← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Εβραίους

Προς Εβραίους 11 — με τον Όουεν

Εβραίους 11John Owen — Έκθεσις της Προς Εβραίους Επιστολής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Στην μεγαλειώδη Έκθεση της Επιστολής προς Εβραίους του Ιωάννη Όουεν, ο πρίγκιπας των πουριτανών θεολόγων στρέφεται στο ενδέκατο κεφάλαιο για να δείξει τη δύναμη της πίστης που μόνη αυτή στηρίζει τον λαό του Θεού μέσα από κάθε δοκιμασία. Με διαθηκική ακρίβεια και ποιμαντική σοβαρότητα, ο Όουεν δείχνει πώς η ίδια πίστη που δικαίωσε τους πρεσβυτέρους συνεχίζει να στηρίζει την εκκλησία σήμερα. Αυτό το μάθημα μας καλεί να καθίσουμε υπό την έκθεσή του ώστε οι ψυχές μας να σταθεροποιηθούν από τις πραγματικότητες που η πίστη καθιστά παρούσες.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας δώσουμε τώρα ευλαβική προσοχή στην αρχή του ενδέκατου κεφαλαίου της προς Εβραίους. Ας διαβάσουμε το κεφάλαιο αργά, επιτρέποντας στο Πνεύμα να πιέσει στην καρδιά τη μακρά γραμμή των μαρτύρων που απέκτησαν καλή μαρτυρία μέσω πίστεως. Ας σημειώσουμε ιδιαίτερα την περιγραφή της πίστεως που δίνεται στον πρώτο στίχο και τον κατάλογο των ισχυρών πράξεών της που ακολουθεί.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Όουεν ανοίγει το κεφάλαιο θέτοντας τον σκοπό της αποστολικής ομιλίας περί πίστεως. Για να συμμορφωθεί και να δώσει ικανοποίηση σε αυτήν την αναγκαία έρευνα, ο απόστολος σε ολόκληρο αυτό το κεφάλαιο εκτρέπεται για να δώσει μια περιγραφή ή δήλωση της πίστεως γενικά, από την οποία είναι κατάλληλη και ταιριαστή να παράγει αυτό το αποτέλεσμα στις ψυχές των πιστών· καθώς επίσης να επιβεβαιώσει με παραδείγματα ότι είχε παλαιότερα, ακόμη και από την αρχή του κόσμου, επιτελέσει αποτελέσματα της ίδιας φύσεως, ή εκείνα που σε μέγεθος και δόξα ήταν παράλληλα προς αυτά. Και εδώ επωφελείται, σύμφωνα με τη σταθερή μέθοδό του σε αυτήν την επιστολή, για να κάνει πλήρη μετάβαση στο προτρεπτικό μέρος της επιστολής, το οποίο δίνει ζωή στο όλο· και για το οποίο έκανε πρόβλεψη και κάποια είσοδο, Προς Εβραίους 10:19, όπως έχει δηλωθεί. Ο Όουεν στη συνέχεια παρέχει το κείμενο του Προς Εβραίους 11:1 και αρχίζει τη γραμματική και λεξιλογική έκθεσή του. Στίχος 1. Ο πρώτος στίχος δίνει τέτοια περιγραφή της φύσεως της πίστεως, ώστε να αποδεικνύει την καταλληλότητά της και την αρμοδιότητά της για την επίτευξη του μεγάλου έργου που της έχει ανατεθεί, δηλαδή τη διατήρηση των πιστών στην ομολογία του ευαγγελίου με σταθερότητα και επιμονή. Προς Εβραίους 11:1. ῎Εστι δὲ πίστις ἐλπιζομένων ὑπόστασις, πραγμάτων ἔλεγχος οὐ βλεπομένων. Η Βουλγάτα μετάφραση τοποθετεί το κόμμα μετά το πραγμάτων· «sperandarum substantia rerum», αποκλείοντας το «rerum» από την τελευταία πρόταση. Και το ἐλπιζομένων και το βλεπομένων όντας ουδέτερου γένους, μπορεί είτε το ένα είτε το άλλο να συμφωνεί με το πραγμάτων, και το άλλο να χρησιμοποιείται απολύτως. «Sperandorum»· δηλαδή «quae sperantur». ῾Ψπόστασις. «Substantia», Βουλγ. Λατ. Έτσι εμείς, «η ουσία»· Βέζα, «illud quo subsistunt»· άλλοι, «id quo extant»· εκείνο με το οποίο τα πράγματα που ελπίζονται υπάρχουν ή υπόστασις Συρ. Ο Όουεν προχωρεί να ξεδιπλώσει τις δύο ιδιότητες που αποδίδονται στην πίστη σε σχέση με τα ελπιζόμενα πράγματα και τα αόρατα πράγματα. Η παρατήρηση του σκοπού του αποστόλου απαλλάσσει όλες τις διαμάχες των ερμηνευτών σε αυτό το χωρίο περί της φύσεως και του ορισμού της πίστεως, βλέποντας ότι περιγράφει μόνο μία ιδιότητά της, σε σχέση με έναν ιδιαίτερο σκοπό, όπως ειπώθηκε προηγουμένως. Δεύτερον, το υποκείμενο που μιλάται είναι «πίστη», εκείνη η πίστη με την οποία ο δίκαιος ζει· δηλαδή πίστη θεία, υπερφυσική, δικαιωτική και σωτήρια, η πίστη των εκλεκτών του Θεού, η πίστη που δεν είναι από εμάς, που είναι από την ενέργεια του Θεού, με την οποία όλοι οι αληθινοί πιστοί είναι προικισμένοι άνωθεν. Είναι επομένως δικαιωτική πίστη για την οποία ο απόστολος εδώ μιλά· αλλά δεν μιλά γι' αυτήν ως δικαιωτική, αλλά ως είναι αποτελεσματικά χρήσιμη σε όλη μας τη ζωή προς τον Θεό, ιδιαίτερα ως προς τη σταθερότητα και την επιμονή στην ομολογία. Τρίτον, σε αυτήν την πίστη αποδίδονται δύο πράγματα: 1. Ότι είναι «η ουσία των ελπιζομένων πραγμάτων». 2. Ότι είναι «η απόδειξη των μη βλεπομένων πραγμάτων». Και, 1. Ο Όουεν περαιτέρω ιχνηλατεί τους διάφορους τρόπους με τους οποίους η πίστη δίνει παρούσα υπόσταση στα αγαθά που επαγγέλλονται. Και ο Θεοφύλακτος προς τον ίδιο σκοπό, «Η πίστη είναι η ουσία εκείνων των πραγμάτων που ακόμη δεν είναι· η υπόσταση εκείνων που από μόνα τους δεν υπόστασις ακόμη». Και ακόμη πιο καθαρά στον σχολιαστή που προαναφέρθηκε: ή, είναι η ουσία ή υπόσταση εκείνων των πραγμάτων, δηλαδή μετωνυμικά ή οργανικά, στο ότι είναι η αιτία και το μέσο που τους δίνει υπόσταση. Αλλά πώς γίνεται αυτό δεν έχει δηλωθεί. Αυτό, επομένως, είναι εκείνο που πρέπει να ερευνήσουμε σύντομα. (2.) Υπάρχουν διάφορα πράγματα με τα οποία η πίστη δίνει παρούσα υπόσταση στα μελλοντικά πράγματα, και έτσι ελπιζόμενα: [1.] Αναμιγνύοντας τον εαυτό της με τις επαγγελίες στις οποίες περιέχονται. Οι θείες επαγγελίες δεν δηλώνουν μόνο τα αγαθά που επαγγέλλονται, δηλαδή ότι υπάρχουν τέτοια πράγματα που ο Θεός θα δώσει στους πιστούς, αλλά τα περιέχουν δυνάμει θείου θεσμού.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Όουεν αντλεί το βαρύ δογματικό συμπέρασμα ότι η πίστη μόνη υπήρξε, από την αρχή, η μοναδική αρχή του ζην προς τον Θεό. Τα παραδείγματα που επιλέγει για αυτόν τον σκοπό, σε μακρά περίοδο και διάρκεια χρόνου, ακόμη και από την αρχή του κόσμου μέχρι το τέλος της εκκλησιαστικής κατάστασης υπό την παλαιά διαθήκη, περίπου τέσσερις χιλιάδες χρόνια, ως προς την ποικιλία των εποχών τους, τη διακριτή φύση των καθηκόντων, και τα αποτελέσματα που εκφράζονται σε αυτά, με την επιρροή τους στο παρόν επιχείρημά του και την προτροπή, θα εξεταστούν, Θεού θέλοντος, στην πρόοδό μας. Μόνο αυτό μπορούμε να παρατηρήσουμε γενικά, ότι είναι η πίστη μόνη η οποία, από την αρχή του κόσμου, σε όλες τις εποχές, υπό όλες τις οικονομίες της θείας χάριτος, και όλες τις αλλαγές στην εκκλησιαστική κατάσταση και λατρεία, υπήρξε η μοναδική αρχή στην εκκλησία του ζην προς τον Θεό, του αποκτάν τις επαγγελίες, του κληρονομείν αιώνια ζωή· και συνεχίζει να είναι έτσι μέχρι τη συντέλεια των πάντων. Διότι η καταγραφή εδώ όσων έχει κάνει, είναι μόνο για να αποδείξει τι ακόμη θα συνεχίσει να κάνει. Ο Όουεν πιέζει το περαιτέρω συμπέρασμα ότι η ιδιαίτερη φύση της πίστεως έγκειται στο ότι κάνει μια ζωή πάνω σε αόρατα πράγματα. Αυτά τα αόρατα πράγματα είναι τριών ειδών: [1.] Τέτοια που είναι απολύτως έτσι από τη φύση τους, όπως ο ίδιος ο Θεός, με την αιώνια δύναμη και θεότητά του, ή τις ιδιότητες της φύσεώς του, Ρωμαίους 1:20. [2.] Τέτοια που είναι έτσι στις αιτίες τους· τέτοιο είναι το οικοδόμημα του ουρανού και της γης, όπως δηλώνει ο απόστολος, Προς Εβραίους 11:3. [3.] Τέτοια που είναι έτσι λόγω της αποστάσεώς τους από εμάς σε χρόνο και τόπο· τέτοια είναι όλες οι μελλοντικές δόξες του ουρανού, Β' Κορινθίους 4:18. Παρατ. 2. Η ιδιαίτερη ειδική φύση της πίστεως, με την οποία διαφέρει από όλες τις άλλες δυνάμεις, πράξεις και χάριτες στον νου, έγκειται σε αυτό, ότι κάνει μια ζωή πάνω σε αόρατα πράγματα. Δεν είναι μόνο ασχολούμενη με αυτά, αλλά αναμιγνύει τον εαυτό της με αυτά, κάνοντάς τα την πνευματική τροφή της ψυχής, Β' Κορινθίους 4:16-18. Και, Παρατ. 3. Η δόξα της θρησκείας μας είναι ότι εξαρτάται από, και επιλύεται σε αόρατα πράγματα.
Απαντήστε

Απόκριση

1. Σε ποια παρούσα δοκιμασία καλούμαι να αφήσω την πίστη να δώσει υπόσταση στις επαγγελίες; 2. Πού έχω επιδιώξει να ζήσω με την όραση αντί με την απόδειξη που η πίστη παρέχει των αόρατων πραγματικοτήτων; 3. Πώς η μακρά ιστορία των θριάμβων της πίστεως με ενθαρρύνει να τρέξω με υπομονή τον αγώνα που είναι μπροστά μου;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν, ὁ διὰ τῆς κυριαρχικῆς σου χάριτος καλῶν τὸν λαόν σου τῆς διαθήκης νὰ περιπατῇ διὰ πίστεως καὶ οὐχὶ διὰ βλέψεως, χάρισον ἡμῖν ἐκείνην τὴν πίστιν, ἥτις ἐστὶν οὐσία ἐλπιζομένων πραγμάτων καὶ ἔλεγχος μὴ βλεπομένων. Στήριξον τὰς καρδίας ἡμῶν ἐν τῇ πιστότητί σου, ἵνα ὑπομένωμεν ὡς βλέποντες τὸν ἀόρατον καὶ ἐν τέλει λάβωμεν τὰς ἐπαγγελίας μετὰ πάντων τῶν προπορευθέντων ἡμῶν, διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ, τοῦ ἀρχηγοῦ καὶ τελειωτοῦ τῆς πίστεως ἡμῶν. Ἀμήν.

John Owen — Έκθεσις της Προς Εβραίους Επιστολής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →