Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Θεσσαλονικείς
Α' Θεσσαλονικείς 1 — με τον Μακλάρεν
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Σήμερα ανοίγουμε τις κλασικές Εκθέσεις της Αγίας Γραφής του Αλεξάντερ Μακλάρεν στο Α' Θεσσαλονικείς κεφάλαιο 1. Γραμμένη νωρίς στη διακονία του Παύλου, αυτή η επιστολή ξεχειλίζει από έπαινο για νέους πιστούς των οποίων η ταχεία ανάπτυξη στην πίστη, την αγάπη και την ελπίδα εξέπληξε τον αρχαίο κόσμο. Ο Μακλάρεν ιχνηλατεί πώς αυτές οι τρεις χάρες ξεδιπλώνονται σε αλληλουχία και φέρουν ορατό καρπό στην καθημερινή συμπεριφορά. Η έκθεσή του μας καλεί να εξετάσουμε αν οι δικές μας ζωές αντηχούν το ευαγγέλιο με την ίδια σαφήνεια και συνέπεια. Καθώς ακούμε, ας ζωογονήσει το Πνεύμα την εμπιστοσύνη μας, να βαθύνει την αγάπη μας και να σταθεροποιήσει την ελπίδα μας μέχρι την επιστροφή του Χριστού.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Κάντε τώρα παύση και διαβάστε ολόκληρο το Α' Θεσσαλονικείς κεφάλαιο 1. Ακούστε την ευγνωμοσύνη του αποστόλου, την τριάδα της πίστης, της αγάπης και της ελπίδας, και την έκπληκτη αναφορά ότι το ευαγγέλιο αντήχησε από αυτή τη νεαρή εκκλησία σε όλο τον ρωμαϊκό κόσμο. Αφήστε τα λόγια να καθίσουν πριν στραφούμε στην έκθεση του Μακλάρεν.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μακλάρεν ανοίγει προσδιορίζοντας το ζεύγος τριάδων που υπάρχει στο χωρίο.
Επιθυμώ τώρα να εξετάσω εκείνο το ζεύγος τριάδων—τους τρεις θεμέλιους λίθους, και τις τρεις όψεις του ωραίου οικοδομήματος που υψώνεται επάνω τους.Στη συνέχεια εξηγεί τη διαδοχική τάξη στην οποία αναπτύσσονται η πίστη, η αγάπη και η ελπίδα.
Αυτή είναι μια φυσική μεταφορά για να χρησιμοποιηθεί, αλλά δεν είναι εντελώς σωστή, διότι αυτές οι τρεις—πίστη, αγάπη, ελπίδα—δεν πρέπει να νοηθούν ως κείμενες η μία δίπλα στην άλλη. Αντί για τρία θεμέλια έχουμε τρεις σειρές του οικοδομήματος εδώ· η κατώτατη, η πίστη· η επόμενη, η αγάπη· και η ανώτατη, η ελπίδα. Η τάξη στην Α' Κορινθίους είναι διαφορετική, 'πίστη, ελπίδα, αγάπη', και η αλλαγή στην αλληλουχία υποδεικνύεται από τη διαφορά του σκοπού. Ο Απόστολος σκόπευε στην Α' Κορινθίους να διαμείνει κάπως εκτενώς στη συνέχεια στην 'αγάπη'. Έτσι την τοποθετεί τελευταία για να κάνει τον σύνδεσμο με όσα πρόκειται να πει. Αλλά εδώ ασχολείται με την τάξη της παραγωγής, την φυσική τάξη στην οποία αυτές οι τρεις εξελίσσονται. Και η σκέψη του είναι ότι μοιάζουν με τους βλαστούς που διαδοχικές άνοιξες φέρνουν στον κλάδο ενός δέντρου, όπου κάθε έτος έχει τη δική του αύξηση, και η κορυφή του προηγούμενου έτους γίνεται η βάση του επόμενου. Έτσι έχουμε, πρώτα, πίστη· έπειτα, βλαστάνουσα από αυτήν, αγάπη· και έπειτα, στηριζόμενη και από τις δύο, ελπίδα. Ας δούμε τώρα αυτή την τάξη.Στη συνέχεια, ο Μακλάρεν καθιερώνει την πίστη ως τη θεμελιώδη χάρη από την οποία πηγάζουν οι άλλες.
Είναι ένα πολύ συνηθισμένο κοινότοπο, το οποίο ίσως νομίζετε ότι δεν χρειάζεται να αναπτύξω εδώ, ότι στη χριστιανική θεωρία, τόσο της σωτηρίας όσο και της ηθικής, η βάση των πάντων είναι η εμπιστοσύνη. Και αυτό δεν είναι αυθαίρετη θεολογική διευθέτηση, αλλά είναι το μόνο μέσο με το οποίο η ζωή που αποτελεί τη βάση τόσο της σωτηρίας όσο και της δικαιοσύνης μπορεί να εμφυτευθεί στους ανθρώπους. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος με τον οποίο ο Ιησούς Χριστός μπορεί να έλθει στις καρδιές μας παρά με αυτό που η Καινή Διαθήκη ονομάζει 'εμπιστοσύνη', το οποίο έχουμε μετατρέψει στην σκληρή, θεολογική έννοια που πολύ συχνά γλιστράει πάνω από τα μυαλά των ανθρώπων χωρίς να αφήνει κανένα ίχνος—'πίστη'. Η δυσπιστία ενώεται με την εμπιστοσύνη. Δεν υπάρχει εμπιστοσύνη χωρίς, συμπληρωματικά σε αυτήν, αυτοδυσπιστία.Περαιτέρω δείχνει πώς η αγάπη αναπτύσσεται από την πίστη και πώς και οι δύο μαζί τρέφουν την ελπίδα.
Έπειτα πάλι, από την πίστη ανατέλλει η αγάπη. Κανείς δεν μπορεί να αγαπήσει τον Θεό εκτός αν πιστεύει ότι ο Θεός τον αγαπά. Εγώ, από την πλευρά μου, είμαι αρκετά παλαιότροπος και στενόμυαλος ώστε να μην πιστεύω ότι υπάρχει κάποια βαθιά, ψυχοκαθαρτική ή ψυχοικανοποιητική αγάπη προς τον Θεό που δεν είναι η απάντηση στην αγάπη που πέθανε στον Σταυρό. Αλλά πρέπει να το πιστέψετε αυτό, και περισσότερο από το να το πιστέψετε· πρέπει να έχετε εμπιστευθεί και να έχετε ρίξει τον εαυτό σας επάνω του, στην απόλυτη εγκατάλειψη της αυτοδυσπιστίας και της εμπιστοσύνης στον Χριστό, προτού αναβλύσει στην καρδιά σας η απαντητική αγάπη προς τον Θεό. Πρώτα πίστη, έπειτα αγάπη. Η αγάπη μου είναι η αντήχηση της αρχέγονης φωνής, ο αντίλαλος του Θεού. Η γωνία υπό την οποία πέφτει το φως στον καθρέφτη είναι η ίδια με την γωνία υπό την οποία αντανακλάται από αυτόν. Και μολονότι η αγάπη μου στο υψηλότερο σημείο της είναι χαμηλή, στην ισχυρότερή της είναι αδύναμη· όμως, όπως ο αντίλαλος που είναι αμυδρός και μακρινός, αν και αδύναμος, είναι συντονισμένος στο ίδιο κλειδί, και είναι η παράταση της ίδιας νότας με τον μητρικό ήχο. Έτσι η αγάπη μου απαντά στην αγάπη του Θεού, και δεν θα την απαντήσει ποτέ εκτός αν η πίστη με έχει φέρει μέσα στο ακροατήριο, τον κύκλο όπου η φωνή που διακηρύσσει 'Σε αγαπώ, παιδί μου', μπορεί να ακουστεί.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Μακλάρεν ολοκληρώνει ιχνηλατώντας τα πρακτικά αποτελέσματα που πηγάζουν από αυτές τις τρεις χάρες.
Η 'ελπίδα' μας βοηθά τόσο να υπομένουμε όσο και να ενεργούμε. Μας λένε σήμερα ότι είναι εγωιστικό για έναν χριστιανό άνθρωπο να εμψυχώνεται, είτε για υπομονή είτε για δράση, με τον στοχασμό εκείνων των μεγάλων δόξων που βρίσκονται εκεί πέρα. Αν αυτό είναι εγωισμός, ας μας δώσει ο Θεός να γίνουμε όλοι πολύ πιο εγωιστές από ό,τι είμαστε! Κανείς δεν κοπιάζει στη χριστιανική ζωή, ούτε υποτάσσεται σε χριστιανική δυσκολία, για χάρη του να πάει στον ουρανό. Τουλάχιστον, αν το κάνει, έχει πάρει εντελώς λάθος δρόμο. Αλλά αν το κίνητρο τόσο για την υπομονή όσο και για τη δράση είναι η πίστη και η αγάπη, τότε η ελπίδα έχει τέλειο δικαίωμα να εισέλθει ως επικουρικό κίνητρο, και να δώσει δύναμη στην πίστη και έκσταση στην αγάπη. Δεν μπορούμε να αντέξουμε να πετάξουμε μακριά αυτή την ελπίδα, όπως κάνουν τόσοι από εμάς—όχι ίσως διανοητικά, μολονότι φοβάμαι ότι υπάρχει πολύ σημαντική θόλωση της σαφήνειας, και στένωση του χώρου στις σκέψεις μας, της ελπίδας για μια μελλοντική μακαριότητα, στον μέσο χριστιανό της εποχής μας—αλλά πρακτικά όλοι είμαστε επιρρεπείς να χάσουμε από τα μάτια μας την ανταπόδοση της αμοιβής. Και αν το κάνουμε, η πίστη και η αγάπη, και το έργο και ο κόπος, και η υπομονή θα υποφέρουν. Η πίστη θα χαλαρώσει την αρπάγη της, η αγάπη θα ψυχρανθεί στον ζήλο της· και θα έρθει ένα πέπλο πάνω από το γαλάζιο μάτι της Ελπίδας, και δεν θα δει τη γη που είναι πολύ μακριά. Έτσι, αγαπητοί αδελφοί, θυμηθείτε την αλληλουχία, 'πίστη, αγάπη, ελπίδα', και θυμηθείτε τα αποτελέσματα, 'έργο, κόπος, υπομονή'.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού είναι αγκυρωμένη η εμπιστοσύνη μου σήμερα, και ποια αυτοδυσπιστία πρέπει να τη συνοδεύει; Πώς επιτρέπω στην παρούσα αγάπη για τον Χριστό να διευρύνει την ελπίδα μου για την επιστροφή Του; Με ποιους συγκεκριμένους τρόπους η πίστη μου παράγει ορατό έργο, η αγάπη μου παράγει πρόθυμο κόπο, και η ελπίδα μου παράγει σταθερή υπομονή;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ελεήμων Πατέρα, φύτεψε βαθύτερη εμπιστοσύνη μέσα μας ώστε κάθε άλλη χάρη να αυξηθεί. Ας απαντήσει η αγάπη μας στη δική Σου με φρέσκια θέρμη και η ελπίδα μας ας αναπαυθεί με πεποίθηση στις υποσχέσεις Σου. Κάνε τις ζωές μας καθαρές σάλπιγγες που αντηχούν τον λόγο του Κυρίου χωρίς δισταγμό ή παραφωνία. Πνεύσε μέσα μας δια του Πνεύματός Σου μέχρις ότου η σιωπή μετατραπεί σε μελωδία και οι συνηθισμένες ημέρες διακηρύττουν το έλεός Σου. Κράτησέ μας κοντά στον Χριστό ώστε η μαρτυρία μας να είναι και όμορφη και μακρινή, μέχρις ότου έλθει. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →