Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιώβ
Ιώβ 15-16 — με τον Ματθαίο Χένρι
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Το υπόμνημα του Ματθαίου Χένρι στα κεφάλαια 15 και 16 του Ιώβ μας εισάγει σε έναν δεύτερο γύρο διαλόγου μεταξύ του Ιώβ και των φίλων του. Με προσεκτική προσοχή στο κείμενο, ο Χένρι παρακολουθεί πώς ο Ελιφάζ ανανεώνει την επίθεσή του και τι αποκαλύπτει αυτό για την ανθρώπινη υπερηφάνεια και τα όρια της επίγειας συμβουλής. Οι σκέψεις του μας βοηθούν να ακούσουμε πιο ταπεινά την απεικόνιση της Γραφής για την οδύνη, τη σοφία και τον φόβο του Κυρίου. Καθώς προετοιμαζόμαστε να μελετήσουμε, ζητούμε από το Πνεύμα να ανοίξει τις καρδιές μας ώστε να δεχθούμε τόσο διόρθωση όσο και παρηγοριά από τον Λόγο του Θεού.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε χρόνο τώρα για να διαβάσετε τα κεφάλαια 15 και 16 του Ιώβ αργά και προσευχητικά. Προσέξτε τον τόνο της ανανεωμένης ομιλίας του Ελιφάζ και την αγωνιώδη απάντηση του Ιώβ. Αφήστε την ωμή ειλικρίνεια αυτών των κεφαλαίων να προετοιμάσει την καρδιά σας για τις γνώσεις που αντλεί από αυτά ο Ματθαίος Χένρι. Ζητήστε από τον Κύριο να σας δείξει τι μιλούν ακόμη σήμερα αυτά τα αρχαία λόγια στους πιστούς.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χένρι ξεκινά περιγράφοντας την οξεία αντίδραση του Ελιφάζ στα προηγούμενα λόγια του Ιώβ.
Ο Ελιφάζ εδώ επιτίθεται πολύ σφοδρά στον Ιώβ, επειδή αντέκρουσε όσα είχαν πει αυτός και οι συνεργάτες του, και δεν τα αποδέχθηκε ούτε τα επαίνεσε, όπως περίμεναν. Οι υπερήφανοι άνθρωποι είναι επιρρεπείς να το παίρνουν πολύ άσχημα αν δεν τους επιτρέπεται να υπαγορεύουν και να νομοθετούν σε όλους γύρω τους, και να κατακρίνουν ως αμαθείς και πεισματάρηδες, και όλα όσα είναι κακά, όσους δεν μπορούν σε όλα να λένε ό,τι λένε αυτοί. Ο Ελιφάζ κατηγορεί εδώ τον Ιώβ για αρκετά μεγάλα εγκλήματα, μόνο επειδή δεν ήθελε να παραδεχθεί ότι είναι υποκριτής.Στη συνέχεια εξετάζει την κατηγορία για ασεβή και την παρεμπόδιση της προσευχής.
ΙΙ. Τον κατηγορεί για ασεβή και έλλειψη θρησκευτικότητας (εδ. 4): «Απορρίπτεις τον φόβο», δηλαδή «τον φόβο του Θεού, και εκείνη την προς Αυτόν ευλάβεια που όφειλες να έχεις· και τότε συγκρατείς την προσευχή». Δείτε σε τι συνοψίζεται η θρησκεία: στον φόβο του Θεού και στην προσευχή προς Αυτόν, ο πρώτος η πιο αναγκαία αρχή, η δεύτερη η πιο αναγκαία πράξη. Όπου δεν υπάρχει φόβος Θεού δεν αναμένεται κανένα καλό· και όσοι ζουν χωρίς προσευχή ζουν σίγουρα χωρίς Θεό στον κόσμο. Όσοι συγκρατούν την προσευχή δίνουν έτσι μαρτυρία ότι απορρίπτουν τον φόβο. Σίγουρα όσοι δεν έχουν σεβασμό στη μεγαλειότητα του Θεού, δεν φοβούνται την οργή Του, και δεν ενδιαφέρονται για τις ψυχές και την αιωνιότητα, δεν απευθύνονται στον Θεό για τη χάρη Του. Όσοι δεν προσεύχονται είναι άφοβοι και άχαροι. Όταν ο φόβος του Θεού απορρίπτεται, όλη η αμαρτία εισέρχεται και ανοίγει πόρτα σε κάθε είδους ασεβή. Είναι ιδιαίτερα κακό με όσους είχαν κάποιο φόβο Θεού, αλλά τώρα τον απέρριψαν—ήταν συχνοί στην προσευχή, αλλά τώρα την συγκρατούν. Πόσο έχουν πέσει! Πόσο χάθηκε η πρώτη τους αγάπη! Δηλώνει ένα είδος βίας που ασκούν στον εαυτό τους. Ο φόβος του Θεού θα τους προσκολλούσε, αλλά τον απορρίπτουν· η προσευχή θα εκφραζόταν, αλλά την συγκρατούν· και και στα δύο, νικούν τις πεποιθήσεις τους. Όσοι είτε παραλείπουν την προσευχή είτε την περιορίζουν και τη συντομεύουν, σβήνοντας το πνεύμα της υιοθεσίας και αρνούμενοι στον εαυτό τους την ελευθερία που θα μπορούσαν να έχουν στο καθήκον, συγκρατούν την προσευχή. Αυτό είναι αρκετά κακό, αλλά είναι χειρότερο να συγκρατούν άλλους από την προσευχή, να απαγορεύουν και να αποθαρρύνουν την προσευχή, όπως ο Δαρείος, Δαν. 6,7. Τώρα,Ο Χένρι στη συνέχεια αναφέρεται στην κατηγορία σχετικά με την ανθρώπινη ακαθαρσία ενώπιον του Θεού.
ΣΤ. Τον κατηγορεί ότι δικαιώνει τον εαυτό του σε τέτοιο βαθμό ώστε να αρνείται ακόμη και το μερίδιό του στην κοινή διαφθορά και μόλυνση της ανθρώπινης φύσης (εδ. 14): Τι είναι ο άνθρωπος, ώστε να είναι καθαρός; δηλαδή, ότι θα πρέπει να προσποιείται ότι είναι, ή ότι κάποιος θα πρέπει να περιμένει να τον βρει έτσι. Τι είναι αυτός που γεννήθηκε από γυναίκα, αμαρτωλή γυναίκα, ώστε να είναι δίκαιος; Σημείωσε, 1. Η δικαιοσύνη είναι καθαρότητα· μας καθιστά αποδεκτούς στον Θεό και εύκολους στον εαυτό μας, Ψαλμ. 18,24. 2. Ο άνθρωπος, στην πεσμένη του κατάσταση, δεν μπορεί να προσποιηθεί ότι είναι καθαρός και δίκαιος ενώπιον του Θεού, είτε για να αθωώσει τον εαυτό του ενώπιον της δικαιοσύνης του Θεού είτε για να συστήσει τον εαυτό του στην εύνοιά Του. 3. Πρέπει να κριθεί ακάθαρτος και άδικος επειδή γεννήθηκε από γυναίκα, από την οποία αντλεί μια διεφθαρμένη φύση, που είναι και η ενοχή και η μόλυνσή του. Με αυτές τις σαφείς αλήθειες ο Ελιφάζ νομίζει ότι θα πείσει τον Ιώβ, ενώ μόλις τώρα είχε πει το ίδιο (κεφ. ιδ΄ 4): Ποιος μπορεί να βγάλει καθαρό πράγμα από ακάθαρτο; Αλλά μήπως γι’ αυτό ακολουθεί ότι ο Ιώβ είναι υποκριτής και πονηρός άνθρωπος, που είναι το μόνο που αρνήθηκε; Καθόλου. Αν και ο άνθρωπος, ως γεννημένος από γυναίκα, δεν είναι καθαρός, όμως, ως γεννημένος εκ νέου από το Πνεύμα, είναι καθαρός. 4. Περαιτέρω για να το αποδείξει δείχνει εδώ, (1.) Ότι τα λαμπρότερα πλάσματα είναι ατελή και ακάθαρτα ενώπιον του Θεού, εδ. 15. Ο Θεός δεν εμπιστεύεται αγίους και αγγέλους· απασχολεί και τους δύο, αλλά δεν εμπιστεύεται κανέναν με την υπηρεσία Του, χωρίς να τους δίνει νέες προμήθειες δύναμης και σοφίας γι’ αυτήν, γνωρίζοντας ότι δεν είναι ικανοί από μόνοι τους, ούτε περισσότερο ούτε καλύτεροι από ό,τι τους κάνει η χάρη Του. Δεν βρίσκει ευαρέσκεια στους ίδιους τους ουρανούς. Όσο καθαροί κι αν φαίνονται σε εμάς, στο μάτι Του έχουν πολλές κηλίδες και πολλές ατέλειες: Οι ουρανοί δεν είναι καθαροί ενώπιον της όψεώς Του. Αν τα άστρα (λέει ο κ. Κάριλ) δεν έχουν φως ενώπιον του ηλίου, τι φως έχει ο ήλιος ενώπιον του Θεού! Δες Ησ. 24,23. (2.) Ότι ο άνθρωπος είναι πολύ περισσότερο (εδ. 16): Πόσο περισσότερο απεχθής και βρόμικος είναι ο άνθρωπος! Αν οι άγιοι δεν είναι να εμπιστεύονται, πολύ λιγότερο οι αμαρτωλοί. Αν οι ουρανοί δεν είναι καθαροί, που είναι όπως τους έκανε ο Θεός, πολύ λιγότερο ο άνθρωπος, που έχει εκφυλιστεί. Μάλιστα, είναι απεχθής και βρόμικος ενώπιον του Θεού, και αν ποτέ μετανοήσει είναι έτσι και ενώπιον του ίδιου του εαυτού του, και γι’ αυτό απεχθάνεται τον εαυτό του. Η αμαρτία είναι ένα απεχθές πράγμα, κάνει τους ανθρώπους μισητούς. Το σώμα της αμαρτίας είναι έτσι, και γι’ αυτό ονομάζεται νεκρό σώμα, ένα αηδιαστικό πράγμα. Δεν είναι βρόμικο πράγμα, και αρκετό να κάνει οποιονδήποτε να αρρωστήσει, να δει έναν άνθρωπο να τρώει τροφή χοίρων ή να πίνει κάποιο αηδιαστικό και προσβλητικό υγρό; Τέτοια είναι η βρομιά του ανθρώπου που πίνει την ανομία (εκείνο το απεχθές πράγμα που μισεί ο Κύριος) με τόση απληστία, και με τόση ευχαρίστηση, όσο ένας άνθρωπος πίνει νερό όταν διψά. Είναι το συνεχές ποτό του· είναι φυσικό στους αμαρτωλούς να διαπράττουν ανομία. Ικανοποιεί, αλλά δεν χορταίνει, τις ορέξεις του παλαιού ανθρώπου. Είναι σαν νερό σε άνθρωπο με υδρωπικία. Όσο περισσότερο αμαρτάνουν οι άνθρωποι τόσο περισσότερο θα ήθελαν να αμαρτάνουν.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Χένρι στοχάζεται πάνω στην επίσημη έκκληση του Ελιφάζ στην αρχαία σοφία.
Ι. Ο επίσημος πρόλογός του σε αυτή τη συζήτηση, στον οποίο ζητά την προσοχή του Ιώβ, την οποία είχε λίγο λόγο να περιμένει, αφού είχε δώσει τόσο λίγη προσοχή και είχε αποδώσει τόσο λίγη αξία σε όσα είχε πει ο Ιώβ (εδ. 17): «Θα σου δείξω αυτό που αξίζει να ακουστεί, και δεν θα συλλογιστώ, όπως εσύ, με άχρηστη ομιλία». Έτσι είναι επιρρεπείς οι άνθρωποι, όταν κατακρίνουν τους συλλογισμούς των άλλων, να επαινούν τους δικούς τους. Υπόσχεται να τον διδάξει, 1. Από τη δική του εμπειρία και παρατήρηση: «Αυτό που έχω δει ο ίδιος, σε διάφορες περιπτώσεις, θα το δηλώσω». Είναι καλό να προσέχουμε τις προνοίες του Θεού σχετικά με τα τέκνα των ανθρώπων, από τις οποίες πολλά καλά μαθήματα μπορούν να αντληθούν. Τις καλές παρατηρήσεις που έχουμε κάνει, και από τις οποίες ωφεληθήκαμε οι ίδιοι, πρέπει να είμαστε έτοιμοι να τις κοινοποιήσουμε για το όφελος των άλλων· και μπορούμε να μιλάμε με θάρρος όταν δηλώνουμε όσα έχουμε δει. 2. Από τη σοφία των αρχαίων (εδ. 18): Την οποία σοφοί άνθρωποι έχουν πει από τους πατέρες τους. Σημείωσε, Η σοφία και η μάθηση των νεότερων αντλείται σε μεγάλο βαθμό από εκείνες των αρχαίων. Τα καλά παιδιά θα μάθουν πολλά από τους καλούς γονείς τους· και όσα έχουμε μάθει από τους προγόνους μας πρέπει να τα μεταδώσουμε στους απογόνους μας και να μην τα κρύψουμε από τις γενεές που έρχονται. Δες Ψαλμ. 78,3-6. Αν το νήμα της γνώσης πολλών αιώνων κοπεί από την αμέλεια ενός, και δεν γίνει τίποτα για να διατηρηθεί καθαρό και ακέραιο, όλοι όσοι ακολουθούν χειροτερεύουν. Οι αυθεντίες που επικαλέστηκε ο Ελιφάζ ήταν πράγματι αυθεντίες, άνθρωποι υψηλού βαθμού και θέσης (εδ. 19), στους οποίους μόνο δόθηκε η γη, και γι’ αυτό μπορείς να τους υποθέσεις ευνοούμενους του Ουρανού και ικανότερους να κάνουν παρατηρήσεις σχετικά με τις υποθέσεις αυτής της γης. Οι υπαγορεύσεις της σοφίας έρχονται με πλεονέκτημα από εκείνους που βρίσκονται σε θέσεις αξιοπρέπειας και δύναμης, όπως ο Σολομών· όμως υπάρχει μια σοφία που κανείς από τους άρχοντες αυτού του κόσμου δεν γνώρισε, Α΄ Κορ. 2,7,8.
Απαντήστε
Απόκριση
1. Πού μπορεί η υπερηφάνεια να με εμποδίζει να δεχθώ διόρθωση που προσφέρεται από άλλους;
2. Πώς ο φόβος του Κυρίου διαμορφώνει τον τρόπο που προσεύχομαι όταν η ζωή φαίνεται άδικη;
3. Σε ποιους τομείς πειράζομαι να εμπιστευθώ τη δική μου κατανόηση αντί για τη μεγαλύτερη σοφία του Θεού;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πάτερ πολυεύσπλαχνε, καθὼς συλλογιζόμεθα τὰ λόγια τοῦ Ἐλιφὰζ πρὸς τὸν Ἰώβ, ἐρεύνησον τὰς καρδίας ἡμῶν καὶ ἐκρίζωσον πᾶν ἴχνος ὑπερηφανείας τὸ ὁποῖον ἀνθίσταται εἰς τὴν ταπεινὴν συμβουλὴν τοῦ Λόγου Σου. Δίδαξον ἡμᾶς νὰ Σὲ φοβώμεθα ὀρθῶς καὶ νὰ προσευχώμεθα ἀδιαλείπτως, ἀκόμη καὶ ὅταν αἱ ἀπαντήσεις φαίνονται μακράν, φυλάττων ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ νὰ ἐφαρμόζωμεν ἐσφαλμένως τὴν ἀλήθειαν εἰς ἄλλους, ἐνῷ ἡμεῖς οἱ ἴδιοι χρῄζομεν τοῦ ἐλέους Σου. Διὰ τοῦ Πνεύματός Σου, ἕλκυσον ἡμᾶς νὰ ἀναπαυθῶμεν ἐν Χριστῷ μόνῳ, ὅστις εἶναι τελείως καθαρὸς καὶ δίκαιος δι' ἡμᾶς. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →