← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί

Ψαλμοί 69-70 — με τον Ματθαίο Χένρι

Ψαλμοί 69-70Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Το σχόλιο του Ματθαίου Χένρι στους Ψαλμούς 69 και 70 ανοίγει ένα παράθυρο στην καρδιά ενός πάσχοντος δούλου που κραυγάζει μέσα σε συντριπτική θλίψη. Οι στοχασμοί του αποκαλύπτουν πώς τα λόγια του Δαβίδ προεικονίζουν τις θλίψεις και την τελική δικαίωση του Χριστού. Μέσα από προσεκτική ερμηνεία στίχο προς στίχο, ο Χένρι δείχνει τον ψαλμό να μεταβαίνει από την ταπείνωση στην εξύψωση, προσκαλώντας τους πιστούς να ανιχνεύσουν το ίδιο πρότυπο στις δικές τους δοκιμασίες. Το σημερινό μάθημα αντλεί από τις διαχρονικές παρατηρήσεις του για να ενισχύσει την πίστη όταν τα νερά υψώνονται και οι εχθροί πλησιάζουν. Ακούμε τη φωνή του Πνεύματος καθώς ο Χένρι μας καθοδηγεί μέσα από παράπονο, ομολογία και βέβαιη δοξολογία.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αφιερώστε μια ήσυχη στιγμή για να διαβάσετε τους Ψαλμούς 69 και 70 αργά, επιτρέποντας στις ωμές κραυγές και τις ξαφνικές εκρήξεις ελπίδας να εγκατασταθούν στο πνεύμα σας. Προσέξτε την πρόοδο από τα βαθιά νερά στα άσματα ευχαριστίας. Καθώς διαβάζετε, ζητήστε από τον Κύριο να ανοίξει την καρδιά σας στις θλίψεις του Χριστού που αυτοί οι ψαλμοί απεικονίζουν και στην παρηγοριά που προσφέρει σε κάθε διωκόμενο πιστό. Αφήστε τα λόγια να σας προετοιμάσουν για τις γνώσεις που θα ξεδιπλώσει ο Ματθαίος Χένρι.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι ξεκινά περιγράφοντας τις βαθιές εντυπώσεις που άφησαν οι θλίψεις του Δαβίδ στο πνεύμα του. 1. Παραπονιέται για τις βαθιές εντυπώσεις που άφησαν οι θλίψεις του στο πνεύμα του (εδ. 1, 2): 'Τα νερά της θλίψης, εκείνα τα πικρά νερά, έφτασαν μέχρι την ψυχή μου, όχι μόνο απειλούν τη ζωή μου, αλλά ταράζουν τον νου μου· γεμίζουν το κεφάλι μου με αινιγματικές φροντίδες και την καρδιά μου με καταθλιπτική λύπη, ώστε δεν μπορώ να απολαύσω τον Θεό και τον εαυτό μου όπως συνήθιζα.' Θα αντέξουμε τις θλίψεις μας αν μπορέσουμε μόνο να τις κρατήσουμε μακριά από τις καρδιές μας· αλλά όταν μας βγάζουν από την κατοχή των ίδιων των ψυχών μας, η κατάστασή μας είναι κακή. Το πνεύμα του ανθρώπου θα στηρίξει την αδυναμία του· αλλά τι θα κάνουμε όταν το πνεύμα πληγωθεί; Αυτή ήταν η περίπτωση του Δαβίδ εδώ. Οι σκέψεις του αναζητούσαν κάτι στο οποίο να στηριχθούν και με το οποίο να υποστηρίξουν την ελπίδα του, αλλά δεν βρήκαν τίποτα: Βυθίστηκε σε βαθιά λάσπη, όπου δεν υπήρχε στάση, κανένα στέρεο έδαφος· οι σκέψεις που συνήθιζαν να τον στηρίζουν και να τον ενθαρρύνουν τώρα τον εγκατέλειψαν, ή ήταν εκτός δρόμου, και ήταν έτοιμος να παραδοθεί. Αναζήτησε κάτι για να παρηγορηθεί, αλλά βρέθηκε σε βαθιά νερά που τον πλημμύρισαν, τον κατέκλυσαν· ήταν σαν έναν άνθρωπο που βυθίζεται και πνίγεται, σε τέτοια σύγχυση και καταπληξία. Αυτό δείχνει τις θλίψεις του Χριστού στην ψυχή του, και την εσωτερική αγωνία στην οποία βρισκόταν όταν είπε, Τώρα η ψυχή μου ταράσσεται· και, Η ψυχή μου είναι υπερβολικά λυπημένη· γιατί ήταν η ψυχή του που πρόσφερε για αμαρτία. Και μας διδάσκει, όταν είμαστε σε θλίψη, να εμπιστευόμαστε την φύλαξη των ψυχών μας στον Θεό, ώστε να μην γίνουμε πικροί από δυσαρέσκεια ούτε να βυθιστούμε στην απελπισία. Στη συνέχεια ο Χένρι στρέφεται στις σοβαρές ομολογίες αμαρτίας του Δαβίδ ενώπιον του Θεού. ΙΙ. Οι ομολογίες αμαρτίας του είναι πολύ σοβαρές (εδ. 5): 'Ω Θεέ! εσύ γνωρίζεις την αφροσύνη μου, τι είναι και τι δεν είναι· οι αμαρτίες μου για τις οποίες είμαι ένοχος δεν είναι κρυμμένες από εσένα, και επομένως εσύ γνωρίζεις πόσο αθώος είμαι από εκείνα τα εγκλήματα που μου καταλογίζουν.' Σημείωσε, Ακόμη και όταν, ως προς τις άδικες κατηγορίες των ανθρώπων, δηλώνουμε αθώοι, όμως ενώπιον του Θεού, πρέπει να αναγνωρίζουμε ότι έχουμε αξιωθεί όλα όσα μας έρχονται, και πολύ χειρότερα. Αυτή είναι η γνήσια ομολογία ενός μετανοούντος, που γνωρίζει ότι δεν μπορεί να ευημερήσει καλύπτοντας την αμαρτία του, και ότι επομένως είναι σοφία του να την ομολογήσει, επειδή είναι γυμνή και ανοιχτή ενώπιον του Θεού. 1. Γνωρίζει τη διαφθορά της φύσης μας: Εσύ γνωρίζεις την αφροσύνη που είναι δεμένη στην καρδιά μου. Όλες οι αμαρτίες μας πηγάζουν από την αφροσύνη μας. 2. Γνωρίζει τις παραβάσεις της ζωής μας· δεν είναι κρυμμένες από αυτόν, όχι, ούτε οι αμαρτίες της καρδιάς μας, ούτε εκείνες που διαπράττονται πιο κρυφά. Όλες γίνονται ενώπιον της όρασής του, και δεν ρίχνονται ποτέ πίσω από την πλάτη του μέχρι να μετανοηθούν και να συγχωρηθούν. Αυτό μπορεί να εφαρμοστεί κατάλληλα στον Χριστό, γιατί δεν γνώρισε αμαρτία, όμως έγινε αμαρτία για εμάς· και ο Θεός το γνώριζε, ούτε ήταν κρυμμένο από αυτόν, όταν ευαρεστήθηκε ο Κύριος να τον συνθλίψει και να τον βάλει σε λύπη. Αναλογιζόμενος τις ικεσίες, ο Χένρι τονίζει το έλεος και την αλήθεια του Θεού ως βάση ελπίδας. ΙΙ. Ποια είναι τα επιχειρήματά του για να ενισχύσει αυτές τις ικεσίες. 1. Επικαλείται το έλεος και την αλήθεια του Θεού (εδ. 13): Στο πλήθος του ελέους σου άκουσέ με. Υπάρχει έλεος στον Θεό, πλήθος ελέους, όλα τα είδη ελέους, ανεξάντλητο έλεος, έλεος αρκετό για όλους, αρκετό για τον καθένα· και από εδώ πρέπει να αντλούμε την ενθάρρυνσή μας στην προσευχή. Η αλήθεια επίσης της σωτηρίας του (η αλήθεια όλων εκείνων των υποσχέσεων σωτηρίας που έχει δώσει σε όσους εμπιστεύονται σε αυτόν) είναι περαιτέρω ενθάρρυνση. Επαναλαμβάνει το επιχείρημά του από το έλεος του Θεού: 'Άκουσέ με, γιατί η αγαθότητά σου είναι καλή. Είναι έτσι από μόνη της· είναι πλούσια και άφθονη και άφθονη. Είναι έτσι κατά την εκτίμηση όλων των αγίων· είναι πολύτιμη σε αυτούς, είναι η ζωή τους, η χαρά τους, το παν τους. Ω ας έχω το όφελος αυτής! Στρέψου σε μένα, σύμφωνα με το πλήθος των τρυφερών ελέων σου,' εδ. 16. Δες πόσο υψηλά μιλά για την καλοσύνη του Θεού: σε αυτόν υπάρχουν ελέη, τρυφερά ελέη, και πλήθος αυτών. Αν σκεφτόμαστε καλά για τον Θεό, και συνεχίζουμε να το κάνουμε κάτω από τις μεγαλύτερες δυσκολίες, δεν χρειάζεται να φοβόμαστε αλλά ο Θεός θα κάνει καλά για εμάς· γιατί ευαρεστείται σε όσους ελπίζουν στο έλεός του, Ψαλμ. ρμζ΄. 11. 2. Επικαλείται τη δική του δυσχέρεια και θλίψη: 'Μην κρύψεις το πρόσωπό σου από εμένα, γιατί είμαι σε θλίψη (εδ. 17), και επομένως χρειάζομαι την εύνοιά σου· επομένως θα έρθει εύκαιρα, και επομένως θα ξέρω πώς να την εκτιμήσω.' Επικαλείται ιδιαίτερα την ονειδισμό που υπέφερε και τις ατιμίες που του έγιναν (εδ. 19): Εσύ γνώρισες τον ονειδισμό μου, την ντροπή μου, και την ατιμία μου. Δες τι έμφαση δίνεται σε αυτό· γιατί, στις θλίψεις του Χριστού για εμάς, ίσως τίποτα δεν συνέβαλε περισσότερο στην ικανοποίηση που έκανε για την αμαρτία, η οποία ήταν τόσο επιβλαβής για τον Θεό στην τιμή του, από τον ονειδισμό, και την ντροπή, και την ατιμία που υπέφερε, τα οποία ο Θεός πρόσεξε, και δέχθηκε ως περισσότερο από ισοδύναμο για την αιώνια ντροπή και περιφρόνηση που οι αμαρτίες μας άξιζαν, και επομένως πρέπει με μετάνοια να πάρουμε ντροπή στον εαυτό μας και να φέρουμε τον ονειδισμό της νεότητάς μας. Και αν κάποτε κληθούμε να υποφέρουμε ονειδισμό, και ντροπή, και ατιμία, για χάρη του, αυτό μπορεί να είναι η παρηγοριά μας, ότι αυτός το γνωρίζει, και, όπως είναι μπροστά μας, έτσι δεν θα μείνει πίσω μας. Ο Ψαλμωδός μιλά τη γλώσσα μιας ειλικρινούς φύσης όταν λέει (εδ. 20): Ο ονειδισμός έσπασε την καρδιά μου· είμαι γεμάτος βαρύτητα· γιατί πιέζει σκληρά σε κάποιον που γνωρίζει την αξία ενός καλού ονόματος να τεθεί κάτω από κακό χαρακτήρα· αλλά όταν σκεφτόμαστε τι τιμή είναι να ατιμαζόμαστε για τον Θεό, και τι εύνοια είναι να θεωρούμαστε άξιοι να υποφέρουμε ντροπή για το όνομά του (όπως το θεώρησαν, Πράξ. ε΄. 41), θα δούμε ότι δεν υπάρχει κανένας λόγος καθόλου γιατί να κάθεται τόσο βαριά ή να είναι καμία καρδιοθραύση για εμάς. 3. Επικαλείται την αυθάδεια και τη σκληρότητα των εχθρών του (εδ. 18): Λύτρωσέ με εξαιτίας των εχθρών μου, επειδή ήταν τέτοιοι όπως τους είχε περιγράψει προηγουμένως, εδ. 4. 'Οι αντίδικοί μου είναι όλοι ενώπιόν σου (εδ. 19)· εσύ γνωρίζεις τι είδους άνθρωποι είναι, τι κίνδυνο διατρέχω από αυτούς, τι εχθροί είναι σε εσένα, και πόσο πολύ αντανακλάσαι σε ό,τι κάνουν και σχεδιάζουν εναντίον μου.' Ένα παράδειγμα της βαρβαρότητάς τους δίνεται (εδ. 21): Μου έδωσαν χολή για φαγητό (η λέξη σημαίνει πικρό χόρτο, και συχνά ενώνονται με αψίνθιο) και στη δίψα μου μου έδωσαν ξύδι να πιω. Αυτό εκπληρώθηκε κυριολεκτικά στον Χριστό, και έδειξε τόσο άμεσα σε αυτόν που δεν θα έλεγε Τετέλεσται μέχρι να εκπληρωθεί αυτό· και, για να έχουν οι εχθροί του αφορμή να το εκπληρώσουν, είπε, Διψώ, Ιωάν. ιθ΄. 28, 29. Μερικοί νομίζουν ότι το ύσσωπο που έβαλαν στο στόμα του με το ξύδι ήταν το πικρό χόρτο που του έδωσαν με το ξύδι για φαγητό. Δες πόσο ιδιαίτερα προλέχθηκαν οι θλίψεις του Χριστού, που αποδεικνύει ότι η γραφή είναι ο λόγος του Θεού, και πόσο ακριβώς οι προφητείες εκπληρώθηκαν στον Ιησού Χριστό, που αποδεικνύει ότι είναι ο αληθινός Μεσσίας. Αυτός είναι αυτός που έπρεπε να έρθει, και δεν πρέπει να περιμένουμε άλλον. 4. Επικαλείται την αχαριστία των φίλων του και την απογοήτευσή του σε αυτούς (εδ. 20): Περίμενα κάποιον να λυπηθεί, αλλά δεν υπήρχε κανείς· όλοι τον εγκατέλειψαν σαν τα ρυάκια το καλοκαίρι. Αυτό εκπληρώθηκε στον Χριστό, γιατί στις θλίψεις του όλοι οι μαθητές του τον εγκατέλειψαν και έφυγαν. Δεν μπορούμε να περιμένουμε πολύ λίγο από τους ανθρώπους (άθλιοι παρηγορητές είναι όλοι)· ούτε μπορούμε να περιμένουμε πολύ από τον Θεό, γιατί είναι ο Πατέρας του ελέους και ο Θεός κάθε παρηγοριάς και παρηγορίας.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Χένρι καταλήγει δείχνοντας πώς ο Δαβίδ τυπολογεί τον Χριστό σε όλο τον ψαλμό. Ο Δαβίδ συνέταξε αυτόν τον ψαλμό όταν ήταν σε θλίψη· και σε αυτόν, Ι. Παραπονιέται για τη μεγάλη δυσχέρεια και θλίψη στην οποία βρισκόταν και παρακαλεί θερμά τον Θεό να τον ανακουφίσει και να τον βοηθήσει, εδ. 1-21. ΙΙ. Επικαλείται τις κρίσεις του Θεού στους διώκτες του, εδ. 22-29. ΙΙΙ. Καταλήγει με τη φωνή χαράς και δοξολογίας, σε μια διαβεβαίωση ότι ο Θεός θα τον βοηθήσει και θα τον υποστηρίξει, και θα κάνει καλά για την εκκλησία, εδ. 30-36. Τώρα, σε αυτό, ο Δαβίδ ήταν τύπος του Χριστού, και διάφορα αποσπάσματα σε αυτόν τον ψαλμό εφαρμόζονται στον Χριστό στην Καινή Διαθήκη και λέγεται ότι έχουν την εκπλήρωσή τους σε αυτόν (εδ. 4, 9, 21), και το εδ. 22 αναφέρεται στους εχθρούς του Χριστού. Έτσι ώστε (όπως ο εικοστός δεύτερος ψαλμός) αρχίζει με την ταπείνωση και τελειώνει με την εξύψωση του Χριστού, ένας κλάδος της οποίας ήταν η καταστροφή του εβραϊκού έθνους για τη δίωξή του, τις οποίες οι επικλήσεις εδώ είναι προφητείες. Στο ψάλλειν αυτόν τον ψαλμό πρέπει να έχουμε το μάτι μας στις θλίψεις του Χριστού, και τη δόξα που ακολούθησε, χωρίς να ξεχνάμε τις θλίψεις των χριστιανών επίσης, και τη δόξα που θα τους ακολουθήσει· γιατί μπορεί να μας οδηγήσει να σκεφτούμε την καταστροφή που είναι αποθηκευμένη για τους διώκτες και την ανάπαυση που είναι αποθηκευμένη για τους διωκόμενους. Ο Χένρι παρατηρεί περαιτέρω τον προφητικό χαρακτήρα των επικλήσεων κατά των εχθρών του Χριστού. Αυτές οι επικλήσεις δεν είναι προσευχές του Δαβίδ κατά των εχθρών του, αλλά προφητείες της καταστροφής των διωκτών του Χριστού, ιδιαίτερα του εβραϊκού έθνους, την οποία ο ίδιος ο Κύριός μας προείπε με δάκρυα, και η οποία εκπληρώθηκε περίπου σαράντα χρόνια μετά τον θάνατο του Χριστού. Οι πρώτοι δύο στίχοι αυτής της παραγράφου εφαρμόζονται ρητά στις κρίσεις του Θεού στους απίστους Ιουδαίους από τον απόστολο (Ρωμ. ια΄. 9, 10), και επομένως το σύνολο πρέπει να κοιτάζει προς αυτή την κατεύθυνση. Η απόρριψη των Ιουδαίων για την απόρριψη του Χριστού, όπως ήταν ένα σαφές παράδειγμα της δικαιοσύνης του Θεού και μια εγγύηση της εκδίκησης που ο Θεός θα πάρει τελικά σε όλους όσους είναι πεισματάρηδες στην απιστία τους, έτσι ήταν, και συνεχίζει να είναι, μια πειστική απόδειξη της αλήθειας της χριστιανικής θρησκείας. Μια μεγάλη αντίρρηση εναντίον της, στην αρχή, ήταν ότι έθετε κατά μέρος τον τελετουργικό νόμο· αλλά το να το κάνει αυτό δικαιολογήθηκε αποτελεσματικά, και εκείνη η αντίρρηση αφαιρέθηκε, όταν ο Θεός τον έθεσε κατά μέρος τόσο αξιοσημείωτα με την ολοκληρωτική καταστροφή του ναού, και την καταβύθιση εκείνων, με την μωσαϊκή οικονομία, που προσκολλήθηκαν πεισματικά σε αυτόν σε αντίθεση με το ευαγγέλιο του Χριστού. Ας παρατηρήσουμε εδώ,
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στις παρούσες συνθήκες σας αισθάνεστε τα νερά να υψώνονται, και πώς μπορείτε να εμπιστευτείτε την ψυχή σας στον Θεό όπως ενθαρρύνει ο Χένρι; Με ποιους τρόπους έχετε βιώσει ονειδισμό για ζήλο προς τον οίκο του Θεού, και πώς το παράδειγμα του Χριστού σας σταθεροποιεί; Πώς διαμορφώνει η διαβεβαίωση ότι ο Θεός ακούει σε αποδεκτό χρόνο τις προσευχές σας σήμερα;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Πάτερ φιλάνθρωπε, ὅταν ἡ θλίψις μᾶς κατακλύζῃ, δίδαξον ἡμᾶς νὰ βοῶμεν πρὸς Σὲ μὲ εἰλικρινεῖς καρδίας, ἀναπαυόμενοι ἐν τῷ πλήθει τῶν τρυφερῶν Σου ἐλέων. Στήριξον τοὺς ὀφθαλμοὺς ἡμῶν ἐπὶ τῶν παθημάτων τοῦ Χριστοῦ, τῶν προφητευθέντων ἐν τοῖς ψαλμοῖς τούτοις, ἵνα γένωνται πολυτιμότερα εἰς ἡμᾶς, καὶ ἐνίσχυσον ἡμᾶς διὰ τοῦ Πνεύματός Σου νὰ ὑπομένωμεν ὀνειδισμὸν ἕνεκεν Σοῦ. Ὕψωσον ἡμᾶς ἐν καιρῷ, διατηροῦντες τὴν ἐλπίδα ἡμῶν ἠγκυροβολημένην ἐν τῇ ὑψώσει τῇ ἀκολουθούσῃ πᾶσαν ταπείνωσιν. Ἀμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →