Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Βαρούχ
Βαρούχ 1-2 — με το Καθολικό Σχόλιο του Χέιντοκ
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Τα κεφάλαια 1 και 2 του Βαρούχ ανοίγουν ένα παράθυρο στην πνευματική ζωή των Ιουδαίων εξορίστων στη Βαβυλώνα. Γραμμένο το πέμπτο έτος μετά την πρώτη αιχμαλωσία, το κείμενο παρουσιάζει μια δημόσια ομολογία που συνδέει τη σημερινή θλίψη της κοινότητας με τη μακρά ιστορία απιστίας στη διαθήκη. Η προσευχή αναγνωρίζει τη θεία δικαιοσύνη χωρίς πικρία και στρέφεται προς την ελπίδα της αποκατάστασης. Οι ενήλικες Καθολικοί συναντούν εδώ ένα αρχαίο πρότυπο μετανοίας που ενσωματώνει προσωπικές και κοινοτικές διαστάσεις. Το απόσπασμα προετοιμάζει επίσης τον δρόμο για τη νέα και αιώνια διαθήκη που προφητεύτηκε από τους προφήτες, ένα θέμα που βρίσκει την εκπλήρωσή του στον Χριστό. Η ανάγνωση αυτών των στίχων προσκαλεί σε στοχασμό για το πώς η αναγνώριση της αμαρτίας ανοίγει την καρδιά στο έλεος του Θεού και ανανεώνει την πιστότητα στον νόμο.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Λάβετε την Έκδοση Ντουέι Ρέιμς ή την Καθολική Έκδοση Δημοσίου Τομέα και διαβάστε τον Βαρούχ 1-2 από την αρχή μέχρι το τέλος. Προσέξτε την ακριβή χρονολόγηση στο πέμπτο έτος της εξορίας και τη συγκέντρωση δίπλα στον ποταμό. Παρατηρήστε πώς η προσευχή μετακινείται από την εταιρική ομολογία της ειδωλολατρίας και της αδικίας σε μια έκκληση για απελευθέρωση που στηρίζεται εξ ολοκλήρου στις υποσχέσεις του Θεού. Δώστε προσοχή στην επαναλαμβανόμενη επιμονή ότι ο λαός δεν έχει δική του δικαιοσύνη να προσφέρει και στην ρητή αναφορά σε μια αιώνια διαθήκη που θα αντικαταστήσει μια μέρα την παρούσα τάξη πραγμάτων.
Μελετήστε
Μελέτη
Το σχόλιο του Χέιντοκ παρέχει ιστορικό και θεολογικό πλαίσιο που βαθαίνει την εκτίμηση του ρεαλισμού της προσευχής και της θέσης της μέσα στην ιστορία της σωτηρίας.
Οι αρχικοί στίχοι ήδη τοποθετούν τους εξόριστους υπό τις αρχαίες κατάρες που συνδέονται με τη διαθήκη· ο Χέιντοκ διευκρινίζει τις συνεχείς επιδράσεις αυτών των κυρώσεων.
Κατάρες κατά των παραβατών, Λευιτικόν κς΄, και Δανιήλ θ΄. 11. (Καλμέτ) — Ημέρα. Αισθανόμαστε τα αποτελέσματα της αμαρτίας. Η γη της Ιουδαίας δεν άνθιζε, αν και δεν είχε ακόμη ερημωθεί. (Χέιντοκ)Το κείμενο περιγράφει στη συνέχεια ακραία ταλαιπωρία που απηχεί προγενέστερες βιβλικές πολιορκίες· ο σχολιαστής τοποθετεί αυτή τη θλίψη μέσα στην ευρύτερη εμπειρία και των δύο βασιλειών.
Θυγατέρα. Αυτό δεν αναφέρεται στην ιερή ιστορία ότι συνέβη όταν γράφτηκε αυτό, (Καλμέτ) εκτός από την πολιορκία της Σαμάρειας. Μερικοί από τους αιχμαλώτους του Ισραήλ μπορεί να βρίσκονταν τώρα στη Βαβυλώνα, καθώς οι τόποι στους οποίους είχαν σταλεί ήταν υπό τον ίδιο βασιλιά· και ομολογούν τις κοινές παραβάσεις και τιμωρίες τους. Κάθε διάκριση των βασιλειών είχε πλέον λήξει. Μερικοί μπορεί επίσης να είχαν φτάσει σε αυτή την ακραία κατάσταση, όταν ο Ιωακίμ ή ο Ιεχονίας πολιορκήθηκαν και αιχμαλωτίστηκαν. (Χέιντοκ) — Δεν θα γνωρίζαμε ότι παρόμοια θλίψη επικρατούσε υπό τον Σεδεκία, αν δεν είχε καθοριστεί στις Θρήνους β΄. 20., και δ΄. 10. Αυτή η προσευχή μοιάζει πολύ με εκείνη του Δανιήλ θ΄. 4.Η προσευχή αποκηρύσσει ρητά κάθε αξία στην προγονική ή προσωπική δικαιοσύνη, μια στάση που ο Χέιντοκ συνδέει με τη δέουσα διάθεση για λήψη θείας ελέους.
Πατέρες. Η ελληνική προσθέτει, «και βασιλείς». — Προσευχές. Ελληνικά, «έλεος». Δεν καυχώμαστε για τα καλά μας έργα. (Χέιντοκ) — Έλεος μπορεί να δηλώνει προσευχή ή ταπείνωση. Ο Θεοδώρητος δίνει καλύτερη έννοια· (Καλμέτ) «Δεν εμπιστευόμαστε στα δίκαια έργα των πατέρων μας, ή των εαυτών μας, για να λάβουμε κάποιο έλεος». (Χέιντοκ)Τέλος το χωρίο κοιτάζει πέρα από την παρούσα τιμωρία προς την υπόσχεση μιας αιώνιας διαθήκης· ο Χέιντοκ ταυτίζει αυτό με τον νέο νόμο που δόθηκε εν Χριστώ.
Άλλη. Ελληνικά, «μια αιώνια διαθήκη», (Χέιντοκ) από τον Χριστό, (Μαλδονάτ) προτυπωμένη από εκείνη που ανανέωσε ο Νεεμίας, Β΄ Έσδρας θ΄. 38. (Καλμέτ) — Ο νόμος του Μωυσέως ήταν σε ισχύ μέχρι να έλθει ο Χριστός. Ο νόμος Του συνεχίζεται μέχρι το τέλος. (Γουόρθινγκτον)
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Η ομολογία στον Βαρούχ αρνείται κάθε πειρασμό αυτοδικαίωσης. Τοποθετώντας την ευθύνη για την εθνική καταστροφή ευθέως στις επανειλημμένες παραβιάσεις του νόμου, οι εξόριστοι αποδέχονται την ετυμηγορία του Θεού και έτσι δημιουργούν χώρο για γνήσια μεταστροφή. Η έκκλησή τους δεν γίνεται σε κάποια υποτιθέμενη αθωότητα αλλά στην πιστότητα του Κυρίου στη διαθήκη που ορκίστηκε στους πατέρες. Αυτή η στάση αντηχεί με την μετανοητική παράδοση της Εκκλησίας, η οποία επίσης θεμελιώνει την ελπίδα στο θεϊκό έλεος και όχι στην ανθρώπινη επίτευξη. Η μπροστινή ματιά προς μια αιώνια διαθήκη υπενθυμίζει περαιτέρω στους αναγνώστες ότι ο παλαιός νόμος ήταν πάντα προσανατολισμένος προς την εκπλήρωσή του στον Χριστό. Μια τέτοια προοπτική προφυλάσσει τόσο από την απόγνωση για τις παρελθούσες αποτυχίες όσο και από την αυταρέσκεια για την παρούσα τήρηση.
Απαντήστε
Ανταπόκριση
Σε ποια συγκεκριμένη περιοχή της ζωής χρειάζεστε περισσότερο να απηχήσετε την άρνηση του Βαρούχ να διεκδικήσει προσωπική αξία ενώπιον του Θεού; Πώς μπορεί η τακτική δημόσια ομολογία, είτε στη λειτουργία είτε στο μυστήριο της μετανοίας, να ενισχύσει την εμπιστοσύνη σας στη νέα διαθήκη και όχι στο δικό σας ιστορικό;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε Θεέ των πατέρων μας, επέτρεψες στον λαό σου να γευτεί τις συνέπειες της απιστίας του αλλά ποτέ δεν εγκατέλειψες τη διαθήκη που ορκίστηκες στον Αβραάμ και ανανεώθηκε μέσω του Μωυσή. Δώσε μας την ίδια ειλικρίνεια που ώθησε τους εξορίστους να ομολογήσουν τις αμαρτίες τους χωρίς δικαιολογία. Ας μας θυμίζουν τα λόγια που διατηρήθηκαν από αρχαίους σχολιαστές ότι η αληθινή μετάνοια ανοίγει τον δρόμο προς την αποκατάσταση. Σε ευχαριστούμε για τις πατερικές φωνές που φωτίζουν αυτές τις σελίδες και μας δείχνουν προς την αιώνια διαθήκη που θεμελιώθηκε στον Υιό σου. Μόρφωσε τις καρδιές μας σύμφωνα με το πρότυπο του Βαρούχ ώστε να σε υπηρετούμε με αδιαίρετη πιστότητα μέχρι να φτάσουμε στην πατρίδα που ετοίμασες.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →