← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Αριθμοί

Αριθμοί 35-36 — με τον Μπράουν

Αριθμοί 35-36Υπόμνημα Jamieson, Fausset και Brown επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα
Ανοίγουμε το καθημερινό μας μάθημα με το Υπόμνημα στην Ολόκληρη την Αγία Γραφή των Ρόμπερτ Τζέιμισον, Α.Ρ. Φόσετ και Ντέιβιντ Μπράουν. Η κατά στίχο επεξεργασία τους των Αριθμών 35-36 μας εισάγει στις τελικές νομικές διατάξεις που δόθηκαν στον Ισραήλ στις πεδιάδες του Μωάβ, δείχνοντας πώς ο Θεός διέταξε τόσο τη δικαιοσύνη όσο και την κληρονομιά για τον λαό της διαθήκης Του.
Διαβάστε
Στρέψτε τώρα προς τους Αριθμούς 35-36 και διαβάστε τα κεφάλαια δυνατά. Ακούστε για τις προσεκτικές οδηγίες σχετικά με τις Λευιτικές πόλεις, τις έξι πόλεις καταφυγίου και την προστασία των φυλετικών κληρονομιών μέσω των θυγατέρων του Ζελοφχάδ.
Μελετήστε
Ο Τζέιμισον ανοίγει το κεφάλαιο περιγράφοντας τις λευιτικές πόλεις και τα προάστιά τους. Εδάφιο 2. 2. δώσατε εις τους Λευίτας εκ της κληρονομίας της ιδιοκτησίας αυτών πόλεις διά να κατοικήσωσιν —Επειδή οι Λευίται δεν επρόκειτο να λάβωσιν εδαφικόν κτήμα απονεμηθέν εις αυτούς όπως αι άλλαι φυλαί κατά την κατάκτησιν της Χαναάν, επρόκειτο να διασκορπισθώσι καθ’ όλην την γην εις ωρισμένας πόλεις αφιερωθείσας εις την χρήσιν αυτών· και αι πόλεις αύται επρόκειτο να περιβάλλωνται υπό εκτεταμένων προαστίων. Υπάρχει φαινομενική ασυμφωνία μεταξύ Αριθμοί 35:4· Αριθμοί 35:5, όσον αφορά την έκτασιν των προαστίων τούτων· αλλά αι δηλώσεις εις τα δύο εδάφια αναφέρονται εις τελείως διαφορετικά πράγματα—το εν εις την έκτασιν των προαστίων από των τειχών της πόλεως, το άλλο εις τον χώρον των δισχιλίων πήχεων από του άκρου αυτών. Εν τοις πράγμασιν, υπήρχεν έκτασις εδάφους, ανερχομένη εις τρισχιλίους πήχεις, μετρηθείσα από του τείχους της πόλεως. Χίλιοι κατειχοντο πιθανώτατα υπό οικημάτων διά την στέγασιν ποιμένων και άλλων υπηρετών, μετά κήπων, αμπελώνων ή ελαιώνων. Και ταύτα τα οποία εμερίσθησαν εις διαφόρους οικογενείας (Α’ Χρονικών 6:60) ηδύναντο να πωληθώσιν υπό ενός Λευίτου εις άλλον, αλλά ουχί εις οιονδήποτε άτομον άλλης φυλής (Ιερεμίας 32:7). Οι άλλοι δισχίλιοι πήχεις παρέμενον κοινόχρηστοι διά την βοσκήν κτηνών (Λευιτικόν 25:34) και, λαμβανομένου υπ’ όψιν του αριθμού αυτών, ο χώρος ούτος θα εχρειάζετο πλήρως. Λευιτικόν 25:34- :. ΠΟΛΕΙΣ ΚΑΤΑΦΥΓΙΟΥ. Εν συνεχεία εξηγεί τον διορισμόν και τον σκοπόν των έξι πόλεων καταφυγίου. Εδάφιο 6. 6. θέλουσιν είναι έξ πόλεις καταφυγίου, τας οποίας θέλετε διορίσει διά τον φονέα —Η ίδρυσις των προνομιακών τούτων ιερών καταφυγίων μεταξύ των πόλεων των Λευιτών είναι πιθανώς ιχνηλατητέα εις την ιδέαν, ότι αύται θα ήσαν οι καταλληλότεροι και αμερόληπτοι κριταί—ότι η παρουσία και αι συμβουλαί αυτών ηδύναντο να καταπραΰνωσιν ή να συγκρατήσωσι τας θυελλώδεις ορμάς του εκδικητού του αίματος—και ότι, εκ του ότι ήσαν περιβεβλημένοι με τον ιερόν χαρακτήρα, ηδύναντο να είναι τύποι του Χριστού, εις τον οποίον οι αμαρτωλοί ευρίσκουσι καταφύγιον από του ολεθρευτού (βλέπε Δευτερονόμιον 4:43· Ιησούς του Ναυή 20:8). Το υπόμνημα κατόπιν λεπτομερεί τας συνθήκας υπό τας οποίας παρέχεται ή χάνεται η προστασία. Εδάφιο 22. 22-28. Αλλά εάν ώση αυτόν αιφνιδίως άνευ έχθρας, ή ρίψη επ’ αυτού οτιδήποτε άνευ ενέδρας, κ.λπ.—Υπό την έξαψιν αιφνιδίου προκλήσεως, ή βιαίου πάθους, ενδέχεται να προκληθή βλάβη καταλήγουσα εις θάνατον και διά πρόσωπον το οποίον ούτως ακουσίως διέπραξε φόνον, αι λευιτικαί πόλεις προσέφερον το όφελος πλήρους προστασίας. Άπαξ φθάσας εις την πλησιεστέραν, διότι μία ή άλλη εξ αυτών ήτο εντός ημερησίας οδοιπορίας από πάσας τας περιοχάς της γης, ήτο ασφαλής. Αλλά έπρεπε «να παραμένη εν αυτή». Η περιορισμός αυτού εντός των τειχών αυτής ήτο σοφός και σωτήριος κανών, αποβλέπων να δείξη την ιερότητα του ανθρωπίνου αίματος ενώπιον του Θεού, ως επίσης να προστατεύση αυτόν τον φονέα, του οποίου η παρουσία και αι συναναστροφαί εν τη κοινωνία ηδύναντο να προκαλέσωσι τα πάθη των συγγενών του αποθανόντος. Αλλά η περίοδος της απελευθερώσεώς του από του περιορισμού τούτου δεν ήτο μέχρι του θανάτου του αρχιερέως. Εκείνη ήτο εποχή δημοσίας θλίψεως, καθ’ ην αι ιδιωτικαί θλίψεις εβυθίζοντο ή παρεβλέποντο υπό της αισθήσεως της εθνικής συμφοράς, και καθ’ ην ο θάνατος τόσον εξεχόντων υπηρέτου του Θεού φυσικώς ωδήγει πάντας εις σοβαράν περίσκεψιν περί της ιδίας θνητότητος. Η στιγμή, όμως, καθ’ ην ο πρόσφυξ παρέβη τους περιορισμούς του εγκλεισμού αυτού και ετόλμησε πέραν των ορίων του ασύλου, έχανε το προνόμιον, και, εάν ανευρίσκετο υπό του διώκτου αυτού, ηδύνατο να φονευθή ατιμωρητί. Ο Φάουσσετ στρέφεται τέλος εις το φυλετικόν αίτημα περί της κληρονομίας των θυγατέρων του Σελοφχάδ. Εδάφιο 1. 1. οι αρχηγοί των πατριών των οικογενειών των υιών του Γαλαάδ —Όντες οι φυλετικοί κυβερνήται εν Μανασσή, συνεβουλεύθησαν τον Μωυσήν επί υποθέσεως η οποία επηρέαζε την δημοσίαν τιμήν και τα συμφέροντα της φυλής αυτών. Αύτη ανεφέρετο άπαξ έτι εις τας θυγατέρας του Σελοφχάδ. Πρότερον αύται είχον υποβάλει, ιδία πρωτοβουλία, αίτησιν όπως αναγνωρισθώσι, λόγω ελλείψεως αρρένων κληρονόμων εν τη οικογενεία αυτών, ως δικαιούμεναι να κληρονομήσωσι την περιουσίαν του πατρός αυτών [ :- ]· νυν η αίτησις εγένετο εξ ονόματος της φυλής εις την οποίαν ανήκον—όπως ληφθώσι μέτρα πρός παρεμπόδισιν της απαλλοτριώσεως της πατρογονικής αυτών περιουσίας διά της συμμαχίας αυτών μετά συζύγων ετέρας φυλής. Οι απεριόριστοι γάμοι θυγατέρων υπό τοιαύτας περιστάσεις ηπείλουν σοβαρώς να επηρεάσωσι την κατοχήν γης εν Ισραήλ, καθότι η κληρονομία αυτών θα περιήρχετο εις τα τέκνα αυτών, τα οποία, εκ της πλευράς του πατρός, θα ανήκον εις ετέραν φυλήν, και ούτω θα ωδήγουν, διά περιπλοκής συμφερόντων και συγχύσεως οικογενειών, εις κακόν διά το οποίον ουδέ το Ιωβηλαίον ηδύνατο να παράσχη θεραπείαν. [Βλέπε περί :- ].
Σκεφτείτε
Οι συγγραφείς τονίζουν το διπλό πλεονέκτημα που εξασφαλίζεται από αυτά τα διατάγματα τόσο για την ανθρωπότητα όσο και για τη δικαιοσύνη. Στίχος 29. 29-34. αυτά τα πράγματα θα είναι νόμος κρίσεως για εσάς σε όλες τις γενεές σας —Ο νόμος του εκδικητή αίματος όπως έτσι καθιερώθηκε από θεία εξουσία ήταν μια τεράστια βελτίωση στην αρχαία πρακτική του Γκοελισμού. Με τον διορισμό πόλεων καταφυγίου ο ανθρωποκτόνος σωζόταν στο μεταξύ από την τυφλή και ορμητική οργή εκδικητικών συγγενών αλλά μπορούσε να δικαστεί από το τοπικό δικαστήριο και αν αποδεικνυόταν ένοχος με επαρκή μαρτυρία να καταδικαστεί και να τιμωρηθεί ως φονιάς χωρίς τη δυνατότητα απελευθέρωσης με οποιαδήποτε χρηματική ικανοποίηση. Η διάταξη του Μωυσή η οποία ήταν προσαρμογή στον χαρακτήρα και τα έθιμα του εβραϊκού λαού εξασφάλιζε το διπλό πλεονέκτημα της προώθησης των σκοπών τόσο της ανθρωπότητας όσο και της δικαιοσύνης. Κλείνουν σημειώνοντας τη προσεκτική διάκριση που διατηρείται μεταξύ πολιτικών διατάξεων και των νόμων της λατρείας. Στίχος 5. 5-12. ο Μωυσής πρόσταξε τους γιους Ισραήλ σύμφωνα με τον λόγο του Κυρίου —Η παράκληση φάνηκε δίκαιη και εύλογη και κατά συνέπεια έγινε μια διάταξη με την οποία οι θυγατέρες του Ζελοφχάδ ενώ αφήνονταν στην ελεύθερη επιλογή των συζύγων τους περιορίζονταν να παντρευτούν όχι μόνο μέσα στη δική τους φυλή αλλά μέσα στην οικογένεια της φυλής του πατέρα τους δηλαδή έναν από τους εξαδέλφους τους. Αυτός ο περιορισμός όμως επιβλήθηκε μόνο σε εκείνες που ήταν κληρονόμοι. Ο νόμος δεν εφαρμοζόταν σε θυγατέρες υπό διαφορετικές συνθήκες ( :- ) —διότι μπορούσαν να παντρευτούν σε άλλη φυλή αλλά αν το έκαναν ήταν υπόλογες να χάσουν την πατρογονική τους κληρονομιά η οποία μετά τον θάνατο του πατέρα ή των αδελφών τους πήγαινε στον πλησιέστερο συγγενή της οικογένειας. Εδώ ήταν ένα παράδειγμα προοδευτικής νομοθεσίας (βλέπε επίσης Έξοδος 18:27 ) στο Ισραήλ οι διατάξεις που γίνονταν προτείνονταν από τις περιστάσεις. Αλλά αξίζει ιδιαίτερης προσοχής ότι αυτές οι προσθήκες ή τροποποιήσεις του νόμου περιορίζονταν σε πολιτικές υποθέσεις ενώ η παραμικρή αλλαγή ήταν απαράδεκτη στους νόμους που αφορούσαν τη λατρεία ή τη διατήρηση της θρησκείας.
Απαντήστε
Πώς διαμορφώνει η παροχή πόλεων καταφυγίου την άποψή σας για τη μέριμνα του Θεού τόσο για τη δικαιοσύνη όσο και για το έλεος; Με ποιους τρόπους ο περιορισμός στους γάμους των κληρονόμων απεικονίζει την προτεραιότητα της διατήρησης της οργανωμένης κληρονομιάς του Θεού; Πού βλέπετε την έμφαση του σχολίου στην προοδευτική αλλά περιορισμένη νομοθεσία που προσκαλεί μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στη σοφία της Γραφής;
Προσευχηθείτε
Κύριε φιλάνθρωπε, σε αἰνοῦμεν διὰ τὸ καταφύγιον τὸ ὁποῖον διώρισας ἐν Χριστῷ, τὴν ἀληθινὴν πόλιν τῆς ἀσφαλείας, ὅπου ἡ δικαιοσύνη καὶ τὸ ἔλεος συναντῶνται διὰ πάντας τοὺς προσφεύγοντας εἰς Αὐτόν. Διὰ τοῦ Πνεύματός Σου, φύλαξον ἡμᾶς ἀπὸ τὴν βιαστικὴν ἐκδίκησιν καὶ δίδαξον ἡμᾶς νὰ τιμῶμεν τὰ ὅρια καὶ τὴν τάξιν τὴν ὁποίαν ἔχεις θέσει ἐν τῷ Λόγῳ Σου, φυλάττοντας τὰς ζωάς μας μέχρις ὅτου εἰσέλθωμεν εἰς τὴν κληρονομίαν τὴν ἀκίνητον. Ἀμήν.

Υπόμνημα Jamieson, Fausset και Brown επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →