Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί
Ψαλμοί 103-104 — με τον Whedon
Άνοιγμα
Αγαπητοί, ανοίγουμε τις καρδιές μας σήμερα στα πλούτη του Υπομνήματος του Daniel D. Whedon στην Παλαιά και Καινή Διαθήκη, εκείνου του σεβάσμιου Ουεσλεϋανού οδηγού του οποίου η Αρμινιανή σαφήνεια και η ευλαβική υποτροφία έχουν επί μακρόν θρέψει τους Μεθοδιστικούς άμβωνες. Σε αυτές τις σελίδες για τους Ψαλμούς 103 και 104 ο σχολιαστής μας οδηγεί από την προσωπική ευχαριστία στο απέραντο θέατρο της δημιουργίας, κατευθύνοντας πάντα κάθε έλεος και κάθε θαύμα πίσω στον Κύριο της διαθήκης που συγχωρεί και συντηρεί. Είθε το ίδιο Πνεύμα που κίνησε τον ψαλμωδό να μας κινήσει τώρα να ευλογήσουμε τον Ιεχωβά με όλη μας την ύπαρξη.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας πάρουμε τώρα το ίδιο το ιερό κείμενο. Με ήσυχη προσοχή και ευγνώμονα μνήμη, διαβάστε αργά τους Ψαλμούς 103 και 104, επιτρέποντας σε κάθε γραμμή να αντηχεί στα βάθη της ψυχής. Σημειώστε την επαναλαμβανόμενη πρόσκληση να ευλογήσετε τον Κύριο και το σαρωτικό όραμα των έργων του στη φύση, και δεχθείτε αυτούς τους ψαλμούς ως μια ενιαία κίνηση δοξολογίας από την προσωπική απελευθέρωση στην παγκόσμια κυριαρχία.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Whedon ξεκινάει εισάγοντας τη δομή και τα θέματα του Ψαλμού 103.
Εισαγωγή. Ψαλμός του Δαβίδ. Αυτός είναι ένας από τους γλυκύτερους ψαλμούς δοξολογίας σε ολόκληρο το βιβλίο. Στον Ψαλμό 103:1 ο συγγραφέας καλεί τον εαυτό του να ευλογήσει τον Θεό: πρώτον, για την πλούσια προσωπική εμπειρία του θείου ελέους, (Ψαλμός 103:2-5·) δεύτερον, για τη συγχωρητική του χάρη και τις δίκαιες κρίσεις του προς τον Ισραήλ, (Ψαλμός 103:6-12·) τρίτον, για την τρυφερή του σκέψη για την ανθρώπινη αδυναμία, (Ψαλμός 103:13-16·) τέταρτον, για το πιστό του έλεος της διαθήκης σε όσους τον φοβούνται παντού, (Ψαλμός 103:17-18·) πέμπτον, για την παγκόσμια κυριαρχία του, για την οποία άγγελοι, άνθρωποι και όλα τα έργα του, πρέπει να τον δοξάζουν, (Ψαλμός 103:19-22.) Η τελευταία πρόταση του ψαλμού επαναλαμβάνει το συναίσθημα του Ψαλμού 103:1, ολοκληρώνοντας έτσι αυτή την ασύγκριτη ωδή. Το όνομα Ιεχωβά εμφανίζεται έντεκα φορές σε αυτόν τον ψαλμό, και μιλάει από το βάθος της συνειδητής συνειδητοποίησης αυτού του ονόματος ως του Θεού της διαθήκης και του ελεήμονος Κυβερνήτη του Ισραήλ.Στη συνέχεια παρουσιάζει τον Ψαλμό 104 ως επέκταση της αφήγησης της δημιουργίας.
Εισαγωγή. Αυτός ο 'μεγάλος ύμνος της δημιουργίας', όπως εύστοχα έχει ονομαστεί, είναι μια επέκταση του πρώτου κεφαλαίου της Γένεσης για πρακτικούς και λατρευτικούς σκοπούς. Όπως όλες οι εβραϊκές αντιλήψεις της φύσης, δεν λαμβάνει υπόψη δευτερεύοντες νόμους, αλλά φέρνει τον Δημιουργό απευθείας ενώπιον του νου ως ενεργούντα επί της ύλης και του οργανισμού, και παράγοντα τους ποικίλους σκοπούς της σοφίας και της αγαθότητάς του. Δεν τηρείται ακριβής σειρά του 'έργου των έξι ημερών', αλλά, θεωρώντας τα έργα της δημιουργίας ως τελειωμένα, ο ψαλμωδός υμνεί την θαυμαστή πρόνοια του Θεού ως συνεχώς εκδηλούμενη σε όλα τα απέραντα βασίλεια της ύπαρξης. Ο ψαλμός είναι εξαιρετικά πλούσιος σε γεγονότα και εικόνες, και σε ποικιλία και φυσικότητα τοπίων.Ο Whedon στη συνέχεια εξηγεί την ευλογία της λύτρωσης από την καταστροφή.
Στίχος 4. 4. Από την καταστροφή Από τον θάνατο από τον τάφο. Η λέξη αλλού μεταφράζεται ως λάκκος, τάφος, φθορά· αλλά δηλώνει μια κατάσταση θανάτου στην οποία το σώμα επιστρέφει στη φθορά. Εδώ, επίσης, στην ιδέα της λύτρωσης από τον τάφο, ανακαλύπτεται ο σπόρος της διδασκαλίας της ανάστασης.Στο μέτρο της θείας συγχώρεσης πιέζει τη σύγκριση ανατολής και δύσης.
Στίχος 12. 12. Όσο μακριά είναι η ανατολή από τη δύση Η αντίθεση δηλώνει τα ακραία όρια του κόσμου ή του σύμπαντος. Για την εικόνα, βλέπε στον Ψαλμό 50:1. Η φράση είναι παροιμιώδης για ό,τι είναι μετρήσιμο, όπως στον Ψαλμό 103:11. Τόσο μακριά έχει απομακρύνει τις παραβάσεις μας Μια μαρτυρία για την απόλυτη συγχώρεση και αποδοχή αντάξια της Καινής Διαθήκης.
Σκεφτείτε
Σκέψου
Ο Whedon ολοκληρώνει την επεξεργασία του Ψαλμού 103 υπογραμμίζοντας την προσωπική κλήση να ευλογήσουμε τον Κύριο.
Στίχος 22. 22. Όλα τα έργα του Όλα τα έμψυχα και άψυχα πλάσματα, το σύμπαν, όπως στον Ψαλμό 103:19. Ευλόγησε τον Κύριο, ψυχή μου. Το τριπλό 'Ευλόγησε τον Κύριο, ψυχή μου,' (βλέπε Ψαλμός 103:1-2,) απαντά στο τριπλό 'Ευλογήστε τον Κύριο,' και, σαν να θέλει να τοποθετήσει τη δική του υποχρέωση πάνω από αυτή όλων των άλλων όντων, αρχίζει και τελειώνει τον ψαλμό ομοίως, με την ίδια προσωπική κλήση, 'Ευλόγησε τον Κύριο, ψυχή μου.' Ο ψαλμωδός εδώ παρέχει ένα διδακτικό παράδειγμα σε όλους τους πιστούς που έχουν αναζητήσει και βρει συγχωρητική και αποδεκτή χάρη.Στρέφοντας στα όρια της θάλασσας στον Ψαλμό 104 επιβεβαιώνει τον θείο σχεδιασμό.
Στίχος 9. 9. Έθεσες όριο Αυτό το αδιάβατο όριο του ωκεανού ήταν ένα διαρκές θαύμα για τον εβραϊκό νου ως σημάδι άπειρης δύναμης, σοφίας και αγαθότητας· (Ιώβ 26:10· Ιώβ 38:10-11· Ιερεμίας 5:22) και εύστοχα έτσι, διότι η έκταση του ωκεανού, σε σύγκριση με την ξηρά, είναι οκτώ προς τρία, και η ασφάλεια της ξηράς, με τους κατοίκους της, οφείλεται εξ ολοκλήρου στην κατάθλιψη του πυθμένα του ωκεανού και στην αντίστοιχη ανύψωση της ξηράς πάνω από το επίπεδο του ωκεανού. Αυτή η ανύψωση των ηπείρων πάνω από το σημερινό επίπεδο του ωκεανού εκτιμάται ότι είναι κατά μέσο όρο χίλια πόδια. Αν όλη η ξηρά πάνω από το σημερινό επίπεδο του ωκεανού ριχνόταν στον ωκεανό, θα ανέβαζε το νερό μόνο περίπου τριακόσια εβδομήντα πέντε πόδια, και 'θα χρειαζόταν σαράντα φορές αυτό το ποσό για να γεμίσει τις ωκεάνιες καταθλίψεις.' Dana. Πόσο θαυμαστά, λοιπόν, ο Θεός 'έκλεισε τη θάλασσα,' και είπε, 'Μέχρι εδώ θα έρθεις, αλλά όχι παραπέρα.' Ιώβ 38:8· Ιώβ 38:11.
Απαντήστε
Απάντησε
1. Με ποιους τρόπους ανανέωσε πρόσφατα ο Κύριος τη δύναμή σου, και πώς θα απαντήσεις στην κλήση του να τον ευλογήσεις με όλη σου την ψυχή; 2. Πού βλέπεις πιο καθαρά το έλεος που απομακρύνει την παράβαση όσο μακριά είναι η ανατολή από τη δύση; 3. Πώς σε ωθεί η τακτοποιημένη ομορφιά της δημιουργίας σε βαθύτερη εμπιστοσύνη στον Θεό που κυβερνά επίσης τη ζωή σου με πιστότητα διαθήκης;
Προσευχηθείτε
Προσευχήσου
Ω Κύριε ύψιστε, που ετοίμασες τον θρόνο σου στους ουρανούς και σκέπασες τον εαυτό σου με φως σαν με ένδυμα, σε ευλογούμε για κάθε ευεργεσία που θυμόμαστε και ξεχνάμε. Συγχώρεσες τις ανομίες μας και λύτρωσες τις ζωές μας από την καταστροφή· ανανέωσε τη νεότητά μας σαν του αετού και δίδαξέ μας να τηρούμε τη διαθήκη σου. Είθε το ίδιο Πνεύμα που κίνησε τον Δαβίδ να μας κινήσει, ώστε να ενωθούμε με αγγέλους, στρατιές και όλα τα έργα σου σε ένα χαρούμενο τραγούδι. Είθε τα όρια που έθεσες στα ύδατα να μας υπενθυμίζουν τη σοφή και αγία σου διακυβέρνηση πάνω σε κάθε ζωή. Μέσω του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →