← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί

Ψαλμοί 21-22 — με τον Σπέρτζεον

Ψαλμοί 21-22Charles Spurgeon — Θησαυρός του Δαβίδ & Κηρύγματα20 λεπ
Άνοιγμα
Αγαπητοί, ανοίγουμε τις καρδιές μας σήμερα στην πλούσια έκθεση που βρίσκεται στο The Treasury of David του Τσαρλς Σπέρτζεον, στρέφοντας το βλέμμα μας στους Ψαλμούς 21 και 22. Αυτά τα ιερά άσματα υψώνουν τα μάτια μας πρώτα στον βασιλεύοντα Βασιλιά και μετά στον πάσχοντα Σωτήρα πάνω στον σταυρό. Οι Πνευματικά χρισμένες γνώσεις του Σπέρτζεον μας βοηθούν να εντοπίσουμε τον βασιλικό θρίαμβο που προηγείται της αγωνίας του Γολγοθά. Καθώς διαλογιζόμαστε, είθε το Άγιο Πνεύμα να ζωογονήσει τις αγάπες μας για τον Χριστό, τον αληθινό Βασιλιά και τον σφαγιασμένο Αμνό. Είθε κάθε γραμμή να μας φέρνει πιο κοντά στον θρόνο και στο δέντρο όπου εξασφαλίστηκε η σωτηρία μας.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Με ευλάβεια και ιερή προσδοκία, ας διαβάσουμε τώρα δυνατά τους Ψαλμούς 21 και 22. Αφήστε τα λόγια να εγκατασταθούν βαθιά στην ψυχή καθώς ακούμε τόσο την κραυγή της νίκης όσο και την κραυγή της εγκατάλειψης. Σταματήστε μετά από κάθε ενότητα για να αφήσετε το Πνεύμα να εφαρμόσει την αλήθεια της χαράς του Βασιλιά μας και της θλίψης του Σωτήρα μας. Είθε η ανάγνωση να προετοιμάσει τις καρδιές μας για τους θησαυρούς που ο Σπέρτζεον αποκαλύπτει από αυτές τις ίδιες σελίδες.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Σπέρτζεον ανοίγει τη μελέτη του Ψαλμού 21 θέτοντας το βασιλικό του θέμα μπροστά μας. Εισαγωγή. ΘΕΜΑ. Ο τίτλος μας δίνει λίγες πληροφορίες· είναι απλώς, Εις τον αρχιμουσικόν, Ψαλμός του Δαβίδ. Πιθανώς γραμμένος από τον Δαβίδ, ψαλμένος από τον Δαβίδ, σχετικός με τον Δαβίδ, και προορισμένος από τον Δαβίδ να αναφέρεται στην πληρέστερη έκταση της σημασίας του στον Κύριο του Δαβίδ. Είναι προφανώς ο κατάλληλος σύντροφος του Ψαλμού Είκοσι, και βρίσκεται στη σωστή του θέση δίπλα του. Ο Ψαλμός Είκοσι προεξοφλεί αυτό που αυτός θεωρεί ως πραγματοποιημένο. Αν προσευχόμαστε σήμερα για ένα όφελος και το λάβουμε, πρέπει, πριν δύσει ο ήλιος, να δοξάσουμε τον Θεό για αυτό το έλεος, αλλιώς αξίζουμε να μας αρνηθούν την επόμενη φορά. Έχει ονομαστεί το θριαμβευτικό άσμα του Δαβίδ, και μπορούμε να το θυμόμαστε ως την Βασιλική Θριαμβευτική Ωδή. 'Ο βασιλιάς' είναι το πιο εμφανές σε όλο το κείμενο, και θα το διαβάσουμε με αληθινό κέρδος αν η μελέτη μας γι' αυτόν είναι γλυκιά καθώς το διαβάζουμε. Στη συνέχεια εισάγει τον τίτλο και το μοναδικό θέμα του Ψαλμού 22. Εισαγωγή. ΤΙΤΛΟΣ. «Εις τον αρχιμουσικόν επί Αιγελέθ Σαχάρ. Ψαλμός του Δαβίδ.» Αυτή η ωδή εξαιρετικής αριστείας ανατέθηκε στους πιο εξαιρετικούς ψάλτες του ναού· ο αρχηγός μεταξύ δέκα χιλιάδων είναι άξιος να εξυμνηθεί από τον αρχιμουσικόν· κανένας κατώτερος ψάλτης δεν πρέπει να έχει την ευθύνη ενός τέτοιου ύμνου· πρέπει να φροντίσουμε να επιστρατεύσουμε τις καλύτερες ικανότητές μας όταν ο Ιησούς είναι το θέμα του ύμνου. Οι λέξεις Αιγελέθ Σαχάρ είναι αινιγματικές, και η σημασία τους είναι αβέβαιη· κάποιοι τις αναφέρουν σε ένα μουσικό όργανο που χρησιμοποιούνταν σε πένθιμες περιστάσεις, αλλά η πλειοψηφία προσκολλάται στη μετάφραση του περιθωρίου μας, «Περί του είδους της αυγής.» Αυτή η τελευταία ερμηνεία αποτελεί αντικείμενο πολλών ερευνών και εικασιών. Στον εναρκτήριο στίχο αυτού του ψαλμού, ο Σπέρτζεον στρέφει το βλέμμα μας στην κραυγή από τον σταυρό. Στίχος 4. Στίχ. 1. Θεέ μου, Θεέ μου, γιατί με εγκατέλειψες; Αυτή ήταν η συγκλονιστική κραυγή του Γολγοθά: Ελωΐ, Ελωΐ, λαμά σαβαχθανί. Οι Ιουδαίοι χλεύαζαν, αλλά οι άγγελοι λάτρευαν όταν ο Ιησούς έβγαλε αυτή την εξαιρετικά πικρή κραυγή. Προσηλωμένοι στο δέντρο βλέπουμε τον μεγάλο μας Λυτρωτή σε ακραίες καταστάσεις, και τι βλέπουμε; Έχοντας αυτιά να ακούσουμε, ας ακούσουμε, και έχοντας μάτια να δούμε, ας δούμε! Ας κοιτάξουμε με ιερό θαυμασμό, και ας παρατηρήσουμε τις λάμψεις φωτός μέσα στο τρομερό σκοτάδι εκείνης της μεσημεριανής νύχτας. Πρώτον, η πίστη του Κυρίου μας λάμπει και αξίζει την ευλαβική μας μίμηση· κρατάει τον Θεό του και με τα δύο χέρια και φωνάζει δύο φορές, Θεέ μου, Θεέ μου! Το πνεύμα της υιοθεσίας ήταν ισχυρό μέσα στον πάσχοντα Υιό του Ανθρώπου, και δεν αμφέβαλλε για το συμφέρον του στον Θεό του. Ω, να μπορούσαμε να μιμηθούμε αυτή την προσκόλληση σε έναν Θεό που μας ταλαιπωρεί! Ούτε ο πάσχων αμφισβητεί τη δύναμη του Θεού να τον υποστηρίξει, γιατί ο χρησιμοποιούμενος τίτλος «Ελ» σημαίνει δύναμη, και είναι το όνομα του Παντοδύναμου Θεού.
Σκεφτείτε
Ο Σπέρτζεον τονίζει τη μοναδική θέση αυτού του ψαλμού ως την καταγραφή των πιο σκοτεινών ωρών του Κυρίου μας. Στίχος 2. Μπορεί να επαναλήφθηκε στην πραγματικότητα λέξη προς λέξη από τον Κύριό μας όταν κρεμόταν στο δέντρο· θα ήταν πολύ τολμηρό να πούμε ότι ήταν έτσι, αλλά ακόμη και ένας απλός αναγνώστης μπορεί να δει ότι θα μπορούσε να ήταν. Αρχίζει με, «Θεέ μου, Θεέ μου, γιατί με εγκατέλειψες;» και τελειώνει, σύμφωνα με κάποιους, στο πρωτότυπο με «Τετέλεσται.» Για θρηνητικές εκφράσεις που αναδύονται από ανείπωτα βάθη θλίψης μπορούμε να πούμε για αυτόν τον ψαλμό, «δεν υπάρχει άλλος σαν αυτόν.» Είναι η φωτογραφία των πιο θλιβερών ωρών του Κυρίου μας, η καταγραφή των τελευταίων του λόγων, το δακρυοδόχο των τελευταίων του δακρύων, το μνημείο των τελευταίων του χαρών. Ο Δαβίδ και οι θλίψεις του μπορεί να είναι εδώ με πολύ τροποποιημένη έννοια, αλλά, όπως το αστέρι κρύβεται από το φως του ήλιου, αυτός που βλέπει τον Ιησού πιθανότατα ούτε θα δει ούτε θα νοιαστεί να δει τον Δαβίδ. Μπροστά μας έχουμε μια περιγραφή τόσο του σκοταδιού όσο και της δόξας του σταυρού, των παθών του Χριστού και της δόξας που θα ακολουθήσει.
Απαντήστε
Πώς η χαρά του αναστημένου Βασιλιά διεγείρει τη δική σας λατρεία σήμερα; Με ποιους τρόπους η εγκαταλελειμμένη κραυγή του σταυρού βαθαίνει την εμπιστοσύνη σας στην κυρίαρχη αγάπη του Πατέρα; Πού μπορεί το Πνεύμα να σας καλεί να αναπαυθείτε πληρέστερα στο τελειωμένο έργο που εμφανίζεται σε αυτούς τους ψαλμούς;
Προσευχηθείτε
Πάτερ φιλάνθρωπε, σὲ ὑψοῦμεν διὰ τὴν νίκην τὴν ὁποίαν ἔδωκας εἰς τὸν Υἱόν σου, τὸν Βασιλέα τὸν βασιλεύοντα ἐν δυνάμει, καὶ διὰ τὴν σωτηρίαν τὴν ὁποίαν ἔφερες διὰ τοῦ πάθους καὶ τοῦ θριάμβου τοῦ σταυροῦ. Χάρισον ἡμῖν χάριν νὰ ἐμπιστευώμεθα μόνον τὸν Χριστὸν εἰς πᾶσαν δοκιμασίαν, ἀναπαυόμενοι εἰς τὸ εὐαγγέλιον τὸ ὁποῖον μετατρέπει τὴν λύπην εἰς ἐλπίδα ἀναστάσεως καὶ μᾶς ἑλκύει πάντοτε πλησιέστερα εἰς τὴν καρδίαν σου. Εἴθε ἡ ἀνάμνησις τῶν ὁδῶν σου νὰ μᾶς κρατῇ ταπεινοὺς καὶ πλήρεις χαρμόσυνης αἰνέσεως διὰ τὸν Ἀμνὸν τὸν ἐσφαγμένον ἀλλὰ ζῶντα. Ἀμήν.

Charles Spurgeon — Θησαυρός του Δαβίδ & Κηρύγματα · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →