Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Τίτος
Τίτος 2 — με τον Γκιλ
Άνοιγμα
Σήμερα ανοίγουμε την Ιδιαίτερη-Βαπτιστική Έκθεση της Αγίας Γραφής του Τζον Γκιλ και ακούμε καθώς η ερμηνεία του κατά στίχο του κεφαλαίου 2 του Τίτου ξεδιπλώνεται. Η προσεκτική ερμηνεία του Γκιλ μας εισάγει στην έκκληση του αποστόλου για ζωές διαμορφωμένες από υγιή διδασκαλία. Μέσα από τις γενιές της εκκλησίας τα λόγια του εξακολουθούν να μας κατευθύνουν προς την αγιότητα που κοσμεί το ευαγγέλιο. Προετοιμάζουμε τις καρδιές μας για να δεχθούμε τόσο την ανάγνωση της Γραφής όσο και το φως που ρίχνει ο Γκιλ επάνω της.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας διαβάσουμε τώρα το κεφάλαιο 2 του Τίτου ολόκληρο, ακούγοντας τη φωνή του Πνεύματος καθώς το κείμενο προχωρεί από τους ηλικιωμένους αγίους στους νεότερους πιστούς και τελικά στη χάρη που μας εκπαιδεύει για ευσεβή ζωή σε αυτόν τον παρόντα κόσμο.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Γκιλ ξεκινά σχολιάζοντας τον στίχο 1.
Στίχος 1. Αλλά εσύ λάλει τα πράγματα που αρμόζουν σε υγιή διδασκαλία. Σχετικά με την υγιή διδασκαλία και τον τύπο αυτής, :- . Τα πράγματα που αρμόζουν σε αυτήν είναι μια καλή ζωή και συμπεριφορά, τα διάφορα καθήκοντα που βαρύνουν τους ομολογητές της θρησκείας, σύμφωνα με τον διαφορετικό σταθμό, την ηλικία και το φύλο τους, τα οποία παρατηρούνται σε μερικούς επόμενους στίχους· αυτά αρμόζουν στο Ευαγγέλιο του Χριστού και είναι διακοσμητικά για τη διδασκαλία του Θεού του Σωτήρα μας· και αυτά πρέπει να λέγονται από τους υπηρέτες του Χριστού, στους κατάλληλους τόπους και σε κατάλληλους χρόνους· οι οποίοι δεν πρέπει να είναι άλαλοι και να σιωπούν σε κανέναν χρόνο, αλλά ιδιαίτερα όταν υπάρχουν πολλοί ανυπότακτοι και μάταιοι ομιλητές· η υγιής διδασκαλία πρέπει να λέγεται ανοιχτά και δημόσια, πλήρως και πιστά, με μεγάλη σαφήνεια και απόδειξη, ώστε να γίνεται κατανοητή και γνωστή από όλους· και με πολλή βεβαιότητα, χωρίς δισταγμό, ως αδιαμφισβήτητη αλήθεια· και με όλη την τόλμη, χωρίς να φοβούνται τους ανθρώπους ή να επιδιώκουν να τους ευχαριστούν· και πρέπει να λέγεται συνεχώς και αδιάκοπα, εν καιρώ και εκτός καιρού· και πρέπει να λαμβάνεται μέριμνα ώστε να λέγεται με συνέπεια και με ομοιόμορφο τρόπο, ώστε να μην υπάρχει σύγκρουση και αντίφαση· και τα καθήκοντα της θρησκείας, που αρμόζουν στην υγιή διδασκαλία, πρέπει να τίθενται στο αληθινό τους φως και στην κατάλληλη θέση, ως καρποί της χάριτος του Θεού, και για να τον δοξάζουν· αυτά πρέπει να λέγονται καθαρά, να επιμένουν συχνά επάνω τους, και να παροτρύνονται θερμά και ζηλωτικά, ως πράγματα ευπρεπή, για την τιμή του Θεού, την σύσταση της θρησκείας, το καλό της ανθρωπότητας, και την υπηρεσία του ενός προς τον άλλον· ιδιαίτερα, επιστροφή στην ' Κορυφή της Σελίδας 'Ο Γκιλ προχωρεί στον στίχο 2.
Στίχος 2. Οι ηλικιωμένοι άνδρες να είναι νηφάλιοι ,.... Ή 'άγρυπνοι', και προσεκτικοί πάνω στον εαυτό τους, στη συμπεριφορά και τη συναναστροφή τους, μήπως όντας κακή, αυτή τραβηχθεί σε παράδειγμα από νεότερα πρόσωπα· αυτό πρέπει να εννοηθεί όχι για άνδρες σε αξίωμα, για πρεσβυτέρους ή γέροντες· διότι οι χαρακτήρες τους περιγράφονται στο προηγούμενο κεφάλαιο· αλλά για άνδρες σε ηλικία, για αρχαίους άνδρες, που είναι ομολογητές της θρησκείας, και μέλη εκκλησιών· οι οποίοι πρέπει επίσης να είναι σεμνοί · στη συμπεριφορά, τον λόγο και την ενδυμασία τους· η ελαφρότητα στη συναναστροφή, η αφρώδης γλώσσα, και η αέρινη ενδυμασία, είναι πολύ απρεπή για ηλικιωμένα πρόσωπα· και οι οποίοι πρέπει να είναι εγκρατείς · στο φαγητό και το ποτό, ιδιαίτερα το τελευταίο, στο οποίο η γεροντική ηλικία είναι περισσότερο εθισμένη, και πρέπει να λαμβάνεται μέριμνα ώστε να μην υπερφορτώνονται με αυτό, και η ημέρα να τους καταλαμβάνει απροσδόκητα, αφού βρίσκονται στο χείλος και τα σύνορα της αιωνιότητας· η λέξη αποδίδεται 'διακριτικός' στον Τίτο 2:5 και νηφάλιος στην Α' Τιμόθεον 3:2 και και τα δύο είναι χαρακτήρες κατάλληλοι για άνδρες σε ηλικία.Ο Γκιλ αργότερα αναφέρεται στη χάρη του Θεού στον στίχο 11.
Στίχος 11. Διότι η χάρις του Θεού που φέρνει σωτηρία ,.... Με την οποία εννοείται, όχι η ελεύθερη αγάπη και εύνοια του Θεού, που βρίσκεται στην ίδια του την καρδιά· διότι αν και αυτή παράγει σωτηρία, και είναι η πηγή και η αρχή αυτής, και αυτό που την φέρνει, και απέχει πολύ από το να ενθαρρύνει την ακολασία, αλλά διδάσκει σε πραγματική ευσέβεια, και εξαναγκάζει σε υπακοή στο θέλημα του Θεού· όμως αυτή δεν εμφανίζεται, ούτε έχει υπάρξει, ούτε γίνεται φανερή σε όλους τους ανθρώπους, αλλά είναι ιδιαίτερη στον λαό του Κυρίου· ούτε σχεδιάζει τη χάρη του Θεού που εργάζεται στις καρδιές των πιστών· διότι αν και η σωτηρία είναι στενά συνδεδεμένη με αυτήν, και επηρεάζει δυνατά τις ζωές και τις συναναστροφές τέτοιων, που είναι μέτοχοι αυτής· όμως δεν έχει εμφανιστεί σε, ούτε σε όλους τους ανθρώπους· όλοι οι άνθρωποι δεν έχουν πίστη, ούτε ελπίδα, ούτε αγάπη, ούτε άλλες χάριτες του Πνεύματος· αλλά με τη χάρη του Θεού εννοείται η διδασκαλία της χάριτος, το Ευαγγέλιο της χάριτος του Θεού· ονομάζεται έτσι, διότι είναι δήλωση της χάριτος του Θεού, και της σωτηρίας δι' αυτής· και είναι το μέσο, στο χέρι του Πνεύματος, για να μεταφέρει χάρη στην καρδιά, και να την εμφυτεύει σε αυτήν· με αυτή την έννοια η φράση χρησιμοποιείται στις Πράξεις 20:24 και αυτή ονομάζεται το Ευαγγέλιο της σωτηρίας, ο λόγος της σωτηρίας, και η ίδια η σωτηρία, και έτσι μπορεί να ειπωθεί ότι την φέρνει· φέρνει και δημοσιεύει τα καλά νέα αυτής· δείχνει στους ανθρώπους τον τρόπο της σωτηρίας· δίνει λογαριασμό για τον ίδιο τον Σωτήρα, ότι είναι ο μέγας Θεός, και έτσι κατάλληλος να είναι Σωτήρας· ότι διορίστηκε από τον Θεό τον Πατέρα να είναι η σωτηρία του· ότι στάλθηκε, και ήρθε για να εργαστεί σωτηρία· και ότι έγινε ο συγγραφέας αυτής· και ότι είναι ο μόνος Σωτήρας, και ικανός, πρόθυμος, και πλήρης· δίνει λογαριασμό για την ίδια την σωτηρία· ότι είναι η σωτηρία της ψυχής· ότι είναι μεγάλη, και περιλαμβάνει και χάρη και δόξα· ότι είναι αιώνια, και όλη από ελεύθερη χάρη· και δείχνει τα πρόσωπα που ενδιαφέρονται σε αυτήν, και θα την απολαύσουν, ακόμη και όλους εκείνους που εκλέχθηκαν σε αυτήν, και εξαγοράστηκαν, συμφιλιώθηκαν, και δικαιώθηκαν από το αίμα του Χριστού, και οδηγούνται να πιστέψουν σε αυτόν· και το Ευαγγέλιο όχι μόνο φέρνει τα νέα όλου αυτού στο αυτί, στην εξωτερική διακονία αυτού· αλλά το φέρνει στην καρδιά, και είναι η δύναμη του Θεού προς σωτηρία, όταν έρχεται, όχι μόνο με λόγια, αλλά με δύναμη, και με το Άγιο Πνεύμα· ή όταν έρχεται υπό τις ισχυρές επιρροές και εφαρμογή του Πνεύματος του Θεού.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Γκιλ ολοκληρώνει αντανακλώντας στην ελπίδα της εμφάνισης του Χριστού.
Στίχος 13. Προσμένοντας εκείνη την μακαρία ελπίδα ,.... Όχι τη χάρη της ελπίδας· αν και αυτή όντας καλή ελπίδα δια της χάριτος, και ελπίδα μακαριότητας, μπορεί να ονομαστεί μακαρία ελπίδα· όμως αυτή οι άγιοι την έχουν ήδη εμφυτευμένη στις καρδιές τους κατά την αναγέννηση, και δεν μπορεί να ειπωθεί ότι την προσμένουν· μάλλον τον Χριστό, το αντικείμενο και το θεμέλιο της ελπίδας, που είναι η ελπίδα μας, και ο Χριστός εν ημίν η ελπίδα της δόξας, που είναι μακάριος εις τους αιώνας· και στην απόλαυση του οποίου η ευτυχία των αγίων στο εξής θα συνίσταται πολύ· και τον οποίο προσμένουν, και περιμένουν από τον ουρανό, και ο οποίος αναφέρεται ρητά στην επόμενη πρόταση· αλλά καθώς αυτό μπορεί να είναι κάτι διαφορετικό από εκείνο, μπορεί να είναι καλύτερο, με αυτή τη μακαρία ελπίδα, να εννοήσουμε το πράγμα που ελπίζεται, την αιώνια δόξα και ευτυχία· ονομάζεται αλλού η ελπίδα της δικαιοσύνης, και η ελπίδα που είναι αποθηκευμένη στον ουρανό, Γαλάτας 5:5 και η οποία θα βρίσκεται στην μακαρία θέα του Θεού και του Χριστού· σε τέλεια γνώση αυτών, σε κοινωνία με αυτούς, και σε ομοίωση με αυτούς· και στην κοινωνία αγγέλων και δοξασμένων αγίων· και σε ελευθερία από κάθε κακό, εξωτερικό και εσωτερικό, και στην κατοχή κάθε αγαθού· και το να προσμένουμε αυτό, είναι να το επιθυμούμε με την καρδιά και τις στοργές στραμμένες επάνω του, λαχταρώντας να είμαστε στην απόλαυσή του, και όμως περιμένοντας υπομονετικά στην άσκηση πίστης και ελπίδας· διότι το προσμένειν περιλαμβάνει και τις τρεις χάριτες, πίστη, ελπίδα, και αγάπη· και ιδιαίτερα την πρώτη, η οποία πάντα συνοδεύεται από την τελευταία· διότι είναι τέτοια προσμονή αυτής της μακαριότητας, ώστε ο άνθρωπος πιστεύει σταθερά ότι θα μετάσχει σε αυτήν· και υπάρχει καλός λόγος για έναν αναγεννημένο άνθρωπο να την προσμένει έτσι· αφού είναι το δώρο του Πατέρα του από ελεύθερη χάρη, και είναι αποθηκευμένο γι' αυτόν· ο Χριστός πήγε να το ετοιμάσει με την παρουσία, τη μεσιτεία, και την παράκλησή του· ναι, πήγε, ως ο πρόδρομος, να πάρει κατοχή αυτού στο όνομά του· αυτός ο άνθρωπος γεννήθηκε ξανά σε ζωντανή ελπίδα αυτού· καλείται από τη χάρη του Θεού σε αυτό· είναι τέκνο του Θεού, και έτσι κληρονόμος αυτού· έχει δικαίωμα σε αυτό, δια της δικαιωτικής δικαιοσύνης του Χριστού, και έχει καταλληλότητα γι' αυτό δια της αγιαστικής χάριτος του Πνεύματος· και ο οποίος είναι εν αυτώ ως ο αρραβώνας και η εγγύηση αυτού· τώρα μια τέτοια σταθερή προσδοκία της ουράνιας δόξας διδάσκει, κατευθύνει, και ενθαρρύνει το Ευαγγέλιο, η διδασκαλία της χάριτος του Θεού· διότι αυτά τα λόγια πρέπει να διαβαστούν σε σύνδεση με τα προηγούμενα, ως περαιτέρω διδασκαλία του Ευαγγελίου, καθώς και ό,τι ακολουθεί· και την ένδοξη εμφάνιση του μεγάλου Θεού, και του Σωτήρα ημών Ιησού Χριστού · όχι δύο θεϊκά πρόσωπα, μόνο ένα, εννοούνται εδώ· διότι η λέξη: αποδιδόμενη 'εμφάνιση', δεν χρησιμοποιείται ποτέ για τον Θεό τον Πατέρα, μόνο για το δεύτερο πρόσωπο· και το προθετικό άρθρο δεν τίθεται πριν από τη λέξη 'Σωτήρας', όπως θα γινόταν, αν δύο διακριτά πρόσωπα σχεδιάζονταν· και ο σύνδεσμος 'και' είναι ερμηνευτικός, και μπορεί να αποδοθεί έτσι, 'και την ένδοξη εμφάνιση του μεγάλου Θεού, ακόμη και του Σωτήρα ημών Ιησού Χριστού'· ο οποίος, στον επόμενο στίχο, λέγεται ότι έδωσε τον εαυτό του για τη λύτρωση του λαού του· έτσι ώστε εδώ υπάρχει μια πολύ λαμπρή απόδειξη της αληθινής και ιδιαίτερης θεότητας του Χριστού, ο οποίος θα εμφανιστεί στη δεύτερη έλευσή του· διότι αυτής της εμφάνισης είναι τα λόγια να εννοηθούν, ως ο μέγας Θεός, σε όλες τις δόξες και τις τελειότητες της θεϊκής του φύσης· καθώς και Σωτήρας, που αναφέρεται για να δείξει ότι θα εμφανιστεί για τη σωτηρία του λαού του, την οποία θα τους βάλει τότε στην πλήρη κατοχή· και ότι η λαμπρότητα της θεϊκής του Μεγαλειότητας δεν θα τους κάνει να φοβηθούν· και αυτή η εμφάνιση θα είναι ένδοξη· διότι ο Χριστός θα έρθει στη δική του δόξα, στη δόξα της θεότητάς του, ιδιαίτερα η παντογνωσία και η παντοδυναμία του θα είναι πολύ εμφανείς· και στη δόξα του ως Μεσίτη, η οποία θα θεαθεί από όλους τους αγίους· και στη δόξα του ως Κριτή, επενδυμένος με δύναμη και εξουσία από τον Πατέρα του, η οποία θα είναι τρομερή για τους αμαρτωλούς· και στη δόξα της ανθρώπινης φύσης του, με την οποία στεφανώνεται τώρα· και στη δόξα του Πατέρα του, στην ίδια που είχε μαζί του πριν ο κόσμος γίνει, και η οποία είναι η ίδια με τη δική του, και σε εκείνη που θα λάβει από αυτόν ως άνθρωπος και Μεσίτης, και ως ο Κριτής όλης της γης· και στη δόξα των αγίων αγγέλων του, συνοδευόμενος από όλους τους ισχυρούς του· σε αυτό μπορεί να προστεθεί, ότι οι άγιοι θα αναστηθούν από τους νεκρούς, και με τους ζωντανούς θα εμφανιστούν με τον Χριστό εν δόξα, και θα αποτελέσουν τη νύφη, τη γυναίκα του Αρνίου, έχοντας τη δόξα του Θεού επάνω της· έτσι ώστε αυτή θα είναι πράγματι μια μεγαλειώδης εμφάνιση.
Απαντήστε
Απόκριση
Πώς η υγιής διδασκαλία διαμορφώνει τον τρόπο που μιλάτε σε εκείνους νεότερους και ηλικιωμένους από εσάς; Σε ποιο τομέα της καθημερινής συμπεριφοράς το ευαγγέλιο σας καλεί περισσότερο να το κοσμήσετε με πιστή ζωή; Ποια ελπίδα της επιστροφής του Χριστού διεγείρει περισσότερο την καρδιά σας να ζήσετε νηφάλια και ευσεβώς σήμερα;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πάτερ φιλάνθρωπε, πλάσε τις ζωές μας με την υγιή διδασκαλία του λόγου Σου, ώστε σε κάθε εποχή να αντανακλούμε την ομορφιά του ευαγγελίου της χάριτος. Εκπαίδευσέ μας με την ίδια χάρη να αρνούμαστε την ασέβεια και να ζούμε με αυτοσυγκράτηση και άγρυπνη ελπίδα, μέχρι να φανερωθεί ο Σωτήρας μας Ιησούς. Είθε η διαγωγή μας να φέρει τιμή στο όνομά Σου και να ελκύσει άλλους να εμπιστευθούν τον Χριστό. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →