← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Μαλαχίας

Μαλαχίας 1-2 — με τον Ιωάννη Καλβίνο

Μαλαχίας 1-2Υπομνήματα του John Calvin20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Το σχόλιο του Ιωάννη Καλβίνου στους Μαλαχία κεφάλαια 1 και 2 φέρνει διαπεραστική σαφήνεια στο μήνυμα του προφήτη για την αγάπη της διαθήκης και τη θεία κρίση. Σε αυτά τα κεφάλαια ο Κύριος αντιμετωπίζει τον λαό του με την αχαριστία τους και τους ιερείς με την περιφρόνησή τους. Ο Καλβίνος παρακολουθεί προσεκτικά πώς η εκλεκτική αγάπη του Θεού για τον Ιακώβ στέκεται ενάντια στην απόρριψη του Ησαύ και πώς η ίδια αυτή αγάπη απαιτεί τιμή και φόβο από εκείνους που έχουν υιοθετηθεί. Η έκθεσή του μας καλεί να εξετάσουμε αν πραγματικά σεβόμαστε τον Κύριο ως Πατέρα και Δεσπότη. Στα επόμενα λίγα λεπτά θα ακούσουμε τα ίδια τα λόγια του Καλβίνου καθώς ανοίγει το κείμενο για εμάς.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Τώρα στρεφόμαστε στα εναρκτήρια κεφάλαια του Μαλαχία. Καθώς διαβάζετε τα κεφάλαια 1 και 2, παρατηρήστε τη δήλωση αγάπης του Κυρίου στην αρχή, την έντονη αντίθεση που γίνεται με τον Εδώμ και τις αιχμηρές ερωτήσεις που απευθύνονται στους ιερείς. Αφήστε τα λόγια να εγκατασταθούν στην καρδιά σας πριν μελετήσουμε μαζί την έκθεση του Καλβίνου.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Καλβίνος ανοίγει θέτοντας την αξίωση του Θεού στον λαό του ως Πατέρα και Δεσπότη. Ο Θεός έχει ήδη αποδείξει ότι υπήρξε Πατέρας για τους Ιουδαίους με πολλές ευεργεσίες. Αυτοί πρέπει να αισθάνθηκαν ότι πράγματι τους είχε δεσμεύσει στον εαυτό του, εφόσον διέθεταν οποιαδήποτε θρησκεία ή ευγνωμοσύνη. Τώρα λοιπόν ολοκληρώνει την ομιλία του προς αυτούς, σαν να έλεγε ότι είχε διαθέσει πολύ άσχημα όλες τις ευλογίες που τους είχε δώσει· και υιοθετεί δύο παρομοιώσεις· πρώτα συγκρίνει τον εαυτό του με πατέρα και έπειτα με δεσπότη. Λέει ότι και στις δύο αυτές απόψεις είχε δίκαιο λόγο να παραπονεθεί για τους Ιουδαίους· διότι υπήρξε πατέρας τους, αλλά αυτοί δεν συμπεριφέρθηκαν με τη σειρά τους ως παιδιά, με υποτακτικό και υπάκουο τρόπο, όπως όφειλαν. Και περαιτέρω, έγινε δεσπότης τους, αλλά αυτοί απέρριψαν τον ζυγό και δεν επέτρεψαν στον εαυτό τους να κυβερνώνται από την εξουσία του. Ο Καλβίνος εξετάζει στη συνέχεια την υπεκφυγική απάντηση των Ιουδαίων στη δήλωση της θείας αγάπης. Δεν υπάρχει περαιτέρω αμφιβολία ότι καταδικάζει έμμεσα την αχαριστία τους όταν λέει, Με τι σε αγάπησα; Τα λόγια πράγματι μπορούν να ερμηνευθούν έτσι — «Αν λέτε, ή αν ρωτάτε, Με τι σε αγάπησα; Ακόμη και σε αυτό — προτίμησα τον πατέρα σας Ιακώβ από τον Ησαύ, ενώ ήταν δίδυμοι αδελφοί.» Αλλά θα δούμε σε άλλα σημεία ότι οι Ιουδαίοι με υπεκφυγές συσκότιζαν κακόβουλα την εύνοια του Θεού, και ότι αυτή η κακία καταδικάζεται με παρόμοια λόγια. Γι' αυτό ο Προφήτης, βλέποντας ότι είχε να κάνει με εκφυλισμένους ανθρώπους, που δεν θα υποχωρούσαν εύκολα στον Θεό ούτε θα αναγνώριζαν την καλοσύνη του με ελεύθερη και ειλικρινή ομολογία, τους εισάγει εδώ να μιλούν έτσι θορυβωδώς, «Ε! πότε με αγάπησες! με τι! τα σημεία της αγάπης σου δεν εμφανίζονται.» Απαντά στο όνομα του Θεού, Ο Ησαύ ήταν αδελφός του Ιακώβ· και όμως αγάπησα τον Ιακώβ, και τον Ησαύ μίσησα.» Ο Καλβίνος στη συνέχεια ξεδιπλώνει την ιδιαίτερη εύνοια που δείχθηκε στον Ιακώβ έναντι του Ησαύ. Γι' αυτό λέει, Σας αγάπησα. Ο Θεός θα μπορούσε πράγματι να έχει κάνει έκκληση στους Ιουδαίους σε άλλη βάση· διότι αν δεν είχε φανερώσει την αγάπη του προς αυτούς, ήταν ακόμη υποχρεωμένοι να υποταχθούν στην εξουσία του. Δεν μιλά εδώ για την αγάπη του Θεού γενικά, όπως τη δείχνει σε ολόκληρο το ανθρώπινο γένος· αλλά καταδικάζει τους Ιουδαίους, εφόσον, έχοντας υιοθετηθεί ελεύθερα από τον Θεό ως άγιος και ιδιαίτερος λαός του, ξέχασαν όμως αυτή την τιμή και περιφρόνησαν τον Δωρητή και θεώρησαν τίποτα ό,τι τους δίδαξε. Όταν λοιπόν ο Θεός λέει ότι αγάπησε τους Ιουδαίους, βλέπουμε ότι ο σκοπός του ήταν να τους ελέγξει για αχαριστία επειδή περιφρόνησαν την ιδιαίτερη εύνοια που τους δόθηκε μόνο σε αυτούς, παρά να πιέσει εκείνη την εξουσία που κατέχει πάνω σε όλη την ανθρωπότητα από κοινού. Ο Θεός λοιπόν θα μπορούσε να τους είχε μιλήσει έτσι, «Σας δημιούργησα και υπήρξα για σας ευγενής Πατέρας· με την εύνοιά μου ο ήλιος λάμπει πάνω σας καθημερινά και η γη παράγει τον καρπό της· με μια λέξη, σας κρατώ δεμένους σε εμένα με αναρίθμητες ευεργεσίες.» Ο Θεός θα μπορούσε να τους είχε μιλήσει έτσι· αλλά όπως είπα, ο σκοπός του ήταν να προβάλει την άδολη υιοθεσία με την οποία είχε ευνοήσει το σπέρμα του Αβραάμ· διότι ήταν λιγότερο ανεκτή ασέβεια ότι περιφρόνησαν τόσο ασύγκριτη εύνοια· εφόσον ο Θεός τους προτίμησε από όλα τα άλλα έθνη, όχι με βάση την αξία ή οποιαδήποτε αξιοπρέπεια, αλλά επειδή έτσι ευαρεστήθηκε. Αυτό λοιπόν είναι ο λόγος για τον οποίο ο Προφήτης αρχίζει λέγοντας ότι οι Ιουδαίοι είχαν αγαπηθεί από τον Θεό· διότι είχαν κάνει την χειρότερη ανταπόδοση για αυτή την άδολη εύνοια, όταν περιφρόνησαν τη διδασκαλία του. Αυτό είναι το πρώτο πράγμα.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Καλβίνος εφαρμόζει την ίδια λογική της διαθήκης στους πιστούς κάθε εποχής. Καθώς τώρα κατανοούμε το νόημα του Προφήτη και τον σκοπό αυτής της επίπληξης, μας απομένει να μάθουμε πώς να προσαρμόσουμε ό,τι διδάσκεται στον εαυτό μας. Δεν είμαστε πράγματι απόγονοι του Αβραάμ ή του Ιακώβ κατά σάρκα· αλλά καθώς ο Θεός έχει χαράξει πάνω μας ορισμένα σημάδια της υιοθεσίας του, με τα οποία μας διέκρινε από άλλα έθνη, ενώ ήμασταν ακόμη τίποτα καλύτεροι, βλέπουμε επομένως ότι είμαστε δικαίως εκτεθειμένοι στην ίδια επίπληξη με τους Ιουδαίους, αν δεν ανταποκριθούμε στην κλήση του Θεού. Επιθυμούσα έτσι σύντομα να θίξω αυτό το σημείο, ώστε να γνωρίζουμε ότι αυτή η διδασκαλία δεν είναι λιγότερο χρήσιμη σε εμάς σήμερα από ό,τι ήταν στους Ιουδαίους· διότι αν και η υιοθεσία δεν είναι ακριβώς η ίδια, καθώς τότε ανήκε σε ένα σπέρμα και σε μια οικογένεια, όμως δεν είμαστε ανώτεροι από άλλους μέσω της δικής μας αξιοπρέπειας, αλλά επειδή ο Θεός μας έχει εκλέξει άδολα ως λαό για τον εαυτό του. Αφού συνέβη αυτό, είμαστε δικοί του· διότι μας εξαγόρασε με το αίμα του ιδίου Υιού του και καθιστώντας μας μετόχους, μέσω του ευαγγελίου, μιας τόσο ανεκλάλητα μεγάλης εύνοιας, μας έκανε γιους του και υπηρέτες του. Εκτός αν λοιπόν τον αγαπάμε και τον σεβόμαστε ως Πατέρα μας και εκτός αν τον φοβόμαστε ως Κύριό μας, βρίσκεται σε εμάς σήμερα μια αχαριστία όχι λιγότερο βάναυση από εκείνον τον αρχαίο λαό. Αλλά καθώς επιθυμούσα τώρα μόνο να αναφερθώ στο κύριο σημείο, θα μιλήσω αύριο, καθώς απαιτεί το χωρίο, για το θέμα της εκλογής· αλλά ήταν αναγκαίο πρώτα να δείξω σύντομα τον σκοπό του Προφήτη, όπως έκανα· και έπειτα να πραγματευτώ ιδιαίτερα σημεία πιο εκτενώς, όπως μπορεί να απαιτεί η περίπτωση.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στη ζωή σας η πραγματικότητα της εκλεκτικής αγάπης του Θεού έχει γίνει οικεία ή μικρή; Πώς θα μπορούσατε να ανακτήσετε μια φρέσκια αίσθηση σεβασμού για τον Κύριο ως Πατέρα και Δεσπότη; Ποια μία συγκεκριμένη πράξη τιμής ή υπακοής σας προτρέπει το Πνεύμα να προσφέρετε σήμερα;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ελεήμων Πατέρα, σε ευχαριστούμε που έθεσες την αγάπη σου επάνω μας όχι εξαιτίας οποιασδήποτε αξιοπρέπειας σε εμάς αλλά σύμφωνα με τη δική σου καλή ευαρέσκεια. Συγχώρησέ μας για την ψυχρότητα και την αυθάδεια που τόσο εύκολα εισχωρεί στη λατρεία μας. Δίδαξέ μας πάλι να σε τιμούμε ως Πατέρα και να σε φοβόμαστε ως Κύριο. Ας ανακινήσει η ίδια εκλεκτική χάρη που διέκρινε τον Ιακώβ σε εμάς μια χαρούμενη και πρόθυμη υπακοή. Φύλαξέ μας από την περιφρόνηση που χαρακτήριζε τους ιερείς του παρελθόντος και ας μεγαλύνουν οι ζωές μας το όνομά σου πέρα από τα σύνορα του λαού σου. Διά του Χριστού του Κυρίου μας, Αμήν.

Υπομνήματα του John Calvin · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →