← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ησαΐας

Ησαΐας 33-34 — με τον Ιωάννη Καλβίνο

Ησαΐας 33-34Υπομνήματα του John Calvin20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Το σχόλιο του Ιωάννη Καλβίνου στον Ησαΐα 33-34 προσφέρει ένα ισχυρό παράθυρο στη δικαιοσύνη και το έλεος του Θεού εν μέσω της ανόδου και της πτώσης αυτοκρατοριών. Σε αυτά τα κεφάλαια ο προφήτης αντιμετωπίζει αλαζόνες καταπιεστές ενώ παρηγορεί τους πιστούς με υποσχέσεις απελευθέρωσης. Ο Καλβίνος παρακολουθεί προσεκτικά την κίνηση από την απειλή στον θρίαμβο, δείχνοντας πώς ο Κύριος υψώνεται για χάρη του λαού του. Η ερμηνεία του τονίζει τη βεβαιότητα της θείας κρίσης στους αρπακτές και την σταθερή ελπίδα που ανήκει σε όσους φοβούνται τον Κύριο. Καθώς ακολουθούμε τον Καλβίνο μέσα από αυτούς τους στίχους, καλούμαστε να δούμε τόσο τον τρόμο της οργής του Θεού όσο και την ομορφιά της διαθήκης της πιστότητάς του. Αυτό το μάθημα μας εισάγει στη Γραφή με νέα σαφήνεια και ευλάβεια.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αφιερώστε χρόνο τώρα για να διαβάσετε τα κεφάλαια 33 και 34 του Ησαΐα αργά και προσευχητικά. Ακούστε την αντίθεση ανάμεσα στα υπερήφανα έθνη που αρπάζουν και την ήσυχη ασφάλεια που υπόσχεται ο Θεός στη Σιών. Προσέξτε την πρόσκληση να εμπιστευθείτε τον Κύριο όταν κάθε ανθρώπινη άμυνα φαίνεται να αποτυγχάνει. Αφήστε τα λόγια να εγκατασταθούν στην καρδιά σας καθώς προετοιμάζεστε να τα μελετήσετε με την καθοδήγηση του Καλβίνου.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Καλβίνος ξεκινά απευθυνόμενος απευθείας στους Ασσυρίους. Για να δώσει μεγαλύτερη ενέργεια σε αυτόν τον λόγο, απευθύνεται στους ίδιους τους Ασσυρίους: 'Αλλοίμονο σε εσένα που αρπάζεις· μπορείς τώρα να λεηλατείς ατιμώρητα· κανείς δεν έχει δύναμη να σου αντισταθεί· αλλά θα έρθει μια μέρα που εκείνοι που με τη σειρά τους θα σε λεηλατήσουν, όπως λεηλάτησες εσύ άλλους.' Μιλάει σε αυτούς στον ενικό αριθμό, αλλά με συλλογική έννοια, που είναι πολύ συνηθισμένο. Άλλοι το διαβάζουν ως ερώτηση: 'Δεν θα λεηλατηθείς; Νομίζεις ότι δεν θα τιμωρηθείς ποτέ για αυτή τη βία; Θα έρθει μια μέρα που κάποιοι θα σου αποδώσουν το ίδιο.' Αλλά μπορούμε να ακολουθήσουμε τη συνηθισμένη ερμηνεία, σύμφωνα με την οποία ο Προφήτης παρουσιάζει με έντονο φως την αδικία των εχθρών, που ήταν τόσο πρόθυμοι για λεηλασία ώστε δεν λυπήθηκαν κανέναν, ούτε τους αθώους που δεν τους είχαν βλάψει ποτέ· γιατί αυτό είναι απόδειξη της απόλυτης σκληρότητας. Γι' αυτό είμαι περισσότερο διατεθειμένος να υιοθετήσω αυτή την ερμηνεία, σύμφωνα με την οποία περιγράφει σε αυτή την πρώτη πρόταση τι είναι οι Ασσύριοι, τους δείχνει ως ταπεινούς και σκληρούς ληστές, και δίνει μια ισχυρή παρουσίαση της σκληρότητάς τους στο να παρενοχλούν και να λεηλατούν αβλαβή και ανυπεράσπιστα πρόσωπα· ώστε, όταν οι Ιουδαίοι έβλεπαν τέτοια αχαλίνωτη αδικία, να θεωρήσουν ότι ο Θεός είναι δίκαιος, και ότι τέτοιες πράξεις δεν θα περάσουν πάντα ατιμώρητες. Ο Καλβίνος στρέφεται στη συνέχεια στην προσευχή των ευσεβών. 2. Ω Ιεχωβά, ελέησέ μας. Αυτό το συναίσθημα προστέθηκε από τον Προφήτη, για να υπενθυμίσει στους ευσεβείς πού πρέπει να πηγαίνουν μέσα σε τέτοιες θλίψεις, ακόμη και όταν φαίνεται ότι στερούνται κάθε ελπίδας σωτηρίας· ότι πρέπει να καταφεύγουν στην προσευχή, για να ικετεύσουν από τον Θεό την εκπλήρωση αυτών των υποσχέσεων, ακόμη και όταν είναι πιο δυστυχισμένοι, και όταν η δύναμη του εχθρού να τους καταπιέζει σκληρά είναι πολύ τρομερή. Και εδώ πρέπει να παρατηρήσουμε προσεκτικά τη σειρά που ακολούθησε ο Προφήτης, παρουσιάζοντας πρώτα την υπόσχεση του Θεού και αμέσως μετά προτρέποντας στην προσευχή. Όχι μόνο αυτό, αλλά διακόπτει τη ροή του λόγου του, και ξαφνικά ξεσπά σε προσευχή· γιατί αν και ο Κύριος σπεύδει να εκτελέσει ό,τι υποσχέθηκε, όμως καθυστερεί για λίγο, για να ασκήσει την υπομονή μας. Αλλά όταν πρέπει να περιμένουμε, δεν βρίσκεται μέσα μας σταθερότητα ή επιμονή· οι καρδιές μας αμέσως λιποθυμούν και μαραίνονται. Πρέπει, λοιπόν, να καταφύγουμε στην προσευχή, που μόνο αυτή μπορεί να στηρίξει και να ευφράνει τις καρδιές μας, ενώ κοιτάζουμε με ζήλο προς τον Θεό, από την καθοδήγηση του οποίου μόνο θα απελευθερωθούμε από τις θλίψεις μας. Ας περιμένουμε όμως υπομονετικά, με ακλόνητη ελπίδα και εμπιστοσύνη, ό,τι μας υποσχέθηκε· γιατί στο τέλος θα δείξει ότι είναι πιστός, και δεν θα μας απογοητεύσει. Στον στίχο 5 ο Καλβίνος γράφει: 5 Ο Ιεχωβά υψώνεται. Εξηγεί πιο πλήρως αυτό που παρατηρήσαμε σύντομα λίγο πριν, για την ύψωση του Θεού, και αναπτύσσει το θέμα που αναφέραμε προηγουμένως, ότι η καταστροφή μιας τόσο ισχυρής μοναρχίας θα καταστήσει φανερό πόσο πολύ εκτιμά ο Θεός τη σωτηρία της Εκκλησίας του, για χάρη της οποίας θα καταστρέψει ολοσχερώς τη Νινευή, τη βασίλισσα των πόλεων, και τους κατοίκους της. Αυτό το μάθημα είναι ιδιαίτερα χρήσιμο, ότι ο Θεός δεν λυπάται τους αποδοκιμασμένους και άθρησκους ανθρώπους· γιατί, αντιτιθέμενος στις παράνομες επιθυμίες τους, ο σκοπός του είναι να μαρτυρήσει πόσο αγαπά τους εκλεκτούς του· και δεν είναι συνηθισμένη παρηγοριά ότι η δόξα του Θεού λάμπει πιο φωτεινά στη σωτηρία της Εκκλησίας.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Καλβίνος καταλήγει υπογραμμίζοντας τον φόβο του Κυρίου ως αληθινό θησαυρό. Ο φόβος του Ιεχωβά είναι ο θησαυρός του. [5] Νομίζω ότι η έκφραση 'ο φόβος του Ιεχωβά' προστέθηκε από τον Προφήτη για χάρη της εξήγησης, για να δηλώσει πιο πλήρως ότι η γνώση για την οποία μίλησε είναι ο δάσκαλος της ευσέβειας, και δεν είναι ψυχρή ή άψυχη, αλλά διεισδύει δυναμικά στην καρδιά μας, για να μας διαμορφώσει στον 'φόβο του Θεού'. Γι' αυτό και σε άλλα χωρία της Γραφής, αυτός ο 'φόβος' ονομάζεται 'σοφία', ή μάλλον 'η αρχή της σοφίας', δηλαδή η ουσία και το κύριο μέρος της. (Παροιμίαι 1:7, και 9:10.) Είναι λάθος να υποθέσουμε ότι η λέξη 'αρχή' δηλώνει τα στοιχειώδη ή τα πρώτα στοιχεία, γιατί ο Σολομών εννοεί με αυτή το κύριο μέρος και τον σκοπό· και ο λόγος είναι ότι, όπως οι άνθρωποι είναι ανόητοι μέχρι να υποταχθούν στον λόγο του Θεού, έτσι η τελειότητα της σοφίας πηγάζει από την υπακοή ή την υπακοή της πίστης. 'Ο φόβος του Θεού' ονομάζεται λοιπόν 'θησαυρός', χωρίς τον οποίο κάθε ευημερία είναι άθλια· και αυτό δείχνει πιο πλήρως το πεδίο του χωρίου, ότι η πλήρης τελειότητα μιας ευτυχισμένης ζωής συνίσταται στη γνώση του Θεού, την οποία αποκτούμε με την πίστη.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού βλέπετε τη δικαιοσύνη του Θεού να εργάζεται στην άνοδο και την πτώση των εθνών σήμερα; Πώς η υπόσχεση της σταθερότητας μέσω του φόβου του Κυρίου αμφισβητεί τις τρέχουσες ανησυχίες σας; Σε ποια περιοχή της ζωής σας πειράζεστε να εμπιστευθείτε την ανθρώπινη δύναμη αντί για τον υψωμένο Κύριο;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ὦ Κύριε Παντοκράτορ, ὁ βασιλεύων ἐν ὑψηλοῖς καὶ ταπεινῶν τὰ ἔθνη τὰ ὑπερήφανα κατὰ τὴν δικαίαν σου κρίσιν, ἐνίσχυσον τὸν λαόν σου νὰ ἐμπιστεύεται τὴν δικαιοσύνην σου ὅταν τὸ κακὸν ἀνθεῖ ἀνεξέλεγκτον, καὶ νὰ ἀναπαύεται ἐν τῇ ὑψώσει σου ὅταν τὰ πάντα γύρω φαίνονται ἀβέβαια. Διὰ τῆς ἐκ διαθήκης σου ἐλέους, φύτευσον ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν τὸν φόβον τὸν ὁδηγοῦντα εἰς σοφίαν καὶ τὴν ἐλπίδα τὴν ὑπομένουσαν πᾶσαν δοκιμασίαν, ἀγκυροβολοῦσαν ἡμᾶς εἰς τὰς ὑποσχέσεις τὰς λεχθείσας εἰς τὴν Σιών. Φύλαξον ἡμᾶς ἀπὸ πάσης μορφῆς λεηλασίας καὶ χάρισον ἡμῖν χάριν νὰ προσευχώμεθα μετὰ πεποιθήσεως καὶ νὰ ζῶμεν ἐν ὑπομονετικῇ προσδοκίᾳ τῆς βασιλείας σου, διὰ Χριστοῦ τοῦ Λυτρωτοῦ ἡμῶν. Ἀμήν.

Υπομνήματα του John Calvin · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →