← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Λουκάς

Λουκάς 10 — με τον Κόουκ

Λουκάς 10Σχόλια του Thomas Coke στην Αγία Γραφή20 λεπ
Άνοιγμα
Στο πνεύμα της πρώιμης Μεθοδιστικής αφοσίωσης, στρεφόμαστε σήμερα στο Σχολιασμό της Αγίας Γραφής του Τόμας Κόουκ. Ως έμπιστος συνεργάτης του Γουέσλεϋ και ο πρώτος Μεθοδιστής επίσκοπος, ο Κόουκ έφερε τόσο την επιστημονική φροντίδα όσο και μια θερμή ευαγγελική καρδιά στην έκθεση της Γραφής. Η προσέγγισή του στο δέκατο κεφάλαιο του Λουκά μας καλεί να περπατήσουμε με τους εβδομήντα, να ακούσουμε την κλήση για έλεος και να αναπαυθούμε στη χάρη που γράφει τα ονόματά μας στον ουρανό. Είθε το ίδιο Πνεύμα που καθοδήγησε την πένα του Κόουκ να ανοίξει τώρα τον λόγο στις ψυχές μας.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας δώσουμε τώρα ευλαβική προσοχή στο δέκατο κεφάλαιο του Κατά Λουκάν Ευαγγελίου. Ακούστε πώς ο Κύριος στέλνει τους εβδομήντα, πώς θρηνεί για τις αμετανόητες πόλεις, πώς δέχεται την χαρούμενη αναφορά τους και πώς απαντά στην ερώτηση του νομικού με την αξέχαστη ιστορία του καλού Σαμαρείτη. Διαβάστε αργά, ώστε κάθε λέξη να θρέψει την πίστη και να ανάψει την αγάπη.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Κόουκ ανοίγει το κεφάλαιο αφηγούμενος την αποστολή των εβδομήντα μαθητών. Στίχοι 1-2. Λουκάς 10:1-2. Μετά ταύτα ο Κύριος διόρισε — Η σκηνή της διακονίας του Χριστού, από αυτήν την εποχή και εξής, επρόκειτο να βρίσκεται στην Ιουδαία και τη χώρα πέρα από τον Ιορδάνη, ήταν σκόπιμο να προετοιμαστεί ο δρόμος του σε κάθε πόλη και χωριό αυτών των χωρών όπου επρόκειτο να έρθει: γι' αυτό έστειλε εβδομήντα από τους μαθητές του σε αυτό το έργο, αναφέροντας τα συγκεκριμένα μέρη που σκόπευε να επισκεφθεί, και στα οποία επρόκειτο να κηρύξουν· ενώ στους δώδεκα είχε επιτραπεί να πάνε όπου ήθελαν, υπό την προϋπόθεση ότι περιόριζαν τη διακονία τους στα απολωλότα πρόβατα του οίκου του Ισραήλ. Ο Άγιος Λουκάς είναι ο μόνος ευαγγελιστής που μας έδωσε αυτή την αφήγηση της αποστολής των εβδομήντα από τον Χριστό· και είναι λιγότερο περίεργο που το έκανε τόσο λεπτομερώς, αν η αρχαία παράδοση είναι αληθινή, η οποία γενικά πιστεύεται, ότι ο ίδιος ήταν ένας από αυτούς. Είναι αξιοσημείωτο ότι ο Κύριος μας δίνει τον ίδιο λόγο για την αποστολή των εβδομήντα, τον οποίο είχε δώσει για την αποστολή των δώδεκα μαθητών. Ο θερισμός ήταν άφθονος στην Ιουδαία και την Περαία, καθώς και στη Γαλιλαία, και οι εργάτες εκεί ήταν επίσης λίγοι. Βλέπε Ματθαίος 9:37-38. Στη συνέχεια αναλογίζεται την επιστροφή των εβδομήντα και την εξουσία τους επί των δαιμόνων. Στίχοι 17-18. Λουκάς 10:17-18. Κύριε, ακόμη και οι δαίμονες υποτάχθηκαν σε εμάς — Από τον τρόπο με τον οποίο οι εβδομήντα μιλούν για αυτή την τελευταία άσκηση της δύναμής τους, φαίνεται ότι ήταν κάτι που δεν περίμεναν όταν ξεκίνησαν· διότι αν και ο Ιησούς τους είχε δώσει εξουσία να θεραπεύουν ασθένειες, Λουκ. 10:9 δεν είχε πει τίποτα για την εκδίωξη δαιμόνων. Η απάντηση του Κυρίου μας μπορεί να παραφραστεί ως εξής, για να διατηρήσει τη δύναμη και την ομορφιά της: 'Είπε σε αυτούς, το γνωρίζω· διότι εγώ ο ίδιος είδα τον Σατανά, τον μεγάλο άρχοντα αυτών των δαιμόνων, να πέφτει σαν αστραπή από τον ουρανό, στην πρώτη του παράβαση· και θυμάμαι καλά πόσο άμεση και τρομερή ήταν η καταστροφή του: και προβλέπω, εν πνεύματι, αυτή την ανανεωμένη και ταχεία νίκη, της οποίας η παρούσα επιτυχία σας είναι μια εγγύηση, την οποία το κήρυγμα του Ευαγγελίου θα κερδίσει σύντομα επί όλων αυτών των επαναστατικών δυνάμεων, οι οποίοι, ακόμη και στην υψηλότερη δύναμη και δόξα τους, ήταν τόσο ανίκανοι να αντιταχθούν στο χέρι του Θεού.' Μπορούμε να παρατηρήσουμε περαιτέρω, ότι το να υψωθεί κανείς στον ουρανό, σημαίνει να ανυψωθεί σε μεγάλες δυνάμεις και προνόμια, και ιδιαίτερα σε κυρίαρχη εξουσία· το να πέσει κανείς από τον ουρανό επομένως μπορεί να σημαίνει να χάσει την εξουσία και την υπεροχή του. Οι δαίμονες, μέσω της ειδωλολατρίας των Εθνικών και της κακίας των Ιουδαίων, είχαν υψωθεί στον ουρανό, και κυβερνούσαν την ανθρωπότητα, σε αντίθεση με την κυριαρχία του Θεού· αλλά με το κήρυγμα του ευαγγελίου η δύναμή τους επρόκειτο να καταστραφεί σε κάθε χώρα. Ο Κόουκ προχωρά στη συνάντηση με τον νομικό που αναζητούσε την αιώνια ζωή. Στίχοι 25-28. Λουκάς 10:25-28. Και, ιδού, ένας κάποιος νομικός — Αν η σύνδεση με την οποία ο Άγιος Λουκάς εισάγει την ακόλουθη συναλλαγή υποδηλώνει ότι συνέβη αμέσως μετά από ό,τι προηγείται στην ιστορία, προέκυψε με τον ακόλουθο τρόπο: Ένας διδάσκαλος του νόμου, ο οποίος φαίνεται ότι ήταν ένας από το πλήθος που συνόδευε τον Ιησού όταν επέστρεψαν οι εβδομήντα, αφού άκουσε τι είπε στους μαθητές του ιδιωτικά, σχετικά με την απόλαυση μιας ευτυχίας την οποία πολλοί προφήτες και βασιλιάδες είχαν επιθυμήσει μάταια να αποκτήσουν,—(δηλαδή το να δουν τα θαύματά του, και να ακούσουν τα κηρύγματά του,) σκέφτηκε ότι θα δοκιμάσει αυτή τη μεγάλη σοφία που είπε ότι κατείχε, προτείνοντάς του μία από τις πιο σημαντικές ερωτήσεις που είναι δυνατόν να εξετάσει ο ανθρώπινος νους, δηλαδή, τι πρέπει να κάνει ένας άνθρωπος για να κληρονομήσει την αιώνια ζωή;
Σκεφτείτε

Σκέψη

Ο Κόουκ κλείνει την έκθεση αντιπαραβάλλοντας την άγνοια του νομικού με την καρδιά της αληθινής θρησκείας. Αλλά ένας αληθινά θρησκευόμενος άνθρωπος προσπαθεί με τη βοήθεια της παντοδύναμης χάριτος να στρέψει όλα τα πάθη και τις κλίσεις του προς τις εντολές, και να τα κάνει εντελώς υποτακτικά σε αυτές. Και γνωρίζει ότι δεν μπορεί να κάνει τίποτα χωρίς τον Χριστό, ότι κάθε τι αληθινά καλό πηγάζει από τη χάρη και το Άγιο Πνεύμα του· και σε Αυτόν αποδίδει όλη τη δόξα της σωτηρίας του. Δεν επικαλείται τίποτα για τη δικαίωση και την αποδοχή του ενώπιον του Θεού παρά μόνο την αξία του αίματος του Σωτήρα του, και φωνάζει Χάρη, χάρη, ακόμη και μέχρι την τοποθέτηση της ακρογωνιαίας πέτρας. Αλλά από όλα αυτά ο νομικός ήταν εντελώς αγνοών. Τέλος, τονίζει την παγκόσμια κλήση για έλεος που ενσαρκώνεται στην παραβολή. Και επομένως η σχέση που υπάρχει μεταξύ τους είναι τόσο εκτεταμένη όσο και η φύση τους· και οι υποχρεώσεις υπό τις οποίες βρίσκονται να βοηθούν ο ένας τον άλλον με αμοιβαίες καλές πράξεις είναι τόσο ισχυρές και επείγουσες όσο οι πολλαπλές ανάγκες κάθε ανθρώπου. Με αυτή την αξιοθαύμαστη παραβολή, λοιπόν, ο Κύριος μας συνέστησε δυναμικά αυτή την παγκόσμια καλοσύνη που είναι τόσο οικεία στα στόματα, αλλά ξένη στις καρδιές, πολλών υποκριτικών προσποιητών θρησκείας και ηθικής.
Απαντήστε

Απάντηση

1. Πού αισθάνομαι τον Κύριο να με στέλνει σήμερα για να προετοιμάσω τον δρόμο του; 2. Πώς η χαρά της νίκης του ευαγγελίου προστατεύει την καρδιά μου από την υπερηφάνεια; 3. Σε ποια συγκεκριμένη πράξη ελέους με καλεί ο Χριστός να αποδείξω ότι κάθε ψυχή που έχει ανάγκη είναι ο πλησίον μου;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ευλογημένε Κύριε, σε ευχαριστούμε για τους πιστούς κόπους του δούλου σου Τόμας Κόουκ. Όπως έστειλες τους εβδομήντα, στείλε κι εμάς· όπως τους έδωσες εξουσία επί του εχθρού, εξόπλισέ μας με το Πνεύμα σου. Γράψε τα ονόματά μας στον ουρανό, και ας μας κρατήσει αυτή η βεβαιότητα ταπεινούς και χαρούμενους. Μαλάκωσε κάθε καρδιά που ακόμα προσπερνά από την άλλη πλευρά· κάνε μας καλούς Σαμαρείτες που δένουν πληγές και σηκώνουν το βάρος του άλλου. Είθε η ίδια αγάπη που κίνησε τον Υιό σου να κινήσει κι εμάς, μέχρις ότου όλος ο κόσμος γνωρίσει το γειτονικό έλεος του Ιησού. Αμήν.

Σχόλια του Thomas Coke στην Αγία Γραφή · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →