Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Πράξεις
Πράξεις 16 — με τον Ιωάννη Καλβίνο
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Σήμερα ταξιδεύουμε με τον Ιωάννη Καλβίνο μέσα από το κεφάλαιο 16 των Πράξεων, ακολουθώντας τα βήματα του αποστόλου Παύλου καθώς το ευαγγέλιο προχωρά σε νέες περιοχές. Η προσεκτική ερμηνεία του Καλβίνου αποκαλύπτει πώς το Πνεύμα κατευθύνει την αποστολή, πώς η ελευθερία υπηρετεί την αγάπη, και πώς μια πιστή καρδιά μπορεί να γίνει ο σπόρος μιας ολόκληρης εκκλησίας. Τα λόγια του μας προσκαλούν να παρακολουθήσουμε τα συνηθισμένα γεγονότα να γίνονται όργανα του θείου σκοπού. Καθώς ακούμε, βλέπουμε τον Παύλο να επιλέγει συντρόφους, να πλοηγείται σε πολιτιστικές εντάσεις, και να ανταποκρίνεται σε ουράνιες οράσεις με πρόθυμη υπακοή. Οι γνώσεις του Καλβίνου σταθεροποιούν τα δικά μας βήματα όταν το μονοπάτι φαίνεται αβέβαιο. Ας ανοίξει το σχόλιό του το κείμενο εκ νέου ώστε το ίδιο Πνεύμα που καθοδήγησε τον Παύλο να μας καθοδηγήσει.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ησύχασε την καρδιά σου και διάβασε το κεφάλαιο 16 των Πράξεων αργά. Παρατήρησε την επιλογή του Τιμοθέου από τον Παύλο, την απροσδόκητη περιτομή, τις κλειστές και ανοιχτές πόρτες του Πνεύματος, το όραμα του Μακεδόνα άνδρα, και τη σιωπηλή μεταστροφή της Λυδίας δίπλα στον ποταμό. Άφησε την αφήγηση να ξεδιπλωθεί χωρίς βιασύνη. Ζήτα από τον Κύριο να φυτέψει τις αλήθειες της βαθιά ώστε οι μεταγενέστερες σκέψεις του Καλβίνου να βρουν γόνιμο έδαφος στο πνεύμα σου.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Καλβίνος ξεκινά εξετάζοντας την επιλογή του Τιμοθέου και τη μαρτυρία που τον συνέστησε.
1. Ο Λουκάς τώρα αρχίζει να δηλώνει ποια ήταν τα γεγονότα του Παύλου αφού ο Βαρνάβας και αυτός χωρίστηκαν. Και πρώτα δείχνει ότι πήρε μαζί του στη Λύστρα τον Τιμόθεο για να είναι σύντροφός του. Αλλά, για να γνωρίζουμε ότι ο Παύλος δεν έκανε τίποτα βιαστικά ή χωρίς καλή σκέψη, ο Λουκάς λέει ξεκάθαρα ότι ο Τιμόθεος ήταν τέτοιος άνθρωπος που οι αδελφοί τον ενέκριναν, και ότι έδωσαν μαρτυρία για την ευσέβειά του· γιατί έτσι μιλάει λέξη προς λέξη. Και έτσι ο Παύλος ο ίδιος τηρεί την ίδια επιλογή, την οποία αλλού προστάζει να γίνεται στην επιλογή διακόνων, (1 Τιμόθεο 3:7.) Ούτε πρέπει να νομιστεί ότι εκείνες οι προφητείες ήρθαν τότε στο φως με τις οποίες ο Τιμόθεος παρουσιάστηκε και στολίστηκε από το Πνεύμα, όπως ο Παύλος μαρτυρεί αλλού, (1 Τιμόθεο 1:18.) Αλλά φαίνεται να υπάρχει κάποια διαφωνία στο ότι ο Λουκάς λέει ότι ο Τιμόθεος είχε καλή μαρτυρία μεταξύ των αδελφών· και ο Παύλος θέλει αυτός να έχει καλή μαρτυρία από αυτούς που είναι έξω, όποιος εκλέγεται επίσκοπος. Απαντώ ότι πρέπει κυρίως να κοιτάμε την κρίση των ευσεβών, καθώς είναι οι μόνοι κατάλληλοι μάρτυρες, και μόνοι αυτοί διακρίνουν σωστά και σοφά σύμφωνα με το Πνεύμα του Θεού· και ότι δεν πρέπει να αποδίδουμε περισσότερα στους ασεβείς παρά στους τυφλούς. Επομένως φαίνεται ότι η ευσέβεια και η αγιότητα της ζωής πρέπει να κρίνονται σύμφωνα με τη θέληση και τη συναίνεση των ευσεβών ανθρώπων· ότι αυτός να θεωρείται άξιος να είναι επίσκοπος τον οποίο αυτοί συνιστούν. Ωστόσο, ομολογώ ότι ακόμη και αυτό απαιτείται στη δεύτερη θέση, ότι και οι ίδιοι οι άπιστοι να αναγκάζονται να τον επαινούν· μήπως η Εκκλησία του Θεού έρθει σε κίνδυνο από τις συκοφαντίες και τις κακολογίες τους, αν επιτρέψει στον εαυτό της να κυβερνάται από άνδρες κακής φήμης.Για την περιτομή του Τιμοθέου, ο Καλβίνος γράφει:
3. Τον περιέτεμε, εξαιτίας των Ιουδαίων. Ο Λουκάς εκφράζει ξεκάθαρα ότι ο Τιμόθεος δεν περιτέμθηκε επειδή ήταν αναγκαίο να γίνει έτσι, ή επειδή η θρησκεία εκείνου του σημείου συνέχιζε ακόμη, αλλά για να αποφύγει ο Παύλος σκάνδαλο. Επομένως υπήρξε σεβασμός προς τους ανθρώπους, ενώ το ζήτημα ήταν ελεύθερο ενώπιον του Θεού. Γι' αυτό η περιτομή του Τιμοθέου δεν ήταν μυστήριο, όπως εκείνη που δόθηκε στον Αβραάμ και στους απογόνους του, (Γένεση 17:13)· αλλά μια αδιάφορη τελετουργία που υπηρετούσε μόνο για την καλλιέργεια της αγάπης, και όχι για καμία άσκηση ευσέβειας.Ο Καλβίνος στη συνέχεια αναστοχάζεται τον καρπό της διακονίας του Παύλου στην ενίσχυση των εκκλησιών.
5. Οι εκκλησίες ενισχύθηκαν. Από αυτό συμπεραίνουμε ότι αυτό που ο Λουκάς θέτει, ή μάλλον άγγιξε σχετικά με τα διατάγματα των αποστόλων, ήταν, όπως ήταν, παρεμβλημένο παρεμπιπτόντως, μη πολύ συναφές με το ζήτημα. [176] Διότι επαινεί έναν πολύ διαφορετικό καρπό της διδασκαλίας του Παύλου, όταν λέει ότι οι εκκλησίες ενισχύθηκαν στην πίστη. Επομένως ο Παύλος διευθέτησε τα εξωτερικά πράγματα έτσι, ώστε να ενδιαφέρεται κυρίως για τη βασιλεία του Θεού, η οποία συνίσταται στη διδασκαλία του ευαγγελίου, και υπερβαίνει κατά πολύ την εξωτερική τάξη. Επομένως εκείνα τα διατάγματα αναφέρθηκαν, καθόσον ήταν χρήσιμα για τη διατήρηση της συμφωνίας, ώστε να γνωρίζουμε ότι ο άγιος άνθρωπος είχε φροντίδα γι' αυτό. Αλλά η θρησκεία και η ευσέβεια έχουν την πρώτη θέση, της οποίας η μόνη θεμελίωση είναι η πίστη· η οποία πάλι στηρίζεται στον καθαρό Λόγο του Θεού, και δεν εξαρτάται από τους νόμους των ανθρώπων. Τώρα, με αυτό το παράδειγμα, ο Λουκάς μας ωθεί να προχωρούμε συνεχώς, μήπως, στην αρχή, η οκνηρία ή η αμέλεια της προόδου έρθει επάνω μας. Επίσης εκφράζεται ο τρόπος αύξησης της πίστης, δηλαδή όταν ο Κύριος μας διεγείρει με την επιμέλεια των υπηρετών του· όπως εκείνη την εποχή χρησιμοποίησε τον κόπο και την επιμέλεια του Παύλου και των συντρόφων του. Όταν προσθέτει αμέσως ότι αυξήθηκαν επίσης σε αριθμό, επαινεί έναν άλλο καρπό του κηρύγματος, και όμως συγχρόνως μας σημαίνει ότι όσο περισσότερο προοδεύουν στην πίστη αυτοί που πρώτοι καλούνται, τόσο περισσότερο φέρνουν στον Χριστό· σαν η πίστη να απλωνόταν σε άλλους με κλάδους. [177]
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Καλβίνος εξερευνά την καθοδήγηση του Αγίου Πνεύματος στην κατεύθυνση των ταξιδιών του Παύλου.
Ωστόσο, το ερώτημα είναι, Αν ο Παύλος δεν δίδαξε πουθενά όπου δεν οδηγήθηκε από το Πνεύμα, ποια βεβαιότητα θα έχουν σήμερα οι διάκονοι της Εκκλησίας για την κλήση τους, οι οποίοι δεν πιστοποιούνται από κανένα χρησμό όταν πρέπει να μιλήσουν ή να σιωπήσουν; Απαντώ, Βλέποντας ότι η επαρχία και η φροντίδα του Παύλου ήταν τόσο ευρεία, είχε ανάγκη από την ιδιαίτερη καθοδήγηση του Πνεύματος. Δεν έγινε απόστολος ενός συγκεκριμένου τόπου, ή λίγων πόλεων, αλλά είχε λάβει εντολή να κηρύξει το ευαγγέλιο σε όλη την Ασία και την Ευρώπη· το οποίο ήταν να πλεύσει σε μια πολύ ευρεία θάλασσα. Γι' αυτό δεν υπάρχει λόγος να απορούμε ότι σε εκείνη την συγκεχυμένη ευρύτητα ο Θεός του έκανε νεύμα, σαν να του έτεινε το χέρι, πόσο μακριά ήθελε να πάει, ή πού. Αλλά εδώ ανακύπτει ένα άλλο δυσκολότερο ερώτημα, γιατί ο Κύριος απαγόρευσε στον Παύλο να μιλήσει στην Ασία, και δεν τον άφησε να έρθει στη Βιθυνία; Διότι, αν απαντηθεί ότι αυτά τα έθνη ήταν ανάξια της διδασκαλίας της σωτηρίας, μπορούμε πάλι να ρωτήσουμε γιατί η Μακεδονία ήταν πιο άξια; Εκείνοι που επιθυμούν να είναι υπερβολικά σοφοί, αποδίδουν τις αιτίες αυτής της διαφοράς στους ανθρώπους, ότι ο Κύριος αξιώνει κάθε άνθρωπο με το ευαγγέλιό του, όπως τον βλέπει στραμμένο στην υπακοή της πίστης· αλλά ο ίδιος λέει πολύ διαφορετικά, ότι δηλαδή εμφανίστηκε φανερά σε εκείνους που δεν τον ζητούσαν, και ότι μίλησε σε εκείνους που δεν τον ρωτούσαν. Διότι από πού έρχεται η ικανότητα σε αυτούς να διδαχθούν, και μια διάθεση υπακοής, παρά από το Πνεύμα του; Επομένως, είναι βέβαιο ότι κάποιοι δεν προτιμώνται από άλλους λόγω της αξίας τους, βλέποντας ότι όλοι οι άνθρωποι είναι φυσικά όμοιοι στην οπισθοδρόμηση και την απροθυμία από την πίστη. Επομένως, δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο από το να αφήσουμε ελεύθερη εξουσία στον Θεό να αξιώσει και να στερήσει τη χάρη του από όποιον θέλει. Και σίγουρα όπως η αιώνια εκλογή του είναι ελεύθερη, έτσι είναι ελεύθερη και η κλήση του που πηγάζει από εκεί, και δεν θεμελιώνεται στους ανθρώπους, βλέποντας ότι δεν οφείλει σε κανέναν.Τέλος, ο Καλβίνος στοχάζεται τη διακονία του ευαγγελίου ως βοήθεια σε όσους έχουν ανάγκη.
Βοήθησέ μας. Αυτή η ομιλία παρουσιάζει τη διακονία που ανατέθηκε στον Παύλο. Διότι, βλέποντας ότι το ευαγγέλιο είναι η δύναμη του Θεού για σωτηρία, (Ρωμαίους 1:16,) εκείνοι που είναι διάκονοι του Θεού λέγεται ότι βοηθούν εκείνους που χάνονται· ώστε, αφού τους ελευθερώσουν από τον θάνατο, να τους φέρουν στην κληρονομιά της αιώνιας ζωής. Και αυτό δεν πρέπει να είναι μικρή ενθάρρυνση για τους ευσεβείς διδασκάλους να διεγείρουν τη θερμότητα της μελέτης και της επιθυμίας τους, όταν ακούν ότι καλούν πίσω τις ταλαίπωρες ψυχές από την καταστροφή, και ότι βοηθούν εκείνους που αλλιώς θα χάνονταν, ώστε να σωθούν. Πάλι, όλοι οι άνθρωποι στους οποίους φέρεται το ευαγγέλιο διδάσκονται να αγκαλιάζουν με ευλάβεια τους διακόνους του ως ελευθερωτές, εκτός αν θελήσουν κακοπροαίρετα να απορρίψουν τη χάρη του Θεού· και όμως αυτός ο έπαινος και ο τίτλος δεν μεταφέρεται τόσο στους ανθρώπους, ώστε ο Θεός να στερείται ακόμη και το καλύτερο μέρος του επαίνου του· διότι, αν και με τους διακόνους του δίνει σωτηρία, όμως είναι ο μόνος συγγραφέας αυτής, σαν να άπλωνε τα χέρια του για βοήθεια.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού μπορεί το Πνεύμα να κλείνει απαλά μια πόρτα στη ζωή σου αυτή τη στιγμή, και πώς ανταποκρίνεσαι; Σε ποια μικρή πράξη αγάπης ή ελευθερίας θα μπορούσες να υπηρετήσεις τη συνείδηση ενός άλλου αυτή την εβδομάδα; Πώς η ιστορία της Λυδίας σε ενθαρρύνει να εμπιστευτείς τον Θεό να ανοίξει καρδιές μέσω συνηθισμένης μαρτυρίας;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε Πάτερ, ὁ διὰ τοῦ Πνεύματός σου κατευθύνων τὰς ὁδοὺς τῶν δούλων σου καὶ ἀνοίγων καρδίας εἰς τὸ δέχεσθαι τὸν λόγον τῆς ζωῆς, χάρισον ἡμῖν χάριν ἵνα ἀκολουθῶμεν τὴν ὁδηγίαν σου μετὰ προθύμου ὑπακοῆς καὶ κηρύττωμεν τὸν Χριστὸν μετὰ θάρρους. Στήριξον τὸν λαόν σου τῆς διαθήκης ἐν ἐλευθερίᾳ τῇ οἰκοδομούσῃ τοὺς ἀσθενεῖς, καὶ ἐνίσχυσον τὰς ἐκκλησίας σου διὰ τῆς δυνάμεως τοῦ ἀναστάντος Υἱοῦ. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →