← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Λευιτικόν

Λευιτικόν 25-26 — με τον Σίμεον

Λευιτικόν 25-26Charles Simeon — Horae Homileticae20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Με τους μετρημένους ρυθμούς της μέσης οδού, επιστρέφουμε πάλι στις Ώρες Ομιλητικές του Καρόλου Σίμεον, αυτό το θησαυροφυλάκιο ευαγγελικής ερμηνείας που διαμορφώθηκε από υπομονετική μελέτη όλου του βουλήματος του Θεού. Σήμερα ο Σίμεον μας οδηγεί μέσα από το Λευιτικόν 25–26, όπου η σάλπιγγα του Ιωβηλαίου και η σαββατική ανάπαυση γίνονται ζωντανά σημεία της ελευθερίας του Ευαγγελίου. Τα λόγια του, διατηρημένα κατά λέξη, προσκαλούν την Εκκλησία να ακούσει ξανά την αρχαία διάταξη ως σαφή αναγγελία του εξιλαστικού έργου του Χριστού και της κληρονομιάς του πιστού. Ο ίδιος Πνεύμα που καθοδήγησε την πένα του Σίμεον ας ανοίξει τις καρδιές μας για να δεχθούμε τον χαρμόσυνο ήχο.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας δώσουμε τώρα προσοχή στα ορισμένα κεφάλαια. Σε ήσυχο τόπο, διαβάστε αργά το Λευιτικόν 25 και 26, προσέχοντας ιδιαίτερα την αναγγελία της ελευθερίας στο πεντηκοστό έτος και τα ελέη της διαθήκης που υποσχέθηκαν σε μετανοημένο λαό. Αφήστε τους μετρημένους ρυθμούς του κειμένου να προετοιμάσουν την ψυχή για την ερμηνεία που ακολουθεί.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Σίμεον αρχίζει θεμελιώνοντας τον ρόλο του Ιωβηλαίου στη διατήρηση των φυλετικών κληρονομιών πριν αποκαλύψει το τυπολογικό του βάθος. Με αυτή την άποψη πολλές διατάξεις ορίστηκαν για τη συνέχιση της κληρονομιάς κάθε ανθρώπου στην ίδια του την οικογένεια [Σημείωση: Μια δυσκολία σε αυτό το θέμα προέκυψε, ο ίδιος ο Θεός την έκρινε και θεμελίωσε νέο νόμο σε εκείνη την απόφαση. Βλέπε Αριθμοί 36:6-7 .]. Αυτό φαίνεται να ήταν ο πρωταρχικός σκοπός της διατάξεως που αναφέρεται στο κείμενο. Ποικίλες περιστάσεις σε διάρκεια χρόνου μπορούσαν να προκαλέσουν αποξενώσεις περιουσίας· και αν αυτό επιτρεπόταν να συνεχιστεί, σύγχυση των οικογενειών και των φυλών θα είχε τελικά επακολουθήσει. Για να το αποτρέψει λοιπόν αυτό, ο Θεός πρόσταξε ότι σε κάθε πεντηκοστό έτος κάθε κληρονομιά έπρεπε να επανέρχεται στον αρχικό κάτοχο. Αυτή η περίοδος ονομαζόταν Ιωβηλαίο· η οποία, ενώ εξυπηρετούσε πολλούς άλλους σημαντικούς σκοπούς, υπηρετούσε με πολύ εξέχοντα τρόπο για να τυποποιήσει το Ευαγγέλιο. Μπορούμε να παρατηρήσουμε πολύ στενή συμφωνία μεταξύ του ιωβηλαίου και του Ευαγγελίου: Ι. Στη συνέχεια στρέφεται στη δημόσια σάλπιγγα του Ευαγγελίου σε όλη τη γη. ] Το Ευαγγέλιο επίσης πρέπει να κηρύττεται δημόσια σε κάθε τόπο— [Κάποιος θα είχε φανταστεί ότι ήταν αρκετά ικανό για τον Θεό να γνωστοποιήσει μία φορά τον τρόπο με τον οποίο θα συγχωρούσε τους αμαρτωλούς, και ότι από εκείνη τη στιγμή κάθε αμαρτωλός θα ασκούσε από μόνος του προσπάθεια για να αποκτήσει το προσφερόμενο έλεος. Αλλά η πείρα αποδεικνύει ότι η στέρησή μας από τον ουρανό δεν γίνεται αισθητή ως κανένα κακό· η δουλεία μας στην αμαρτία δεν θρηνείται καθόλου· και, αν δεν χρησιμοποιούνταν μέσα για να αφυπνίσουν την προσοχή των ανθρώπων στη δυστυχία τους, και να τους παρακινήσουν να αγκαλιάσουν τις ευλογίες της σωτηρίας, το μεγαλύτερο μέρος της ανθρωπότητας θα έμενε ικανοποιημένο με την κατάστασή του, μέχρις ότου η ευκαιρία για βελτίωσή της χαθεί αμετάκλητα. Ο Θεός λοιπόν αποστέλλει τους υπηρέτες του να 'κηρύξουν το Ευαγγέλιο σε κάθε κτίσμα', και τους προστάζει να 'υψώσουν τη φωνή τους ως σάλπιγγα'. Έπειτα ερμηνεύει τις αντίστοιχες ευαγγελικές ευλογίες της άφεσης και της αποκαταστημένης κληρονομιάς. Αν και το χρέος που οφείλουμε στον Θεό υπερβαίνει κάθε δυνατό υπολογισμό, αυτό αφίεται όλο ελεύθερα και για πάντα, μόλις ακουστεί η σάλπιγγα του Ευαγγελίου, και τα χαρμόσυνα νέα του γίνουν δεκτά στην ψυχή [Σημείωση: Πράξεις 10:43 .]. Η δουλεία μας στην αμαρτία και στον Σατανά αναστρέφεται· ώστε τίποτε δεν θα μας οδηγήσει ποτέ αιχμαλώτους, εφόσον διεκδικούμε την ελευθερία μας, και απαιτούμε το προνόμιό μας [Σημείωση: Προς Ρωμαίους 6:14 .]: ελευθερωμένοι από τον Χριστό, θα είμαστε αληθινά ελεύθεροι [Σημείωση: Κατά Ιωάννην 8:36 .]. Και, παρόλο που πουλήσαμε την ουράνια κληρονομιά μας, και την αποξενώσαμε για πράγμα μηδαμινό, εντούτοις καλούμαστε να λάβουμε κατοχή της: αποκαθιστάμεθα στον οίκο του πατέρα μας· εισαγόμαστε πάλι στην οικογένεια αγίων και αγγέλων· και, με τον τίτλο μας στον ουρανό, ανανεώνεται η απόλαυσή του [Σημείωση: Προς Εφεσίους 2:19 .].
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Σίμεον ολοκληρώνει εορτάζοντας τη μακαριότητα εκείνων που δέχονται τον χαρμόσυνο ήχο. [Μπορούμε εύκολα να συλλάβουμε τη μακαριότητα ενός ανθρώπου, ο οποίος σε μια στιγμή αποκαθίσταται από τη φτώχεια και τη σκληρή δουλεία στην κατοχή ελευθερίας και αφθονίας. Αλλά ποιος μπορεί να εκτιμήσει ορθά την ευτυχία εκείνων που ελευθερώνονται από τις κατάρες του νόμου, τους φόβους του θανάτου, τη δουλεία της αμαρτίας, και την καταδίκη της κολάσεως; Ποιος μπορεί να εκτιμήσει πλήρως τη χαρά ενός τρέμοντος και καταδικασμένου αμαρτωλού, ο οποίος με τον ήχο του Ευαγγελίου καθίσταται ικανός να αποκαλεί τον Θεό πατέρα του, και τον ουρανό νόμιμη κληρονομιά του; Καλώς ο Ψαλμωδός, αναφερόμενος σε αυτή ακριβώς την διάταξη του Ιωβηλαίου, αναφωνεί: 'Μακάριος ο λαός που γνωρίζει τον χαρμόσυνο ήχο' [Σημείωση: Ψαλμοί 89:15 .]. Ασφαλώς δεν υπάρχει κατάσταση στη γη που να συγκρίνεται με αυτή. Ας την επιζητούμε ως υπέρτατη μακαριότητά μας· και ας την απολαμβάνουμε όλοι ως πρόγευση του ουρανού!
Απαντήστε

Απόκριση

1. Πού στη ζωή μου χρειάζομαι ακόμη τη σάλπιγγα του Ευαγγελίου για να με αφυπνίσει στην ελευθερία που ο Χριστός αγόρασε; 2. Πώς η ανάμνηση ότι η γη και ο ίδιος ο εαυτός μου ανήκουν στον Κύριο μετριάζει τις ανησυχίες μου για την πρόνοια; 3. Με ποιον συγκεκριμένο τρόπο αυτή την εβδομάδα μπορώ να ζήσω ως ένας που έχει ήδη αποκατασταθεί στον οίκο του Πατέρα;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ὦ Κύριε τοῦ Ἰωβηλαίου, ὁ κηρύξας ἐλευθερίαν ἀνὰ πᾶσαν τὴν γῆν καὶ δηλώσας ὅτι σὴ ἐστιν ἡ γῆ καὶ ἡμεῖς ξένοι καὶ πάροικοι παρὰ σοὶ ἐσμέν, δώρησαι ἡμῖν χάριν οὕτως ἀκοῦσαι τὴν σάλπιγγα τοῦ Εὐαγγελίου σου, ὥστε πᾶσα ἅλυσις ἁμαρτίας νὰ ἀποπέσῃ καὶ νὰ περιπατῶμεν ὡς λελυτρωμένα τέκνα ἐν τῇ ἐλευθερίᾳ τῆς ἀναπαύσεώς σου. Ἐλευθέρωσον ἡμᾶς ἀπὸ τῆς ἀγχώδους συσσωρεύσεως καὶ ἀπὸ παντὸς φόβου ὅστις ἀμφιβάλλει τὴν πιστήν σου μέριμναν, ἵνα ἐμπιστευώμεθά σοι ὡς τῷ μεριδίῳ καὶ τῇ κληρονομίᾳ ἡμῶν καὶ νῦν καὶ ἐν τῷ μέλλοντι αἰῶνι· διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν. Ἀμήν.

Charles Simeon — Horae Homileticae · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →