← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ωσηέ

Ωσηέ 1-2 — με τον Συμεών

Ωσηέ 1-2Charles Simeon — Horae Homileticae20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Με τους μετρημένους ρυθμούς της via media στρεφόμαστε σήμερα στα Horae Homileticae του Συμεών, τον ισόβιο θησαυρό του από ερμηνευτικά κηρύγματα. Στα κεφάλαια 1-2 του Ωσηέ ο Συμεών ιχνηλατεί την ζηλότυπη αλλά ελεήμονα επιδίωξη του Κυρίου προς τον λαό της διαθήκης του, δείχνοντας πώς η θλίψη και η χάρη μαζί αποκαθιστούν τους πλανημένους στον πρώτο τους Σύζυγο. Τα λόγια του μας προσκαλούν να διαβάσουμε τον προφήτη όχι απλώς ως αρχαία ιστορία αλλά ως ζωντανό καθρέφτη των συναλλαγών του Θεού με κάθε μετανοημένη ψυχή.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας δώσουμε τώρα προσοχή στα εναρκτήρια κεφάλαια του Ωσηέ. Μέσα στη σιωπή της προσευχητικής προσοχής ακούστε πώς ο ταραγμένος γάμος του προφήτη γίνεται παράθυρο στην καρδιά του Θεού, ο οποίος και πειθαρχεί και δελεάζει τον αγαπημένο του. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας στις λέξεις να ερευνήσουν τη συνείδηση και να αφυπνίσουν ελπίδα στο θείο έλεος.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Συμεών αρχίζει τοποθετώντας το κείμενο μέσα στη μακρόθυμη στρατηγική του Θεού να ανακτήσει τον λαό του. Μια αξιοσημείωτη απόδειξη αυτού έχουμε στο χωρίο ενώπιόν μας. Οι Ιουδαίοι προκαλούσαν συνεχώς τον Θεό σε ζήλεια, στηριζόμενοι σε συμμαχίες με εθνικούς και λατρεύοντας τα είδωλά τους. Ο Θεός, πάντοτε βραδύς στην οργή και ευαρεστούμενος στο έλεος, χρησιμοποίησε κάθε δυνατή μέθοδο για να τους επαναφέρει. Είχε δοκιμάσει τι μπορεί να επιφέρει η καλοσύνη και δεν βρήκε επιτυχία. Τώρα αποφάσισε να πάρει τη ράβδο και έστειλε μήνυμα μέσω του προφήτη ότι θα τους τιμωρήσει για τα παραπτώματά τους, αλλά ότι το τέλος της τιμωρίας τους θα ήταν να τους επαναφέρει σε μια πιο ευτυχισμένη και καλύτερη κατάσταση: 'Επομένως', λέγει (επειδή είστε τόσο αποφασισμένοι να ακολουθείτε τους δικούς σας κακούς τρόπους), 'ιδού, θα φράξω', κ.λπ. Σε αυτά τα λόγια βλέπουμε, Ι. Ποια μέσα χρησιμοποιεί ο Θεός για να επαναφέρει τον λαό του — Αν και ο Θεός θα μπορούσε να πραγματοποιήσει τους σκοπούς του αμέσως, με μια απλή πράξη της θελήσεώς του, ευαρεστείται γενικά να τους εκπληρώνει με μέσα κατάλληλα για τον σκοπό. Στην επαναφορά του λαού του, 1. Στη συνέχεια ξεδιπλώνει τα διπλά μέσα με τα οποία ο Κύριος εμποδίζει και απογοητεύει την πλανημένη πορεία του αμαρτωλού. Ίσως το μεγάλο μας είδωλο είναι η αυτοδικαιοσύνη: επιθυμούμε να 'εγκαταστήσουμε μια δική μας δικαιοσύνη', αντί να στηριζόμαστε απλώς στη δικαιοσύνη του Χριστού. Ο Θεός επομένως μας αφήνει στις δικές μας αδύναμες προσπάθειες, ώστε, με τις επανειλημμένες παραβιάσεις των δικών μας όρκων και διαθηκών, να αναγκαστούμε να στραφούμε από τον εαυτό μας προς τον Κύριο Ιησού Χριστό. Έτσι, αν επιμένουμε να διασπάμε 'τον φράχτη', θα παρεμβάλει 'ένα τείχος', ώστε 'όταν ακολουθούμε τους εραστές μας, να μην τους φθάνουμε, και όταν τους ζητούμε, να μην μπορούμε να τους βρούμε'. Αν οι μικρότερες δυσκολίες δεν απαντούν στον σκοπό του, θα στείλει μεγαλύτερες, μέχρι να εκπληρώσει όλο το θέλημά του για εμάς.] Αυτές οι παρεμβάσεις, όμως, λειτουργούν με λογικό τρόπο, όπως θα φανεί εξετάζοντας, ΙΙ. Ποια αποτελέσματα παράγει στις διάνοιές τους — Όπου οι συμφορές αποστέλλονται χωρίς χάρη για να τις αγιάσουν, σκληραίνουν μόνο εκείνους που όφειλαν να επαναφέρουν. Ο Συμεών αρχίζει τότε να ιχνηλατεί τα εσωτερικά αποτελέσματα αυτών των θείων παρεμβάσεων στην επιστρέφουσα ψυχή. Αλλά όταν η χάρη του Θεού συνεργάζεται με την πρόνοιά του, εργάζεται στον λαό του, 1. Μια αίσθηση της ενοχής τους επειδή απομακρύνθηκαν από αυτόν — [Μπορούσαν κάποτε να αμαρτάνουν χωρίς κανένα φόβο ή τύψη: το πολύ-πολύ να έβλεπαν την αμαρτία ως αντίθεση στο θέλημα του Θεού: αλλά, όταν το Πνεύμα του Θεού έχει ανοίξει τα μάτια τους, τη βλέπουν ως πράξη πνευματικής μοιχείας, και αρχίζουν να αισθάνονται όπως θα αισθανόταν μια γυναίκα που, αφού απομακρύνθηκε από έναν καλό και αγαπητό 'σύζυγο', μόλις επέστρεφε σε αίσθηση του καθήκοντός της. Πώς θα κοκκίνιζε στη μνήμη της διαγωγής της! πώς θα ήταν έτοιμη να αμφιβάλλει αν ο σύζυγός της θα την δεχόταν ποτέ ξανά, και αν ήταν δυνατόν να γίνει ποτέ ξανά αντικείμενο των στοργών του! Έτσι μια ψυχή που κατέστη αληθινά αισθητή των υποχρεώσεών της προς τον Θεό τον 'σύζυγο' του λαού του, αισθάνεται ανάλογο βαθμό ντροπής επειδή απομακρύνθηκε από αυτόν, ντροπής αναμεμειγμένης με αυτοαπέχθεια και αυτοκαταφρόνηση [Σημείωση: Ιερεμίας 3:25].
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Συμεών αντλεί το πρώτο μάθημα σχετικά με την ανθρώπινη διαφθορά και την αναγκαιότητα της θείας συγκράτησης. Η διαφθορά του ανθρώπου — [Ποτέ δεν ζητούμε τον Θεό, μέχρι να εξαναγκαστούμε από την πρόνοια και τη χάρη του να το κάνουμε: και, μέχρι την τελευταία ώρα της ζωής μας, χρειαζόμαστε φράχτες και τείχη για να μας κρατούν στον δρόμο του καθήκοντος. Τι εκπληκτική απόδειξη είναι αυτό της πλήρους αποξένωσής μας από τον Θεό, ναι, της έχθρας μας εναντίον του! Ας κοκκινίσουμε και ας ντροπιαστούμε ενώπιόν του.] 2. Ο σκοπός των δοκιμασιών — [Δεν 'ξεφυτρώνουν από τη σκόνη', αλλά αποστέλλονται για το καλό μας. Είναι σαν τον άγγελο που συνάντησε τον Βαλαάμ [Σημείωση: Αριθμοί 22:22-33]. Και η ισχυρογνωμοσύνη μας στο να διασπάμε αυτά τα εμπόδια θα μας είχε υποβάλει επανειλημμένως στο ξίφος της εκδίκησης, αν ο Θεός μας δεν εξασκούσε ακόμη έλεος και μακροθυμία προς εμάς. Ας ακούσουμε λοιπόν 'τη ράβδο και αυτόν που την διόρισε' [Σημείωση: Μιχαίας 6:9].] 3. Η ευτυχία μιας θρησκευτικής ζωής — [Κανείς δεν παραδόθηκε αληθινά στον Θεό χωρίς να βρει ότι 'οι οδοί του ήταν οδοί ευφροσύνης και ειρήνης'. Κλείνει ζυγίζοντας τον ελεήμονα σκοπό των δοκιμασιών και την διαρκή ευτυχία της ζωής με τον Θεό. Κανείς δεν απομακρύνθηκε από αυτόν, χωρίς να υποστεί απώλεια όσον αφορά την παρούσα ευτυχία, καθώς και την μελλοντική του ανταμοιβή. Ας είναι λοιπόν όλοι οι ομολογητές 'νηφάλιοι και άγρυπνοι στην προσευχή', ώστε αντί να λένε, 'Κάποτε ήταν καλύτερα για μένα από τώρα', να 'δείχνουν την πρόοδό τους σε όλους', και να μπορούν να λένε σε κάθε επόμενη ημέρα, 'Ποτέ δεν ήταν τόσο καλά για μένα όσο αυτή τη στιγμή'.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού έχω εκλάβει την ευημερία ως θεία έγκριση και τη θλίψη ως θεία οργή; Σε ποια παρούσα 'φράξη' ή 'τείχος' μπορεί ο Κύριος να με στρέφει απαλά πίσω στον εαυτό του; Πώς η μνήμη των προηγούμενων ελέων διεγείρει μέσα μου μια νέα απόφαση να επιστρέψω στον πρώτο μου Σύζυγο;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ω Κύριε, που φράζεις τις πλανημένες οδούς μας και μιλάς παρηγορητικά στις επιστρέφουσες καρδιές, χάρισε μας χάρη να δεχόμαστε τις διορθώσεις σου όχι ως σημεία οργής αλλά ως όργανα αγάπης. Ας γίνει η κοιλάδα του Αχώρ για εμάς θύρα ελπίδος, και κάθε αμπελώνας που αποκαθίσταται ενέχυρο πλουσιότερης χάριτος που έρχεται. Φύλαξέ μας, σε ικετεύουμε, από την ανοησία του να απομακρυνθούμε από εσένα, και τακτοποίησε τις δοκιμασίες μας ώστε να μας οδηγούν καθημερινά πλησιέστερα στην καρδιά σου, δια του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.

Charles Simeon — Horae Homileticae · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →