Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Τίτος
Τίτου 1 — με τον Ιωάννη Καλβίνο
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Σήμερα καθόμαστε με τον Ιωάννη Καλβίνο καθώς ανοίγει την επιστολή προς τον Τίτο, ανιχνεύοντας πώς ο απόστολος θεμελιώνει την αυθεντία του στη εκλεκτική χάρη του Θεού. Η μετρημένη έκθεση του Καλβίνου μας προσκαλεί να δούμε τη διακονία όχι ως προσωπική αξίωση αλλά ως υπηρεσία ευθυγραμμισμένη με την πίστη των εκλεκτών. Τα λόγια του σταθεροποιούν τις καρδιές μας για να δεχθούμε το πρότυπο της Γραφής για την ηγεσία και τη ζωή. Σε έναν κόσμο που βιάζεται να αμφισβητήσει την κλήση, ο Καλβίνος μας υπενθυμίζει ότι η αληθινή αυθεντία ρέει από την αμετάβλητη αλήθεια που παράγει ευσέβεια. Ας μας οδηγήσει αυτό το αρχαίο σχόλιο βαθύτερα στην ευλάβεια για τον λόγο και τον Θεό που τον μιλά.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Κάντε τώρα παύση και διαβάστε το κεφάλαιο 1 της προς Τίτον επιστολής αργά, ακούγοντας τους προσεκτικούς τίτλους που διεκδικεί ο Παύλος και την ελπίδα που αγκυρώνει στην υπόσχεση του Θεού. Προσέξτε πώς ο απόστολος συνδέει την κλήση του με τη σωτηρία των εκλεκτών του Θεού και τη γνώση που οδηγεί σε ευσεβή ζωή. Αφήστε το κείμενο να εγκατασταθεί πριν στραφείτε στην καθοδήγηση του Καλβίνου για αυτούς τους εναρκτήριους στίχους.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Καλβίνος ανοίγει εξηγώντας τον σκοπό της εκτεταμένης σύστασης του Παύλου για την αποστολική του ιδιότητα.
1. Δούλος του Θεού Αυτή η εκτεταμένη και επίπονη σύσταση της αποστολικής του ιδιότητας δείχνει ότι ο Παύλος είχε κατά νου ολόκληρη την Εκκλησία, και όχι μόνο τον Τίτο· διότι η αποστολική του ιδιότητα δεν αμφισβητήθηκε από τον Τίτο, και ο Παύλος έχει τη συνήθεια να διακηρύττει τους τίτλους της κλήσεώς του, προκειμένου να διατηρεί την αυθεντία του. Συνεπώς, ακριβώς όπως αντιλαμβάνεται τη διάθεση εκείνων προς τους οποίους γράφει, μεταχειρίζεται άφθονα ή φειδωλά αυτά τα στολίδια. Εδώ ο σκοπός του ήταν να υποτάξει εκείνους που είχαν επαναστατήσει υπεροπτικά· και γι' αυτόν τον λόγο εξυψώνει την αποστολική του ιδιότητα με υψηλούς όρους. Γράφει λοιπόν αυτή την Επιστολή, όχι για να αναγνωσθεί σε απομόνωση από τον Τίτο στο δωμάτιό του, αλλά για να δημοσιευθεί ανοιχτά.Στον στίχο 1, ο Καλβίνος συνδέει την αποστολική ιδιότητα του Παύλου με την πίστη των εκλεκτών του Θεού.
Σύμφωνα με την πίστη των εκλεκτών του Θεού [209] Αν κάποιος αμφιβάλλει για την αποστολική του ιδιότητα, της προσδίδει αξιοπιστία με πολύ ισχυρό λόγο, συνδέοντάς την με τη σωτηρία 'των εκλεκτών του Θεού'. Σαν να έλεγε, 'Υπάρχει αμοιβαία συμφωνία μεταξύ της αποστολικής μου ιδιότητας και της πίστεως των εκλεκτών του Θεού· και, επομένως, δεν θα απορριφθεί από κανέναν άνθρωπο που δεν είναι αποδοκιμασμένος και αντίθετος προς την αληθινή πίστη.'Ο Καλβίνος στη συνέχεια διακρίνει την αληθινή πίστη από τη γνώμη ή την άρρητη πίστη.
Πρώτον, όταν η 'πίστη' ονομάζεται 'γνώση', διακρίνεται όχι μόνο από τη γνώμη, αλλά και από εκείνη την άμορφη πίστη που επινόησαν οι Παπιστές· διότι έχουν πλάσει μια άρρητη πίστη στερημένη από κάθε φως της διανοήσεως. Αλλά όταν ο Παύλος την περιγράφει ως ποιότητα που ανήκει ουσιωδώς στην πίστη — να γνωρίζει την αλήθεια, δείχνει σαφώς ότι δεν υπάρχει πίστη χωρίς γνώση.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Καλβίνος δείχνει στη συνέχεια πώς η αλήθεια που διακηρύττει ο Παύλος είναι ταγμένη προς την αληθινή ευσέβεια.
Η οποία είναι σύμφωνα με την ευσέβεια. Αυτή η φράση περιορίζει ιδιαιτέρως 'την αλήθεια' για την οποία είχε μιλήσει, αλλά ταυτόχρονα συνιστά τη διδασκαλία του Παύλου από τον καρπό και τον σκοπό της, επειδή δεν έχει άλλο αντικείμενο παρά να λατρεύεται ο Θεός με ορθό τρόπο, και να ανθίζει η καθαρή θρησκεία μεταξύ των ανθρώπων. Με αυτόν τον τρόπο υπερασπίζεται τη διδασκαλία του από κάθε υποψία μάταιης περιέργειας, όπως έκανε ενώπιον του Φήλικος, (Πράξεις 24:10), και αργότερα ενώπιον του Αγρίππα, (Πράξεις 26:1)· διότι, αφού όλες οι ερωτήσεις που δεν τείνουν προς οικοδομή πρέπει δικαίως να είναι ύποπτες και μάλιστα μισητές από τους καλούς ανθρώπους, η μόνη νόμιμη σύσταση της διδασκαλίας είναι αυτή, ότι μας διδάσκει να φοβόμαστε τον Θεό και να υποκλινόμαστε ενώπιόν του με ευλάβεια. Και εξ αυτού πληροφορούμεθα επίσης, ότι όσο μεγαλύτερη πρόοδο έχει κάνει κάποιος στην ευσέβεια, τόσο καλύτερος μαθητής του Χριστού είναι· και ότι πρέπει να λογίζεται αληθινός θεολόγος εκείνος που οικοδομεί τις συνειδήσεις στον φόβο του Θεού.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού αισθάνεστε ότι η δική σας κλήση χρειάζεται να επαναθεμελιωθεί στη εκλεκτική χάρη του Θεού αντί για προσωπικό επίτευγμα; Πώς μπορεί η γνώση της αλήθειας να διαμορφώνει τη καθημερινή σας λατρεία και διαγωγή πιο βαθιά; Σε ποια περιοχή της ζωής ή της ηγεσίας σας σας προσκαλεί ο Θεός να εκτιμήσετε την ευσέβεια πάνω από τη φήμη ή την επιρροή;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πάτερ, σε αἰνοῦμεν διὰ τὴν κυρίαρχον χάριν σου ἐν τῷ ἐκλέγεσθαι τοὺς ἐκλεκτούς σου καὶ ἀποκαλύπτειν τὴν γνῶσιν τῆς ἀληθείας τὴν κατ’ εὐσέβειαν. Στήριξον ἐν ἡμῖν σταθερὰν πρόσφυξιν ἐπὶ τὸν πιστὸν λόγον, ἵνα καταστήσωμεν ἐπισκόπους ἀνεπίληπτους ἐν διδασκαλίᾳ καὶ ζωῇ καὶ φυλάξωμεν τὴν ἐκκλησίαν σου ἀπὸ παντὸς ἀπατεῶνος. Στήριξον τὴν ἐλπίδα ἡμῶν ἐπὶ τὴν αἰώνιον ζωὴν ἣν ὑπεσχέθης πρὸ χρόνων αἰωνίων, καὶ ποίησον ἡμᾶς ζηλωτὰς καλῶν ἔργων ὡς λελυτρωμένους διὰ τῆς διαθηκικῆς σου πιστότητος. Διὰ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν, Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →