Στίχος 4. Η ικανότητα να κατανοεί κανείς τα πράγματα του Θεού είναι δώρο του Θεού (σύγκρινε 1 Κορινθίους 2:13-14)· όμως ο άνθρωπος δεν είναι αθώος αν στερείται αυτήν την ικανότητα. Ο λαός δεν την είχε επειδή δεν είχε αισθανθεί την έλλειψή της ούτε την είχε ζητήσει. Σύγκρινε 2 Κορινθίους 3:14-15.Στη συνέχεια πραγματεύεται την εθνική εμβέλεια της διαθήκης.
Στίχος 11. Η διαθήκη ήταν εθνική και επομένως περιλάμβανε όλα τα στοιχεία που αποτελούν το έθνος. Τα «μικρά» φυσικά θα εκπροσωπούνταν από τους γονείς ή τους κηδεμόνες τους· οι απόντες Δευτερονόμιο 29:15 από τους παρόντες· ούτε οι δούλοι και οι προσήλυτοι έπρεπε να αποκλειστούν (σύγκρινε Πράξεις 2:39). Το κείμενο προβάλλεται δικαίως για να δικαιολογήσει την πρακτική της Εκκλησίας να δέχεται τα μικρά στη διαθήκη με τον Θεό μέσω του Βαπτίσματος και να αποδέχεται υποσχέσεις που γίνονται εκ μέρους τους από αναδόχους.Ο Μπάρνς στη συνέχεια ερμηνεύει την προσβασιμότητα της εντολής μέσω πίστεως.
Στίχοι 11-20. Άγνοια των απαιτήσεων του νόμου δεν μπορεί να προβληθεί Δευτερονόμιο 30:10-14· επομένως, Δευτερονόμιο 30:15-20 ζωή και θάνατος, καλό και κακό, τίθενται επίσημα ενώπιον του λαού για δική του επιλογή· και μια ειλικρινής προτροπή να επιλέξει το καλύτερο μέρος ολοκληρώνει την ομιλία. Δευτερονόμιο 30:11-14. «Η δικαιοσύνη που είναι εκ πίστεως» περιγράφεται πραγματικά και αληθινά σε αυτά τα λόγια του Νόμου· και, υπό την καθοδήγηση του Παύλου (βλ. περιθωριακές αναφορές) διαβεβαιώνουμε ότι προοριζόταν να είναι έτσι. Διότι η απλότητα και η προσβασιμότητα που ο Μωυσής αποδίδει εδώ στον Νόμο του Θεού ούτε είναι ούτε μπορεί να βρεθεί πειραματικά σε αυτόν παρά μόνο μέσω του μέσου της πίστεως· ακόμη και αν εξωτερικά και κατά γράμμα ο Νόμος αυτός είναι γραμμένος για εμάς έτσι «ώστε να τρέχει αυτός που τον διαβάζει», και παρουσιάζεται στα καθήκοντα και τις κυρώσεις του τόσο καθαρά όσο ήταν ενώπιον των Ιουδαίων από τον Μωυσή.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Μπάρνς ολοκληρώνει την ενότητα υπογραμμίζοντας τα κρυφά πράγματα που ανήκουν στον Κύριο.
Στίχος 29. Τα κρυφά πράγματα ανήκουν στον Κύριο τον Θεό μας - Αυτός ο στίχος φαίνεται να προστίθεται ως επίσημη νουθεσία εκ μέρους του Μωυσή, για να κλείσει τη σειρά των ευλογιών και των κατάρων που έχει παραδώσει. Η έννοια φαίνεται να είναι αυτή: «Το μέλλον, πότε και πώς αυτά τα καλά και κακά πράγματα θα πραγματοποιηθούν, εναπόκειται στον Κύριο τον Θεό μας να καθορίσει· δεν ανήκει στη σφαίρα και το καθήκον του ανθρώπου. Το αποκαλυμμένο θέλημα του Θεού είναι αυτό που οφείλουμε να εκτελέσουμε.» Το 17ο των Άρθρων της Θρησκείας μας καταλήγει με πολύ παρόμοιο συναίσθημα.Πιέζει περαιτέρω στην πληρέστερη Καινοδιαθηκική εκπλήρωση της υποσχεθείσας αποκατάστασης.
Σε πλήρη αναλογία με το σχήμα της προφητείας μπορούμε να προσθέσουμε ότι η επιστροφή από την αιχμαλωσία της Βαβυλώνας δεν έχει εξαντλήσει το βάθος τους. Η Καινή Διαθήκη παίρνει το μέλος (π.χ. στο Ρωμαίους 11), και προλέγει την αποκατάσταση του Ισραήλ στα διαθηκικά ελέη του Θεού. Αληθώς αυτά τα ελέη δεν θα είναι, όπως πριν, περιορισμένα σε εκείνο το έθνος. Η «επιστροφή της αιχμαλωσίας» θα είναι όταν ο Ισραήλ επιστρέψει σε Αυτόν στον οποίο ο Νόμος εκπληρώθηκε, και ο οποίος πέθανε «όχι μόνο για εκείνο το έθνος», αλλά και για να «συγκεντρώσει σε ένα τα τέκνα του Θεού που ήταν διεσπαρμένα» Ιωάννη 11:51-52. Τότε θα υπάρχει «μία ποίμνη και ένας ποιμήν» Ιωάννη 10:16.
Απαντήστε
Απόκριση
1. Πού αισθάνομαι την ανάγκη μου για το Πνεύμα να δώσει κατανόηση του Λόγου του Θεού;
2. Πώς η συμπερίληψη των μικρών στη διαθήκη διαμορφώνει την άποψή μου για τα παιδιά της Εκκλησίας;
3. Σε ποια περιοχή της ζωής μου πειράζομαι να θεωρώ τις απαιτήσεις του Κυρίου υπερβολικά δύσκολες αντί για κοντινές και προσβάσιμες διά πίστεως;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε φιλάνθρωπε, διὰ τοῦ Πνεύματός Σου ἄνοιξον τὰς καρδίας ἡμῶν εἰς τὰς διαθηκικὰς προειδοποιήσεις καὶ ὑποσχέσεις τοῦ Δευτερονομίου, ἵνα μὴ περιπατῶμεν ἐν κρυπτῇ ἁμαρτίᾳ ἢ αὐταπάτῃ, ἀλλὰ ἐκλέξωμεν ζωὴν ἐν Χριστῷ. Περίτεμε τὰς καρδίας ἡμῶν εἰς τὸ ἀγαπᾶν Σε, ἀποκατάστησον πᾶσαν αἰχμαλωσίαν ψυχῆς, καὶ γράψον τὸν λόγον Σου ἐν τοῖς στόμασιν ἡμῶν καὶ τοῖς ἐνδοτέροις ἡμῶν, ἵνα περιπατῶμεν ἐν τῷ φωτὶ τῆς ἀληθείας Σου καὶ τῇ ὑπακοῇ τῆς πίστεως. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →