Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Πράξεις
Αντιόχεια: Όπου οι Μαθητές Ονομάστηκαν Πρώτα Χριστιανοί
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στις Πράξεις 11 το νέο έργο που έκανε ο Θεός πρέπει να εξηγηθεί, να υπερασπιστεί και έπειτα να βιωθεί. Φτάνει στην Ιερουσαλήμ η είδηση ότι ο Πέτρος έφαγε με απεριτμήτους, και οι αδελφοί διαφωνούν μαζί του — μέχρις ότου διηγηθεί ολόκληρο το όραμα και την κάθοδο του Πνεύματος, και καταλήξει: 'ποιος ήμουν εγώ, που θα μπορούσα να αντισταθώ στον Θεό;' Οι αντιλέγοντες σιωπούν και δοξάζουν τον Θεό. Έπειτα η σκηνή μετατοπίζεται βόρεια στην Αντιόχεια, όπου, για πρώτη φορά, το Ευαγγέλιο κηρύσσεται ελεύθερα στους Έλληνες, 'μεγάλος αριθμός πίστεψε', και εκεί 'οι μαθητές ονομάστηκαν Χριστιανοί πρώτα'. Είναι ο τόπος γέννησης του ονόματος που ακόμη φέρουμε. Και το κεφάλαιο κλείνει με κάτι ήσυχα μεγαλειώδες: όταν προλέγεται λιμός, οι μαθητές στην Αντιόχεια — οι ίδιοι μια νέα και άπειρη εκκλησία — στέλνουν βοήθεια 'καθένας ανάλογα με την ικανότητά του' στους φτωχότερους αδελφούς στην Ιουδαία. Ο Χρυσόστομος το μετατρέπει σε κήρυγμα για τη δύναμη της ελεημοσύνης και την ηρεμία της πίστης εν μέσω θλίψης.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αναγνώστε τις Πράξεις 11 — οι αδελφοί της περιτομής που διαφωνούν με τον Πέτρο επειδή έφαγε με εθνικούς· ο Πέτρος που επαναλαμβάνει το όραμα του σεντονιού, την εντολή του Πνεύματος να μην αμφιβάλλει τίποτε, τα λόγια 'ό,τι ο Θεός καθάρισε', και το Πνεύμα που πέφτει επάνω τους 'όπως και σε εμάς στην αρχή'· 'ποιος ήμουν εγώ, που θα μπορούσα να αντισταθώ στον Θεό;'· οι άλλοι σιωπούν — 'άρα ο Θεός έδωσε και στους εθνικούς μετάνοια για ζωή'· η διασπορά των διωγμένων που φτάνει στην Αντιόχεια, όπου το χέρι του Κυρίου ήταν μαζί τους και μεγάλος αριθμός στράφηκε στον Κύριο· ο Βαρνάβας που στέλνεται, χαρούμενος, προτρέποντας όλους να προσκολληθούν στον Κύριο· ο Βαρνάβας που φέρνει τον Σαύλο από την Ταρσό, και διδάσκουν τον λαό ολόκληρο χρόνο· 'οι μαθητές ονομάστηκαν Χριστιανοί πρώτα στην Αντιόχεια'· ο Άγαβος που προλέγει τον λιμό· και οι μαθητές που στέλνουν βοήθεια, καθένας ανάλογα με την ικανότητά του, στους αδελφούς στην Ιουδαία με τα χέρια του Βαρνάβα και του Σαύλου.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο λιμός που έπληξε την Ιουδαία θα μπορούσε να οδηγήσει την νεαρή εκκλησία στην Αντιόχεια σε απόγνωση ή αυτοπροστασία· αντίθετα έγινε η ωραιότερη ώρα τους. Ο Χρυσόστομος εντυπωσιάζεται από την αντίδρασή τους — όχι τους θρήνους και την αυτολύπηση που συνήθως γεννά η θλίψη, αλλά μια στροφή προς τα έξω σε γενναιοδωρία:
Βλέπετε πώς ακόμη και εν μέσω της θλίψης αντί να πέσουν σε θρήνους και δάκρυα, όπως εμείς, παραδίδονται σε μεγάλο και καλό έργο;Η δοκιμασία δεν συρρίκνωσε τις καρδιές τους αλλά τις διεύρυνε. Και ο Χρυσόστομος υψώνει την ελεημοσύνη που έστειλαν ως φάρμακο απεριόριστης δύναμης, ικανό να φτάσει και να θεραπεύσει κάθε πληγή της ψυχής:
Δεν υπάρχει αμαρτία που η ελεημοσύνη δεν μπορεί να καθαρίσει, ούτε που δεν μπορεί να σβήσει: κάθε αμαρτία είναι κάτω από αυτό· είναι φάρμακο προσαρμοσμένο για κάθε πληγή.Οι πιστοί της Αντιόχειας είχαν μόλις λάβει το όνομα του Χριστού· ήδη μάθαιναν ότι το να φέρουν το όνομά Του σημαίνει να φέρουν τα βάρη ο ένας του άλλου.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Αξίζει να σταθούμε σε ό,τι έκανε ο Θεός από έναν λιμό. Μια καταστροφή που ο κόσμος αντιμετωπίζει με αποθησαύριση και φόβο, οι μαθητές την αντιμετώπισαν με ανοιχτά χέρια — και ο Χρυσόστομος βλέπει την ίδια την καταστροφή να μεταμορφώνεται σε όχημα χάριτος:
Προσέξτε πώς ο λιμός γίνεται γι' αυτούς μέσο σωτηρίας, αφορμή ελεημοσύνης, προάγγελος πολλών ευλογιών.Αυτό που προοριζόταν να τους διασκορπίσει και να τους λιμοκτονήσει έγινε η αφορμή μιας αγάπης που ένωσε την Αντιόχεια με την Ιερουσαλήμ πέρα από κάθε εμπόδιο απόστασης και διαφοράς. Και προσέξτε πού γεννιέται το όνομα 'Χριστιανός': όχι στην Ιερουσαλήμ ανάμεσα στο λίκνο της πίστης, αλλά στην Αντιόχεια, σε μια μικτή σύναξη Ιουδαίων και Ελλήνων, σε μια εκκλησία που από τις πρώτες ημέρες της χαρακτηριζόταν από ορθή διδασκαλία και υπερχειλίζουσα φιλανθρωπία. Το όνομα δεν το επέλεξαν αυτοί αλλά τους δόθηκε — ο κόσμος κοίταξε και δεν βρήκε άλλη λέξη για αυτούς τους ανθρώπους παρά 'του Χριστού'. Η διδασκαλία και η ελεημοσύνη τους μαζί έκαναν το όνομα να ταιριάζει.
Απαντήστε
Απόκριση
Όταν έρχεται η θλίψη — απώλεια, στέρηση, φόβος για το αύριο — προς ποια κατεύθυνση στρέφεται η καρδιά σας; Η εκκλησία στην Αντιόχεια δείχνει έναν άλλο δρόμο από αυτόν που συνήθως ακολουθούμε. Ο Χρυσόστομος το ονομάζει καθαρά: εν μέσω θλίψης, αντί να πέσουν σε θρήνους και δάκρυα 'όπως εμείς', παραδόθηκαν σε μεγάλο και καλό έργο. Ο λιμός έγινε, στα χέρια τους, 'προάγγελος πολλών ευλογιών'. Θα αφήσετε τη δύσκολη περίοδό σας να κλείσει τη γροθιά σας ή να την ανοίξει; Και ακούστε την εκπληκτική υπόσχεση που σας προσφέρει ο Χρυσόστομος: δεν υπάρχει αμαρτία που η ελεημοσύνη δεν μπορεί να καθαρίσει, ούτε πληγή για την οποία το έλεος δεν είναι το φάρμακο. Φέρετε το όνομα 'Χριστιανός', γεννημένο στην Αντιόχεια από ορθή πίστη και ανοιχτά χέρια — μην το φέρετε αργά. Αφήστε τις θλίψεις σας να γίνουν αφορμές γενναιοδωρίας, και θα βρείτε, όπως εκείνοι, ότι το ίδιο το πράγμα που προοριζόταν να σας διασκορπίσει έγινε το μέσο της σωτηρίας σας.
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε Θεέ μας, που μετέτρεψες έναν λιμό σε θερισμό ελέους και έδωσες στους μαθητές Σου στην Αντιόχεια το όνομα που ακόμη τιμούμαστε να φέρουμε: δίδαξέ με να αντιμετωπίζω τη θλίψη όχι με θρήνους και δάκρυα αλλά με μεγάλο και καλό έργο. Όταν ο φόβος θα έκλεινε το χέρι μου, άνοιξέ το· όταν η στέρηση θα με έκανε να αποθησαυρίζω, κάνε με δότη ανάλογα με την ικανότητά μου και πέρα από αυτήν. Καθάρισε τις αμαρτίες μου με το έλεος που δείχνω στους άλλους, και ας γίνω άξιος του ονόματος του Χριστιανού, γεννημένου από ορθή διδασκαλία και υπερχειλίζουσα φιλανθρωπία. Ένωσέ με με τους αδελφούς μου κοντά και μακριά, ώστε καμία απόσταση ή διαφορά να μην διαιρέσει την αγάπη που έχεις χύσει στις καρδιές μας. Σε Σένα, Πατέρα, Υιό και Άγιο Πνεύμα, ανήκει όλη η δόξα, η τιμή και η προσκύνηση, τώρα και πάντοτε, και εις τους αιώνες των αιώνων. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →