← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Τίτος

Τίτος 1 — με τον Μπάρνς

Τίτος 1Σημειώσεις του Albert Barnes επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Σε αυτό το καθημερινό μάθημα στρεφόμαστε στις Σημειώσεις του Άλμπερτ Μπάρνς για τη Βίβλο για να αντλήσουμε γνώση σχετικά με το πρώτο κεφάλαιο της προς Τίτον επιστολής. Ο Μπάρνς, ο σεβαστός πρεσβυτεριανός σχολιαστής του δεκάτου ενάτου αιώνα, παρέχει προσεκτική ερμηνεία που φωτίζει τις αποστολικές οδηγίες για την τάξη και την ηγεσία της εκκλησίας. Το έργο του μας καθοδηγεί μέσα από την επιστολή του Παύλου με ακρίβεια και ευλάβεια, βοηθώντας μας να κατανοήσουμε τα προσόντα των πρεσβυτέρων και τις προκλήσεις που αντιμετωπίστηκαν στην Κρήτη. Καθώς μελετούμε αυτές τις σημειώσεις, είθε το Άγιο Πνεύμα να ανοίξει τις καρδιές μας για να δεχθούμε την αλήθεια που προάγει την ευσέβεια και μας εξοπλίζει για πιστή διακονία στον οίκο του Θεού.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Σας προσκαλούμε τώρα να διαβάσετε το πρώτο κεφάλαιο της προς Τίτον επιστολής στη δική σας Βίβλο. Προσέξτε τον χαιρετισμό, την εντολή που δόθηκε στον Τίτο, τα πρότυπα για τους πρεσβυτέρους και τις προειδοποιήσεις κατά των απατεώνων. Ας προετοιμάσει το ιερό κείμενο τον νου και την καρδιά σας για την ερμηνεία που ακολουθεί από τις σημειώσεις του Μπάρνς.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Μπάρνς ξεκινά συνοψίζοντας τα κύρια σημεία του κεφαλαίου. Εισαγωγή. Αυτό το κεφάλαιο περιλαμβάνει τα εξής σημεία: 1. Ο συνήθης πρόλογος και χαιρετισμός· Τίτου 1:1-4. Εδώ ο Παύλος δηλώνει ότι είναι ο συγγραφέας της επιστολής και υποστηρίζει με τον ισχυρότερο τρόπο τις αξιώσεις του για την αποστολικότητα. Αναφέρεται στο μεγάλο έργο στο οποίο, ως απόστολος, ήταν αφοσιωμένος — ενεργώντας υπό το αιώνιο σχέδιο του Θεού για τη σωτηρία των εκλεκτών και διορισμένος να μεταδώσει τις ένδοξες αλήθειες αυτού του συστήματος που είχε τώρα αποκαλυφθεί στην ανθρωπότητα. Ο σκοπός αυτού φαίνεται να είναι να εντυπώσει στον νου του Τίτου το δικαίωμά του να του δώσει οδηγίες. 2. Μια δήλωση του σκοπού για τον οποίο ο Τίτος είχε αφεθεί στην Κρήτη και του γενικού χαρακτήρα του έργου που έπρεπε να επιτελέσει εκεί· Τίτου 1:5. 3. Τα προσόντα εκείνων που επρόκειτο να χειροτονηθούν στη διακονία· Τίτου 1:6-9. Τα χαρακτηριστικά που τίθενται είναι ουσιαστικά τα ίδια όπως στην Α΄ Τιμοθέου 3. 4. Λόγοι για μεγάλη προσοχή και σύνεση στον διορισμό πρεσβυτέρων στις εκκλησίες· Τίτου 1:10-13. Αυτοί οι λόγοι προέκυψαν από τον χαρακτήρα των Κρητών. Υπήρχαν πολλοί απατεώνες εκεί, και ο χαρακτήρας των Κρητών ήταν τέτοιος ώστε υπήρχε μεγάλος κίνδυνος να γίνουν υποκριτές όσοι ισχυρίζονταν ότι είναι χριστιανοί, και αν τοποθετούνταν στην πρεσβυτερία να προκαλέσουν μεγάλη βλάβη στο έργο. 5. Μια επίσημη εντολή στον Τίτο να τους ελέγξει πιστά για τις επικρατούσες και χαρακτηριστικές κακίες τους και να αποφύγει να δώσει οποιαδήποτε υποστήριξη σε αυτό για το οποίο διακρίνονταν τόσο πολύ· Τίτου 1:13-16. Στη συνέχεια στρέφεται στα προσόντα εκείνων που πρόκειται να χειροτονηθούν. Σημαίνει να θέτω, να τοποθετώ ή να καθιστώ· έπειτα, να διορίζω πάνω σε κάτι, ως οικονόμο ή άλλο αξιωματούχο (βλ. Ματθαίος 24:45· Λουκάς 12:42· Πράξεις 6:3), αν και χωρίς αναφορά σε συγκεκριμένο τρόπο επένδυσης με αξίωμα· βλ. τη λέξη «χειροτονώ», που εξηγείται στις σημειώσεις των Πράξεων 1:22· Πράξεων 14:23. Ο Τίτος έπρεπε να διορίσει ή να τους τοποθετήσει πάνω από τις εκκλησίες, αν και με ποια τελετή είναι τώρα άγνωστο. Δεν υπάρχει λόγος να υποθέσουμε ότι το έκανε αυτό παρά μόνο ως αποτέλεσμα της επιλογής του λαού· συγκρίνετε τις σημειώσεις στις Πράξεις 6:3. Πρεσβύτεροι — Ελληνικά: Πρεσβύτεροι· βλ. τη λέξη που εξηγείται στις σημειώσεις των Πράξεων 14:23. Αυτοί οι «πρεσβύτεροι» ή «πρεσβύτεροι» ονομάζονταν επίσης «επίσκοποι» (συγκρίνετε τις σημειώσεις στην Α΄ Τιμοθέου 3:1), διότι ο Παύλος αμέσως, περιγράφοντας τα προσόντα τους, τους αποκαλεί επισκόπους: «χειροτόνησε πρεσβυτέρους σε κάθε πόλη — αν κάποιος είναι άμεμπτος — διότι ο επίσκοπος πρέπει να είναι άμεμπτος», κ.λπ. Τέλος, ασχολείται με την ανάγκη να κρατηθούμε στερεά στην υγιή διδασκαλία. Στίχος 9. Κρατώντας στερεά τον πιστό λόγο — Δηλαδή, τις αληθινές διδασκαλίες του ευαγγελίου. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να το κρατά στερεά, σε αντίθεση με κάποιον που θα το αποσπούσε και σε αντίθεση με όλους τους ψευδοδιδασκάλους και με όλα τα συστήματα ψευδούς φιλοσοφίας. Πρέπει να είναι άνθρωπος στερεός στην πίστη του στις διδασκαλίες της χριστιανικής πίστης και άνθρωπος στον οποίο μπορεί κανείς να βασιστεί για να διατηρεί και να υπερασπίζεται αυτές τις διδασκαλίες σε όλες τις περιστάσεις· συγκρίνετε τις σημειώσεις, Β΄ Θεσσαλονικείς 2:15. Όπως διδάχθηκε — Περιθώριο, «στη διδασκαλία». Ελληνικά «Σύμφωνα με τη διδασκαλία». Η έννοια είναι σύμφωνα με εκείνη τη διδασκαλία όπως διδάχθηκε από τους εμπνευσμένους διδασκάλους της θρησκείας. Δεν σημαίνει όπως διδάχθηκε ατομικά σε αυτόν· αλλά έπρεπε να κρατά την πίστη όπως παραδόθηκε από εκείνους που ο Σωτήρας είχε διορίσει να την κάνουν γνωστή στην ανθρωπότητα.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Συμπερασματικά, αυτός αναλογίζεται τον μικτό χαρακτήρα του λαού. Ήσαν ψευδείς μέχρι παροιμίας, το οποίο ήταν, πράγματι, αρκετά συνεπές με το ότι ήσαν άγριοι - μολονότι άγρια και άξεστα έθνη είναι ενίοτε πιστά στον λόγο τους· αλλά ήσαν συγχρόνως άγριοι και οκνηροί, σκληροί και λιχούδεις - ιδιότητες που δεν συναντώνται συχνά μαζί. Κατά τινας απόψεις, επομένως, υπερέβαιναν την κοινή διαφθορά της ανθρωπίνης φύσεως, και συνέμιξαν εν εαυτοίς ταπεινές ιδιότητες οι οποίες, μεταξύ των χειροτέρων ανθρώπων, συνήθως ευρίσκονται υφιστάμενες μόνες. Το να αναμιγνύει κανείς φαινομενικώς αντιφατικές ιδιότητες κακίας στο ίδιο άτομο ή λαό, είναι το ύψος της διαφθοράς· όπως το να συνδυάζει κανείς εν τω ιδίω νω φαινομενικώς ασυμβίβαστα γνωρίσματα ενάρετου χαρακτήρος, ή εκείνα που υφίστανται συνήθως, εν τη ανωτάτη τελειότητι αυτών, μόνον μόνα, είναι η ανωτάτη αρετή. Αυτός περατώνει με μιαν έκκλησιν προς προσεκτικήν επίβλεψιν των διδασκάλων. Ουδείς λαός δύναται να είναι υπερβολικώς άγρυπνος όσον αφορά τους προσποιητούς θρησκευτικούς διδασκάλους· και ενώ είναι αναμφιβόλως καθήκον αυτών να συνεισφέρουν γενναιόδωρα προς υποστήριξιν του ευαγγελίου, και την προαγωγήν παντός αγαθού σκοπού, δεν είναι ολιγώτερον καθήκον αυτών να εξετάζουν μετά προσοχής παν προτεινόμενον αντικείμενον ευποιίας, και να παρατηρούν με αετίσιον οφθαλμόν εκείνους οι οποίοι έχουν την διαχείρισιν των ελεημοσυνών της εκκλησίας. Είναι πολύ σπάνιον οι λειτουργοί να οφείλουν να έχουν πολλά να κάμνουν με την διάθεσιν των κεφαλαίων που δίδονται δι’ ευποιούς σκοπούς· και όταν το πράττουν, οφείλουν εν πάσι τοις περιπτώσεσι να συνδέωνται μετά των λαϊκών αδελφών αυτών· βλέπε Paley’s Horae Paulinae, κεφ. iv., Αρ. 1, 3, σημείωσις· συγκρίνετε Α’ Κορινθίους 16:3. Περί της φράσεως «αισχρού κέρδους», βλέπε τας σημειώσεις επί Α’ Τιμοθέου 3:3.
Απαντήστε

Απόκριση

Πώς διαμορφώνει η απαίτηση της άμεμπτης ηγεσίας τις προσευχές σας για εκείνους που υπηρετούν στην εκκλησία σήμερα; Με ποιους τρόπους φυλάτε τον δικό σας οίκο από επιρροές που απομακρύνονται από την αλήθεια; Ποια πρακτικά βήματα θα κάνετε αυτή την εβδομάδα για να κρατήσετε στερεά τον πιστό λόγο μέσα στο περιβάλλον της πλάνης;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Πάτερ φιλάνθρωπε, σὲ αἰνοῦμεν διὰ τὴν ἀλήθειαν τοῦ Λόγου σου ἐν Τίτῳ, ἡ ὁποία μᾶς καλεῖ νὰ διορίζωμεν ἡγέτας ἀμέμπτου χαρακτῆρος καὶ νὰ φυλάσσωμεν τὴν ὑγιῆ διδασκαλίαν ἔναντι πάσης ψευδοδιδασκαλίας. Διὰ τοῦ Πνεύματός σου, χάρισον εἰς ἡμᾶς θάρρος νὰ ἐλέγχωμεν ὅ,τι ἀντίκειται εἰς τὸ εὐαγγέλιον καὶ νὰ ζῶμεν ἁγίας ζωὰς αἱ ὁποῖαι ἀντανακλῶσι τὴν εὐσέβειαν τὴν ὁποίαν ἐπιθυμεῖς. Διάταξον τὰς ἐκκλησίας ἡμῶν κατὰ τὸ θέλημά σου καὶ διατήρησον ἡμᾶς ἀκλονήτους ἐν τῇ ἐλπίδι τῆς αἰωνίου ζωῆς τῆς ὑποσχεθείσης πρὸ τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Σημειώσεις του Albert Barnes επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →