Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Λουκάς
Λουκάς 18 — με τον Whedon
Άνοιγμα
Στο πνεύμα της Μεθοδιστικής Επισκοπικής αφοσίωσης και της Αρμινιανής εμπιστοσύνης στην προληπτική χάρη, στρεφόμαστε σήμερα στο Σχολιασμό του Daniel D. Whedon για την Παλαιά και την Καινή Διαθήκη. Η κατά στίχο έκθεση του Whedon για το Λουκά 18 αναπτύσσει τη διδασκαλία του Κυρίου για την επίμονη προσευχή και την δικαιωτική ταπεινοφροσύνη, καθοδηγώντας τον Ουεσλεϋανό προσκυνητή να εξετάσει τόσο την κραυγή της καρδιάς όσο και τη στάση της ψυχής ενώπιον του θρόνου της χάριτος.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Με ανοιχτές Βίβλους και προσεκτικές καρδιές, ας διαβάσουμε ολόκληρο το 18ο κεφάλαιο του Λουκά. Ακούστε τις παραβολές της χήρας και του κριτή, του Φαρισαίου και του τελώνη, μαζί με τα λόγια του Κυρίου σχετικά με τα μικρά παιδιά και την προσέγγιση στην Ιερουσαλήμ. Είθε το Πνεύμα να ζωογονήσει το ιερό κείμενο ώστε να αναζωπυρωθεί η πίστη και να ταπεινωθεί η υπερηφάνεια.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Whedon ανοίγει τη μελέτη πλαισιώνοντας την παραβολή του άδικου κριτή.
Στίχοι 1-8. § 98. ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΩΝ ΑΔΙΚΩΝ ΚΡΙΤΩΝ, στ. 1-8. Όπως και στο προηγούμενο κεφάλαιο, ο λόγος αναφέρεται στη Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου. Η Εκκλησία είναι χήρα απουσία αυτού· έχει έναν καταπιεστικό αντίπαλο, που είναι ο διώκτης κόσμος, ή ο διάβολος, του οποίου είναι το όργανο· ο Θεός είναι γι' αυτήν, για το διάστημα, σαν τον αδυσώπητο, μη ακούοντα κριτή. Μεγάλος είναι ο κίνδυνος να αποτύχει η πίστη της, και η προσευχή της να εξασθενήσει και να σταματήσει. Αλλά, στην πραγματικότητα, έχει έναν γρήγορο Εκδικητή τον οποίο δεν πρέπει ποτέ να χάσει από τα μάτια της. Ωστόσο, όταν ο Υιός του ανθρώπου έρθει να εκτελέσει αυτή την εκδίκηση, αν και η Εκκλησία καθ' όλη τη μακρά ζωή της θα έχει στείλει εκατομμύρια στη δόξα, θα υπάρχει ίσως μόλις ένα πιστό υπόλοιπο στη γη!Στη συνέχεια στρέφεται στην παραβολή του Φαρισαίου και του τελώνη.
Στίχοι 9-14. § 98. ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΦΑΡΙΣΑΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΤΕΛΩΝΗ, Λουκάς 18:9-14. Όπως η προηγούμενη παραβολή διδάσκει την ένταση, έτσι αυτή απεικονίζει την ταπεινοφροσύνη στην προσευχή.
Σκεφτείτε
Ο Whedon σταθμίζει τις επιπτώσεις για την πίστη της Εκκλησίας κατά την έλευση του Υιού του ανθρώπου.
Στίχος 8. 8. Ταχέως Εδώ συμφιλιώνεται η μεγάλη αντίφαση σχετικά με τον χρόνο της Δευτέρας Παρουσίας του Κυρίου. Θα τους ανεχθεί για πολύ καιρό. Θα τους εκδικηθεί ταχέως. Ο χρόνος είναι και μακρινός και κοντινός. Είναι μακρινός για το ανθρώπινο μάτι· κοντινός για την άποψη Εκείνου που μετρά με τη χρονολογία της δικής του αιωνιότητας. Όταν ο Υιός του ανθρώπου έρχεται Ο Κύριός μας εδώ υπονοεί ότι με μια πολύ επίσημη και σημαντική έννοια η πίστη της Εκκλησίας θα αντέξει μόλις μέχρι τη Δευτέρα Παρουσία του. Θα λιποθυμήσει σχεδόν στην προσευχή και την επαγρύπνησή της πριν από εκείνη την ημέρα. Αυτό είναι σαφώς σε αρμονία με εκείνα τα κείμενα που αναφέρουν ότι θα εμφανιστεί ο κριτικός θρόνος του Χριστού σε μια αποστατημένη γη. 2 Πέτρου 3:4. Βλέπε Αποκάλυψη 20:7. Ακόμη και μετά τη χιλιετία, ο Σατανάς απελευθερώνεται από τη φυλακή, και εξαπατά ξανά τα έθνη που είχαν προηγουμένως υπό την βασιλεία του Χριστού με τους αγίους του. Οι σκηνές της κρίσης συμβαίνουν αμέσως μετά τη θλίψη εκείνων των ημερών. Βλέπε στο Ματθαίος 24:29. Παρ' όλα αυτά, λοιπόν, η βεβαιότητα ότι ο Χριστός εν καιρώ θα εκδικηθεί τους εκλεκτούς του, η προσευχή της Εκκλησίας μπορεί να μην διαρκέσει, και η πίστη στη γη μπορεί να μην βρεθεί σχεδόν καθόλου. Αυτό σε καμία περίπτωση δεν αποδεικνύει ότι ο αριθμός των σωζόμενων θα είναι τελικά λίγος. Οι εκλεκτοί, που συγκεντρώθηκαν κατά τη διάρκεια της χιλιετούς ημέρας, μπορεί να είναι ένα πλήθος που κανείς δεν μπορεί να μετρήσει, ξεπερνώντας κατά πολύ ολόκληρο τον κατάλογο των καταδικασμένων.Τέλος, εκθέτει τη θεία κρίση για την αληθινή δικαίωση.
Στίχος 14. 14. Σας λέω Με τι έμφαση και δύναμη προήλθε αυτό το 'σας λέω' από αυτό το θείο 'Εγώ'. Κάτω στο σπίτι του Πού πήγε ο περήφανος Φαρισαίος; Ποιος ξέρει; Αλλά αυτός ο τελώνης αναζήτησε ένα σπίτι τώρα φωτισμένο από τις ακτίνες του χαμογελαστού προσώπου του Θεού. Δικαιωμένος Όχι απλώς συγχωρημένος· αλλά θεωρούμενος ότι απολαμβάνει τη θέση ενός δικαίου ενώπιον του Θεού. Η Επιστολή προς Ρωμαίους είναι η επέκταση αυτής της μεγάλης σκέψης. Μάλλον παρά ο άλλος Ο άλλος ήταν επαρκώς δικαιωμένος από και ενώπιον του εαυτού του· αυτός ο άνθρωπος δικαιώνεται από και ενώπιον του Θεού. Υψώνει τον εαυτό του Ο Κύριός μας εδώ επαναλαμβάνει μία από αυτές τις μεγάλες φόρμουλες που εκφράζει έναν θεμελιώδη νόμο της βασιλείας του Θεού. Εδώ τελειώνει η μεγάλη σειρά των (Peculiaria Lucae) Ιδιαίτερων Συνεισφορών του Λουκά, ή η ΛΟΥΚΑΝΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ. (Βλέπε σελ. 101.) Μέχρι τώρα η πορεία του ήταν ανεξάρτητη και μόνη· τώρα ενώνεται με τους αδελφούς του Ευαγγελιστές. Εφεξής, αν και συχνά παρέχει ιδιαίτερες παραγράφους, κινείται παράλληλα με αυτούς.
Απαντήστε
1. Πώς η επίμονη κραυγή της χήρας αποκαλύπτει περιοχές όπου η δική σας προσευχή έχει εξασθενήσει; 2. Με ποιους τρόπους η λεπτή αυτοπεποίθηση μπορεί να διαμορφώνει ακόμα την προσέγγισή σας στον Θεό; 3. Πού σας καλεί το Πνεύμα να λάβετε δικαίωση όπως ο τελώνης, με τίποτα στα χέρια σας;
Προσευχηθείτε
Ω δίκαιε Κριτή και ελεήμων Πατέρα, χάρισέ μας την αθάνατη επιμονή της χήρας και την συντετριμμένη ταπεινοφροσύνη του τελώνη. Κράτησε τις προσευχές μας από το να λιποθυμήσουν και τις καρδιές μας από την αυτοϋψωση. Μέσω των εξιλεωτικών αξιών του Χριστού και μόνο, δικαίωσέ μας ελεύθερα και στήριξέ μας μέχρι να εμφανιστεί ο Υιός του ανθρώπου. Είθε οι εκλεκτοί να κλαίνε μέρα και νύχτα με πίστη που αντέχει, και είθε τα σπίτια μας να φωτιστούν από το συγχωρητικό σου χαμόγελο. Στο όνομα του Ιησού προσευχόμαστε. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →