Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Μακκαβαίων
1 Μακκαβαίων 5-6 — με το Καθολικό Σχόλιο του Χέιντοκ
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Τα πέμπτο και έκτο κεφάλαια του Πρώτου Μακκαβαίων απεικονίζουν τον Ιούδα Μακκαβαίο να ηγείται αποφασιστικών εκστρατειών για να διασώσει εβραϊκές κοινότητες υπό απειλή, ενώ καταγράφουν επίσης το δραματικό τέλος του Αντιόχου Επιφανή και τη συνέχιση της σύγκρουσης υπό τον νεαρό γιο του. Αυτά τα γεγονότα δείχνουν πώς η πιστότητα στη διαθήκη φέρνει απροσδόκητη απελευθέρωση ακόμη και όταν οι ανθρώπινοι πόροι φαίνονται ανεπαρκείς. Ταυτόχρονα, η αφήγηση προειδοποιεί ενάντια σε μη εξουσιοδοτημένες πρωτοβουλίες που πηγάζουν από ματαιοδοξία παρά από υπακοή. Οι αναγνώστες συναντούν τόσο το θάρρος εκείνων που πολεμούν υπό νόμιμη εξουσία όσο και τις σοβαρές συνέπειες όταν οι ηγέτες ενεργούν με δική τους πρωτοβουλία. Τα κεφάλαια επομένως προσκαλούν σε στοχασμό σχετικά με τη σωστή σχέση μεταξύ ζήλου, υπακοής και εμπιστοσύνης στη θεία προστασία σε καιρούς διωγμού.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Διαβάστε τα κεφάλαια 5 και 6 του Πρώτου Μακκαβαίων στην έκδοση Ντουέι Ρέιμς ή στην Καθολική Δημόσια Έκδοση. Παρατηρήστε την ταχεία διαδοχή οκτώ νικών που κέρδισαν ο Ιούδας και οι αδελφοί του σε όλη την Ιδουμαία την Αμμών και τη Γαλαάδ πάντα αναλαμβανόμενες κατόπιν αιτήματος πολιορκημένων αδελφών. Παρατηρήστε την καταστροφική ήττα που υπέστησαν ο Ιωσήφ και ο Αζαρίας αφού αγνόησαν ρητές εντολές να παραμείνουν στην Ιουδαία. Δώστε προσοχή στην αφήγηση της αυτοθυσίας του Ελεάζαρ κάτω από τον ελέφαντα και στην περιγραφή της τελικής ασθένειας του Αντιόχου και του κενού μεταμέλειας. Σημειώστε πώς η αφήγηση επανειλημμένα αποδίδει την επιτυχία σε εκείνους που ενεργούν εντός της γραμμής της νόμιμης εντολής και πώς καταγράφει την παραβίαση του όρκου από τον επίτροπο του νεαρού βασιλιά.
Μελετήστε
Μελέτη
Οι σημειώσεις του Χέιδοκ διευκρινίζουν τόσο τη γεωγραφία αυτών των εκστρατειών όσο και τις ηθικές αρχές που διακυβεύονται όταν οι ηγέτες υπερβαίνουν την εντολή τους ή όταν οι διώκτες ισχυρίζονται για μετάνοια αργά.
Η αρχική παρατήρηση τοποθετεί τις οκτώ νίκες μέσα στη θεία πρόνοια που δοκιμάζει τον λαό του και εισάγει το θέμα του εξουσιοδοτημένου πολέμου.
Έθνη. Ήταν πάντοτε έτοιμα να καταπιέζουν τους Ιουδαίους. Έτσι ο Θεός τιμώρησε ή δοκίμασε τον λαό του. (Καλμέ) — Ο Ιούδας, ή οι αδελφοί του, εδώ κερδίζει οκτώ νίκες εναντίον τους. (Γουόρθινγκτον)Το σχόλιο για την αποτυχημένη εκστρατεία του Ιωσήφ και του Αζαρία εξηγεί γιατί η ανεξάρτητη ενέργειά τους συνάντησε ήττα και υπογραμμίζει την αναγκαιότητα να παραμένει κανείς υπό την εξουσία που δόθηκε από τον Ιούδα.
Και Αζαρίας. Αυτοί οι δύο είναι γνωστοί μόνο για την ανυπακοή και την κακή συμπεριφορά τους. Στους ιερούς πολέμους, ο Θεός δεν ευνοεί εκείνους που κινούνται από ταπεινά κίνητρα, εδ. 18, 60. (Καλμέ) — Άνθρωποι που στηρίζονται στον εαυτό τους, και που δεν είναι δεόντως εξουσιοδοτημένοι, δεν λαμβάνουν βοήθεια από τα άνω· έτσι αυτοί απέτυχαν, καθώς δεν εκλέχθηκαν όπως εκείνοι που επρόκειτο να σώσουν τον Ισραήλ, (Γουόρθινγκτον) της οικογένειας των Μακκαβαίων. (Μενοχίος)Σχετικά με το κατόρθωμα του Ελεάζαρ η σημείωση υπερασπίζεται το διπλό κίνητρο του στρατιώτη, τον ζήλο για τον λαό του και την επιθυμία για διαρκή τιμή, ενώ το διακρίνει από την απλή υπερηφάνεια.
Όνομα. Αυτό το κίνητρο έκανε μερικούς να καταδικάσουν το κατόρθωμα. Αλλά σίγουρα ένα πρόσωπο μπορεί να επιδιώκει να αποκτήσει φήμη, ακόμη και εκθέτοντας τον εαυτό του σε κίνδυνο. Ο Ελεάζαρ μπορούσε κάλλιστα να ελπίζει ότι το θηρίο δεν θα έπεφτε τόσο ξαφνικά. Το άλλο κίνητρο που αναφέρεται είναι αληθινά ευγενές και ενάρετο, και δεν μπορούμε να καταδικάσουμε αυτόν τον ήρωα χωρίς ισχυρότερες αποδείξεις. Ο άγιος Γρηγόριος (Ηθ. ιθ΄ 13.) τον παρουσιάζει ως τύπο των υπερηφάνων· αλλά γι’ αυτό δεν ήταν απαραίτητα ένας από αυτούς, (Καλμέ) ούτε περισσότερο από τον Ησαύ, ο οποίος ήταν τύπος των αποδοκιμασμένων, Μαλαχίας α΄ 3. (Χέιδοκ) — Ο άγιος Αμβρόσιος (Περὶ Καθ. ι΄ 40.) επαινεί ιδιαίτερα την ανδρεία αυτού του στρατιώτη που εκθέτει τον εαυτό του στον κίνδυνο του θανάτου για τη θρησκεία. (Γουόρθινγκτον) — Αυτή είναι η γενική γνώμη. Βλέπε Σεράριο· Μενοχίο· Τιρίνο· και Γκρότιο, jure. γ΄ 4. α. 18.Η παρατήρηση για τα λόγια του Αντιόχου στο νεκροκρέβατο υπενθυμίζει στους αναγνώστες ότι οι εξωτερικές εκφράσεις λύπης δεν δείχνουν απαραίτητα γνήσια μετάνοια όταν οι γύρω ενέργειες παραμένουν αμετάβλητες.
Κακά. Όλη αυτή η μετάνοια ήταν πλαστή, Β΄ Μακκαβαίων θ΄. (Γουόρθινγκτον)
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Η αντίθεση μεταξύ των υπάκουων εκστρατειών του Ιούδα και της αυθαιρεσίας του Ιωσήφ και του Αζαρία δείχνει ότι ο ζήλος μόνος δεν εγγυάται επιτυχία· η νομιμότητα και η υποταγή στη δίκαιη διοίκηση έχουν σημασία. Η προθυμία του Ελεάζαρ να διακινδυνεύσει τα πάντα κάτω από το θωρακισμένο θηρίο αποκαλύπτει μια θυσιαστική αγάπη που επιδιώκει το κοινό καλό παρά την προσωπική ασφάλεια. Αντιθέτως, ο θρήνος του Αντιόχου για τα παρελθόντα κακά έρχεται πολύ αργά για να αλλάξει την πορεία της βασιλείας του ή να αποκαταστήσει τον ναό που είχε βεβηλώσει. Αυτά τα επεισόδια μαζί διδάσκουν ότι ο Θεός προστατεύει εκείνους που πολεμούν υπό την κατάλληλη εξουσία, ενώ επιτρέπει οπισθοδρομήσεις σε εκείνους που ενεργούν από ιδιοτελή φιλοδοξία. Η παραβίαση του όρκου στο τέλος του έκτου κεφαλαίου απεικονίζει περαιτέρω πώς η πολιτική σκοπιμότητα μπορεί να υπερισχύσει των ορκισμένων υποσχέσεων, αφήνοντας τους πιστούς να βασίζονται τελικά στη θεία πιστότητα παρά στις ανθρώπινες συνθήκες.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στη δική μου ζωή διακινδυνεύω να ενεργώ με προσωπική πρωτοβουλία παρά υπό νόμιμη πνευματική ή εκκλησιαστική εξουσία; Πώς μπορώ να καλλιεργήσω την προθυμία να θυσιάσω την αναγνώριση ή την ασφάλεια για χάρη της ευημερίας της κοινότητάς μου;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε τῶν δυνάμεων, ὁ ἐνισχύσας τοὺς δούλους σου ὥστε νὰ ἀποκριθοῦν εἰς τὴν κραυγὴν τῶν καταπιεσμένων καὶ νὰ πολεμήσουν μετὰ θάρρους ὑπὸ νόμιμον ἐξουσίαν, χάρισον ἡμῖν χάριν ἵνα ἀπορρίψωμεν πᾶσαν παρόρμησιν κενοδοξίας καὶ νὰ ἐμπιστευθῶμεν εἰς τὴν σὴν προστασίαν μόνον ἐν μέσῳ τῶν δοκιμασιῶν τῆς Ἐκκλησίας σου. Ἀνάδειξον πιστοὺς ἡγέτας οἵτινες, ὡς ὁ Ἐλεάζαρ ὁ παλαιός, προτιμοῦσι τὸν θάνατον ἀντὶ τῆς προδοσίας τοῦ νόμου σου, καὶ διὰ πρεσβειῶν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου καὶ πάντων τῶν Ἁγίων, διατήρησον ἡμᾶς ἀκλινεῖς ἐν τῇ σῇ διακονίᾳ. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →