Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Βασιλείς
Α' Βασιλειών 1-2 — με τον Μπάρνς
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στην σαφή ερμηνευτική παράδοση του αμερικανικού ευαγγελικού πρεσβυτεριανισμού, στρεφόμαστε σήμερα στις Σημειώσεις του Άλμπερτ Μπάρνς για την Αγία Γραφή για να αντλήσουμε φως στα εναρκτήρια κεφάλαια της Α' Βασιλειών. Η προσεκτική ερμηνεία κατά στίχο του Μπάρνς φωτίζει την μετάβαση της βασιλικής εξουσίας από τον Δαβίδ στον Σολομώντα, αποκαλύπτοντας τόσο την αδυναμία της ανθρώπινης βασιλείας όσο και το σταθερό χέρι της θείας πρόνοιας. Τα σχόλιά του καθοδηγούν τους αναγνώστες μέσα από τις πολιτικές εντάσεις, τις προσωπικές πιστότητες και την πιστότητα στη διαθήκη που διαμορφώνουν αυτά τα κρίσιμα γεγονότα. Καθώς ακούμε τις μετρημένες παρατηρήσεις του, καλούμαστε να δούμε πώς η Γραφή καταγράφει τους πραγματικούς αγώνες του λαού του Θεού ενώ δείχνει τελικά στον μεγαλύτερο Βασιλιά που βασιλεύει εν δικαιοσύνη. Είθε αυτή η μελέτη να ενισχύσει την εμπιστοσύνη μας στην κυρίαρχη διευθέτηση της ιστορίας από τον Κύριο.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Με καρδιές προετοιμασμένες με προσευχή, ας διαβάσουμε τώρα τα κεφάλαια πρώτο και δεύτερο της Α' Βασιλειών στο σύνολό τους. Αυτά τα κεφάλαια αφηγούνται τις τελευταίες ημέρες του βασιλιά Δαβίδ, την απόπειρα κατάληψης του θρόνου από τον Αδωνία και την ασφαλή εγκαθίδρυση του Σολομώντα ως του χρισμένου του Κυρίου. Ακούστε την αλληλεπίδραση της ανθρώπινης φιλοδοξίας και του θείου σκοπού, σημειώνοντας ιδιαίτερα τους ρόλους της Βηρσαβεέ, του Νάθαν, του Ιωάβ και του Αβιάθαρ. Διαβάστε αργά και προσεκτικά, επιτρέποντας στην αφήγηση να ξεδιπλώσει την καταγραφή της ελέους, της κρίσης και της συνέχειας της διαθήκης.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μπάρνς ανοίγει τοποθετώντας τον πρώτο στίχο μέσα στην ευρύτερη ιστορική ακολουθία.
Στίχος 1. Τώρα - Μάλλον, 'και'. Ο σύνδεσμος έχει εδώ, πιθανώς, το ίδιο είδος συνδετικής δύναμης που έχει στην αρχή του Ιησού του Ναυή, των Κριτών, της Α' Σαμουήλ κ.λπ., και υπονοεί ότι ο ιστορικός θεωρεί το έργο του ως συνέχεια μιας προηγούμενης ιστορίας. Βασιλιάς Δαβίδ - Η έκφραση 'βασιλιάς Δαβίδ', αντί του απλούστερου 'Δαβίδ', είναι χαρακτηριστική του συγγραφέα των Βασιλειών. (Βλ. την εισαγωγή στο Βιβλίο των Βασιλειών) Η φράση είναι σχετικά σπάνια στα Χρονικά και στον Σαμουήλ. Προχωρημένος στα χρόνια - Ο Δαβίδ ήταν ίσως τώρα στο πρώτο του έτος. Ήταν τριάντα ετών όταν έγινε βασιλιάς στην Χεβρών Β' Σαμουήλ 5:4· βασίλευσε στην Χεβρών επτά χρόνια και έξι μήνες Β' Σαμ 2:11· Α' Χρονικών 3:4· και βασίλευσε τριάντα τρία χρόνια στην Ιερουσαλήμ Β' Σαμουήλ 5:5. Η έκφραση είχε χρησιμοποιηθεί εδώ μόνο για πρόσωπα άνω των ογδόντα Γένεσις 18:11· Γένεσις 24:1· Ιησούς του Ναυή 13:1· Ιησούς του Ναυή 23:1· αλλά οι Ιουδαίοι εκείνη την εποχή δεν ήταν μακρόβιοι. Κανένας Ιουδαίος μονάρχης μετά τον Δαβίδ, εκτός από τον Σολομώντα και τον Μανασσή, δεν ξεπέρασε τα εξήντα χρόνια. Ρούχα - Πιθανώς 'κλινοσκεπάσματα'. Ο βασιλιάς ήταν προφανώς κατάκοιτος Α' Βασιλειών 1:47.Στη συνέχεια εξετάζει τις εκπληκτικές αποστασίες του Ιωάβ και του Αβιάθαρ.
Στίχος 7. Η αποστασία του Ιωάβ αυτή την περίπτωση, μετά την πιστή προσήλωσή του στον Δαβίδ κατά τη διάρκεια των ταραχών που προκάλεσε ο Αβεσσαλώμ Β' Σαμουήλ 18:2-17, μπορεί να εξηγηθεί από τον φόβο του ότι ο Σολομώντας θα ήταν 'άνθρωπος της ανάπαυσης' Α' Χρονικών 22:9 και από την προτίμησή του για τον χαρακτήρα του Αδωνία. Μπορεί επίσης να είχε σκεφτεί ότι ο Αδωνίας, ως ο μεγαλύτερος γιος Α' Βασιλειών 1:5, είχε σχεδόν δικαίωμα να διαδεχθεί. Η αποστασία του Αβιάθαρ είναι ακόμη πιο εκπληκτική από αυτή του Ιωάβ. Για την ιστορία του, βλ. Α' Σαμουήλ 22:20 σημείωση. Μέχρι τότε, ο Δαβίδ και αυτός ήταν οι πιο στενοί φίλοι. Έχει εικασθεί ότι είχε γίνει ζηλότυπος για τον Σαδώκ και φοβόταν ότι θα αντικατασταθεί από αυτόν.Ο Μπάρνς αναφέρεται στις τελικές οδηγίες του Δαβίδ σχετικά με τον Ιωάβ.
Στίχος 5. Στις οδηγίες του σχετικά με ορισμένα σημαντικά πρόσωπα, ο Δαβίδ, ανήσυχος για την ασφάλεια του βασιλείου του νεαρού διαδόχου του, επιτρέπει σε παλιές έχθρες να αναζωπυρωθούν και είναι πρόθυμος να εκδικηθεί έμμεσα και μέσω αντιπροσώπου, αν και είχε συγκρατηθεί από ορισμένους δισταγμούς από το να πάρει εκδίκηση με το ίδιο του το πρόσωπο. Δεν πρέπει να περιμένουμε ευαγγελική ηθική από τους αγίους της Παλαιάς Διαθήκης. Ήταν μόνο οι καλύτεροι άνθρωποι των αντίστοιχων εποχών και εθνών τους. Το αξίωμα 'εκείνων των παλαιών καιρών', είτε Ιουδαίων είτε εθνικών, ήταν 'Αγάπα τους φίλους σου και μίσει τους εχθρούς σου' (βλ. Ματθαίος 5:43)· και ο Δαβίδ ίσως δεν ήταν από αυτή την άποψη μπροστά από την εποχή του. Το κύριο αδίκημα του Ιωάβ κατά του Δαβίδ, εκτός από τους δύο φόνους του, ήταν αναμφίβολα η θανάτωση του Αβεσσαλώμ Β' Σαμουήλ 18:14. Ένα άλλο σοβαρό έγκλημα ήταν η υποστήριξή του στην προδοτική απόπειρα του Αδωνία Α' Βασιλειών 1:7. Αλλά εκτός από αυτές τις κατάφωρες παραβάσεις, φαίνεται ότι προσέβαλε τον Δαβίδ με έναν αριθμό μικρών πράξεων.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Μπάρνς πιέζει τις βαθύτερες συνέπειες του αιτήματος του Αδωνία για την Αβισάγ.
Στίχος 22. Ζήτα γι' αυτόν και το βασίλειο - Η Βηρσαβεέ δεν είχε δει τίποτα επικίνδυνο ή ύποπτο στο αίτημα του Αδωνία. Ο Σολομώντας, αντίθετα, ανησυχεί αμέσως. Το να ζητήσει την Αβισάγ ήταν να ζητήσει το βασίλειο. Για τον ανατολικό νου ένας μονάρχης ήταν τόσο ιερός, ώστε οτιδήποτε ερχόταν κοντά του ήταν από τότε ξεχωριστό από την κοινή χρήση. Αυτός ο ιερός και ξεχωριστός χαρακτήρας συνδεόταν ιδιαίτερα με το βασιλικό χαρέμι. Οι ένοικοι είτε παρέμεναν χήρες για το υπόλοιπο της ζωής τους, είτε γίνονταν σύζυγοι του διαδόχου του αποθανόντος βασιλιά. Όταν ένας μονάρχης δολοφονούνταν, ή καθαιρούνταν, ή διαδεχόταν από κάποιον του οποίου ο τίτλος ήταν αμφίβολος, η τελευταία εναλλακτική υιοθετούνταν σχεδόν πάντα (συγκρ. Β' Σαμουήλ 12:8· Β' Σαμουήλ 16:22). Η κοινή γνώμη συνέδεε τόσο στενά τον τίτλο του στέμματος και την κατοχή των συζύγων του αποθανόντος μονάρχη, ώστε το να είχε χορηγηθεί το αίτημα του Αδωνία θα ήταν η ισχυρότερη ενθάρρυνση των αξιώσεών του. Ο Σολομώντας, βλέποντας αυτό, υποθέτει ότι ο Αδωνίας τρέφει ένοχο σκοπό, ότι υπήρξε νέα συνωμοσία, ότι ο Αβιάθαρ και ο Ιωάβ - σύμβουλοι του Αδωνία στην προηγούμενη συνωμοσία Α' Βασιλειών 1:7 - είναι ενήμεροι γι' αυτήν, και ότι τα αυστηρότερα μέτρα είναι απαραίτητα για να συντριβεί η νέα προδοσία.Καταλήγει σημειώνοντας την προνοιακή εκπλήρωση ενός προηγούμενου λόγου.
Στίχος 27. Για να εκπληρώσει τον λόγο του ΚΥΡΙΟΥ - Δεν χρειάζεται να το κατανοήσουμε αυτό ως δήλωση ότι η εκπλήρωση της παλαιάς προφητείας ήταν το κίνητρο του Σολομώντα, ή ακόμη και ένα από τα κίνητρά του. Η αναφορά είναι στην υπερκείμενη πρόνοια του Θεού, η οποία έτσι έφερε την εκπλήρωση της προφητείας. (Συγκρ. Ματθαίος 1:22· Ματθαίος 2:15· Ματθαίος 27:35, κ.λπ.) Η καθαίρεση του Αβιάθαρ συνεπαγόταν την απόρριψη του οίκου του Ιθάμαρ Α' Χρονικών 24:3, στον οποίο ανήκε ο Ηλί, και την επανίδρυση της αρχιερωσύνης στη γραμμή του Ελεάζαρ.
Απαντήστε
Απόκριση
Πώς επηρεάζει την άποψή σας για την επίγεια εξουσία η αδυναμία ακόμη και των μεγαλύτερων ανθρώπινων ηγετών, όπως φαίνεται στις τελευταίες ημέρες του Δαβίδ; Με ποιους τρόπους η αφήγηση σας ενθαρρύνει να εμπιστευθείτε τις υποσχέσεις της διαθήκης του Θεού παρά την ανθρώπινη μηχανορραφία και αποτυχία; Πού μπορεί ο Κύριος να σας καλεί σε μεγαλύτερη πιστότητα στο να μεταδώσετε μια θεοσεβή κληρονομιά στην επόμενη γενιά;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε ὁ Θεός, σὲ αἰνοῦμεν διὰ τὴν κυρίαρχον πίστιν σου εἰς τὴν ἐκπλήρωσιν τοῦ λόγου σου πρὸς τὸν Δαβὶδ διὰ τῆς ἐγκαθιδρύσεως τοῦ Σολομῶντος ἐπὶ τοῦ θρόνου ἐν μέσῳ ἀνθρωπίνης φιλοδοξίας καὶ ἀσθενείας. Διὰ τοῦ Πνεύματός σου χάρισον ἡμῖν σοφίαν ἵνα περιπατῶμεν ταπεινῶς ἐνώπιόν σου, φυλάττοντες τὰς καρδίας ἡμῶν ἀπὸ τῆς ὑπερηφανείας τῆς σφετεριζομένης τοὺς σκοπούς σου καὶ ἀπὸ πάσης ἐπιμενούσης πικρίας. Διευθέτησον τὰς οἰκογενείας ἡμῶν ἐν τῷ φόβῳ σου, ἵνα ζῶμεν ἑκάστην ἡμέραν ἐν ὁλοψύχῳ ἐξαρτήσει ἐπὶ τὸν μείζονα Υἱὸν τοῦ Δαβίδ. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →