Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Χρονικών
Α' Χρονικών 15-17 — με τον Whedon
Άνοιγμα
Στο πνεύμα της Μεθοδιστικής Επισκοπικής παράδοσης ανοίγουμε το μάθημα αυτής της ημέρας με το Σχολιασμό του Daniel D. Whedon στην Παλαιά και Καινή Διαθήκη. Η προσεκτική έκθεση του Whedon στα Α' Χρονικών 15–17 μας προσκαλεί να παρακολουθήσουμε την ευλαβική μεταφορά της κιβωτού, την τακτοποιημένη διακονία των Λευιτών και των μουσικών, και τις υποσχέσεις της διαθήκης που δόθηκαν στον Δαβίδ. Με μια Αρμινιανή-Ουεσλεϋανή εμπιστοσύνη στην απλή έννοια και την αγιαστική δύναμη της Γραφής, προετοιμάζουμε τις καρδιές μας να δεχτούμε τόσο το ιστορικό αρχείο όσο και την κλήση του σε άγια λατρεία.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας διαβάσουμε τώρα μαζί τα κεφάλαια 15 έως 17 του Α' Χρονικών. Δώστε προσοχή στις προσεκτικές προετοιμασίες για το ταξίδι της κιβωτού, τον διορισμό ψαλτών και αχθοφόρων, τον ψαλμό ευχαριστίας που τέθηκε στα χείλη των Λευιτών, και τον λόγο της διαθήκης του Κυρίου προς τον Δαβίδ σχετικά με έναν αιώνιο οίκο. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας στο Πνεύμα να ζωογονήσει τόσο τη μνήμη όσο και την ελπίδα.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Whedon στη συνέχεια υπογραμμίζει το αποκλειστικό καθήκον των Λευιτών.
Εδάφιο 2. 2. Κανείς δεν έπρεπε να μεταφέρει την κιβωτό του Θεού παρά μόνο οι Λευίτες. Βλέπε Αριθμοί 1:50. Η παραμέληση ή η λήθη αυτού του γεγονότος ήταν η αιτία της ατυχίας που συνόδευσε την προηγούμενη προσπάθεια να φέρουν την κιβωτό στην Ιερουσαλήμ, και ο Θεός είχε τιμωρήσει αυστηρά το λάθος. Συγκρίνετε Α' Χρονικών 15:13 και κεφάλαιο 13.Στη συνέχεια καταγράφει την εντολή του Δαβίδ σχετικά με τον ιερό ύμνο.
Εδάφιο 16. 16. Ο Δαβίδ μίλησε στους αρχηγούς των Λευιτών να διορίσουν τους αδελφούς τους να είναι οι ψάλτες με μουσικά όργανα. Ήδη πολλοί από τους Λευίτες ήταν επιδέξιοι στη φωνητική και οργανική μουσική, αλλιώς δεν θα μπορούσαν, με τόσο σύντομη προειδοποίηση, να εισέλθουν αμέσως στην υπηρεσία του ύμνου στην οποία τους κάλεσε ο Δαβίδ. Αλλά η ιερή μουσική είχε καλλιεργηθεί επί μακρόν στον Ισραήλ, και οι σχολές των προφητών την είχαν πιθανώς φέρει σε σημαντικό βαθμό τελειότητας. Είναι πιθανό ότι κάποιο είδος μουσικής υπηρεσίας είχε ήδη γίνει μέρος της λατρείας της σκηνής του μαρτυρίου, αλλά φαίνεται ότι ήταν η εξυψωμένη ιδιοφυΐα του Δαβίδ που την έκανε για πρώτη φορά ένα σταθερό και μόνιμο μέρος της Λευιτικής υπηρεσίας· και το νέο καθεστώς εγκαινιάστηκε κατάλληλα με τη μεταφορά της κιβωτού στη νέα της σκηνή στην Ιερουσαλήμ. Για τα μουσικά όργανα που αναφέρονται εδώ βλέπε σημειώσεις στο Α' Σαμουήλ 10:5· Β' Σαμουήλ 6:5.Ο Whedon διευκρινίζει περαιτέρω την επίβλεψη του ιερού φορτίου.
Εδάφιο 22. 22. Ο Χενανίας, αρχηγός των Λευιτών, ήταν για τον ύμνο. Ο Χενανίας δεν ήταν αρχηγός των Λευιτών ψαλτών, γιατί μόλις μας ειπώθηκε ότι ο Αιμάν, ο Ασάφ και ο Αιθάν ήταν οι ηγέτες σε αυτό το τμήμα. Ως εκ τούτου, θεωρούμε την απόδοση 'για τον ύμνο' ως λάθος. Το Εβραϊκό είναι במשׂא, 'στο φορτίο'· δηλαδή, το φορτίο της μεταφοράς της κιβωτού. Στους Αριθμούς 4:15, το καθήκον της μεταφοράς του αγιαστηρίου και των ιερών του σκευών ονομάζεται ρητά 'το φορτίο (משׂא) των υιών του Κοάθ'. 'Δίδαξε για τον ύμνο'. Μάλλον, 'έδωσε οδηγίες για το φορτίο'· δηλαδή, έδωσε τις κατάλληλες εντολές και οδηγίες για τη μεταφορά της κιβωτού. Ολόκληρο το εδάφιο θα πρέπει να αποδοθεί αναλόγως: Ο Χενανίας, ένας άρχοντας των Λευιτών, ήταν υπεύθυνος για το φορτίο· έδωσε οδηγίες σχετικά με το φορτίο, γιατί ήταν επιδέξιος. Ο Δαβίδ πρόσεξε αυτή τη φορά να μην υπάρξει απροσεξία και άγνοια στο θέμα της μεταφοράς της κιβωτού, αναθέτοντας το θέμα σε έναν άρχοντα των Λευιτών που διέθετε την απαιτούμενη γνώση και δεξιότητα για να επιβλέψει το υπεύθυνο φορτίο.
Σκεφτείτε
Ο Whedon καταλήγει καθορίζοντας την αρχική ρύθμιση του ψαλμού.
Εδάφιο 7. 7. Εκείνη την ημέρα ο Δαβίδ παρέδωσε πρώτος αυτόν τον ψαλμό. Αυτή η δήλωση φαίνεται να διευθετεί σαφώς το ζήτημα της προέλευσης του ψαλμού που ακολουθεί. Αρκετοί κριτικοί, παρά τη δήλωση αυτή του χρονικογράφου, υποστηρίζουν ότι ο ψαλμός συντάχθηκε από αποσπάσματα ψαλμών που υπήρχαν ήδη και ήταν γνωστοί στους Ισραηλίτες. Τα Α' Χρονικών 16:8-22 βρίσκονται ξανά στους Ψαλμούς 105:1-15· τα Α' Χρονικών 16:23-33 είναι σχεδόν τα ίδια με τον Ψαλμό 116· και τα Α' Χρονικών 16:34-36 συμφωνούν με τους Ψαλμούς 106:1· Ψαλμούς 106:47-48. Αρκετές εκφράσεις σε αυτό το βιβλίο είναι πιο αρχαϊκές από τις αντίστοιχες στους αναφερόμενους ψαλμούς· και ενώ κάποιες διαφορές μπορεί να υποδηλώνουν μεγαλύτερη αρχαιότητα για τους ψαλμούς, αντισταθμίζονται περισσότερο από την παραπάνω θετική δήλωση του χρονικογράφου. Επομένως, με τον Keil, θεωρούμε αυτόν τον ψαλμό, όπως βρίσκεται σε αυτό το βιβλίο, ως το πρωτότυπο ποίημα, από το οποίο προήλθαν στη συνέχεια τα μέρη των διαφόρων ψαλμών που αναφέρθηκαν παραπάνω. Η κοινή μας αγγλική έκδοση είναι τόσο πιστή στο εβραϊκό κείμενο ώστε να μην απαιτείται αναθεώρηση σε αυτές τις σημειώσεις, και σχολιασμός κειμένου θα βρεθεί στα αντίστοιχα χωρία στις σημειώσεις για τους ψαλμούς.
Απαντήστε
1. Πώς η τακτοποιημένη διακονία των Λευιτών και των μουσικών σας παρακινεί σε μεγαλύτερη ευλάβεια στη λατρεία;
2. Με ποιους τρόπους η φροντίδα του Δαβίδ για την κιβωτό αμφισβητεί την δική μας επιπόλαιη προσέγγιση στα ιερά πράγματα;
3. Πού αισθάνεστε ότι το Πνεύμα σας καλεί να φέρετε ευχαριστία και ανάμνηση ενώπιον του Κυρίου σήμερα;
Προσευχηθείτε
Ευλογημένε Θεέ, που οδήγησες την κιβωτό στη Σιών και έβαλες ένα νέο τραγούδι στα στόματα των υπηρετών σου, δώσε μας την ίδια άγια τάξη και χαρούμενη υπακοή. Είθε το Λευιτικό πρότυπο δοξολογίας και μεσιτείας να διαμορφώσει τις εκκλησίες μας, ώστε κάθε βάρος να φέρεται με επιδεξιότητα και κάθε καρδιά να υψώνεται σε ανάμνηση των ελεών σου. Μέσω του Χριστού του Κυρίου μας, που τηρεί τη διαθήκη για πάντα, προσφέρουμε αυτή την προσευχή στην κοινωνία του Πνεύματός σου. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →