← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Παροιμίες

Παροιμίαι 13-14 — με τον Γκιλ

Παροιμίες 13-14John Gill's Εξήγηση ολόκληρης της Βίβλου20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Καλώς ήρθατε στο σημερινό μάθημα του Eterniseed που αντλείται από την Εξήγηση της Αγίας Γραφής του Ιωάννη Γκιλ, ιδιαίτερου Βαπτιστή. Στις Παροιμίες 13-14 ο Γκιλ παρακολουθεί τη σταθερή αντίθεση ανάμεσα στον σοφό και τον χλευαστή, τον επιμελή και τον οκνηρό, τον δίκαιο και τον παραβάτη. Τα σχόλιά του στίχο προς στίχο φωτίζουν πώς ο λόγος, η εργασία και ο σεβασμός διαμορφώνουν τη ζωή υπό την τάξη του Θεού. Καθώς ακούμε, ας ζωογονήσει το Πνεύμα τις καρδιές μας ώστε να δεχθούμε τη διδασκαλία που οδηγεί στη ζωή.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Στραφείτε τώρα στις Παροιμίες κεφάλαια 13 και 14. Διαβάστε τα δύο κεφάλαια αργά, σταματώντας σε κάθε παροιμία. Προσέξτε τα επαναλαμβανόμενα θέματα της ακοής, της φύλαξης των χειλιών, της επιμελούς εργασίας και του φόβου του Κυρίου. Αφήστε το κείμενο να εγκατασταθεί· έπειτα επιστρέψτε για να ακούσετε την έκθεση του Γκιλ να ξεδιπλώνει τους ίδιους στίχους.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Γκιλ αρχίζει εξετάζοντας την απόκριση του σοφού γιου στη διδασκαλία. Στίχος 1. Σοφός υιός ακούει την παιδεία του πατρός του,.... Όπως οφείλει και έχει καλό λόγο να το κάνει· αφού πρέπει να είναι εγκάρδια, πιστή και αδιάφορη, καθώς και αποτέλεσμα ηλικίας και πείρας. Ζητάει γι' αυτήν και την αγαπά, όπως συμπληρώνει ο Ιαρχί· του αρέσει και την εγκρίνει, ευαρεστείται μ' αυτήν και ευχαριστιέται σ' αυτήν· βλέποντας ότι τείνει προς το όφελος και το πλεονέκτημά του· δέχεται αυτήν, όπως η Ταργκούμ, έτσι και ο Μπεν Μελέχ· ακούει και υπακούει σ' αυτήν και ενεργεί σύμφωνα μ' αυτήν, που δείχνει ότι είναι σοφός· και αυτός είναι ο τρόπος να γίνει σοφότερος και σοφότερος. Έτσι, εκείνος που είναι πνευματικά σοφός θα προσέξει και θα δεχθεί τη διδασκαλία της Σοφίας ή του Χριστού· ο οποίος στέκεται στη σχέση αιώνιου πατέρα προς τα τέκνα του· της οποίας η διδασκαλία είναι η διδασκαλία του Ευαγγελίου· την οποία ο σοφός άνθρωπος ακούει, ώστε να την κατανοήσει· να την αγαπήσει και να την εγκρίνει, να την αγκαλιάσει και να υπακούσει σ' αυτήν εγκάρδια και να την εφαρμόσει στην πράξη· βλέπε Ματθαίον 7:24. Ο Γκιλ στρέφεται έπειτα στην αντίθεση ανάμεσα στον αγαθό άνθρωπο και τον παραβάτη. Στίχος 2. Άνθρωπος θα φάει αγαθά από τον καρπό του στόματός του,.... Ή, 'του στόματος'· είτε άλλου είτε του δικού του, αφού η λέξη 'του' δεν βρίσκεται στο κείμενο· αν και συμπληρώνεται από την Ταργκούμ, τον Αβέν Έζρα, τις λατινικές Βουλγάτα και συριακές εκδόσεις, όπως και από εμάς. Οι εκδόσεις των Εβδομήκοντα και αραβικές την αποδίδουν, 'θα φάει από τους καρπούς της δικαιοσύνης'. Θα προτιμούσα να μεταφράσω το σύνολο έτσι: 'ένας αγαθός άνθρωπος θα φάει από τον καρπό του στόματός του': έτσι ο Αβέν Έζρα το ερμηνεύει, 'ένας αγαθός άνθρωπος θα φάει'· και έτσι οι εκδόσεις των Εβδομήκοντα, συριακή και αραβική το αποδίδουν. Ο Γκιλ εξετάζει έπειτα τον οκνηρό και την επιμελή ψυχή. Στίχος 4. Η ψυχή του οκνηρού επιθυμεί και δεν έχει τίποτε,.... Επιθυμεί γνώση, αλλά δεν νοιάζεται να καταβάλει κανέναν κόπο για να την αποκτήσει, και έτσι δεν την έχει· επιθυμεί πλούτη, αλλά προτιμά να μην χρησιμοποιήσει τα μέσα, να είναι επιμελής και εργατικός, και έτσι είναι χωρίς αυτά· επιθυμεί να φορά καλά ρούχα και πλούσια ενδύματα, αλλά είναι απρόθυμος να κοπιάσει γι' αυτά, και γι' αυτό είναι ντυμένος με κουρέλια· επιθυμεί τροφή και αφθονία αυτής, αλλά αρνείται να εργασθεί γι' αυτήν· και εκείνος που δεν θέλει να εργασθεί δεν πρέπει να φάει, και γι' αυτό δεν την έχει, αλλά λιμοκτονεί και πεινάει: και, στα πνευματικά πράγματα, ο οκνηρός επιθυμεί τον ουρανό και την ευτυχία, αλλά δεν νοιάζεται να κάνει τα καθήκοντα της θρησκείας· θα ήθελε να πεθάνει τον θάνατο του δικαίου, αλλά είναι απρόθυμος να ζήσει τη ζωή του· να απέχει από την αμαρτία και να ζει σώφρονα και δικαίως είναι υπερβολικά σκληρή υπηρεσία γι' αυτόν· δεν επιλέγει να κάνει ή να υποφέρει τίποτε για την υπόθεση του Χριστού και της αληθινής θρησκείας. Η σημείωση του Ιαρχί είναι ότι 'στη μελλοντική κατάσταση θα δει τη δόξα του σοφού ανθρώπου και θα την επιθυμήσει· αλλά δεν θα φθάσει σ' αυτήν'· αλλά η ψυχή του επιμελούς θα γίνει παχιά· θα γίνει πλούσιος· θα αυξηθεί στα πρόσκαιρα πράγματα και θα έχει μεγάλη αφθονία και ευημερία· και έτσι, στα πνευματικά θέματα, όσοι είναι επιμελείς στη χρήση των μέσων, προσέχουν συνεχώς τον λόγο και τα διατάγματα και κοπιάζουν για την τροφή που διαρκεί στην αιώνια ζωή· αυτοί γεμίζουν και χορταίνουν, όπως με μυελό και πάχος· και γίνονται παχείς και ακμαίοι και καρποφόροι σε κάθε αγαθό λόγο και έργο· και θα φθάσουν τελικά σε εκείνη την κατάσταση όπου δεν θα υπάρχει πλέον πείνα και δίψα. επιστροφή στην 'Κορυφή της Σελίδας' Ο Γκιλ προχωρεί στο μίσος του δικαίου ανθρώπου για το ψέμα. Στίχος 5. Δίκαιος άνθρωπος μισεί το ψέμα,.... Ή, 'λόγον ψεύδους'· ως αντίθετο προς την τιμή, την αλήθεια και τη συνείδηση. Το μισεί στον εαυτό του και στους άλλους· μισεί κάθε είδος ψεμάτων, ψέματα στην κοινή συνομιλία, θρησκευτικά ψέματα, δογματικά, ψευδείς διδασκαλίες, ψέματα που λέγονται με υποκρισία· όπως εκείνα που διαδίδουν οι οπαδοί του αντίχριστου, παραδομένοι σ' αυτά ώστε να κατακριθούν, 1 Τιμόθεον 4:2· αυτά είναι βδέλυγμα για τον Θεό και όλους τους αγαθούς ανθρώπους, Αποκάλυψις 21:27· αλλά ο πονηρός άνθρωπος είναι απεχθής και έρχεται σε ντροπή· ή, 'προκαλεί' ή 'διασπείρει δυσοσμία': όλοι οι πονηροί άνθρωποι είναι απεχθείς και βδελυροί, όντας πολύ διεφθαρμένοι σε αρχή και πράξη· όλοι μολυσμένοι με αμαρτία και καλυμμένοι με πληγές, μώλωπες και σαπρίζουσες πληγές, από την κορυφή του κεφαλιού μέχρι το πέλμα των ποδιών· και ιδίως οι ψεύτες, που συχνά φέρονται σε ντροπή και σύγχυση σ' αυτή τη ζωή, και στο εξής θα έρθουν σε αιώνια ντροπή και περιφρόνηση. Ή, 'κάνει τον εαυτό του να βρομά'· στα ρουθούνια όλων των αγαθών ανθρώπων, και έτσι φέρεται σε ντροπή: ή 'σκάβει'· μεταφορά, όπως νομίζει ο Κάρτράιτ, από εκείνους που σκάβουν στη γη, όπου όσοι καλύπτονται με ντροπή θα έβαζαν πρόθυμα τα κεφάλια τους. επιστροφή στην 'Κορυφή της Σελίδας'
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Γκιλ ολοκληρώνει το τμήμα δείχνοντας πώς η δικαιοσύνη διαφυλάττει τον ευθύ. Στίχος 6. Η δικαιοσύνη φυλάττει εκείνον που είναι ευθύς στον δρόμο,.... Άνθρωποι ευθύτητας και ακεραιότητας, των οποίων οι καρδιές είναι ειλικρινείς στους δρόμους του Θεού· η αρχή της χάριτος και της δικαιοσύνης μέσα τους τους φυλάττει σ' αυτούς τους δρόμους και δεν θα τους επιτρέψει να στραφούν σε στρεβλούς δρόμους· ο λόγος της δικαιοσύνης, η διδασκαλία του Ευαγγελίου, είναι μέσο διαφύλαξής τους από την αμαρτία και διατήρησής τους στον ορθό δρόμο· ιδίως η διδασκαλία της δικαιοσύνης του Χριστού και της δικαίωσης δι' αυτής είναι μεγάλο αντίδοτο κατά της αμαρτίας και ισχυρό κίνητρο και παρότρυνση για την εκτέλεση καλών έργων και όλων των καθηκόντων της θρησκείας: δεσμεύει τους ανθρώπους να τηρούν κάθε εντολή του Χριστού, να περπατούν σε όλους τους δρόμους του· και είναι μεγάλη διαφύλαξη από ψευδή διδασκαλία και αντίχριστη λατρεία· αλλά η πονηρία ανατρέπει τον αμαρτωλό· είναι η αιτία της ολοκληρωτικής ανατροπής του, του να τιμωρείται με αιώνια καταστροφή. Είναι, στο εβραϊκό κείμενο, 'αμαρτία' η ίδια· ο αμαρτωλός ονομάζεται έτσι, επειδή είναι τέλεια πονηρός, όπως παρατηρεί ο Ιαρχί· δεν είναι τίποτε άλλο παρά αμαρτία, καθαρή μάζα αμαρτίας και διαφθοράς. Ο Αβέν Έζρα το αποδίδει, 'ο άνθρωπος της αμαρτίας'· και μπορεί να εφαρμοστεί καλά σ' αυτόν, ο οποίος ονομάζεται εμφατικά έτσι, και είναι επίσης ο υιός της απωλείας· ο οποίος, για την πονηρία του, θα ανατραπεί και θα καταστραφεί κατά την έλευση του Χριστού και με τη λαμπρότητα αυτής, 2 Θεσσαλονικείς 2:3. επιστροφή στην 'Κορυφή της Σελίδας'
Απαντήστε

Απόκριση

1. Πού στον λόγο ή τη σιωπή μου πειράζομαι περισσότερο να περιφρονήσω τη διδασκαλία; 2. Ποια καθημερινή συνήθεια επιμέλειας θα αύξανε πιο ορατά τον καρπό του στόματός μου; 3. Πώς ο φόβος του Κυρίου φυλάττει τώρα τον δρόμο μου από τις παγίδες του θανάτου;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Πάτερ φιλάνθρωπε, ἄνοιξον τὰς καρδίας ἡμῶν διὰ τοῦ Πνεύματός Σου, ἵνα δεχθῶμεν τὴν διδασκαλίαν τοῦ Λόγου Σου, καὶ φυλάξωμεν τὰ χείλη ἡμῶν καὶ περιπατήσωμεν ἐπιμελῶς ἐν ταῖς ὁδοῖς τῆς δικαιοσύνης διὰ πίστεως μόνου τοῦ Χριστοῦ. Φύλαξον ἡμᾶς ἀπὸ τῆς καταστροφῆς τοῦ χλευαστοῦ καὶ τῆς ὁδοῦ τοῦ ὀκνηροῦ, καὶ θρέψον τὰς ψυχὰς ἡμῶν διὰ τοῦ καρποῦ τοῦ ἀπορρέοντος ἐκ τῆς ἐμπιστοσύνης εἰς τὴν χάριν Σου. Ἔστω ἡ λυχνία τῆς ἐλπίδος καίουσα λαμπρῶς ἐν ἡμῖν, ἕως ὅτου φάγωμεν ἐκ τοῦ ξύλου τῆς ζωῆς ἐν τῇ παρουσίᾳ Σου. Ἀμήν.

John Gill's Εξήγηση ολόκληρης της Βίβλου · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →