← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιώβ

Ιώβ 33-34 — με τον Ματθαίο Χένρι

Ιώβ 33-34Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Ο Ματθαίος Χένρι φέρνει το χαρακτηριστικό βάθος και την ποιμαντική θέρμη του στους λόγους του Ελιού στο Ιώβ 33-34. Το σχόλιό του τονίζει πώς ο Θεός χρησιμοποιεί τόσο τη συνείδηση όσο και τη θλίψη για να φτάσει στην ανθρώπινη καρδιά. Καθώς ακολουθούμε την προσεκτική έκθεση του Χένρι, ανακαλύπτουμε νέα γνώση για τη θεία επικοινωνία και την ανθρώπινη ταπείνωση. Αυτό το μάθημα μας καλεί να ακούσουμε προσεκτικά τον αρχαίο διάλογο και να τον αφήσουμε να διαμορφώσει τη δική μας κατανόηση της οδύνης και της χάριτος σήμερα.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Εγκατασταθείτε σε έναν ήσυχο χώρο και διαβάστε τα κεφάλαια 33 και 34 του Ιώβ αργά. Προσέξτε τον σεβαστικό αλλά άμεσο τόνο του Ελιού καθώς απευθύνεται στα παράπονα του Ιώβ. Αφήστε τον ρυθμό των λόγων να σας εισαγάγει στην ένταση μεταξύ της θείας κυριαρχίας και της ανθρώπινης αμφισβήτησης. Αφήστε το κείμενο να μιλήσει πριν στραφείτε στις γνώσεις του Χένρι.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι ξεκινά περιγράφοντας τους πολλαπλούς επιχειρηματισμούς του Ελιού για να αποκτήσει την προσοχή του Ιώβ. Ο Ελιού χρησιμοποιεί εδώ αρκετούς επιχειρηματισμούς για να πείσει τον Ιώβ όχι μόνο να του δώσει υπομονετική ακρόαση αλλά και να πιστέψει ότι του σχεδίαζε μια καλή υπηρεσία και να το δεχθεί ευγενικά και να είναι πρόθυμος να λάβει τις οδηγίες που επρόκειτο τώρα να του δώσει. Ας θεωρήσει ο Ιώβ 1. Ότι ο Ελιού δεν ενώνεται με τους τρεις φίλους του εναντίον του. Έχει στο προηγούμενο κεφάλαιο δηλώσει την απέχθειά του για τις διαδικασίες τους αποκήρυξε την υπόθεσή τους και εντελώς παρέλειψε τη μέθοδο που πήραν για να θεραπεύσουν τον Ιώβ. «Διατί Ιώβ σε παρακαλώ άκουσε τον λόγο μου εδ. 1. Ήταν όλοι στο ίδιο τραγούδι όλοι μίλησαν με τον ίδιο τόνο αλλά εγώ δοκιμάζω έναν νέο τρόπο επομένως πρόσεξε όλους τους λόγους μου και όχι μόνο μερικούς από αυτούς» γιατί δεν μπορούμε να κρίνουμε έναν λόγο εκτός αν τον πάρουμε ολόκληρο και τον ακούσουμε όλο. 2. Ότι σκόπευε να κάνει σοβαρή υπόθεση από αυτό όχι να βάλει μια λέξη παρεμπιπτόντως ή να δώσει μια σύντομη απάντηση για να δείξει την εξυπνάδα του μετά από μακρά σιωπή άνοιξε το στόμα του εδ. 2 με σκέψη και σχέδιο. Μετά από ώριμη σκέψη είχε ήδη αρχίσει να μιλά και ήταν προετοιμασμένος να συνεχίσει αν ο Ιώβ τον ενθάρρυνε με την προσοχή του. 3. Ότι ήταν αποφασισμένος να μιλήσει όπως σκεφτόταν και όχι διαφορετικά εδ. 3 «Οι λόγοι μου θα είναι της ευθύτητας της καρδιάς μου το γνήσιο προϊόν των πεποιθήσεων και των συναισθημάτων μου». Υπήρχε λόγος να υποψιαστεί κανείς ότι οι τρεις φίλοι του Ιώβ δεν πίστευαν στη συνείδησή τους ότι ο Ιώβ ήταν τόσο κακός άνθρωπος όσο τον είχαν στις ομιλίες τους μόνο για την υποστήριξη της υπόθεσής τους τον παρουσίασαν και αυτό δεν ήταν δίκαιο. Είναι ένα άθλιο πράγμα να καταδικάζουμε αυτούς με τις γλώσσες μας για να εξυπηρετήσουμε μια στροφή τους οποίους ταυτόχρονα δεν μπορούμε παρά να σκεφτόμαστε καλά στη συνείδησή μας. Ο Ελιού είναι ένας έντιμος άνθρωπος και περιφρονεί να το κάνει. 4. Ότι αυτό που είπε θα ήταν εύκολο και όχι σκοτεινό και δύσκολο να γίνει κατανοητό Τα χείλη μου θα μιλήσουν εντελώς γνώση καθαρά. Ο Ιώβ θα κατανοήσει εύκολα το νόημά του και θα αντιληφθεί τι στοχεύει. Εκείνοι που μιλούν για τα πράγματα του Θεού πρέπει να αποφεύγουν προσεκτικά κάθε ασάφεια και περιπλοκότητα τόσο της έννοιας όσο και της έκφρασης και να μιλούν όσο πιο απλά και καθαρά μπορούν γιατί με αυτό θα φανεί ότι καταλαβαίνουν οι ίδιοι τι μιλούν ότι εννοούν ειλικρινά και σχεδιάζουν την οικοδόμηση εκείνων προς τους οποίους μιλούν. 5. Ότι θα έκανε στην ομιλία του την καλύτερη χρήση που μπορούσε του λόγου και της κατανόησης που του είχε δώσει ο Θεός εκείνη τη ζωή εκείνη την ορθολογική ψυχή που έλαβε από το Πνεύμα του Θεού και την πνοή του Παντοδύναμου εδ. 4. Αναγνωρίζει τον εαυτό του ακατάλληλο να μπει στη λίστα με τους μεγαλύτερους του όμως επιθυμεί να μην περιφρονήσουν τη νεότητά του γιατί είναι έργο του Θεού όπως και αυτοί φτιαγμένος από το ίδιο χέρι προικισμένος με τις ίδιες ευγενείς δυνάμεις και ικανότητες και σχεδιασμένος για τον ίδιο μεγάλο σκοπό και επομένως γιατί να μην μπορεί ο Θεός που τον έκανε να χρησιμοποιήσει τον δικό του ως όργανο καλού για τον Ιώβ Με αυτή τη σκέψη επίσης πρέπει να επιταχύνουμε τον εαυτό μας και ίσως ο Ελιού έκανε αυτή τη χρήση του για να κάνουμε καλό στους τόπους μας σύμφωνα με την ικανότητά μας. Ο Θεός μας έκανε και μας έδωσε ζωή και επομένως πρέπει να μελετήσουμε να χρησιμοποιήσουμε τη ζωή μας για κάποιον καλό σκοπό να την ξοδέψουμε δοξάζοντας τον Θεό και υπηρετώντας τη γενιά μας σύμφωνα με το θέλημά του ώστε να απαντήσουμε στον σκοπό της δημιουργίας μας και να μην ειπωθεί ότι φτιαχτήκαμε μάταια. 6. Ότι θα ήταν πολύ πρόθυμος να ακούσει τι θα μπορούσε να αντιτείνει ο Ιώβ εναντίον αυτού που είχε να πει εδ. 5 «Αν μπορείς απάντησέ μου. Αν έχεις τόση δύναμη και πνεύμα που σου έχει απομείνει και δεν είσαι εντελώς εξαντλημένος από την ασθένεια και τη διαμάχη βάλε τους λόγους σου σε τάξη και θα έχουν τη δέουσα εξέταση». Εκείνοι που μπορούν να μιλήσουν λόγο θα ακούσουν λόγο. 7. Ότι είχε συχνά ευχηθεί για κάποιον που θα εμφανιζόταν για τον Θεό με τον οποίο θα μπορούσε να συζητήσει ελεύθερα και προς τον οποίο ως διαιτητή θα μπορούσε να παραπέμψει το θέμα και ένας τέτοιος θα ήταν ο Ελιού εδ. 6 «Είμαι σύμφωνα με την επιθυμία σου στη θέση του Θεού. Πόσο παθητικά είχε ευχηθεί ο Ιώβ κεφ. ιστ΄. 21 Ω να παρακαλούσε κάποιος για έναν άνθρωπο με τον Θεό και κεφ. κβ΄. 3 Ω να ήξερα πού θα τον έβρισκα Μόνο θα έκανε τη συμφωνία του ότι ο τρόμος του δεν θα τον έκανε να φοβηθεί κεφ. ιγ΄. 21. «Τώρα» λέει ο Ελιού «κοίταξε εμένα για αυτή τη φορά ως στη θέση του Θεού. Θα αναλάβω να υπερασπιστώ την υπόθεσή του μαζί σου και να σου δείξω σε τι τον έχεις προσβάλει και τι έχει εναντίον σου και τι εκκλήσεις ή παράπονα έχεις να κάνεις στον Θεό κάνε τα σε εμένα». 8. Ότι δεν ήταν άνισος αντίπαλος για αυτόν «Είμαι επίσης πλασμένος από τον πηλό. Είμαι επίσης όπως και ο πρώτος άνθρωπος Γεν. β΄. 7 Είμαι επίσης όπως και εσύ». Ο Ιώβ είχε προβάλλει αυτό στον Θεό ως λόγο γιατί δεν πρέπει να τον πιέζει σκληρά κεφ. ι΄. 9 «Θυμήσου ότι με έπλασες ως τον πηλό. Εγώ» λέει ο Ελιού «είμαι πλασμένος από τον πηλό όπως και εσύ» πλασμένος από τον ίδιο πηλό έτσι το διαβάζουν μερικοί. Είναι καλό για όλους μας να θεωρήσουμε ότι είμαστε πλασμένοι από τον πηλό και καλό για εμάς είναι ότι εκείνοι που είναι για εμάς στη θέση του Θεού είναι έτσι ώστε μιλά σε εμάς μέσω ανθρώπων σαν τον εαυτό μας σύμφωνα με την επιθυμία του Ισραήλ μετά από πλήρη δοκιμή Δευτ. ε΄. 24. Ο Θεός έχει σοφά καταθέσει τον θησαυρό σε πήλινα σκεύη σαν τον εαυτό μας Β΄ Κορ. δ΄. 7. 9. Ότι δεν θα είχε λόγο να φοβηθεί την επίθεση που έκανε εναντίον του εδ. 7 «Ο τρόμος μου δεν θα σε κάνει να φοβηθείς» 1. «Όπως οι φίλοι σου έχουν κάνει με τις επιχειρηματολογίες τους. Δεν θα σε κατηγορήσω όπως έκαναν ούτε θα συντάξω μια τόσο βαριά κατηγορία εναντίον σου Ούτε» 2. «Όπως ο Θεός θα έκανε αν εμφανιζόταν για να συλλογιστεί μαζί σου. Στέκομαι στο ίδιο επίπεδο με εσένα και είμαι φτιαγμένος από το ίδιο καλούπι και επομένως δεν μπορώ να επιβάλω αυτόν τον τρόμο σε εσένα που μπορείς δικαίως να φοβάσαι από την εμφάνιση της θείας Μεγαλειότητας». Αν θέλαμε να πείσουμε σωστά τους ανθρώπους πρέπει να γίνει με λόγο όχι με τρόμο με δίκαιη επιχειρηματολογία όχι με βαρύ χέρι. Ο Χένρι στη συνέχεια κατηγορεί τον Ιώβ για συγκεκριμένες εκφράσεις που αντανακλούν στον Θεό. Ι. Ο Ελιού κατηγορεί ιδιαίτερα τον Ιώβ για κάποιες απρεπείς εκφράσεις που είχαν πέσει από αυτόν αντανακλώντας στη δικαιοσύνη και την καλοσύνη του Θεού στις συναλλαγές του μαζί του. Δεν στηρίζει την κατηγορία σε αναφορά αλλά ήταν ο ίδιος αυτόπτης μάρτυρας αυτού που εδώ τον ελέγχει εδ. 8 «Το έχεις πει στην ακοή μου και στην ακοή όλης αυτής της συντροφιάς». Δεν το άκουσε από δεύτερο χέρι αν ναι θα είχε ελπίσει ότι δεν ήταν τόσο κακό όσο παρουσιαζόταν. Δεν το άκουσε από τον Ιώβ σε ιδιωτική συνομιλία γιατί τότε δεν θα ήταν τόσο αγενής ώστε να το επαναλάβει έτσι δημόσια αλλά ο Ιώβ το είχε πει ανοιχτά και επομένως ήταν σωστό να ελεγχθεί ανοιχτά γι' αυτό. Εκείνοι που αμαρτάνουν ενώπιον όλων ελέγχονται ενώπιον όλων. Όταν ακούμε οτιδήποτε λέγεται που τείνει στην ατιμία του Θεού οφείλουμε δημόσια να δώσουμε τη μαρτυρία μας εναντίον του. Ό,τι λέγεται λάθος στην ακοή μας μας αφορά να ελέγξουμε γιατί εσείς είστε οι μάρτυρές μου λέει ο Κύριος για να αντιμετωπίσετε τον κατήγορο. 1. Ο Ιώβ είχε παρουσιάσει τον εαυτό του ως αθώο εδ. 9 «Έχεις πει Είμαι καθαρός χωρίς παράβαση». Ο Ιώβ δεν το είχε πει αυτό αυτολεξεί με τόσες λέξεις μάλιστα είχε ομολογήσει ότι είχε αμαρτήσει και ότι ήταν ακάθαρτος ενώπιον του Θεού αλλά είχε πράγματι πει «Γνωρίζεις ότι δεν είμαι πονηρός την δικαιοσύνη μου κρατώ στερεά και τα παρόμοια» στα οποία ο Ελιού μπορούσε να στηρίξει αυτή την κατηγορία. Ήταν αλήθεια ότι ο Ιώβ ήταν τέλειος και ευθύς άνθρωπος και όχι τέτοιος όπως τον είχαν παρουσιάσει οι φίλοι του αλλά δεν έπρεπε να επιμείνει τόσο πολύ σε αυτό σαν ο Θεός να του είχε κάνει λάθος γι' αυτό που τον ταλαιπωρούσε. Ωστόσο φαίνεται ότι ο Ελιού δεν ενήργησε δίκαια κατηγορώντας τον Ιώβ ότι είπε ότι ήταν καθαρός και αθώος από κάθε παράβαση όταν μόνο ισχυριζόταν ότι ήταν ευθύς και αθώος από τη μεγάλη παράβαση. Αλλά εκείνοι που μιλούν παθιασμένα και απρόσεκτα πρέπει να ευχαριστήσουν τον εαυτό τους αν παρεξηγηθούν έπρεπε να είχαν πάρει περισσότερη προσοχή. 2. Είχε παρουσιάσει τον Θεό ως αυστηρό στο να σημειώνει τι έκανε λάθος και να παίρνει όλα τα πλεονεκτήματα εναντίον του εδ. 10 11 σαν να ζητούσε ευκαιρία να βρει φιλονικίες μαζί του. Βρίσκει αφορμές εναντίον μου που υποθέτει ότι τις ζητά. Για αυτόν τον σκοπό ο Ιώβ είχε μιλήσει κεφ. ιδ΄. 16 17 «Δεν παρακολουθείς την αμαρτία μου;» Με λογαριάζει για εχθρό του έτσι είχε πει ρητά κεφ. ιγ΄. 24 ιθ΄. 11. «Βάζει τα πόδια μου στα δεσμά ώστε όπως δεν μπορώ να διαφωνήσω μαζί του έτσι να μην μπορώ να φύγω από αυτόν» αυτό το είχε πει κεφ. ιγ΄. 27. Σημειώνει όλα τα μονοπάτια μου έτσι το είχε πει κεφ. ιγ΄. 27. Ο Χένρι προχωρά για να δείξει πώς ο Ιώβ δεν ήταν δίκαιος στις δηλώσεις του. ΙΙ. Προσπαθεί να τον πείσει ότι είχε μιλήσει λάθος μιλώντας έτσι και ότι οφείλει να ταπεινωθεί ενώπιον του Θεού γι' αυτό και με μετάνοια να το αναιρέσει εδ. 12 «Ιδού σε αυτό δεν είσαι δίκαιος. Εδώ δεν έχεις δίκιο» έτσι το διαβάζουν μερικοί. Δες τη διαφορά μεταξύ της κατηγορίας που ο Ελιού εξέθεσε εναντίον του Ιώβ και εκείνης που προτιμήθηκε εναντίον του από τους άλλους φίλους του δεν θα παραδέχονταν ότι ήταν δίκαιος καθόλου αλλά ο Ελιού λέει μόνο «Σε αυτό λέγοντας αυτό δεν είσαι δίκαιος». 1. «Δεν ενεργείς δίκαια με τον Θεό». Το να είσαι δίκαιος είναι να αποδίδεις σε όλους το δικό τους τώρα δεν αποδίδουμε στον Θεό το δικό του ούτε είμαστε δίκαιοι απέναντί του αν δεν αναγνωρίζουμε την ισότητα και την καλοσύνη του σε όλες τις διανομές της πρόνοιάς του προς εμάς ότι είναι δίκαιος σε όλους τους δρόμους του και ότι ό,τι και αν είναι όμως είναι καλός. 2. «Δεν μιλάς τη γλώσσα ενός δίκαιου ανθρώπου. Δεν αρνούμαι ότι είσαι τέτοιος αλλά σε αυτό δεν το κάνεις να φανεί». Πολλοί που είναι δίκαιοι όμως σε κάποιες συγκεκριμένες περιπτώσεις δεν μιλούν και δεν ενεργούν όπως οι ίδιοι και όπως από τη μια πλευρά δεν πρέπει να παραλείψουμε να πούμε ακόμα και σε έναν καλό άνθρωπο σε τι σφάλλει και κάνει λάθος ούτε να τον κολακεύσουμε στα λάθη και τα πάθη του γιατί σε αυτό δεν είμαστε ευγενικοί έτσι από την άλλη πλευρά δεν πρέπει να σχεδιάζουμε τους χαρακτήρες των ανθρώπων ούτε να περνάμε κρίση πάνω τους από ένα παράδειγμα ή μερικές λίγες ακατάλληλες λέξεις γιατί σε αυτό δεν είμαστε δίκαιοι. Σε πολλά πράγματα όλοι προσβάλλουμε και επομένως πρέπει να είμαστε ειλικρινείς στις κρίσεις μας. Δύο πράγματα προτείνει ο Ελιού στην εξέταση του Ιώβ για να τον πείσει ότι είχε πει λάθος 1. Ότι ο Θεός είναι απείρως πάνω από εμάς και επομένως είναι τρέλα να διαφωνούμε μαζί του γιατί αν διαφωνήσει εναντίον μας με τη μεγάλη δύναμή του δεν μπορούμε να σταθούμε ενώπιόν του. Θα σου απαντήσω λέει ο Ελιού με μία λέξη που φέρει τη δική της απόδειξη μαζί της Ότι ο Θεός είναι μεγαλύτερος από τον άνθρωπο χωρίς αμφιβολία είναι απείρως μεγαλύτερος. Μεταξύ Θεού και ανθρώπου δεν υπάρχει αναλογία. Ο Ιώβ είχε πει ο ίδιος πολλά και θαυμάσια καλά σχετικά με το μεγαλείο του Θεού την ακαταμάχητη δύναμή του και την αδιαμφισβήτητη κυριαρχία του την τρομερή μεγαλειότητά του και το ανεξερεύνητο απέραντό του. «Τώρα» είπε ο Ελιού «μόνο θεώρησε τι έχεις πει εσύ ο ίδιος σχετικά με το μεγαλείο του Θεού και εφάρμοσέ το στον εαυτό σου αν είναι μεγαλύτερος από τον άνθρωπο είναι μεγαλύτερος από εσένα και θα δεις αρκετό λόγο να μετανοήσεις για αυτές τις κακές φύσεις τις κακοφτιαγμένες αντανακλάσεις πάνω του και να κοκκινίσεις για την ανοησία σου και να τρέμεις να σκεφτείς την ίδια σου την αυθάδεια». Σημείωσε ότι υπάρχει αρκετό σε αυτή την απλή αδιαμφισβήτητη αλήθεια Ότι ο Θεός είναι μεγαλύτερος από τον άνθρωπο αν χρησιμοποιηθεί σωστά για πάντα να σιγήσει και να ντροπιάσει όλα τα παράπονά μας για την πρόνοιά του και τις εξαιρέσεις μας εναντίον των συναλλαγών του μαζί μας. Δεν είναι μόνο πιο σοφός και δυνατός από εμάς και επομένως δεν έχει νόημα να διαφωνούμε μαζί του που θα είναι πολύ σκληρός για εμάς αλλά πιο άγιος δίκαιος και καλός γιατί αυτές είναι οι υπερβατικές δόξες και αρετές της θείας φύσης σε αυτές ο Θεός είναι μεγαλύτερος από τον άνθρωπο και επομένως είναι παράλογο και παράλογο να βρούμε λάθος σε αυτόν γιατί είναι σίγουρα στο σωστό. 2. Ότι ο Θεός δεν λογοδοτεί σε εμάς εδ. 13 «Γιατί διαφωνείς εναντίον του;» Εκείνοι που παραπονιούνται για τον Θεό διαφωνούν εναντίον του τον μηνύουν τον κατηγορούν φέρνουν αγωγή εναντίον του. Και γιατί το κάνουν αυτό Για ποια αιτία Για ποιο σκοπό Σημείωσε ότι είναι παράλογο πράγμα για εμάς αδύναμα ανόητα αμαρτωλά πλάσματα να διαφωνούμε με έναν Θεό άπειρης σοφίας δύναμης και καλοσύνης. Αλίμονο στον πηλό που διαφωνεί με τον αγγειοπλάστη γιατί δεν δίνει λογαριασμό για κανένα από τα θέματά του. Δεν είναι υποχρεωμένος να μας δείξει λόγο για ό,τι κάνει ούτε να μας πει τι σκοπεύει να κάνει με ποια μέθοδο σε ποια ώρα με ποια όργανα ούτε να μας πει γιατί μας αντιμετωπίζει έτσι. Δεν είναι δεσμευμένος ούτε να δικαιολογήσει τις δικές του διαδικασίες ούτε να ικανοποιήσει τις απαιτήσεις και τις έρευνές μας οι κρίσεις του θα δικαιολογήσουν σίγουρα τον εαυτό τους. Αν δεν ικανοποιήσουμε τον εαυτό μας σε αυτές είναι δικό μας λάθος. Είναι επομένως τολμηρή ασέβεια για εμάς να φέρουμε τον Θεό στο δικαστήριό μας ή να τον προκαλέσουμε να δείξει αιτία για ό,τι κάνει να του πούμε Τι κάνεις ή Γιατί κάνεις έτσι Δεν δίνει λογαριασμό για όλα τα θέματά του έτσι το διαβάζουν μερικοί αποκαλύπτει τόσο όσο είναι κατάλληλο για εμάς να γνωρίζουμε όπως ακολουθεί εδώ εδ. 14 αλλά ακόμα υπάρχουν μυστικά πράγματα που δεν ανήκουν σε εμάς που δεν είναι για εμάς να ερευνήσουμε.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Χένρι στρέφεται για να εξετάσει τον ρόλο της θλίψης στις συναλλαγές του Θεού. Ο Θεός έχει μιλήσει μία φορά στους αμαρτωλούς μέσω της δικής τους συνείδησης, για να τους κρατήσει μακριά από τα μονοπάτια του καταστροφέα, αλλά δεν το αντιλαμβάνονται· δεν είναι ενήμεροι ότι οι έλεγχοι που δίνει η ίδια τους η καρδιά σε αμαρτωλό δρόμο είναι από τον Θεό, αλλά αποδίδονται σε μελαγχολία ή στην ακρίβεια της εκπαίδευσής τους· και επομένως ο Θεός μιλά δύο φορές· μιλά μια δεύτερη φορά, και δοκιμάζει έναν άλλο τρόπο για να πείσει και να επαναφέρει τους αμαρτωλούς, και αυτό είναι μέσω των προνοιών, θλιβερών και ελεήμονων (στις οποίες μιλά δύο φορές), και μέσω των εύκαιρων οδηγιών καλών υπουργών που συνδυάζονται με αυτές. Ο Ιώβ παραπονιόταν πολύ για τις ασθένειές του και έκρινε από αυτές ότι ο Θεός ήταν θυμωμένος μαζί του· οι φίλοι του έκαναν το ίδιο: αλλά ο Ελιού δείχνει ότι όλοι έκαναν λάθος, γιατί ο Θεός συχνά θλίβει το σώμα με αγάπη, και με ελεήμονες σχεδιασμούς καλού για την ψυχή, όπως φαίνεται στο αποτέλεσμα. Αυτό το μέρος του λόγου του Ελιού θα είναι μεγάλης χρήσης για εμάς για τη σωστή βελτίωση της ασθένειας, μέσα από την οποία και με την οποία ο Θεός μιλά στους ανθρώπους. Εδώ είναι,
Απαντήστε

Απόκριση

Πού έχετε πρόσφατα αντισταθεί σε διόρθωση που ήρθε μέσω συνείδησης ή περίστασης; Πώς μπορεί η αναγνώριση του μεγαλείου του Θεού να διαμορφώσει την απάντησή σας σε ανεξήγητη δυσκολία; Σε ποια περιοχή της ζωής σας καλείστε να απελευθερώσετε την απαίτησή σας για εξήγηση από τον Θεό;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Πάτερ φιλάνθρωπε, ἐν τοῖς λόγοις τοῦ Ἰώβ 33 Σὺ λαλεῖς ἅπαξ καὶ δὶς διὰ νὰ ἐπιστρέψῃς τὰς καρδίας ἡμῶν ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας, εἴτε διὰ ὀνείρων, εἴτε διὰ πόνου, εἴτε διὰ τῆς ἠρέμου φωνῆς τοῦ Πνεύματός Σου. Δίδαξον ἡμᾶς νὰ δεχώμεθα τὰς προειδοποιήσεις καὶ τὰς παιδαγωγίας Σου ὡς ἐκφράσεις ἀγάπης διαθήκης, καὶ δώρησαι ἡμῖν ταπεινὰς καρδίας ἑτοίμας νὰ διορθωθῶσι καὶ νὰ ἀποκατασταθῶσι. Φέρε πᾶσαν δοκιμασίαν ἐγγύτερον εἰς τὸ πρόσωπον τοῦ Χριστοῦ, ἵνα περιπατῶμεν ἐν τῇ δικαιοσύνῃ τὴν ὁποίαν μόνος Σὺ παρέχεις. Ἀμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →