Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ματθαίος
Ματθαίος 27 — με τον Μπαρνς
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Ανοίγουμε το καθημερινό μας μάθημα με τις Σημειώσεις του Άλμπερτ Μπαρνς στην Αγία Γραφή, έναν αξιόπιστο οδηγό στην πρεσβυτεριανή ερμηνευτική παράδοση. Ο Μπαρνς μας οδηγεί στίχο προς στίχο μέσα από τον Ματθαίο 27, ανιχνεύοντας τις τελευταίες ώρες του πάθους του Κυρίου μας με προσεκτική προσοχή στο κείμενο και στο ιστορικό του πλαίσιο. Τα σχόλιά του φωτίζουν τις πράξεις του Συνεδρίου, τη μετάνοια του Ιούδα και τις διαδικασίες ενώπιον του Πιλάτου, κατευθύνοντας πάντοτε την καρδιά προς τον Σωτήρα. Καθώς ακολουθούμε την έκθεσή του σήμερα, ας χορηγήσει το Πνεύμα σε εμάς τόσο σαφήνεια νου όσο και τρυφερότητα συνειδήσεως ενώπιον του σταυρού.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας διαβάσουμε τώρα ολόκληρο το κεφάλαιο 27 του Ματθαίου. Ακούστε τη σοβαρή αφήγηση για τον Ιησού που παραδίδεται στον Πιλάτο, τα χρήματα της προδοσίας που επιστρέφονται, την επιλογή του Βαραββά και την καταδίκη σε σταύρωση. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας σε κάθε στίχο να μιλήσει για το κόστος της λύτρωσής μας. Σταθείτε όπου το Πνεύμα τραβά την προσοχή σας και προετοιμαστείτε να μελετήσετε το απόσπασμα με τη βοήθεια των προσεκτικών σημειώσεων του Άλμπερτ Μπαρνς.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μπαρνς ανοίγει τη πρωινή διαβούλευση καταγράφοντας την απόφαση των αρχιερέων.
Στίχος 1. Ο Ιησούς οδηγείται ενώπιον του Πιλάτου - Δείτε επίσης Μάρκος 16:1· Λουκάς 23:1· Ιωάννης 18:28. Όταν ήλθε το πρωί - Αυτό δεν ήταν πολύ μετά την καταδίκη του Ιησού από το Συνέδριο. Η τελευταία άρνηση του Πέτρου ήταν πιθανώς κοντά στις τρεις το πρωί ή κοντά στην αυγή. Μόλις έφεξε, οι Ιουδαίοι συνεδρίασαν μαζί για να λάβουν τη ζωή του. Ο ήλιος ανέτειλε εκείνη την εποχή του έτους στην Ιουδαία όχι μακριά από τις πέντε το πρωί, και ο χρόνος της συνάθροισής τους επομένως δεν ήταν πολύ μετά την άρνηση του Πέτρου. Οι αρχιερείς και οι πρεσβύτεροι του λαού πήραν συμβούλιο - Συμφώνησαν στη δίκη του Ματθαίος 26:65-66 ότι άξιζε θάνατο, «με κατηγορία βλασφημίας»· όμως δεν τόλμησαν να τον θανατώσουν με λιθοβολισμό, όπως έκαναν αργότερα τον Στέφανο Πράξεις 7:0, και όπως πρόσταζε ο νόμος σε περίπτωση βλασφημίας, διότι φοβούνταν τον λαό.Ο Μπαρνς στη συνέχεια ανιχνεύει τη μετάνοια που κατέλαβε τον Ιούδα μετά την καταδίκη.
Στίχος 3. Τότε ο Ιούδας, όταν είδε ότι καταδικάστηκε, μετανόησε - Αυτό δείχνει ότι ο Ιούδας δεν υπέθετε ότι η υπόθεση θα κατέληγε με αυτόν τον ολέθριο τρόπο. Πιθανώς περίμενε ότι ο Ιησούς θα έκανε θαύμα για να ελευθερωθεί και να μην επιτρέψει να έρθει επάνω του αυτή η καταδίκη. Όταν τον είδε να συλλαμβάνεται, να δένεται, να δικάζεται και να καταδικάζεται - όταν είδε ότι κάθε πιθανότητα να ελευθερωθεί είχε αφαιρεθεί - κατακλύστηκε από απογοήτευση, λύπη και τύψεις. Η λέξη που αποδίδεται «μετανόησε», έχει παρατηρηθεί, δεν δηλώνει απαραίτητα αλλαγή «προς το καλύτερο», αλλά «οποιαδήποτε» αλλαγή απόψεων και συναισθημάτων. Εδώ προφανώς σημαίνει καμία άλλη αλλαγή από εκείνη που προκλήθηκε από τις φρικαλεότητες μιας ένοχης συνειδήσεως και από βαθιές τύψεις για το έγκλημα στα απροσδόκητα αποτελέσματά του. Δεν ήταν σωτήρια μετάνοια. Εκείνη οδηγεί σε άγια ζωή· αυτή οδήγησε σε αύξηση του εγκλήματος στον ίδιο του τον θάνατο. Η αληθινή μετάνοια οδηγεί τον αμαρτωλό στον Σωτήρα. Αυτή οδήγησε μακριά από τον Σωτήρα προς την αγχόνη. Ο Ιούδας, αν ήταν αληθινός μετανοημένος, θα ερχόταν τότε στον Ιησού· θα ομολογούσε το έγκλημά του στα πόδια του και θα ζητούσε συγχώρεση εκεί. Αλλά, κατακλυσμένος από τύψεις και από τη συνείδηση τεράστιας ενοχής, δεν ήταν πρόθυμος να έρθει ενώπιόν του και πρόσθεσε στο έγκλημα της προδοσίας εκείνο της αυτοκτονίας. Βεβαίως ένας τέτοιος άνθρωπος δεν μπορούσε να είναι αληθινός μετανοημένος.Ο Μπαρνς έπειτα δείχνει πώς το αργύριο απορρίφθηκε από το θησαυροφυλάκιο του ναού.
Στίχος 6. Δεν είναι νόμιμο... - Απαγορευόταν Δευτερονόμιον 23:18 να λαμβάνεται ό,τι θεωρούνταν βδέλυγμα και να προσφέρεται στον Θεό. Η τιμή αίματος - δηλαδή της ζωής ενός ανθρώπου - θεωρήθηκε δικαίως ως ακατάλληλη και παράνομη προσφορά. Το θησαυροφυλάκιο - Το «θησαυροφυλάκιο» φυλασσόταν στην αυλή των γυναικών. Δείτε το σχέδιο του ναού, Ματθαίος 21:12. Αποτελούνταν από έναν αριθμό μικρών «κιβωτίων» τοποθετημένων σε διαφορετικά μέρη των «αυλών» για να δέχονται τις εκούσιες προσφορές του λαού, καθώς και το μισό σίκλο που απαιτούνταν από κάθε Ιουδαίο. Η αρχική λέξη που αποδίδεται εδώ ως «θησαυροφυλάκιο» περιέχει την έννοια μιας «προσφοράς στον Θεό». Ό,τι δινόταν εκεί θεωρούνταν ως προσφορά προς αυτόν. Η τιμή αίματος - Η ζωή είναι στο «αίμα». Δείτε τις σημειώσεις στο Ρωμαίους 3:25. Η λέξη «αίμα» εδώ σημαίνει το ίδιο με «ζωή». Η τιμή αίματος σημαίνει την τιμή με την οποία η ζωή ενός ανθρώπου έχει αγοραστεί. Αυτό ήταν μια ομολογία ότι κατά την άποψή τους ο Ιησούς ήταν αθώος. Τον είχαν αγοράσει, όχι τον είχαν καταδικάσει δικαίως. Είναι αξιοσημείωτο ότι ήταν τόσο σχολαστικοί τώρα για ένα τόσο μικρό ζήτημα, σχετικά, όσο να βάλουν αυτά τα χρήματα στο θησαυροφυλάκιο, ενώ δεν είχαν καμία τύψη για τη «δολοφονία ενός αθώου» ανθρώπου και για τη σταύρωση εκείνου που είχε δώσει πλήρη μαρτυρία ότι ήταν ο Μεσσίας. Οι άνθρωποι είναι συχνά πολύ σχολαστικοί σε «μικρά» ζητήματα, ενώ δεν διστάζουν σε μεγάλα εγκλήματα.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Μπάρνς τονίζει τον τρόπο του θανάτου του Ιούδα και τη διπλή φρίκη του.
Στη βαθιά του μετάνοια έσπευσε στον ναό και πιθανώς πέταξε τα χρήματα στο πιο βολικό σημείο και κατέφυγε σε κάποιο μέρος όπου θα μπορούσε να αυτοκτονήσει. Και πήγε και κρεμάστηκε - Η λέξη που χρησιμοποιείται στο πρωτότυπο εδώ έχει προκαλέσει πολλή συζήτηση αν σημαίνει ότι πνίγηκε ή στραγγαλίστηκε από τη μεγάλη του θλίψη ή αν έλαβε τη ζωή του κρεμώντας τον εαυτό του. Αναγνωρίζεται από όλους ωστόσο ότι το τελευταίο είναι η πιο συνηθισμένη σημασία της και είναι σίγουρα η πιο προφανής σημασία. Ο Πέτρος λέει δίνοντας μια αφήγηση του θανάτου του Ιησού Πράξεις 1:18 ότι ο Ιούδας «πέφτοντας με το κεφάλι κάτω έσπασε στη μέση και όλα τα σπλάχνα του ξεχύθηκαν έξω». Έχει υποτεθεί ότι υπάρχει κάποια δυσκολία στο να συμφιλιωθούν αυτές οι δύο αφηγήσεις αλλά δεν υπάρχει πραγματικά καμία αναγκαία διαφορά. Και οι δύο αφηγήσεις είναι αληθινές. Ο Ματθαίος καταγράφει τον τρόπο με τον οποίο ο Ιούδας επιχείρησε τον θάνατό του με απαγχονισμό. Ο Πέτρος μιλάει για το αποτέλεσμα.Ο Μπάρνς ολοκληρώνει την ενότητα σημειώνοντας το διαρκές όνομα που δόθηκε στο αγορασμένο χωράφι.
Εδάφιο 8. Το χωράφι του αίματος - Το χωράφι που αγοράστηκε με την τιμή του αίματος. Το όνομα με το οποίο αυτό το χωράφι ονομαζόταν ήταν «Ακελδαμά» Πράξεις 1:19. Βρισκόταν ακριβώς έξω από τα τείχη της Ιερουσαλήμ νότια του Όρους Σιών. Χρησιμοποιείται τώρα ως τόπος ταφής από τους Αρμένιους Χριστιανούς στην Ιερουσαλήμ οι οποίοι έχουν ένα υπέροχο μοναστήρι στο Όρος Σιών - Ιεραποστολικός Εραλδός 1824 σελ. 66. Δείτε το σχέδιο της Ιερουσαλήμ. Μέχρι σήμερα - Δηλαδή μέχρι την ημέρα που ο Ματθαίος έγραψε αυτό το ευαγγέλιο περίπου 30 χρόνια μετά την αγορά του χωραφιού.
Απαντήστε
Απόκριση
1. Πού βλέπετε τη διαφορά μεταξύ απλής μετάνοιας και αληθινής μετανοίας στην αφήγηση του Ιούδα;
2. Πώς η άρνηση των χρημάτων του αίματος αποκαλύπτει την ασυνέπεια των θρησκευτικών ηγετών;
3. Με ποιους τρόπους η αθωότητα του Ιησού ξεχωρίζει ακόμη και στα μάτια εκείνων που τον καταδίκασαν;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πάτερ φιλάνθρωπε, καθώς ἀτενίζομεν ἐν τῷ Ματθαίῳ κζ΄ τὴν προδοσίαν καὶ τὴν ἄδικον δίκην τοῦ ἀγαπητοῦ Σου Υἱοῦ, χάρισον ἡμῖν καρδίας αἱ ὁποῖαι μετανοοῦσιν ἀληθῶς καὶ προσφεύγουσιν εἰς τὸν Χριστὸν μόνον. Διὰ τοῦ Πνεύματός Σου φύλαξον ἡμᾶς ἀπὸ τῆς ὑποκρισίας τῆς κατακρινoύσης τὸν ἀθῷον ἐνῷ συγχωρεῖ τὴν ἰδίαν της ἁμαρτίαν, καὶ βάθυνε τὸ μῖσος ἡμῶν πρὸς τὸ κακὸν διὰ τῆς θέας τῶν παθημάτων Αὐτοῦ. Εἴθε ἡ γνῶσις ὅτι ἐτιμήθη ὡς δοῦλος νὰ αὐξήσῃ τὴν ἀγάπην ἡμῶν πρὸς Αὐτὸν ὅστις ἐβάστασε τὴν κρίσιν ἡμῶν, καὶ νὰ ἐνισχύσῃ ἡμᾶς νὰ μαρτυρῶμεν τὴν λυτρωτικὴν χάριν Αὐτοῦ. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →