Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Χρονικών
Α' Χρον 27-29 — με τον Ματθαίο Χένρι
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Η προσεκτική ερμηνεία του Ματθαίου Χένρι για το Α' Χρονικών 27–29 μας εισάγει στις τελευταίες πράξεις του Δαβίδ για την οργάνωση της βασιλείας και την προετοιμασία για τον ναό. Οι σκέψεις του αναδεικνύουν τόσο τις πρακτικές ρυθμίσεις της ηγεσίας όσο και τις πνευματικές προτεραιότητες που πρέπει να τις στηρίζουν. Καθώς ακολουθούμε την ερμηνεία του Χένρι στίχο προς στίχο, βλέπουμε πώς το παράδειγμα του Δαβίδ συνεχίζει να διδάσκει τον λαό του Θεού σήμερα. Το σχόλιο μας καλεί να σκεφτούμε πώς η πιστή υπηρεσία σε κάθε τομέα πηγάζει από καρδιά αφοσιωμένη στον Κύριο. Ας ακούσουμε προσεκτικά καθώς ο Χένρι μας καθοδηγεί σε αυτά τα τελευταία κεφάλαια της βασιλείας του Δαβίδ.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Στραφείτε τώρα στο Α' Χρονικών 27 έως 29 και διαβάστε την πλήρη αφήγηση της στρατιωτικής και πολιτικής οργάνωσης του Δαβίδ, της δημόσιας εντολής του προς τον Σολομώντα και τη σύναξη, και των τελικών προμηθειών για τον ναό. Αφήστε το κείμενο να μιλήσει για οργανωμένη ηγεσία, ολόψυχη αφοσίωση και γενναιόδωρη προετοιμασία για λατρεία. Προσέξτε πώς τα λόγια και οι πράξεις του Δαβίδ δείχνουν πέρα από τον εαυτό του στον μεγαλύτερο Βασιλιά που οικοδομεί αιώνιο οίκο.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χένρι ανοίγει εξετάζοντας τους κανονισμούς της πολιτοφυλακής που καταγράφονται στο κεφάλαιο 27.
Έχουμε εδώ μια περιγραφή της ρύθμισης της πολιτοφυλακής του βασιλείου. Ο Δαβίδ ήταν ο ίδιος άνθρωπος του πολέμου και είχε κάνει μεγάλα πράγματα με το ξίφος· είχε φέρει στο πεδίο μεγάλους στρατούς. Τώρα εδώ μας λέγεται πώς τους οργάνωσε όταν ο Θεός του είχε δώσει ανάπαυση από όλους τους εχθρούς του. Δεν τους κράτησε όλους μαζί, γιατί αυτό θα ήταν δυσκολία για αυτούς και τη χώρα· όμως δεν τους διέλυσε και δεν τους διασκόρπισε όλους, γιατί τότε θα άφηνε το βασίλειό του γυμνό και ο λαός του θα είχε ξεχάσει τις πολεμικές τέχνες στις οποίες είχαν διδαχθεί. Επομένως επινόησε να διατηρεί μια σταθερή δύναμη και όμως όχι έναν μόνιμο στρατό. Το πρότυπο είναι πολύ συνετό. 1. Διατηρούσε συνεχώς είκοσι τέσσερις χιλιάδες ενόπλους, υποθέτω σε σώμα και πειθαρχημένους, σε ένα ή άλλο μέρος του βασιλείου, οι ελεύθεροι ιδιοκτήτες φέροντας τα δικά τους όπλα και επιβαρυνόμενοι με τα δικά τους έξοδα ενώ ήταν εν ενεργεία. Αυτή ήταν επαρκής δύναμη για την εξασφάλιση της δημόσιας ειρήνης και ασφάλειας. Εκείνοι που είναι πράγματι Ισραηλίτες πρέπει να μάθουν πόλεμο· γιατί έχουμε εχθρούς να αντιμετωπίσουμε, από τους οποίους μας ενδιαφέρει να στεκόμαστε συνεχώς σε επιφυλακή. 2. Τους άλλαζε κάθε μήνα· έτσι ώστε ο συνολικός αριθμός της πολιτοφυλακής ανερχόταν σε διακόσιες ογδόντα οκτώ χιλιάδες, ίσως περίπου το ένα πέμπτο των ικανών ανδρών του βασιλείου. Με το να κατανέμονται έτσι σε δώδεκα τάξεις, όλοι διδάσκονταν και συνηθίζονταν στις στρατιωτικές ασκήσεις· και όμως κανείς δεν αναγκαζόταν να υπηρετεί και να δαπανά πάνω από έναν μήνα τον χρόνο (που μπορούσαν πολύ καλά να αντέξουν), εκτός από έκτακτες περιπτώσεις, και τότε μπορούσαν όλοι να συγκεντρωθούν γρήγορα. Είναι η σοφία των κυβερνώντων, και πολύ ο έπαινός τους, ενώ φροντίζουν για τη δημόσια ασφάλεια, να επινοούν πώς να την καθιστούν αποτελεσματική και όμως εύκολη και όσο το δυνατόν λιγότερο επαχθή για τον λαό. 3. Κάθε τάξη είχε έναν αρχηγό πάνω της. Εκτός από τους υφιστάμενους αξιωματικούς που ήταν άρχοντες χιλιάδων και εκατοντάδων και πενηντάδων, υπήρχε ένας γενικός αξιωματικός για κάθε τάξη ή λεγεώνα. Όλοι αυτοί οι δώδεκα μεγάλοι διοικητές αναφέρονται μεταξύ των αξίων και των πρωταθλητών του Δαβίδ, Β' Σαμ. κγ' και Α' Χρον. ια'. Είχαν πρώτα διακριθεί με τις μεγάλες πράξεις τους και έπειτα προήχθησαν σε αυτές τις μεγάλες προτιμήσεις. Είναι καλό με ένα βασίλειο όταν η τιμή συνοδεύει έτσι την αξία. Ο Βεναΐας εδώ ονομάζεται αρχιερέας, εδ. 5. Αλλά, αφού το κοέν σημαίνει και ιερέα και άρχοντα, θα μπορούσε καλύτερα να μεταφραστεί εδώ αρχικός άρχων, ή (όπως στο περιθώριο) κύριος αξιωματικός. Ο Δωδαΐ είχε τον Μικλώθ (εδ. 4) είτε ως αναπληρωτή του όταν απουσίαζε ή ήταν ασθενής, είτε ως διάδοχό του όταν πέθανε. Ο Βεναΐας είχε τον γιο του κάτω από αυτόν, εδ. 6. Ο Ασαήλ είχε τον γιο του μετά από αυτόν (εδ. 7), και από αυτό φαίνεται ότι αυτό το σχέδιο της πολιτοφυλακής καταστρώθηκε στην αρχή της βασιλείας του Δαβίδ· γιατί ο Ασαήλ σκοτώθηκε από τον Αβενήρ ενώ ο Δαβίδ βασίλευε στη Χεβρών. Όταν οι πόλεμοί του τελείωσαν, ανέστησε αυτή τη μέθοδο και άφησε τις στρατιωτικές υποθέσεις σε αυτή τη στάση, για την ειρηνική βασιλεία του γιου του Σολομώντος. Όταν θεωρούμε τους εαυτούς μας πιο ασφαλείς, όμως, ενώ είμαστε εδώ στο σώμα, πρέπει να διατηρούμε ετοιμότητα για πνευματικές συγκρούσεις. Ας μην καυχάται εκείνος που ζωσεί την πανοπλία όπως αυτός που την βγάζει.Ο Χένρι εξετάζει στη συνέχεια τους αξιωματούχους που διορίστηκαν επί της περιουσίας και του οίκου του βασιλέως.
Γ'. Των αξιωματούχων της αυλής. 1. Οι άρχοντες της περιουσίας του βασιλέως (όπως ονομάζονται, εδ. 31), τέτοιοι που είχαν την επίβλεψη και τη φροντίδα της καλλιέργειας του βασιλέως, των αμπελώνων του, των ελαιώνων του, των κοπαδιών του, των καμηλών του, των όνων του, των ποιμνίων του. Εδώ δεν υπάρχουν αξιωματούχοι για το κράτος, κανείς για την ψυχαγωγία, κανένας αρχιθαλαμηπόλος, κανένας αρχιτελετάρχης, κανένας αρχιπποκόμος, κανένας αρχικυνηγός, αλλά όλοι για υπηρεσία, σύμφωνα με την απλότητα και την ολιγότητα εκείνων των καιρών. Ο Δαβίδ ήταν μεγάλος στρατιώτης, μεγάλος λόγιος και μεγάλος άρχων, και όμως μεγάλος οικονομολόγος της περιουσίας του, κρατούσε μεγάλη έκταση γης στο χέρι του και την εφοδίαζε, όχι για ευχαρίστηση, αλλά για κέρδος· γιατί ο ίδιος ο βασιλέας υπηρετείται από τον αγρό, Εκκλ. ε' 9. Εκείνοι οι άρχοντες που θα ήθελαν τους υπηκόους τους εργατικούς πρέπει οι ίδιοι να είναι παραδείγματα εργατικότητας και αφοσίωσης στην εργασία. Βρίσκουμε, όμως, ότι αργότερα οι φτωχοί της γης θεωρήθηκαν αρκετά καλοί για να είναι αμπελουργοί και γεωργοί, Δ' Βασ. κε' 12. Τώρα ο Δαβίδ έθεσε τους μεγάλους άνδρες του να προεδρεύουν σε αυτές τις απασχολήσεις. 2. Οι ακόλουθοι του προσώπου του βασιλέως. Ήταν τέτοιοι που διακρίνονταν για σοφία, προοριζόμενοι για συνομιλία. Ο θείος του, που ήταν σοφός άνθρωπος και γραμματέας, όχι μόνο καλά γνώστης της πολιτικής, αλλά και καλά αναγνωσμένος στις Γραφές, ήταν σύμβουλός του, εδ. 32. Άλλος, που χωρίς αμφιβολία διέπρεπε στη μάθηση και τη φρόνηση, ήταν παιδαγωγός των τέκνων του. Ο Αχιτόφελ, πολύ πανούργος άνθρωπος, ήταν σύμβουλός του· αλλά ο Χουσαΐ, έντιμος άνθρωπος, ήταν σύντροφος και έμπιστός του. Δεν φαίνεται ότι είχε πολλούς συμβούλους· αλλά εκείνοι που είχε ήταν άνδρες μεγάλων ικανοτήτων. Πολλή από τη σοφία των αρχόντων φαίνεται στην επιλογή της διακονίας τους. Αλλά ο Δαβίδ, αν και είχε όλους αυτούς τους πιστούς και αγαπητούς εξαδέλφους και συμβούλους γύρω του, προτιμούσε τη Βίβλο του πάνω από όλους. Ψαλμ. ριθ' 24, Τα μαρτύριά σου είναι η ευφροσύνη μου και οι σύμβουλοί μου.Ο Χένρι στη συνέχεια αναπτύσσει την εντολή που δόθηκε στον Σολομώντα σχετικά με την ολόψυχη υπηρεσία.
Ε'. Άνοιξε σε αυτούς τους ευγενικούς σκοπούς του Θεού σχετικά με τον Σολομώντα (εδ. 6, 7)· Εγώ τον εξέλεξα να είναι υιός μου. Έτσι διακηρύττει το διάταγμα, ότι ο Κύριος είχε πει στον Σολομώντα, ως τύπο του Χριστού, Συ είσαι ο υιός μου (Ψαλμ. β' 7), ο υιός της αγάπης μου· γιατί ονομάστηκε Ιεδιδίας, επειδή ο Κύριος τον αγάπησε, και ο Χριστός είναι ο αγαπητός Υιός αυτού. Για αυτόν ο Θεός είπε, ως σχήμα εκείνου που επρόκειτο να έλθει, 1. Αυτός θα οικοδομήσει τον οίκο μου. Ο Χριστός είναι και ο ιδρυτής και το θεμέλιο του ναού του ευαγγελίου. 2. Εγώ θα στερεώσω τη βασιλεία αυτού εις τον αιώνα. Αυτό πρέπει να έχει την εκπλήρωσή του στη βασιλεία του Μεσσία, η οποία θα συνεχιστεί στα χέρια αυτού δια μέσου όλων των αιώνων του χρόνου (Ησ. θ' 7· Λουκ. α' 33) και έπειτα θα παραδοθεί στον Θεό, ακόμη και στον Πατέρα, όμως ίσως για να παραδοθεί πίσω στον Λυτρωτή εις τον αιώνα. Όσον αφορά τον Σολομώντα, αυτή η υπόσχεση της στερέωσης της βασιλείας του γίνεται εδώ υπό όρο· Εάν είναι σταθερός στο να τηρεί τις εντολές μου, όπως αυτή την ημέρα. Ο Σολομώντας ήταν τώρα πολύ πρόσφορος και αγαθός· «Εάν συνεχίσει έτσι, η βασιλεία του θα συνεχιστεί, αλλιώς όχι.» Σημείωσε, Εάν είμαστε σταθεροί στο καθήκον μας, τότε, και όχι αλλιώς, μπορούμε να προσδοκούμε τη συνέχιση της εύνοιας του Θεού. Ας προσέξουν εκείνοι που διδάχθηκαν καλά και αρχίζουν καλά αυτό—εάν είναι σταθεροί, είναι ευτυχείς· η επιμονή φορεί τον στέφανο, αν και δεν τον κερδίζει.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Χένρι εισάγει τη σοβαρή σύναξη και τον θεϊκό διορισμό που πλαισιώνουν το κεφάλαιο 28.
Η αφήγηση που έχουμε για την έξοδο του Δαβίδ, στην αρχή του πρώτου βιβλίου των Βασιλειών, δεν κάνει τον ήλιο του σχεδόν τόσο φωτεινό όσο αυτό που δίνεται σε αυτό και στο επόμενο κεφάλαιο, όπου έχουμε τον επίσημο αποχαιρετισμό του τόσο στον γιο του όσο και στους υπηκόους του, και πρέπει να ομολογήσουμε ότι τελείωσε καλά. Σε αυτό το κεφάλαιο έχουμε, Ι. Μια γενική σύγκληση των πολιτειών που συγκαλείται να συναντηθεί, εδ. 1. ΙΙ. Μια επίσημη διακήρυξη της θεϊκής διαδοχής τόσο του στέμματος όσο και της τιμής της οικοδόμησης του ναού στον Σολομώντα, εδ. 2-7. ΙΙΙ. Μια προτροπή τόσο προς τον λαό όσο και προς τον Σολομώντα να κάνουν τη θρησκεία υπόθεσή τους, εδ. 8-10. IV. Το υπόδειγμα και τα υλικά που παραδόθηκαν στον Σολομώντα για την οικοδόμηση του ναού, εδ. 11-19. V. Ενθάρρυνση που του δόθηκε να το αναλάβει και να προχωρήσει σε αυτό, εδ. 20, 21.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στις παρούσες ευθύνες σας σας καλεί ο Κύριος να διατηρήσετε οργανωμένη πιστότητα αντί να βασίζεστε στην προσωπική δύναμη; Πώς η έμφαση του Δαβίδ στην αναζήτηση του Θεού με τέλεια και πρόθυμη καρδιά αμφισβητεί τον τρόπο που προσεγγίζετε την καθημερινή υπηρεσία; Σε ποια συγκεκριμένη περιοχή θα μπορούσατε, όπως ο Δαβίδ, να προετοιμάσετε πόρους ή ενθάρρυνση για άλλους ώστε να προωθήσουν το έργο του οίκου του Θεού;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Θεὲ τῆς χάριτος, ἐρεύνησον τὰς καρδίας ἡμῶν, ὡς ἐποίησας ἐν ταῖς ἡμέραις τοῦ Δαυΐδ, καὶ διάταξον τὰς ζωὰς καὶ τὰς εὐθύνας ἡμῶν κατὰ τὸν λόγον σου, ἵνα σὲ λατρεύωμεν μετὰ προθύμου καὶ εὐθέος νοός. Δώρησαι ἡμῖν χάριν νὰ ἐργαζώμεθα πιστῶς ὑπὲρ τοῦ οἴκου σου ἄνευ ὑπερηφανείας, ἐμπιστευόμενοι εἰς τὴν ἀμετάβλητον παρουσίαν σου καὶ τὸ τετελεσμένον ἔργον τοῦ Χριστοῦ. Ἐνίσχυσον ἡμᾶς διὰ τοῦ Πνεύματός σου νὰ ὁλοκληρώσωμεν πᾶσαν ἐργασίαν τὴν ὁποίαν ἔδωκας πρὸς δόξαν σου μόνον. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →