Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Δευτερονόμιο
Δευτερονόμιον 1-3 — με τον Ιωάννη Καλβίνο
Άνοιγμα
Σε αυτό το μάθημα στρεφόμαστε στην προσεκτική έκθεση του Ιωάννη Καλβίνου στα κεφάλαια 1 έως 3 του Δευτερονόμιου. Το σχόλιο του Καλβίνου αποκαλύπτει πώς ο Μωυσής επανέλαβε τις ενέργειες του Θεού προς τον Ισραήλ στο κατώφλι της γης της επαγγελίας, υπογραμμίζοντας τόσο τη θεία πιστότητα όσο και την ανθρώπινη αδυναμία. Οι γνώσεις του μας βοηθούν να δούμε τη διαρκή συνάφεια αυτών των αρχαίων λόγων για τη ζωή της πίστης σήμερα. Καθώς ακούμε τη φωνή του Καλβίνου, καλούμαστε να δεχθούμε τα ίδια ελέη και προειδοποιήσεις της διαθήκης που διαμόρφωσαν το ταξίδι του Ισραήλ. Είθε το Πνεύμα να ανοίξει τις καρδιές μας για να ακούσουμε τι εξακολουθεί να μιλά ο Κύριος μέσα από αυτές τις σελίδες.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Σας προσκαλούμε τώρα να διαβάσετε τα κεφάλαια 1 έως 3 του Δευτερονόμιου αργά και προσευχητικά. Ακούστε για τα επαναλαμβανόμενα θέματα της καθοδήγησης του Θεού, των επανειλημμένων αποτυχιών του Ισραήλ και της κλήσης σε πιστή υπακοή. Προσέξτε πώς ο Μωυσής αφηγείται το ταξίδι της ερήμου και τον διορισμό ηγετών. Αφήστε το κείμενο να εγκατασταθεί στην καρδιά σας πριν στραφούμε στους στοχασμούς του Καλβίνου για αυτά τα κεφάλαια.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Καλβίνος ανοίγει διευκρινίζοντας τον σκοπό του συμπληρωματικού υλικού σε αυτά τα κεφάλαια.
1. Αυτοί είναι οι λόγοι. Αυτά τα δύο τελευταία αποσπάσματα ανήκουν κυρίως στα συμπληρώματα, όπου ο Θεός αργότερα εικονογράφησε πιο καθαρά και οικεία τον Νόμο που είχε δοθεί προηγουμένως από Αυτόν· περιλαμβάνουν επίσης προτροπές, με τις οποίες υπέταξε το νου του λαού στην υπακοή, και εγκώμια, με τα οποία επαίνεσε και επιβεβαίωσε τον Νόμο. Το σύνολο είναι ότι ο Μωυσής διορίζεται υπουργός και πρεσβευτής του Θεού, ο οποίος με το στόμα του ορίζει στον Ισραήλ όλα όσα είναι ορθά και δίκαια. Αλλά όταν λέει, 'εκτός από τη διαθήκη που έκανε μαζί τους στη Χωρήβ', (Δευτερονόμιον 29:1,) είναι αναγκαίο ο Δεκάλογος να εξηγηθεί πιο πλήρως, μήπως η συντομία του τον καταστήσει ασαφή σε έναν αμαθή και βραδύκαρδο λαό. Διότι ο Θεός δεν έμαθε, όπως οι επίγειοι βασιλείς, από την πείρα να εμπλουτίσει τον νόμο Του με νέες εντολές, αλλά έλαβε υπόψη την αμβλεία και αδύναμη κατανόηση του λαού. Το μόριο της εξαίρεσης, 'εκτός', δεν δηλώνει επομένως κάτι πρόσθετο, αλλά σημαίνει μόνο ότι ο Θεός επανέλαβε τη διαθήκη Του, ώστε να γίνει πιο σαφώς και βεβαίως κατανοητή. Σε αυτό το σημείο έδωσε μια εξαιρετική απόδειξη της επιείκειάς Του, ότι πριν από την είσοδό τους στη γη, ανανέωσε τη διαθήκη Του περίπου σαράντα χρόνια μετά την πρώτη διακήρυξή της, και πρόσθεσε μια σαφή έκθεσή της, επειδή τότε είχε να κάνει με μια νέα γενιά. Για αυτόν τον λόγο ο τόπος αναφέρεται ρητά, επειδή από εκεί καθίσταται εμφανής η πάροδος του χρόνου.Ο Καλβίνος εξετάζει στη συνέχεια την προφορική εντολή που δόθηκε στη Χωρήβ για να ξεκινήσουν.
6. Ο Κύριος ο Θεός μας μίλησε σε εμάς στη Χωρήβ. Σε αυτή τη Δεύτερη Αφήγηση, ο Μωυσής δηλώνει ρητά ότι ο Θεός όχι μόνο έδωσε σε αυτούς ένα ορατό σημείο, υψώνοντας το σύννεφο, αλλά ότι τους διέταξε και προφορικά να αφήσουν το Όρος Σινά, και να αρχίσουν την εκτέλεση του υπόλοιπου ταξιδιού τους. Ο Θεός λέει, λοιπόν, ότι είχε δαπανηθεί αρκετός χρόνος σε ένα μέρος· [1] διότι, πριν φύγουν από εκεί, είχε περάσει εκεί ένα ολόκληρο έτος. Αν και υπήρχαν έντεκα ημέρες ταξιδιού μπροστά τους πριν φτάσουν στην Κάδης-Βαρνέα, παρ' όλα αυτά, μήπως κάτι καθυστερήσει τον λαό, που ήταν φυσικά πολύ νωθρός, τους διεγείρει θέτοντας μπροστά τους την ευκολία με την οποία θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί, λέγοντάς τους ότι είχαν μόνο να σηκώσουν τα πόδια τους και να προχωρήσουν, για να φτάσουν στην επαγγελμένη ανάπαυση.Για τον διορισμό των κριτών, ο Καλβίνος γράφει:
9. Και μίλησα σε εσάς εκείνη την εποχή. Δεν λέει εδώ ότι η συμβουλή του προτάθηκε από άλλη πλευρά, σχετικά με τον διορισμό των κριτών· αλλά, ίσως, δεν τόλμησε να αναφέρει κανένα όνομα σε αυτόν τον υπερήφανο και διεστραμμένο λαό, μήπως απορρίψουν το πράγμα που ήταν κατά τα άλλα καλό, από απέχθεια προς τον συγγραφέα του, ως ξένο. Αναμφίβολα αφηγείται εδώ ό,τι είχε συμβεί προηγουμένως· επομένως ομολογεί ο ίδιος, από τα δικά του προσωπικά συναισθήματα, ανίκανος να φέρει το βάρος, αν μόνο αυτός τεθεί επικεφαλής όλου του λαού. Προβάλλει ως αιτία το τεράστιο πλήθος μεταξύ του οποίου πρέπει αναγκαστικά να προκύψουν πολλές διαμάχες και αντιδικίες. Όσον αφορά όσα λέει για την αύξησή τους, η έναρξη της περιόδου της δεν πρέπει να ληφθεί από την Έξοδο, αλλά μνημονεύει την εξαιρετική και απίστευτη εύνοια του Θεού, επειδή είχαν πολλαπλασιαστεί τόσο πολύ υπό την σκληρή τυραννία όταν ήταν καταδικασμένοι σε ολική καταστροφή· και προσθέτει μια προσευχή, ώστε και για το μέλλον η ίδια ευλογία να τους συνοδεύει. Ωστόσο με αυτά τα λόγια τους υπενθυμίζει ότι το βάρος της διακυβέρνησης θα γινόταν καθημερινά πιο επίπονο και βαρύ· με τον τρόπο αυτό μπορεί πιο εύκολα να τους πείσει να προβλέψουν αμέσως για ό,τι δεν θα μπορούσε τελικά να αποφευχθεί.Ο Καλβίνος στη συνέχεια αναφέρεται στην εντολή που δόθηκε στους κριτές σχετικά με την αμεροληψία.
16. Και διέταξα τους κριτές σας. Αυτή η εντολή δεν βρίσκεται στην Έξοδο 18, όπου ο μόνος σκοπός του Μωυσή ήταν να υποδείξει την προέλευση της αλλαγής· αλλά τώρα παραλείποντας τον έπαινο του πεθερού του, υπενθυμίζει απλώς στους Ισραηλίτες ό,τι έκανε μαζί τους. Το σύνολο, ωστόσο, της προτροπής είναι ότι έπρεπε να δικάζουν αμερόληπτα μεταξύ των αδελφών τους· το οποίο εκφράζεται πιο πλήρως στον επόμενο στίχο, όπου απαγορεύεται σε αυτούς να 'αναγνωρίζουν πρόσωπα.' [206] Διότι δεν μπορεί να υπάρξει μεγαλύτερη διαφθορά από το να κρίνει κανείς από την προσωπική εμφάνιση, η οποία πάντα απομακρύνει τον νου των ανθρώπων από τα πλεονεκτήματα της υπόθεσης. Γι' αυτό ο Χριστός αντιπαραθέτει ορθά αυτά τα δύο πράγματα, να 'κρίνετε δίκαιη κρίση,' και 'κατά την εμφάνιση.' (Ιωάννης 7:24.) Αυτό ακόμη και οι φιλόσοφοι το έχουν αντιληφθεί, όταν έχουν συμβουλεύσει ότι, όσο το δυνατόν περισσότερο, οι κριτές πρέπει να περιορίζονται από σταθερούς νόμους, μήπως, αφεθέντες ελεύθεροι, παρασυρθούν προς τη μία ή την άλλη πλευρά από εύνοια ή κακή θέληση. Και, στην πραγματικότητα, όπου υπάρχει επαρκής ικανότητα νου, η δικαιοσύνη και η ορθότητα θα επικρατήσουν, εκτός αν η εκτίμηση προσώπων επηρεάσει τον κριτή. Είναι σαφές από το πλαίσιο, όπου ο Μωυσής απαγορεύει τη διάκριση μεταξύ μικρών και μεγάλων, τι εννοείται με το 'αναγνωρίζοντας πρόσωπα.' Αλλά αν και οι κριτές συχνά προκαλούν βλάβη στους φτωχούς και τους δυστυχείς από περιφρόνησή τους, ο Μωυσής αναφέρεται στο πιο συνηθισμένο σφάλμα, όταν τους διατάζει 'να μην φοβούνται κανέναν άνθρωπο·' αφού πολύ συχνά συμβαίνει ότι εκείνοι που είναι κατά τα άλλα δίκαιοι, και διατεθειμένοι να μελετούν ό,τι είναι δίκαιο και ορθό, παρασύρονται από τον φόβο των απειλών των ισχυρών, και δεν τολμούν να αντιμετωπίσουν ανδρείως την κακή θέλησή τους. Ο Μωυσής, επομένως, απαιτεί μεγαλοψυχία στους κριτές, ώστε να μην διστάζουν να φέρουν επάνω τους το μίσος οποιουδήποτε, στην υπεράσπιση μιας καλής υπόθεσης. Αλλά πρέπει να παρατηρήσουμε ιδιαίτερα τον λόγο με τον οποίο διορθώνει τον φόβο και τον τρόμο τους· διότι λέει ότι δεν πρέπει να φοβούνται κανέναν θνητό άνθρωπο, επειδή 'η κρίση είναι του Θεού.' Δεν τους υπενθυμίζει εδώ απλώς, όπως φαίνεται σε μερικούς, ότι πρέπει να αποδοθεί λογαριασμός στον Θεό· αλλά δείχνει πόσο παράλογο είναι να απομακρύνεται κανείς από τον ορθό δρόμο από τον φόβο του ανθρώπου, επειδή έτσι η μεγαλειότητα του Θεού προδίδεται και εκτίθεται σε χλευασμό· σαν να λέει ότι αυτή η τιμή πρέπει να αποδοθεί στον Θεό, του οποίου είναι οι αντιπρόσωποι, ώστε να θεωρούν όλους τους ανθρώπους κατώτερους από αυτούς, και να συγκρατούν την αυθάδεια των πονηρών με τέτοια ακλόνητη μεγαλοψυχία, ώστε μόνο ο Θεός να έχει την υπεροχή. Το ίδιο είναι το αντικείμενο των λόγων του Ιωσαφάτ:
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Καλβίνος αναπτύσσει τις συνέπειες για όλους όσοι κατέχουν δημόσιο αξίωμα.
Αν αυτό εντυπωνόταν πλήρως στις διάνοιες τόσο των αρχόντων όσο και των ποιμένων, δεν θα δίσταζαν τόσο συχνά· διότι στηριζόμενοι στη βοήθεια του Θεού, θα στέκονταν σταθερά ενάντια σε όλους τους τρόμους με τους οποίους ταράσσονται τόσο αξιολύπητα. Γι' αυτό ας στηρίζονται όλοι όσοι καλούνται σε οποιοδήποτε δημόσιο αξίωμα από αυτή τη διδασκαλία, ότι επιτελούν το έργο του Θεού, ο οποίος είναι ικανός να τους διατηρεί ασφαλείς από τη βία καθώς και από την πανουργία όλου του κόσμου. Ωστόσο, ταυτόχρονα διδασκόμαστε από αυτά τα λόγια ότι όλα τα αξιώματα είναι ιερά για τον Θεό, ώστε όποιοι και αν καλούνται σε αυτά να υπηρετούν τον Θεό με ευλάβεια και επιμέλεια, και να αναλογίζονται πάντα ότι δική Του είναι η κυριαρχία της οποίας είναι οι διάκονοι.Ο Καλβίνος αναστοχάζεται περαιτέρω σχετικά με τη φύση της απιστίας του Ισραήλ.
32. Αλλά σε αυτό το πράγμα δεν πιστέψατε στον Κύριο. Σημαίνει ότι ήταν οι πιο προκατειλημμένοι παρατηρητές των έργων του Θεού, αφού η δύναμή Του, τόσο συχνά βιωμένη και τόσο πλήρως κατανοητή, δεν τους είχε διεγείρει σε εμπιστοσύνη σε Αυτόν. Διότι στη λέξη ντβρ, νταμπάρ, την οποία μεταφράσαμε ως πράγμα, περιλαμβάνει όλες τις αποδείξεις με τις οποίες ο Θεός είχε μαρτυρήσει, ότι σε Αυτόν μόνο υπήρχε ό,τι ήταν απαραίτητο για να εξασφαλίσει την πλήρη σωτηρία τους. Και αυτό ήταν, ας πούμε, πραγματική ή πρακτική διδασκαλία, όταν ο Θεός τους καλούσε να Τον εμπιστευτούν τεντώνοντας το χέρι Του. Ακόμη, τους κατηγορεί για απιστία σε σχέση με την υπόσχεση· διότι, ενώ η πίστη δεν είναι μόνο πρόθυμη και έτοιμη στην υπακοή, αλλά ενισχύει και ζωογονεί όλο τον άνθρωπο, έτσι η αιτία της αδράνειάς τους ήταν ότι δεν έδωσαν προσοχή στον Θεό που είχε υποσχεθεί να τους δώσει τη γη της Χαναάν, και δεν στηρίχθηκαν στη διαθήκη Του. Σε σχέση με αυτό επίσης, λέει ότι ο Θεός σημάδεψε τους τόπους και τους σταθμούς όπου θα έπρεπε να στήσουν το στρατόπεδό τους, διότι, αν δεν ήταν σχέδιο Του να τους οδηγήσει προς τα εμπρός, αυτή η αλλαγή τόπων θα ήταν περιττή. Ήταν, επομένως, χονδροειδής νωθρότητα να μην αναφέρουν αυτά τα σημάδια για στάση και πορεία στον κατάλληλο σκοπό τους, αφού ισοδυναμούσε με περιφρόνηση του Θεού όταν άπλωσε το χέρι Του σε αυτούς.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στη δική σας ζωή αισθάνεστε ότι ο Θεός σας καλεί να προχωρήσετε με υπακοή; Πώς μπορεί η έμφαση του Καλβίνου στην αμερόληπτη κρίση να διαμορφώσει τις σχέσεις ή τις αποφάσεις σας σήμερα; Με ποιους τρόπους έχετε βιώσει την υπομονετική αντοχή του Θεού απέναντί σας σε περιόδους περιπλάνησης;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ὦ Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν, ὁδηγήσας τὸν λαόν σου διὰ τοῦ κυριαρχικοῦ σου λόγου ἐν τῇ ἐρήμῳ καὶ ἀνανεώσας τὰς ἐπαγγελίας τῆς διαθήκης σου παρὰ τὴν ἀπιστίαν αὐτῶν, χάρισαι ἡμῖν χάριν ἵνα δεχώμεθα τὰς ἐντολάς σου μετὰ ταπεινῶν καρδιῶν καὶ μνημονεύωμεν τὰ ἔλεή σου τὰ παρελθόντα. Στήριξον τούτους οὓς ἔθεσας ἐν ἐξουσίᾳ ἵνα κρίνωσι μετὰ ἀκεραιότητος, καὶ διαφύλαξον ἡμᾶς ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας τῆς ἐπιλανθανομένης τῆς πιστότητός σου. Ἀνάλαβε ἡμᾶς διὰ τοῦ Ἁγίου σου Πνεύματος ἕως οὗ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν ἀνάπαυσιν ἣν ἡτοίμασας τοῖς λαοῖς τῆς διαθήκης σου, διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →