Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Σοφονίας
Σοφονίας 3 — με τον Μακλάρεν
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Σήμερα στρεφόμαστε στις κλασικές Εκθέσεις της Αγίας Γραφής του Αλεξάνδρου Μακλάρεν για ένα ταξίδι έξι κτύπων μέσα από το κεφάλαιο 3 του Σοφονία. Το θερμό και διεισδυτικό ύφος του Μακλάρεν ανοίγει το κλείσιμο όραμα του προφήτη για τη θεία χαρά, δείχνοντας πώς η χαρά του Θεού για τον λαό Του καλεί τη δική τους υπερβολική δοξολογία. Καθώς προχωρούμε μέσα από την ανάγνωση, τη μελέτη και τον στοχασμό, θα ανιχνεύσουμε την οικεία κοινωνία που αγκυροβολεί αυτή τη αμοιβαία χαρά. Το μάθημα μας καλεί να παραμείνουμε με αυτά τα αρχαία λόγια μέχρι να διαμορφώσουν την παρούσα πορεία μας με τον Κύριο που ευχαριστείται να κατοικεί ανάμεσά μας.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε μια ήσυχη στιγμή για να διαβάσετε ολόκληρο το κεφάλαιο 3 του Σοφονία. Αφήστε το κλείσιμο άσμα χαράς του προφήτη να υψωθεί πάνω από τις προηγούμενες προειδοποιήσεις για κρίση. Προσέξτε ιδιαίτερα την επαναλαμβανόμενη διαβεβαίωση ότι ο Κύριος είναι εν μέσω του λαού Του και την πρόσκληση στη Σιών να ψάλει επειδή ο Θεός της ψάλλει πάνω της. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας στις γρήγορες, χαρούμενες φράσεις να παραμείνουν στην καρδιά σας πριν εξερευνήσουμε μαζί την έκθεση του Μακλάρεν.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μακλάρεν ανοίγει τονίζοντας την υπέροχη ορμή της υπερβολικής χαράς στα λόγια του προφήτη.
Τι υπέροχη ορμή υπερβολικής χαράς υπάρχει σε αυτά τα λόγια! Οι γρήγορες, σύντομες προτάσεις, η τριπλή επίκληση στον προηγούμενο στίχο, η τριπλή υπόσχεση στον επόμενο, τα συσσωρευμένα συνώνυμα, όλα βοηθούν την εντύπωση. Οι ίδιες οι λέξεις φαίνεται να χορεύουν από χαρά. Αλλά πιο αξιοσημείωτο από αυτό είναι ο παραλληλισμός μεταξύ των δύο στίχων. Η Σιών καλείται να χαίρεται στον Θεό επειδή ο Θεός χαίρεται σε αυτήν. Πρέπει να φωνάζει από χαρά και να ψάλλει επειδή η χαρά του Θεού επίσης έχει φωνή και ξεσπά σε ψαλμωδία. Για κάθε παλμό χαράς στην καρδιά του ανθρώπου, υπάρχει ένα κύμα ευφροσύνης στον Θεό. Οι νότες της δοξολογίας μας είναι ταυτόχρονα οι ηχώ και οι αφορμές της δικής Του. Πρέπει να χαρούμε επειδή Εκείνος χαίρεται: Εκείνος χαίρεται επειδή εμείς χαίρουμε. Ψάλλουμε από χαρά, και Εκείνος χαίρεται πάνω μας με ψαλμωδία επειδή το κάνουμε.Στη συνέχεια δείχνει την οικεία κοινωνία που υποβόσκει τόσο στη θεία όσο και στην ανθρώπινη χαρά.
Πρέπει να σημειωθεί ότι ο προηγούμενος στίχος του κειμένου μας ακολουθείται από τη διαβεβαίωση: «Ο Κύριος είναι εν μέσω σου»· και ότι ο επόμενος στίχος προηγείται από την ίδια διαβεβαίωση. Άρα, η οικεία κοινωνία και η επικοινωνία μεταξύ του Θεού και του Ισραήλ βρίσκεται στη ρίζα τόσο της χαράς του Θεού στον άνθρωπο όσο και της χαράς του ανθρώπου στον Θεό.Ο Μακλάρεν εξερευνά τη σκέψη ενός χαρούμενου Θεού ριζωμένη στην αυτοπροσφορά της αγάπης.
Η σκέψη ενός χαρούμενου Θεού μπορεί να είναι πολύ φοβερή σκέψη· μια τέτοια ενόραση όπως είχε αυτός ο προφήτης δίνει σε αυτήν μια ευλογημένη σημασία. Μπορούμε να σκεφτούμε τη χαρά που ανήκει στη θεία φύση ως προερχόμενη από την πληρότητα της ύπαρξής Του, που υψώνεται πολύ πάνω από οτιδήποτε προκαλεί λύπη. Αλλά δεν είναι μόνο στον Εαυτό Του που χαίρεται· αλλά επειδή αγαπά. Η άσκηση της αγάπης είναι πάντα μακαριότητα. Η χαρά Του είναι στην αυτοπροσφορά· οι απολαύσεις Του είναι στους υιούς των ανθρώπων: «Όπως ο νυμφίος χαίρεται για τη νύφη, έτσι θα χαίρεται ο Θεός σου για σένα». Η χαρά Του είναι στα παιδιά Του όταν Του επιτρέπουν να τα αγαπά και δεν ρίχνουν πίσω την αγάπη Του στον εαυτό της. Όπως στο φυσικό σώμα του ανθρώπου είναι πόνος να φράζονται οι εκκρίσεις, έτσι όταν η αγάπη του Θεού αναγκάζεται να επιστρέψει στον εαυτό της και εμποδίζεται να ρέει σε ευλογία, κάποια σκιά πόνου δεν μπορεί παρά να περάσει πάνω από αυτόν τον ήρεμο ουρανό.Στη συνέχεια παρουσιάζει τη διπλή μορφή της χαράς του Θεού ως ανάπαυση και ψαλμωδία.
Αλλά υπάρχει μια άλλη θαυμάσια τολμηρή και όμορφη σκέψη σε αυτήν την απεικόνιση της χαράς του Θεού. Σημειώστε τη διπλή μορφή που παίρνει: «Θα αναπαυθεί»—κυριολεκτικά, θα σιωπήσει—«στην αγάπη Του· θα χαίρεται πάνω σου με ψαλμωδία». Όσον αφορά το πρώτο, οι αγαπώντες καρδιές στη γη γνωρίζουν ότι η βαθύτερη αγάπη δεν γνωρίζει έκφραση και δεν μπορεί να βρει καμία. Μια καρδιά γεμάτη αγάπη αναπαύεται έχοντας επιτύχει την επιθυμία της και εκπληρώσει τον σκοπό της. Τηρεί αιώνιο Σάββατο και αρκείται να σιωπά.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Μακλάρεν στοχάζεται τις συνέπειες της παρουσίας του Θεού για άφοβη χαρά.
Για τον Προφήτη, το γεγονός ότι «ο Κύριος είναι εν μέσω σου» ήταν η εγγύηση για τη βέβαιη διαβεβαίωση «Δεν θα φοβηθείς πλέον»· και αυτή η διαβεβαίωση επρόκειτο να είναι η αφορμή υπερβολικής χαράς, που κυματίζει στα ίδια τα λόγια του πρώτου κειμένου μας. Αυτή η μεγάλη σκέψη της «κατοίκησης του Θεού εν μέσω» είναι δικαίως πόνος και τρόμος για επαναστατικές θελήσεις και αποξενωμένες καρδιές. Χρειάζεται κάποια προετοιμασία νου και πνεύματος για να χαίρεται κανείς επειδή ο Θεός είναι κοντά· και εκείνοι που βρίσκουν την ικανοποίησή τους σε επίγειες πηγές, και εκείνοι που την αναζητούν σε αυτές, δεν βλέπουν κανένα λόγο καλής είδησης, αλλά μάλλον «φοβερή προσδοκία κρίσεως» στη σκέψη ότι ο Θεός είναι εν μέσω τους. Η λέξη που αποδίδεται «χαίρεται» στον πρώτο στίχο του κειμένου μας δεν είναι η ίδια με αυτήν που μεταφράζεται έτσι στον δεύτερο. Η τελευταία σημαίνει κυριολεκτικά, να κινείται σε κύκλο· ενώ η πρώτη σημαίνει κυριολεκτικά, να πηδά από χαρά. Έτσι η χαρά του Θεού θεωρείται ότι εκφράζεται σε αξιοπρεπείς, ήρεμες κινήσεις, ενώ η χαρά της Σιών παρομοιάζεται στην έκφρασή της με τις πιο βίαιες κινήσεις του χορού. Η αληθινή ανθρώπινη χαρά μοιάζει με του Θεού, στο ότι Εκείνος ευαρεστείται σε εμάς και εμείς σε Εκείνον, και στο ότι τόσο Εκείνος όσο και εμείς ευαρεστούμαστε στην άσκηση της αγάπης. Αλλά δεν πρέπει ποτέ να ξεχνούμε ότι οι διαφορές είναι πραγματικές όπως οι ομοιότητες, και ότι είναι επιφυλαγμένο για την ανώτερη μορφή των εμπειριών μας σε μια μελλοντική ζωή να «εισέλθουμε στη χαρά του Κυρίου».Καταλήγει προτρέποντας σε μια θρησκεία χαράς θεμελιωμένη στην εγγύτητα του Θεού.
Μας αρμόζει να φροντίσουμε ώστε η θρησκεία μας να είναι θρησκεία χαράς. Το κείμενό μας είναι αυθεντική εντολή καθώς και χαρούμενη προτροπή, και δεν αντιπροσωπεύουμε δίκαια τα γεγονότα της χριστιανικής πίστης αν δεν «χαίρουμε στον Κύριο πάντοτε». Σε όλη τη λύπη και τις θλίψεις που αναγκαστικά μας συνοδεύουν, όπως συμβαίνει σε όλους τους ανθρώπους, οφείλουμε με την προσπάθεια της πίστεως να θέτουμε τον Κύριο πάντοτε ενώπιόν μας ώστε να μην κινηθούμε. Το μυστικό της σταθερής και αέναης χαράς βρίσκεται ακόμη εκεί όπου το βρήκε ο Σοφονίας—στη διαβεβαίωση ότι ο Κύριος είναι μαζί μας, και στο όραμα της αγάπης Του που αναπαύεται πάνω μας και χαίρεται πάνω μας με ψαλμωδία. Αν έτσι η αγάπη μας αγκαλιάζει τη δική Του, και η χαρά Του βρίσκει τον δρόμο της στις καρδιές μας, θα παραμείνει μαζί μας ώστε η «χαρά μας να είναι πλήρης»· και φυλασσόμενοι από Αυτόν ενώ ακόμη υπάρχει φόβος πτώσεως, θα μας θέσει τελικά «ενώπιον της παρουσίας της δόξας Του αμόλυντους με υπερβολική χαρά».
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στις παρούσες περιστάσεις σας σας προσκαλεί ο Θεός να ακούσετε την ψαλμωδία Του πάνω σας; Πώς μπορεί η διαβεβαίωση της παρουσίας Του εν μέσω σας να ησυχάσει τον φόβο και να απελευθερώσει γνήσια χαρά; Ποιο πρακτικό βήμα μπορείτε να κάνετε σήμερα για να αφήσετε τη χαρά σας να ηχεί και να απαντά στη δική Του;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε όλης της χαράς, Σε ευχαριστούμε που η καρδιά Σου ψάλλει πάνω στον λαό Σου και ότι μας καλείς να απαντήσουμε με δικά μας άσματα. Δίδαξέ μας να αναπαυόμαστε στη σιωπή της βαθιάς αγάπης Σου και να υψωνόμαστε με τη μελωδία της ευαρέσκειάς Σου. Κατοίκησε εν μέσω μας σήμερα ώστε ο φόβος να δώσει τη θέση του στη χαρά και η δοξολογία μας να γίνει η ηχώ της δικής Σου. Φύλαξέ μας από την αναζήτηση κατώτερων ικανοποιήσεων και στήριξε τα μάτια μας σε Εκείνον του οποίου η παρουσία κάνει κάθε ημέρα Σάββατο χαράς. Ας αγκαλιάσει η αγάπη μας τη δική Σου μέχρι να εισέλθουμε τελικά στην πληρότητα της υπερβολικής χαράς Σου. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →