← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ρωμαίους

Προς Ρωμαίους 15 — με τον Γκιλ

Ρωμαίους 15John Gill's Εξήγηση ολόκληρης της Βίβλου20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Σε αυτό το καθημερινό μάθημα ανοίγουμε την Ειδική Βαπτιστική Έκθεση της Αγίας Γραφής όλου του Ιωάννη Γκιλ για το κεφάλαιο 15 της Προς Ρωμαίους. Η προσεκτική ερμηνεία κατά στίχο του Γκιλ μας καθοδηγεί μέσα από την προτροπή του αποστόλου να βαστάζουμε ο ένας τα βάρη του άλλου, να ακολουθούμε το παράδειγμα αυταπάρνησης του Χριστού και να αντλούμε ελπίδα από τις Γραφές. Η έκθεσή του τονίζει πώς αυτές οι αλήθειες προάγουν την ενότητα μεταξύ πιστών με διαφορετικές πεποιθήσεις. Καθώς ακούμε, είθε το Πνεύμα να χρησιμοποιήσει τις γνώσεις του Γκιλ για να εμβαθύνει την υπομονή μας, να ενισχύσει την αγάπη μας ο ένας για τον άλλον και να στερεώσει τα μάτια μας στη δόξα του Θεού που αποκαλύπτεται εν Χριστώ.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας διαβάσουμε τώρα το κεφάλαιο 15 της Προς Ρωμαίους δυνατά, ακούγοντας τη φωνή του Πνεύματος καθώς ο απόστολος προτρέπει τους ισχυρούς να υποστηρίζουν τους αδύνατους και κατευθύνει κάθε καρδιά στο πρότυπο του Χριστού. Κάντε παύση μετά από κάθε παράγραφο για να αφήσετε τις λέξεις να καθίσουν, ζητώντας από τον Κύριο να προετοιμάσει τον νου σας για την έκθεση που ακολουθεί.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Γκιλ ξεκινά ξεδιπλώνοντας το καθήκον του ισχυρού προς τον αδύναμο. Στίχος 1. Εμείς λοιπόν που είμαστε ισχυροί ,.... Εννοώντας όχι μόνο τους διακόνους του Ευαγγελίου, που είναι άνδρες με ισχυρά χαρίσματα, μεγάλες ικανότητες, δυνατοί στις Γραφές, γενναίοι για την αλήθεια στη γη και στύλοι στον οίκο του Θεού· διότι αν και ο απόστολος περιλαμβάνει τον εαυτό του, όμως όχι μόνο ως τέτοιος, αλλά εκφράζοντας ότι είναι καθήκον του κοινό με άλλους Χριστιανούς· και μάλλον το κάνει αυτό για να τους παρακινήσει στην πρακτική του: αλλά το ισχυρότερο και πιο γνώστη μέρος των ιδιωτών Χριστιανών εννοείται εδώ· οι νέοι άνδρες του Αποστόλου Ιωάννη, που είναι ισχυροί, σε διάκριση από μικρά παιδιά ή νεογέννητα νήπια, που είναι προς το παρόν αδύναμα· και από πατέρες που βρίσκονται στην παρακμή της ζωής και μόλις φεύγουν από τη σκηνή· βλέπε 1 Ιωάννη 2:12 · όταν αυτοί οι νέοι άνδρες βρίσκονται στην άνθηση και το άνθος μιας ομολογίας, στην ακμή της κρίσης τους και της άσκησης της χάριτος· που είναι ισχυροί εν Χριστώ και όχι στον εαυτό τους, στη χάρη που είναι εν αυτώ, από την οποία λαμβάνουν συνεχώς· που είναι ισχυροί στη χάρη της πίστης και είναι εδραιωμένοι και σταθεροποιημένοι στη διδασκαλία της· και έχουν μεγάλη και εκτεταμένη γνώση των διαφόρων αληθειών του Ευαγγελίου· και, μεταξύ των άλλων, αυτής της χριστιανικής ελευθερίας: οφείλουν να βαστάζουν τις ασθένειες του αδύναμου · αυτών που είναι αδύναμοι στην πίστη και τη γνώση, ιδιαίτερα στη γνώση της ελευθερίας τους από τις μωσαϊκές παρατηρήσεις: οι 'ασθένειές' τους είναι εν μέρει η άγνοιά τους, τα λάθη και οι πλάνες τους για πράγματα αδιάφορα· τα οποία θεωρούν και επιμένουν και θα επέβαλλαν σε άλλους ως αναγκαία και υποχρεωτικά· και εν μέρει η οξύτητα και η σκυθρωπότητα που δείχνουν, τα σκληρά λόγια που δίνουν και οι βιαστικές κρίσεις και οι αυστηρές επικρίσεις που περνούν στους αδελφούς τους που διαφέρουν από αυτούς: τέτοια πρόσωπα και οι ασθένειές τους πρέπει να βαστάζονται· δεν πρέπει να περιφρονούνται για την αδυναμία τους· και αν στην εκκλησία, δεν πρέπει να αποκλείονται για τα λάθη τους· και αν όχι μέλη, δεν πρέπει να απορρίπτονται εξαιτίας τους· αφού προκύπτουν από αδυναμία και δεν ανατρέπουν τις θεμελιώδεις διδασκαλίες του Ευαγγελίου: δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται ως πονηροί άνδρες αλλά ως αδύναμοι αδελφοί· και οι οξύθυμες διαθέσεις τους, οι σκυθρωπές διαθέσεις και συμπεριφορά, οι σκληρές ομιλίες και οι επικριτικές εκφράσεις τους πρέπει να υπομένουν υπομονετικά· πρέπει να θεωρούνται από πού προκύπτουν, όχι από κακία και κακή θέληση, από κακόβουλο πνεύμα, αλλά από αδυναμία και παραπλανημένο ζήλο για ό,τι θεωρούν ότι ισχύει, όταν έχει καταργηθεί: επιπλέον, πρέπει να συμμορφώνονται σε περιπτώσεις μη αμαρτωλές, όπως έκανε ο απόστολος περιτέμνοντας τον Τιμόθεο, Πράξεις 16:3 , και καθαριζόμενος σύμφωνα με τον νόμο, Πράξεις 21:26 · και έτσι προς τον αδύναμο έγινε αδύναμος, για να κερδίσει μερικούς, 1 Κορινθίους 9:22 , και επομένως μπορούσε να προτρέψει αυτή την προτροπή με το δικό του παράδειγμα με μεγαλύτερη δύναμη· και την οποία παρουσιάζει όχι μόνο ως τιμητική και σημείο καλής φύσης και ως κάνοντας μια ευγενική πράξη, αλλά ως αυτό που 'οφείλει' να γίνει· αυτό που ο νόμος της αγάπης υποχρεώνει και αυτό που η χάρη της αγάπης, που 'βαστάζει όλα τα πράγματα', 1 Κορινθίους 13:7 , εξαναγκάζει· και το οποίο πράγματι αν δεν γίνει, αυτοί που είναι ισχυροί δεν απαντούν σε έναν σκοπό της πνευματικής δύναμης που έχουν· και είναι απλώς συμμόρφωση με τον χρυσό κανόνα του Χριστού, να κάνουμε όπως θα θέλαμε να γίνει σε εμάς, Ματθαίος 7:12 : και να μην ευαρεστούμε τον εαυτό μας : είτε να διασκεδάζουμε ευχάριστες σκέψεις και να κάνουμε ευχάριστες αναστοχασμούς για την ισχυρότερη πίστη τους, τον μεγαλύτερο βαθμό γνώσης, το ανώτερο φως και κατανόηση· τα οποία όταν επιτρέπονται, τείνουν να διεγείρουν και να ενθαρρύνουν πνευματική υπερηφάνεια και ματαιότητα και γενικά καταλήγουν στην περιφρόνηση των αδυναμότερων αδελφών· ούτε να κάνουν εκείνα τα πράγματα που είναι ευχάριστα και ευάρεστα στον εαυτό τους, προς την προσβολή και τη βλάβη των άλλων· για παράδειγμα, και αυτό είναι στο οποίο αναφέρεται ο απόστολος, να ικανοποιούν την όρεξή τους τρώγοντας τέτοιο κρέας που απαγορεύεται από τον νόμο του Μωυσή, προς τη λύπη των αδύναμων αδελφών, πληγώνοντας τις συνειδήσεις τους και καταστρέφοντας την ειρήνη τους· αυτά τα πράγματα δεν πρέπει να γίνονται· οι ισχυρότεροι Χριστιανοί πρέπει να αρνούνται τον εαυτό τους τη χρήση της χριστιανικής ελευθερίας τους σε πράγματα αδιάφορα, όταν δεν μπορούν να τη χρησιμοποιήσουν χωρίς προσβολή. Ο Γκιλ στη συνέχεια παρουσιάζει τον Χριστό ως το υπέρτατο παράδειγμα αυταπάρνησης. Στίχος 3. Διότι ακόμη και ο Χριστός δεν ευαρέστησε τον εαυτό του ,.... Δεν ζήτησε τη δική του άνεση, ευχαρίστηση, όφελος, τιμή και δόξα, αλλά να κάνει το θέλημα και το έργο του Πατέρα του, Ιωάννης 4:34 · και πάντα έκανε τα πράγματα που τον ευαρεστούσαν, στην υπακοή, τα παθήματα και τον θάνατό του· και δεν ζήτησε το δικό του αλλά τη δόξα του: επιπλέον, ό,τι έκανε και υπέφερε δεν ήταν για τον εαυτό του αλλά για εμάς· έγινε ενσαρκωμένος για εμάς· υπάκουσε, υπέφερε και πέθανε για εμάς· δεν ήρθε για να υπηρετηθεί, για να τον υπηρετούν ως επίγειος πρίγκιπας απολαμβάνοντας τη δική του άνεση και ευχαρίστηση, πράγματα ευάρεστα στη φύση, αλλά για να υπηρετεί άλλους, Ματθαίος 20:28 · εξ ου και εμφανίστηκε με τη μορφή δούλου, έκανε το έργο ενός στη ζωή και τελικά έγινε υπάκουος μέχρι θανάτου, ακόμη και θανάτου σταυρού, Φιλιππησίους 2:7 : όχι ότι δεν ευαρεστούνταν κάνοντας και υποφέροντας όλα αυτά· ήταν η χαρά του να κάνει το θέλημα του Θεού: ήταν το φαγητό και το ποτό του να τελειώσει το έργο του· ναι, εκείνο το μέρος του που ήταν πιο δυσάρεστο στη σάρκα και το αίμα, το επιθυμούσε πιο έντονα, ακόμη και το βάπτισμα των παθημάτων του· και με την προοπτική της σωτηρίας του λαού του και της απόλαυσης της συντροφιάς τους μαζί του για πάντα, υπέμεινε τον σταυρό υπομονετικά και περιφρόνησε τη ντροπή με ευχαρίστηση, Εβραίους 12:2 : αλλά τότε συνάντησε πολλά πράγματα που ήταν μακριά από το να είναι ευάρεστα στην ανθρώπινη φύση· όπως η σκληρότητα και η απιστία των Ιουδαίων, με την οποία λυπήθηκε, οι χλευασμοί και οι προσβολές τους, οι ονειδισμοί και οι χλευασμοί· η άγνοια, η ισχυρογνωμοσύνη και η σκυθρωπότητα των ιδίων μαθητών του, τις ασθένειες των οποίων βαστάζε· και τελικά τα παθήματα του θανάτου, εκείνο το πικρό ποτήρι, το οποίο ως άνθρωπος επιθυμούσε να περάσει από αυτόν· αλλά, ωστόσο, υπέταξε στο θέλημα του Πατέρα του, Ματθαίος 26:39 · όλα αυτά αποδεικνύουν αυτό που ο απόστολος εδώ βεβαιώνει. Ο Γκιλ στη συνέχεια δείχνει πώς οι Γραφές παράγουν υπομονή και ελπίδα. Στίχος 4. Διότι όσα γράφτηκαν παλαιότερα ,.... Στα βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης· ο απόστολος λέει αυτό για να δικαιολογήσει την καταλληλότητα της παραπάνω παράθεσης και να αποτρέψει οποιαδήποτε ένσταση που μπορεί να γίνει εναντίον της· αφού ό,τι γράφτηκε σε εκείνο το ψαλμό δεν ανήκε προσωπικά στον Δαβίδ αλλά στον Χριστό· και ό,τι γράφεται σχετικά με αυτόν προορίζεται για τη χρήση και την καθοδήγηση του λαού του· ναι, ό,τι γράφεται οπουδήποτε στις ιερές Γραφές, γράφτηκε για τη μάθησή μας · για να διδάξει στη γνώση του Χριστού, του προσώπου του, των αξιωμάτων του, της χάριτος, της δικαιοσύνης, της υπακοής, των παθημάτων, του θανάτου, της ανάστασης και της ανάληψής του· και της μεγάλης σωτηρίας και λύτρωσης που ήρθε να αποκτήσει και έχει αποκτήσει· και να μας διδάξει τις διδασκαλίες της χάριτος, της συγχώρεσης μέσω του αίματος του Χριστού, της εξιλέωσης με τη θυσία του, της δικαίωσης με τη δικαιοσύνη του, της αποδοχής στο πρόσωπό του και της αιώνιας ζωής μέσω αυτού· καθώς επίσης για να μας ενημερώσει για το καθήκον μας και πώς πρέπει να συμπεριφερόμαστε τόσο προς τον Θεό όσο και προς τους ανθρώπους: ώστε εμείς, μέσω της υπομονής και της παρηγοριάς των Γραφών, να έχουμε ελπίδα · οι Γραφές δεν γράφτηκαν μόνο για την παρούσα διδασκαλία μας αλλά για τη γέννηση, την ενθάρρυνση και την εδραίωση μιας ελπίδας αιώνιας ζωής σε έναν άλλο κόσμο· την οποία είναι τα μέσα, υπό την επιρροή της θείας χάριτος· αφού μας δίνουν σαφή λογαριασμό της αιώνιας ζωής· της υπόσχεσής της εν Χριστώ· της απόκτησής της από αυτόν και της εξασφάλισής της εν αυτώ· των μέσων απόλαυσής της, μέσω του αίματος και της δικαιοσύνης του· των δηλώσεων της ελεύθερης χάριτος και ελέους του Θεού προς τους αμαρτωλούς και των διαφόρων παραδειγμάτων προσώπων που έχουν γίνει μέτοχοι αυτής· όλα αυτά ενθαρρύνουν να ελπίζουμε στον Κύριο και να χαίρουμε εν ελπίδι της δόξας του Θεού· πιστεύοντας ότι μπορούμε επίσης να έχουμε και να απολαύσουμε το πράγμα που ελπίζουμε, 'μέσω της υπομονής και της παρηγοριάς των Γραφών'· και τα δύο ενθαρρύνονται από αυτές: η 'υπομονή των Γραφών' δεν είναι στωική απάθεια, μια ηλίθια αδράνεια· και είναι διαφορετικού είδους από εκείνη την υπομονή που οι γραφές των ειδωλολατρικών φιλοσόφων ορίζουν και συνιστούν: η Γραφή δίνει λογαριασμό της αληθινής φύσης της υπομονής, στο να βαστάζει κάθε είδους κακά για χάρη του Χριστού· της εξοχότητας και της χρησιμότητάς της· και προτρέπει έντονα σε αυτήν με τις καλύτερες αρχές και με τα καλύτερα κίνητρα· και είναι γεμάτη υποσχέσεις για την άσκησή της και παρέχει τα καλύτερα παραδείγματα υπομονής στον πόνο και την υπομονή: 'η παρηγοριά των Γραφών' είναι τέτοια που δεν συναντάται αλλού.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Γκιλ καταλήγει προσευχόμενος για ομοιόμορφη αγάπη μεταξύ των πιστών. Η παράκληση ακολουθεί, δώσε σας να είστε ομόφρονες ο ένας προς τον άλλον · το οποίο δεν αφορά την ομοιότητα κρίσης στις διδασκαλίες της πίστης· αν και αυτό είναι πολύ απαραίτητο για μια έντιμη και άνετη πορεία μαζί στην εκκλησιαστική κοινωνία· πολύ λιγότερο μια συμφωνία σε αδιάφορα πράγματα: το νόημα του αποστόλου δεν είναι ότι όλοι πρέπει να απέχουν από κρέατα απαγορευμένα από τον νόμο του Μωυσή ή ότι όλοι πρέπει να τρώνε κάθε είδος τροφής χωρίς διάκριση· ούτε ότι όλοι πρέπει να τηρούν κάποια ιουδαϊκή ημέρα ή ότι όλοι πρέπει να τηρούν καμία· μάλλον, ότι ο καθένας πρέπει να απολαμβάνει τη δική του γνώμη και να πράττει όπως πιστεύει: αλλά αυτή η παράκληση αφορά μια ομοιότητα αγάπης, την ομοιότητα αμοιβαίας αγάπης, ότι να είναι μιας καρδιάς και μιας ψυχής· ότι παρά τις διαφορετικές γνώμες τους για πράγματα τελετουργικού είδους, όμως να αγαπούν ο ένας τον άλλον και να παύσουν είτε να περιφρονούν είτε να κρίνουν ο ένας τον άλλον· αλλά να σκέφτονται εξίσου καλά και εξίσου υψηλά για εκείνους που διαφέρουν από αυτούς, όπως για τον εαυτό τους και για εκείνους με τις δικές τους γνώμες, χωρίς να προτιμούν σε αγάπη τον έναν από τον άλλον· αλλά μελετώντας και επινοώντας να προάγουν και να διατηρούν, όπως διαβάζει εδώ η Συριακή, שויותא, 'μια ισότητα' μεταξύ τους· δείχνοντας την ίδια ίση αγάπη και σεβασμό στον έναν όπως στον άλλον και ο ένας στον άλλον· ο Ιουδαίος στον Εθνικό και ο Εθνικός στον Ιουδαίο· ο ισχυρός στον αδύναμο και ο αδύναμος στον ισχυρό. Ο Γκιλ τελειώνει με την κλήση να δεχόμαστε ο ένας τον άλλον προς δόξα του Θεού. Ο Χριστός δέχθηκε όλους τους εκλεκτούς στην αγάπη και την στοργή της καρδιάς του από την αιωνιότητα· τους δέχθηκε στο συμβούλιο της ειρήνης και όταν η διαθήκη της χάριτος έγινε στα χέρια του Πατέρα του, με τον πιο τρυφερό τρόπο, για να φροντίσει γι' αυτούς, να τους διαφυλάξει και να τους σώσει· ανέλαβε τη φύση τους, πήρε επάνω του τις αμαρτίες τους και στήριξε τα πρόσωπά τους στον χρόνο, όταν έγινε ενσαρκωμένος και υπέφερε και πέθανε γι' αυτούς· και τους δέχεται στην αποτελεσματική κλήση όταν έρχονται σε αυτόν, την οποία ενθαρρύνει διαβεβαιώνοντάς τους ότι σε καμία περίπτωση δεν θα τους αποβάλει· τόσο μακριά είναι από αυτό, που τους αγκαλιάζει με ανοιχτές αγκάλες και με τον πιο στοργικό τρόπο τους δέχεται, αν και αμαρτωλούς, και τρώει μαζί τους· και παρά την αναξιότητά τους, τις αμαρτίες και τις παραβάσεις τους: προς τη δόξα του Θεού : δηλαδή, είτε για να τους φέρει στην απόλαυση της αιώνιας ζωής και ευτυχίας· η οποία μερικές φορές ονομάζεται έτσι, εξαιτίας της δόξας που θα δουν οι άγιοι, θα αποκαλυφθεί σε αυτούς και θα τεθεί επάνω τους, τόσο στην ψυχή όσο και στο σώμα· και η οποία είναι όλη προετοιμασμένη και δοθείσα από τον Θεό και θα βρίσκεται στην όραση και την απόλαυση αυτού: για αυτό εκλέχθηκαν εν Χριστώ, δόθηκαν σε αυτόν και δέχθηκαν από αυτόν πριν από την αρχή του κόσμου· και για να την απολαύσουν, ο Χριστός ήρθε σε αυτόν τον κόσμο, πήρε επάνω του τα πρόσωπά τους και πέθανε στη θέση τους· και σε αυτό καλούνται από τη χάρη του με αγία κλήση· και όταν τους καθοδηγήσει με τη συμβουλή του σε αυτόν τον κόσμο, θα τους δεχθεί σε αυτή τη δόξα: ή αλλιώς με 'τη δόξα του Θεού' εννοείται η δοξολογία του Θεού, οι τελειότητες του Θεού, όπως η σοφία, η δύναμη, η πιστότητα, η αλήθεια, η δικαιοσύνη, η αγιότητα, η αγάπη, η χάρη και το έλεός του και τα παρόμοια· τα οποία γίνονται με το να γίνει ο Χριστός ο εγγυητής και Μεσίτης της νέας διαθήκης, Εβραίους 7:22 , με την ανάληψη της ανθρώπινης φύσης, με την υπακοή, τα παθήματα και τον θάνατό του και με την απόκτηση λύτρωσης για τον λαό του: και η δύναμη της προτροπής και του επιχειρήματος του αποστόλου είναι ότι όπως ο Χριστός έχει δεχθεί τον λαό του τόσο στην αιωνιότητα όσο και στον χρόνο, με τόσο τρυφερό τρόπο, αν και ανάξιοι, με τον οποίο δόξασε τον Θεό, που ήταν ο κύριος σκοπός που είχε κατά νου, και μετά από αυτό τη δοξολογία τους· έτσι γίνεται σε αυτούς να είναι ομόφρονες ο ένας με τον άλλον, Ρωμαίους 15:5 , και να δέχονται και να αγκαλιάζουν ο ένας τον άλλον στοργικά, ώστε να ενώνονται μαζί στη δοξολογία του Θεού και Πατέρα του Χριστού επίσης, Ρωμαίους 15:6 .
Απαντήστε

Ανταπόκριση

Πού στη ζωή μου καλούμαι να βαστάξω την ασθένεια άλλου αντί να ευαρεστήσω τον εαυτό μου; Πώς το παράδειγμα του Χριστού αναδιαμορφώνει τις προσδοκίες μου για άνεση και ευκολία; Με ποιους τρόπους μπορώ να ενώσω άλλους στη δοξολογία του Θεού με ένα νου και ένα στόμα αυτή την εβδομάδα;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Πάτερ φιλάνθρωπε, σὲ αἰνοῦμεν διὰ τὸν πλοῦτον τοῦ λόγου σου, ὁ ὁποῖος μᾶς καλεῖ νὰ ἀνεχώμεθα ἀλλήλων τὰς ἀσθενείας καὶ νὰ ἀκολουθῶμεν τὴν κενωτικὴν ὁδὸν τοῦ Χριστοῦ τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν. Συνένωσε τὰς καρδίας ἡμῶν ἐν εἰλικρινεῖ ἀγάπῃ, ὥστε μιᾷ διανοίᾳ καὶ ἑνὶ στόματι νὰ σὲ δοξάζωμεν, τὸν Θεὸν τῆς ὑπομονῆς καὶ τῆς παρακλήσεως. Ἐνίσχυσον τὴν ἐλπίδα ἡμῶν διὰ τῶν Γραφῶν καὶ ποίησον ἡμᾶς ταχεῖς εἰς τὸ νὰ δεχώμεθα ἀλλήλους πρὸς δόξαν σου μόνον, ἐμπιστευόμενοι ὁλοψύχως εἰς τὴν χάριν τὴν ὁποίαν ἔχομεν ἐν Ἰησοῦ. Ἀμήν.

John Gill's Εξήγηση ολόκληρης της Βίβλου · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →