← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Σοφονίας

Σοφονίας 3 — με τον Μπάρνς

Σοφονίας 3Σημειώσεις του Albert Barnes επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Με τον σαφή ερμηνευτικό τρόπο του Άλμπερτ Μπάρνς, το σημερινό μάθημα αντλεί από τις Σημειώσεις του στην Αγία Γραφή για να ανοίξει το τρίτο κεφάλαιο του Σοφονία. Η τελική προφητεία του προφήτη μεταβαίνει από τη σοβαρή ουαί κατά της Ιερουσαλήμ στην υπόσχεση ενός καθαρισμένου λαού που συγκεντρώνεται με μία συναίνεση για να υπηρετήσει τον Κύριο. Ο Μπάρνς παρακολουθεί κάθε στίχο με υπομονετική προσοχή στο εβραϊκό κείμενο και στη ευρύτερη μαρτυρία της Γραφής, δείχνοντας πώς οι κρίσεις του Θεού επί των εθνών και επί της ιδίας πόλεώς Του προετοιμάζουν τον δρόμο για τις ευαγγελικές ελεημοσύνες. Ακούμε με ευλάβεια, ζητώντας από το Πνεύμα να εφαρμόσει αυτούς τους αρχαίους λόγους στην Εκκλησία σήμερα.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Με καρδιές προετοιμασμένες με προσευχή, ας διαβάσουμε τώρα ολόκληρο το τρίτο κεφάλαιο του Σοφονία. Προσέξτε την επαναλαμβανόμενη «ουαί» κατά της επαναστατημένης πόλεως, την περιγραφή των αρχόντων, των προφητών και των ιερέων της, και την ακλόνητη παρουσία του Κυρίου εν μέσω αυτής. Σημειώστε την πρόσκληση να περιμένουμε τον Θεό και την υπόσχεση ότι Αυτός θα στρέψει ακόμη στους λαούς μια καθαρή γλώσσα. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας στον ρυθμό της κρίσεως και του ελέους να διαμορφώσει την ακοή σας του Λόγου.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Μπάρνς ανοίγει ονομάζοντας την τριπλή αμαρτία της Ιερουσαλήμ και την απότομη ουαί που εκφωνήθηκε εναντίον της. Στίχος 1. Η «ουαί», αφού περιήλθε τα ειδωλολατρικά έθνη, κυκλώνει πάλι εκεί όπου άρχισε, την «Ιερουσαλήμ που σκότωσε τους προφήτες και λιθοβόλησε εκείνους που απεστάλησαν προς αυτήν» Ματθαίος 23:37 . Ουαί επάνω της, και χαρά στην αγία Ιερουσαλήμ, τη «νέα Ιερουσαλήμ Αποκάλυψη 3:12· Αποκάλυψη 21:10, την Ιερουσαλήμ που είναι άνωθεν, τη μητέρα όλων ημών», κλείνουν αυτή την προφητεία· και τα δύο κατά σχήμα· η καταστροφή αυτής και ολόκληρης της γης, εν χρόνω, σύμβολο του αιωνίου θανάτου· και η αγάπη του Θεού, η πρόγευση της ατελεύτητης χαράς εν Αυτώ. Ουαί — «Επαναστατημένη και μολυσμένη»· «συ πόλις καταθλιβομένη!». Η προσφώνηση είναι τόσο απότομη, και ξεσπά περισσότερο επάνω της, αφού ο προφήτης δεν την ονομάζει. Χρησιμοποιεί ως ιδίο της όνομα, όχι το δικό της όνομα, «πόλις ειρήνης», αλλά «επαναστατημένη», «μολυσμένη»· έπειτα συνοψίζει σε ένα, συ «πόλις καταθλιβομένη». Η αμαρτία της Ιερουσαλήμ είναι τριπλή, ενεργώς επαναστατούσα κατά του Θεού· έπειτα, εσωτερικώς μολυσμένη από αμαρτία· έπειτα σκληρή προς τον άνθρωπο. Έτσι λοιπόν, προς τον Θεό, εν εαυτή, προς τον άνθρωπο, είναι ολότελα στραμμένη προς το κακό, όχι σε παροδικές πράξεις, αλλά στην μόνιμη κατάστασή της: (1) επαναστατημένη (2) μολυσμένη (3) καταθλιβομένη Γνωρίζεται μόνο από αυτό που έχει γίνει, και από αυτό που έγινε για χάρη της μάταια. Είναι επαναστατημένη, και γι’ αυτό είχε τον νόμο· μολυσμένη, και γι’ αυτό είχε καθαρισθεί· και γι’ αυτό η κατάστασή της είναι τόσο πιο απελπισμένη. Έπειτα δείχνει πώς οι άρχοντες και οι κριτές της πόλεως, αντί να φυλάττουν το ποίμνιο, το καταβροχθίζουν σαν λύκοι της εσπέρας. Στίχος 3. Ο προφήτης, αφού δήλωσε την πονηρία ολόκληρης της πόλεως, επαναλαμβάνει πώς καθένας στην Εκκλησία και στο κράτος, οι λειτουργοί του Θεού σε καθένα από αυτά, που έπρεπε να διορθώσουν το κακό, το επαύξησαν οι ίδιοι. Όχι εχθροί, έξωθεν, την καταστρέφουν, αλλά Οι άρχοντές της εν μέσω αυτής — Ακριβώς στο μέσο του ποιμνίου, που έπρεπε στη θέση του Θεού «να βόσκουν με αληθινή καρδιά», την καταστρέφουν όπως θέλουν, μη έχοντας καμία προστασία εναντίον τους. «Οι κριτές αυτής είναι λύκοι εσπέρας» (βλ. Αββακούμ 1:8)· αυτοί που έπρεπε στο Όνομα του Θεού να επανορθώνουν όλα τα παράπονα και τις αδικίες, είναι οι ίδιοι σαν άγρια θηρία, όταν ωθούνται περισσότερο από την πείνα. «Δεν ροκανίζουν τα οστά μέχρι την επομένη ή την επομένη» (κατά λέξη, το πρωί). Δεν φυλάττουν τίποτε μέχρι το φως του πρωινού, αλλά κάνουν στο σκοτάδι τα έργα του σκότους, αποφεύγοντας το φως, και, με ακραία αρπακτικότητα, καταβροχθίζοντας αμέσως ολόκληρη την περιουσία του πτωχού. Όπως λέγει ο Ησαΐας, «Οι άρχοντές σου είναι επαναστατημένοι και σύντροφοι κλεπτών» Ησαΐας 1:23, και «Ο Κύριος θα εισέλθει σε κρίση με τους πρεσβυτέρους του λαού Του και τους άρχοντές αυτού: διότι εφάγετε τον αμπελώνα: η λεία του πτωχού είναι εν τοις οίκοις υμών» Ησαΐας 3:14. Και ο Ιεζεκιήλ, «Οι άρχοντες αυτής εν μέσω αυτής είναι σαν λύκοι, αρπάζοντες τη λεία για να χύσουν αίμα, για να καταστρέψουν ψυχές, για να αποκτήσουν άδικον κέρδος» Ιεζεκιήλ 22:27. Ο Μπάρνς τοποθετεί έπειτα τον ίδιο τον Κύριο εν μέσω της πόλεως ως το αμετάβλητο πρότυπο δικαιοσύνης που δεν θα πράξει αδικία. Στίχος 5. Αλλά, πλησίον αυτών των «λύκων εσπέρας εν μέσω αυτής», στέκεται Άλλος «εν μέσω αυτής», τον οποίο δεν εγνώρισαν, και έτσι, πολύ κοντά τους μολονότι δεν ήθελαν να πλησιάσουν σε Αυτόν. Αλλά ήταν κοντά, για να παρατηρεί όλες τις ανομίες που έκαναν στην ίδια την πόλη και στον τόπο που ονομάζεται με το Όνομά Του και ενώπιον της ιδίας παρουσίας Του· ήταν εν αυτή για να προστατεύει, να την ανατρέφει με πατρική αγάπη, αλλά αυτή, στηριζόμενη στο έλεός Του, το απέρριψε. Και έτσι ήταν κοντά για να τιμωρήσει, όχι για να ελευθερώσει· ως Κριτής, όχι ως Σωτήρας. Διονύσιος: «Ο Θεός είναι παντού, ο οποίος λέγει διά του Ιερεμία, “Εγώ πληρώ τον ουρανόν και την γην” Ιερεμίας 23:24. Αλλά αφού, όπως μαρτυρεί ο Σολομών, “Ο Κύριος είναι μακράν από τους πονηρούς” Παροιμίαι 15:29, πώς λέγεται εδώ ότι είναι εν μέσω αυτών των πλέον πονηρών ανθρώπων; Διότι ο Κύριος είναι μακράν από τους πονηρούς, όσον αφορά την παρουσία αγάπης και χάριτος· όμως κατά την Ουσία Του είναι παντού, και κατά αυτόν τον τρόπο είναι εξίσου παρών σε όλους.»
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Μπάρνς επομένως κατευθύνει τους ακροατές να περιμένουν τον Κύριο μέχρι την ημέρα που θα εγερθεί για τη λεία. Στίχος 8. Διά τούτο περιμένετε υμείς — (διά) Εμέ Ο Θεός δεν θέλει να τιμωρήσει, αλλά ώστε όλοι να κρατήσουν το έλεός Του, ώστε δεν ονομάζει εδώ ούτε την τιμωρία. Ο Ιούδας είχε περιφρονήσει τα ελέη Του· ήταν έτοιμος να συγχωρήσει όλα όσα είχαν αμαρτήσει, εάν τώρα δεχόντουσαν διδασκαλία· αυτοί σε αντάλλαγμα έθεσαν εαυτούς να διαφθείρουν «όλας» τας πράξεις αυτών. Είχαν εγκαταλείψει εντελώς Αυτόν. «Διά τούτο» — θα περιμέναμε, όπως αλλού, «Διά τούτο θα επισκεφθώ πάσας τας ανομίας υμών επάνω σας.» Αλλά όχι έτσι. Η παιδεία είναι όλη συγκαλυμμένη· ο προφήτης δείχνει μόνο το έλεος πέραν. «Διά τούτο περιμένετε υμείς δι’ Εμέ.» Κλείνει ξεδιπλώνοντας την ευαγγελική υπόσχεση ότι ο Κύριος θα στρέψει στους λαούς ένα καθαρισμένο χείλος ώστε να Τον υπηρετούν με μία συναίνεση. Στίχος 9. Διότι τότε — Κατά την τάξη των ελέων του Θεού. Η απελευθέρωση από τη Βαβυλώνα ήταν ο πρόδρομος εκείνης του Ευαγγελίου, που ήταν ο σκοπός της. Η διάδοση του Ευαγγελίου τότε ομιλείται σε σχέση με την Πρόνοια και το σχέδιο του Θεού, και ο χρόνος παραβλέπεται. Οι ευλογίες του ομιλούνται, ως «τότε» δοθείσες όταν δόθηκε ο αρραβώνας, και ο λαός, από τον οποίο κατά σάρκα επρόκειτο να γεννηθεί ο Χριστός, τοποθετήθηκε εκ νέου στη γη όπου επρόκειτο να γεννηθεί. Λαπ.: «Ο προφήτης πηδά, όπως συνηθίζει, στον Χριστό και στον χρόνο του νέου νόμου.» Και εν Χριστώ, το Τέλος του Νόμου, ο προφήτης τελειώνει. Θα στρέψω — Εναντίον αυτού που είχαν προηγουμένως, «προς τον λαόν», κατά λέξη, «λαούς», τα έθνη της γης, «μια καθαρή γλώσσα», κατά λέξη, «ένα καθαρισμένο χείλος». Είναι πραγματική μεταστροφή, όπως ελέχθη για τον Σαούλ στην αρχή Α’ Σαμουήλ 10:9· «Ο Θεός» (κατά λέξη) «έστρεψε προς αυτόν άλλη καρδία.»
Απαντήστε

Απόκριση

1. Πού στη δική μου ζωή ή στην κοινότητά μου βλέπω το ίδιο τριπλό πρότυπο επαναστάσεως, μολύνσεως και καταθλίψεως που ο Μπάρνς εντοπίζει στην Ιερουσαλήμ; 2. Πώς η καθημερινή παρουσία του Κυρίου ως Κριτή τόσο με παρηγορεί όσο και με νηφαλιώνει καθώς στοχάζομαι τη διαχείριση του Λόγου Του; 3. Με ποιους συγκεκριμένους τρόπους μπορώ να ενωθώ με την Εκκλησία επικαλούμενος το Όνομα του Κυρίου με έναν ώμο μέχρις ότου συγκεντρώσει τα έθνη;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ω Κύριε, που στέκεσαι εν μέσω του λαού Σου και δεν θα πράξεις αδικία, χάρισε μας χάρη να δεχθούμε την παιδεία Σου και να περιμένουμε εντόνως για Σένα. Καθάρισε τα χείλη μας, ώστε να επικαλούμεθα το Όνομά Σου μόνο και να Σε υπηρετούμε με μία συναίνεση. Μη μνησθείς των πολλών επαναστάσεών μας, αλλά στρέψου πάλι και συγκέντρωσέ μας από κάθε έθνος υπό τον εύκολο ζυγό του Υιού Σου. Ας καταναλώσει το πυρ της ζηλοτυπίας Σου όλα όσα αντιτίθενται στη βασιλεία Σου, και φέρε μας επιτέλους σε εκείνη την ημέρα όταν θα Σε υπηρετούμε αμόλυντοι ενώπιον του θρόνου Σου. Διά Ιησού Χριστού του Κυρίου ημών. Αμήν.

Σημειώσεις του Albert Barnes επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →