Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Β' Κορινθίους
Β΄ Κορινθίους 12 — με τον Brown
Άνοιγμα
Σε αυτό το μάθημα στρεφόμαστε στο σχολιασμό του Robert Jamieson, A.R. Fausset και David Brown για ολόκληρη τη Βίβλο, για την επεξεργασία του 2ου κεφαλαίου της 2ης προς Κορινθίους. Οι σημειώσεις τους στίχο προς στίχο μας καθοδηγούν μέσα από την αφήγηση του Παύλου για εξαιρετικές αποκαλύψεις, το επίμονο αγκάθι στη σάρκα και την επάρκεια της χάριτος του Χριστού. Με χαρακτηριστική σαφήνεια, οι σχολιαστές τοποθετούν την εμπειρία του αποστόλου μέσα στο ευρύτερο πρότυπο της δύναμης που τελειοποιείται στην αδυναμία. Η έκθεσή τους διατηρεί την εστίαση στο ευαγγέλιο και όχι στην προσωπική εξύψωση. Καθώς ακούμε τα λόγια τους, καλούμαστε να λάβουμε την ίδια παρηγοριά που βρήκε ο Παύλος όταν η θεία δύναμη αναπαύεται στην ανθρώπινη αδυναμία.
Διαβάστε
Διαβάζουμε τώρα το δωδέκατο κεφάλαιο της δεύτερης επιστολής του Παύλου προς τους Κορινθίους. Ακούστε την συγκρατημένη περιγραφή του αποστόλου για ουράνιες οράσεις, την ειλικρινή αναφορά του στο αγκάθι που ακολούθησε, και την εδραιωμένη του ικανοποίηση στη χάρη που αποδείχθηκε επαρκής. Αφήστε το ίδιο το κείμενο να προετοιμάσει την καρδιά για τον σχολιασμό που ακολουθεί.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Robert Jamieson, ο A.R. Fausset και ο David Brown ανοίγουν τις σημειώσεις τους για το κεφάλαιο στον πρώτο στίχο.
Στίχος 1. 1. Προχωρά να επεξηγήσει την 'καύχηση στις αδυναμίες' ( :- ). Έδωσε ένα παράδειγμα που θα μπορούσε να τον εκθέσει σε γελοιοποίηση ( 2 Κορινθίους 11:33 ); τώρα δίνει ένα άλλο, αλλά αυτό συνδέεται με μια ένδοξη αποκάλυψη της οποίας ήταν η συνέχεια: αλλά δεν εστιάζει στη δόξα που του έγινε, αλλά στην αδυναμία που την ακολούθησε, ως επίδειξη της δύναμης του Χριστού. Τα παλαιότερα χειρόγραφα αναφέρουν, 'ΠΡΕΠΕΙ να καυχηθώ (ή να δοξάσω) αν και δεν είναι σκόπιμο· διότι θα έρθω.' Το 'διότι' δίνει μια απόδειξη ότι 'δεν είναι σκόπιμο να καυχηθεί': Θα πάρω την περίπτωση των αποκαλύψεων, στις οποίες αν κάπου η καύχηση θα μπορούσε να θεωρηθεί ακίνδυνη. Οι 'οράσεις' αναφέρονται σε πράγματα που είδε: οι 'αποκαλύψεις', σε πράγματα που άκουσε (συγκρίνετε 1 Σαμουήλ 9:15 ) ή αποκαλύφθηκαν με οποιονδήποτε τρόπο. Στις 'οράσεις' η σημασία τους δεν δινόταν πάντα· στις 'αποκαλύψεις' υπήρχε πάντα μια αποκάλυψη αληθειών που προηγουμένως ήταν κρυμμένες ( Δανιήλ 2:19 · Δανιήλ 2:31 ). Όλα τα μέρη της Γραφής είναι εξίσου θέμα έμπνευσης· αλλά όχι όλα αποκάλυψης. Υπάρχουν βαθμοί αποκάλυψης· αλλά όχι έμπνευσης. του —δηλαδή, από τον Κύριο· Χριστό, 2 Κορινθίους 12:2 .Συνεχίζουν με την περιγραφή του αγκάθιου στη σάρκα στον έβδομο στίχο.
Στίχος 7. 7. υπερυψώθην υπέρ το μέτρον — Ελληνικά, 'υπερβολικά ανυψωμένος'. Πόσο επικίνδυνη πρέπει να είναι η αυτο-εξύψωση, όταν ακόμη και ο απόστολος χρειαζόταν τόσο πολύ συγκράτηση! [BENGEL]. αφθονία — Ελληνικά, 'η υπερβολή'· υπερβολικό μεγαλείο. δόθηκε . . . μου —δηλαδή, από τον Θεό ( Ιώβ 5:6 · Φιλιππησίους 1:29 ). αγκάθι εν τη σαρκί — ( Αριθμοί 33:55 · Ιεζεκιήλ 28:24 ). Ο ALFORD πιστεύει ότι είναι η ίδια σωματική πάθηση όπως στους Γαλάτες 4:13 · Γαλάτες 4:14 . Σίγουρα ήταν κάτι προσωπικό, που τον επηρέαζε ατομικά, και όχι ως απόστολο: προκαλώντας ταυτόχρονα οξύ πόνο (όπως υποδηλώνει το 'αγκάθι') και ντροπή ('κολαφίζω': όπως οι δούλοι κολαφίζονται, 1 Πέτρου 2:20 ). άγγελος του Σατανά —ο οποίος επιτρέπεται από τον Θεό να θλίβει τους αγίους Του, όπως ο Ιώβ ( Ιώβ 2:7 · Λουκάς 13:16 ). να με κολαφίζει —Στα Ελληνικά, ενεστώτας: να με κολαφίζει ακόμη και τώρα συνεχώς. Αφού βίωσε την κατάσταση των μακάριων αγγέλων, τώρα εκτίθεται στην επίδραση ενός κακού αγγέλου. Η τιμωρία από την κόλαση ακολουθεί σύντομα την αποκάλυψη από τον ουρανό. Όπως η όραση και η ακοή του είχαν αρπαχθεί με ουράνιες 'αποκαλύψεις', έτσι και η αφή του πονάει με το 'αγκάθι στη σάρκα'.Στη συνέχεια αναπτύσσουν την απάντηση του Κυρίου που καταγράφεται στον ένατο στίχο.
Στίχος 9. 9. είπε —κυριολεκτικά, 'Είπε', υπονοώντας ότι η απάντησή Του είναι αρκετή [ALFORD]. είναι αρκετή —Η δοκιμασία πρέπει να διαρκέσει, αλλά η χάρη θα διαρκέσει επίσης και δεν θα σε εγκαταλείψει ποτέ [ALFORD], ( :- ). Ο Κύριος βάζει τα λόγια στο στόμα του Παύλου, ώστε ακολουθώντας τα να πει, 'Ω Κύριε, η χάρη Σου είναι αρκετή για μένα' [BENGEL]. η δύναμή μου — Ελληνικά, 'δύναμη'. τελειοποιείται —έχει την πιο τέλεια εκδήλωση. εν αδυναμία —Μην ζητάς αισθητή δύναμη, ΔΙΟΤΙ η δύναμή Μου τελειοποιείται στην 'αδυναμία' του ανθρώπου (έτσι το Ελληνικό ). Το 'διότι' υπονοεί, η 'αδυναμία' σου (το ίδιο Ελληνικό που μεταφράζεται 'αδυναμία'· και στο 2 Κορινθίους 12:10 , 'ασθένειες') είναι το ίδιο το στοιχείο στο οποίο η 'δύναμή' Μου (που κινείται συμπτωματικά με τη 'χάρη Μου') εκδηλώνεται πιο τέλεια.
Σκεφτείτε
Κλείνουν την ενότητα πιέζοντας το πρακτικό αποτέλεσμα που αναφέρεται στον ένατο στίχο.
Έτσι ώστε ο Παύλος αντί να επιθυμεί την ασθένεια να 'απομακρυνθεί', 'μάλλον' εφεξής 'καυχάται στις ασθένειες, ώστε η δύναμη του Χριστού να αναπαυθεί ( Ελληνικά, 'να σκηνώσει επάνω', να καλύψει την ασθένειά μου ολόκληρη σαν με σκηνή· συγκρίνετε Ελληνικά, Ιωάννης 1:12 ) επάνω' του. Αυτό το αποτέλεσμα της διαβεβαίωσης του Χριστού σε αυτόν εμφανίζεται, 2 Κορινθίους 4:7 · 1 Κορινθίους 2:3 · 1 Κορινθίους 2:4 · συγκρίνετε 1 Πέτρου 4:14 . Το 'Μου' παραλείπεται σε ορισμένα από τα παλαιότερα χειρόγραφα· η έννοια είναι η ίδια, 'δύναμη' (αναφερόμενη στη δύναμη του Θεού) στέκεται απόλυτα, σε αντίθεση με την 'αδυναμία' (τοποθετημένη απόλυτα, για την αδυναμία του ανθρώπου). Ο Παύλος συχνά επαναλαμβάνει τη λέξη 'αδυναμία' ή 'ασθένεια' (το ενδέκατο, δωδέκατο και δέκατο τρίτο κεφάλαιο) ως το ίδιο το λόγο του Χριστού. Ο Κύριος έχει μεγαλύτερη ανάγκη της αδυναμίας μας παρά της δύναμής μας: η δύναμή μας είναι συχνά ο αντίπαλός Του· η αδυναμία μας, ο υπηρέτης Του, αντλώντας από τους πόρους Του, και δείχνοντας τη δόξα Του.
Απαντήστε
1. Πού στην παρούσα αδυναμία σας χρειάζεστε περισσότερο να ακούσετε ότι η δύναμη του Χριστού τελειοποιείται;
2. Πώς η άρνηση του Παύλου να καυχηθεί σε οράματα διαμορφώνει τον τρόπο που μιλάτε για τις δικές σας πνευματικές εμπειρίες;
3. Με ποιον συγκεκριμένο τρόπο αυτή την εβδομάδα μπορείτε να αποδεχτείτε με χαρά την ασθένεια, ώστε η δύναμη του Χριστού να αναπαυθεί πάνω σας;
Προσευχηθείτε
Πάτερ φιλάνθρωπε, σὲ αἰνοῦμεν διὰ τὴν βεβαιότητα ὅτι ἡ χάρις Σου εἶναι ἀρκετὴ δι' ἡμᾶς καὶ ὅτι ἡ δύναμίς Σου τελειοῦται ἐν ἀσθενείᾳ. Δίδαξον ἡμᾶς νὰ καυχώμεθα μόνον ἐν Χριστῷ, νὰ ἀγκαλιάζωμεν τὰς ἀκάνθας τὰς ὁποίας Σὺ ὁρίζεις, καὶ νὰ ἐξαρτώμεθα πλήρως ἀπὸ τὸ Πνεῦμά Σου ἀντὶ τῆς ἰδικῆς μας δυνάμεως. Κράτησον ἡμᾶς εὐχαριστημένους ἐν πάσῃ ἀσθενείᾳ, ἵνα τὸ ὄνομά Σου μόνον ὑψωθῇ ἐν ταῖς ζωαῖς ἡμῶν. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →